36132 resultaten.
De strijd gestreden
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
13.007 In vrijheid ongebonden
leg ik mijn harnas neer
verzorg mijn diepe wonden
verzacht mijn harten zeer
emoties laaien op
gestreden in de tijd
gedreven tot de top
van een geleden strijd
warmte wordt gegeven
nieuwe tijden breken aan
laat ons weer gaan leven
met de zon in ons bestaan…
Een lift, vast (2)
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
892 Plots de nacht
zegt hij, zoiets als nu
maar dan ín je hoofd
tranen oeverloos
je brein geplet, een hompje deeg
geen woord dat het nog doet
en toch, hoe gek, ja wreed
na een maand, een jaar misschien
zul je door je rouw de zon weer zien
dat is niet goed, dat is niet fout
leven is sterven, dag in dag uit
zie de roos - hoe zij haar dag…
PASEN
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.368 Zing met de bloemen in de wind,
adem verrukt het nieuwe leven,
speel als het onbezorgde kind
dat in het kleine vreugde vindt,
lach, als het goud de morgen tint
en je met God de dag begint,
zing met de bloemen in de wind,
adem verrukt het nieuwe leven,
ons is de eeuwigheid gegeven,
leven dat nooit een einde vindt,
je mag zo blij zijn als een…
Zomaar een dag
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
841 Vandaag fonkelt zijn gebit
alsof hij naar de tandarts moet
zijn mooiste kleren behangen zijn lijf
en terwijl hij zijn vrouw gedagkust
de kinderen in hun koontjes knijpt
zegt hij dat hij van hen houdt
de jongste vraagt of hij een kado krijgt
de oudste hoe laat hij thuiskomt
zijn vrouw of er soms iets is
maar er ís niets en hij kómt gauw…
Casu Quo
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.104 de levensrivier niets anders doet dan meanderen
Geen stroom die volgt en niets lukt
Ga je dan onder de dag gebukt
En heb je geen tijd voor anderen
In welk geval ben je klaar voor elke dag
Sta je op , strijdvaardig en van het kwaad bewust
In het geval dat je tevens bij je zelf stil staat met een lach
De tijd voor interne rust
Neem het leven…
toen en nu
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 toen,
op de grens
van eeuwige jeugd
en dreigende
ontmaagding
leunde ik,
de jongeling zelve,
tegen de ijzeren paal
van verlichting
zocht steun tegen de
eenzaamheid
onder puberale gewelven
nu,
ingewijd,
op het laatste sterven na,
in nagenoeg al het aardse,
moet ik erkennen
nimmer van de pijn
der hemelse scheiding
te zijn bevrijd…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 gedrang
luid schreeuwend
met opgeheven armen
hoor en voel toch mijn nood
bevrijd mij uit mijn
geestelijk gevang
verjaagd is dan mijn geduld
en wordt mijn kostbare graal
met zwartgalligheid gevuld
mijn hart verstilt
en wordt koud als staal
wie kent dit niet
zo denk ik dan
nee, het is niemand
die dat ziet
de pijn van het leven…
Alles op een rij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 gedonder binnen de muren
er kwam hier geen druppel melk tot verzuren
we hadden niet veel maar we waren geborgen
Hoe dikwijls heb ik mezelf niet gemeden
in spiegels en winkels en in dat wat ik zei
maar ik heb altijd de waarheid geschreven
ze onverbloemd gevloekt en gebeden
ik heb ze nog allemaal op een rij
en klad mijn langdradig lastig leven…
Zij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
4.083 Zij hebben hun leven verward met elkaar
niet geheel en ongevaarlijk van stilstand
in de benedentuin flirt een herinnering
met geplante struiken en kinderen spelend
de rauwe werkelijkheid drukt vingertoppen
als schurend zand tegen hun oogleden
zo klein kan het zich leven
zo dreigend toch "het" vergeten…
Of jij.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.560 En leven in het vreemde - nieuwe -
toch vertrouwde gevoel. Van liefde.
Stilstaand lopen wij. Heen. Een enkeltje.
Ons.…
Verward
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.634 Ik voel me niet geliefd
niet fijn en toch ervaren
het voelt zoals je hoopt
je nooit te hoeven voelen.
Pijn trekt door de aders
en mijn hart klopt hard
het is als was het nooit
ik weet niet meer dan toen.…
beloftes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
682 Kijk al zo lang
naar de foto's
op de muur
de herinnering
onbetaalbaar
kijk al zolang
naar de foto's
in mijn hoofd
ach
zoveel beloofd
jij hebt
ooit
in mij
geloofd.…
Reïncarnatie
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
2.250 het aardse is vergeten
mijn naam is weggegaan
energie komt weer tot leven
mijn lichaam kan gaan staan
1977.…
Even maar
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.687 belangrijk leek
Me volledig willen overgeven
Aan wat eens onmogelijk bleek
Ik wil helemaal niets meer willen
Niet meer moeten, alleen zijn
En alleen nog verdwijnen
In een stille witte schijn
Ik wil alleen nog waarnemen
Me verwonderen over wat is
En me geen zorgen hoeven maken
Over wat ik wel of niet mis
Ik zou even willen stoppen
Met dit leven…
Mijn dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
674 optelsom en aftrekrijm
van meer of minder
dan een niets
ik deel verdeel
vermenigvuldig
maar wat blijft is rest
wat telt
wat ik benoem
zoekt evenwicht
dus
af
en
toe
een breukstreep rust…
Averechts huilen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 Nu hebben vrouwen liever dat je laat zien
wat je voelt en wat je denkt
gewoon ondat ze controle willen houden
over alles dat hun leven maakt.
Dus ben ik van plan te stopen met huilen
en niets meer te laten zien
want het effect dat je denkt te krijgen
dat werkt op ons mannen, averechts...…
Naïef meisje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
878 Je kunt me niet laten zien
dat je echt een vrouw kunt zijn
niets is wat de ander denkt
dus blijf vooral jezelf.
De wereld om je heen
wordt elke dag weer groter
wapen je tegen alles dat je ziet
en bespaar je het eigen verdriet.…
het kan niet
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 bestaan en in
vergetelheid
ontkomen aan de druk
een deurkruk
opent soms onvermoed
ik schrijf maar iets
glimlach een leven voorbij
ik schrijf maar niets
ik schuif een leven opzij
ben ik er toch nog geweest…
Eindelijk rust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
437 Mijn ziel ademt weer
spanning is weggegleden
ontspanning komt langzaam
maar het komt.
Spieren zijn gerust
en laten bloed weer stromen
pijnloos gaan gedachten
op zoek naar bevestiging.…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 We dwaalden van het pad op zoek naar leven,
geen spoor was nog te vinden in verdriet
dat borst en buik dooraderd ons verliet.
De sparren rondom stonden dicht geweven.
Maar rode naalden vielen, kropen vlug
van alle kanten over onze voeten.…
Ik leef mijn eigen leven
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.930 Ik leef mijn leven
op mijn eigen manier
zo ik dat wil.
En wie er een probleem
mee heeft hoe of ik leef
heeft het moeilijker
dan ik.
Ik ben geboren om te
sterven maar alle
tijd er tussenin
is mijn tijd en
van niemand anders,
dus deel ik mijn eigen
leven én tijd wel in!…
R.O.M.P.S.L.O.M.P.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 Rechts van het groene weiland
Onder de stedelijke rook
Maait een man de stenen en
Plukt de lantaarnpalen
Sinds woensdag is hij stadstuinman
Lopend en kijkend over zijn gebied
Organiseert hij het leven in zijn tuin
Met een heggeschaar en een hark
Ploegt hij z'n land, knipt hij de dode takken…
zwarte paden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
666 helling op
over afmattende
zwarte paden
in onberekenbare wind
door huiverende duinen
terwijl het bedrog
van té wit voorjaarszonlicht
bang maakt
dan helling af
voorbij flitsend
gapen langgerekte
grauwe gaten
opnieuw té hard
in de remmen…
Eerste winter, zesde lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.552 kan
Kijk het leven overal zijn
De bomen, bankjes in het park
Vogels, mieren, en een fontein
Kijk het leven zichzelf zijn
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht…
Trappen met woorden
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.797 Verdwalen in woorden
met het hoofd betreden, met lede
ogen naar uitgangen speuren, deuren
zijn er teveel en te vaak aanwezig.
Toch is het woordenloze gehijg
het enige wat ik hoor wanneer ik mij
de zoveelste verdieping op jaag
om ergens op een onbekende afdeling
te stranden, belanden met handen
in het haar want waar ben ik dan?
Niet…
Ogen van zand
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.108 Aan het strand ontmoet, bedolven
of ten onder gaan
aan een overvloed van mens
op mens het gevoel van branding.
Laat mij de jutter zijn
die de leegte van de rotsen schraapt
dromenvanger van zee
en overblijfselen, het oneindige
begroeten, weer terugspoelen naar de bron.
Dag zon, dag maan, dag mens
ik ga.…
Betrekkelijk
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.311 Betrekkelijk is het leven,
de eenvoud van het geven
een momentje
vaak maar even
op het schip bevindt
zich de steven…
De storm van het leven
kan zijn kracht zés of zéven,
trotseer de wind,
waar je je ook bevindt.…
Ergens
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 De wolf wijst zich
de stilte na, proeft van
rauwe woorden, slikt
de nacht met ruwe brokken.
Afvallige twijgen
kruisen hun degens
willen zich met de
onstuimige wind bewijzen.
Het uitzicht vindt zich
aan de zee waar de ene meeuw
de andere het fluisteren beneemt.…
Oude was
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.025 Twee merels dansen om een boom
als indianen om een totempaal.
Het vuur van de avond
brandt in mijn netvlies en ik reik
naar het beeld achter mijn ogen
om te vergeten.
Ik hang mijn was over de leuning
van een oude brug, het water
zwijgt in al haar vormen.
Straks kom ik thuis
dan zwem ik weer
mijn rondjes als vanouds.…
Rêverie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.009 Kom dan kleine melodie
speel nog eenmaal je maanlicht
op mijn bevroren vingers
geef je nachtkrijt aan mijn dromen
bedek het wit, het wit van stilte
op maat gezwegen, eenzame
uren van voorbije levens
laat de geplooide tijd weer spreken
tot de essentie in mijn adem rust
bewaar me.…