6828 resultaten.
Nachtkleuren (1)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
541 Terwijl donkere wolken
voor de maan schuiven
houdt het duister
een man gevangen
Tussen talmen en vergelden
verliest hij zichzelf
in diepgewortelde pijn
twijfel en wraak woelen
Tussen nacht en
ochtendlicht drijft droefenis
hem tot waanzin
rouw is angstaanjagend
Zozeer onbuigzamer
dan razernij
sterft hij of kijkt hij
het…
Ween ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
312 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
nachtschade
netgedicht
4.3 met 84 stemmen
1.568 De schemering schuift de dag opzij
Duisternis druipt langs het vensterdak
Kaarsen flikkeren de nacht tegemoet
Visioenen fladderen door mijn hoofd
Dromen openbaren zich weer niet
De klok tikt donker
urenlange slapeloosheid tot
De ochtendzon struikelt over haar stralen
De dageraad dringt zich op
De donkerte voorbij
Een dag lang wacht de schemer…
Druppelvangers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 Sommigen ruiken het, gevoel van
wrijving, trilling – donkere handen
reeds tot vuisten gebundeld – dan
een schot in de tijd, kristalhelderheid
vult een leegte, jagend en zo windklaps…
Enkel de stille getuigen roeren zich
met genoegen in het geweld. Een hoekje
gereserveerd, reikhalzend en hongerig.…
Compositie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Open je mond vol lach, luister
naar mijn veelkleurig stem-
geluid - dat beeld geeft
aan je donkere omlijsting -
en kus onze poëzie
naar nieuwe streken.…
ster in de nacht.......
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
948 waar de mooiste sterrenhemel
als deken van liefde
harten omhult
in diepdonkere nachten
mijn wensen verglijden
in oeverloos geluk
bij het schuilen in die armen
aan het eind van de nacht
werd het donkere van dromen
licht in mijn leven
zorgen ooit geweest
verdwijnen in het niets
bij het dwalen in duister
op zoek naar jouw hart
laat…
Oneindig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.200 Wanhopig tot op het bot
wachtend wanneer de realiteit
zal komen in zijn schulp van spijt
en hopen lege dromen verblijft hij
tot hier waar mist zijn dagen
blijft bestoken, dronken in licht
en donker richting onbestemd.
Elke regel is een nieuw begin
elk midden blijft erin en
elk einde verlegt wederom zijn zin.…
Zwart was het...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.343 Zwart,
was het wat ik zag,
de nacht
overschaduwde de dag,
als een donkere
nevel...
Kleur,
zag ik niet,
de zwarte gloed
overschreeuwde,
haar schriele wezen
in 't niets...
Even,
gloeide haar
ogen op,
bij het zien
van haar huid,
zwart...
Toen,
zei ze de blanke
gedag,
die haar het leven
ontnam...…
Inzicht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.138 Een schijnsel van licht
doorkruist mijn donker geweten
ik voel pijn
en toch ook verlichting
het tintelt
door al mijn aderen heen
vergiffenis is mogelijk
maar de makkelijkste weg
kies ik niet graag
ik wil vechten
voor elk stukje eigen geluk
en de blijdschap zal groot zijn
wanneer ik iets geven kan
vanuit de zwarte hel
waarin ik leefde…
Een parel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
654 In de armen van de wereld
ligt een gouden parel zacht,
wordt daar beschermd door grote handen
in het donker van de nacht.
Bossen, velden en rivieren,
zijn gevangen in hand, in arm,
maar ze houden allen stil nu
voor de gouden parel daar.…
Ik heb vannacht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
17.022 Ik heb
onder een donkere maan
naar een liefelijke
blauwe lucht
geslapen.
Twee vogels
hebben stro
in mijn handen gelegd.
Twee vogels
hebben gefloten
als fluiten,
als noodweer,
als kwade dagen
in aantocht.
Ze zijn weer weggevlogen.
Alleen Haleine
is gebleven.…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een winters vlijen wroet.…
MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART
poëzie
4.1 met 22 stemmen
5.236 De zomernacht werd zwart,
Toen, zacht en duidlijk klonk er
Een klare stem door ‘t donker:
Mijn zoon, geef Mij uw hart!
Ik aarzelde... verward...
Was het de wind die zoefde?
En weer zei, maar bedroefder,
De stem: geef Mij uw hart!
Ik wrong mij op de grond,
Tot ik de woorden vond:
Heer, ‘t moet door U genomen!…
solsche gat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
818 nevel tussen de stammen van
eeuwenoude bemoste beuken
door statige toppen kreunt de wind
geheimzinnig kil huiveringwekkend
slechts ademen is hoorbaar
verre stemmen uit een donker verleden
brassende broeders roversbendes
moordend en lallend
verzwolgen door de aarde
verdoemd voor eeuwig
in het moeras daar beneden
verre zilveren vogels…
Alleen voor jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Ik vulde de nacht met dromen
voor jou
plukte sterren
zodat jij de weg in donker zou vinden
alleen voor jou lief
brak ik dagen
in stukjes nacht
schreef ik woorden in zilvertaal
maar je bleef onderweg
duizend nachten
met lege gedachten
alleen voor jou lief
ving ik lentewind
die de fluistering herbergt
van het nevelland…
Gezwicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.582 Is een orgie, origineel
is een feest een beetje veel
is een lamp het helder licht
in jouw glimlach
waarvoor ik zwicht
Is de zon, waar warmte komt
is het water waar je verdronk
in het donkere gebeuren
waar je de laatste adem blies
de tank die je moest voorzien
was leeg
je verdwaalde bovendien en toen
men je bovenkreeg
had je een glimlach…
maanangst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
682 het wordt donker
elke dag
ontkleed ik de poppen
en hun gezichten, ook het mijne
uit hen ben ik geboren
zo wens ik me
en uit de nacht van gerechtvaardigde
schaduwen
weinig woorden zijn nodig
wanneer ik terugga naar
het lichaam
en wat mij ziek maakte, kinderlijk
verdoofd door de gevraagde
glimlach
ik leg de jurkjes onder…
Geluk?
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.176 Als de zon schijnt
diep in mijn hart
verdriet verdwijnt
mijn hart niet meer stuk
is van veel verdriet
dan ik blij als een kind
het gevoel van geluk
Maar als het donker valt
diep in mijn hart
geluk in een ruk uit elkaar knalt
mijn hart vol loopt
met hopeloze herinneringen
weg blije dingen
mijn hart gebroken
mijn hart bestolen
van het…
In het rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
867 doe geen olie
op het vuur
maar schilder
laat de dagen
vlammen en drogen
in de zomerzon
de fijnste lijnen
zet ik in het ochtendlicht
als mijn penseel niet beeft
nog geen weet heeft
van de donkere kleuren
die gaan komen
steeds strakker
in omlijsten om toch
contrast te laten blijken
maar in het rood van avondzon
weten we weer…
Nizal, kind van dromen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
887 Bruine ogen
in donker gezicht
aanschouwen het licht
van verboden dagen
brengen gedachten
van mijlenver
voorbij de morgenster
waar horizon verdwijnt
jouw oude ziel
deelt mijn tijd
leven in vrijheid
het zwarte land
jij laat mij een leven zien
kleine Nizal
toont mij de zon
in verborgen dromen…
In vriendschap voor Joop
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.114 want je vertrekt dat was de afspraak
en als je gaat dan reis je op instinct, dus trots
het donker tegemoet met
opgeheven staart:
ik help je wel, ik draag je
in een warme doos de wereld uit.…
De morgen komt.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.429 De morgen komt ,de morgen komt
zo waardig in zijn volle waardigheid
komende als een heilige in zijn heiligdom
en vers achterblijft een donkere nacht.…
Leyl
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
3.592 Gehuld in Egyptisch kostuum
Cleopatra is haar naam
deze avond, deze nacht
laat zij zich helemaal gaan
zwarte lijnen
in een donker gezicht
gouden ogen
op de mensen gericht
muziek en menig drankje
laten stemming komen
dansen, swingen, heupen los
niets is haar te dol
haar hoofd slaat op hol
vervoert haar naar oosterse dromen…
Licht en Vrij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.276 Licht in m´n hart
donker voor m´n ogen
wanneer ik jou zie
zijn alle zorgen vervlogen
Leeg is m´n hoofd
vol is m´n hart
het vuur niet gedoofd
lichtelijk verward
Vrij in m´n laten
gevangen is m'n geest
kan over alles praten
wat geweest is, is geweest…
Gesponnen draden
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.664 In zachte tederheid
gesponnen draden
warmte
door handen gedragen
ogen vertellen
wat de mond
niet zeggen kan
Een warme glimlach
krult lippen kersenrood
Zo is het goed
fluistert de wind
Twee paar donkere ogen
blikken
in iets
wat liefde lijkt
en heel warm voelt
als stoppelhaartjes kriebelen
op een tere huid
en hartstocht brandt…
Uit het zicht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.284 ik dwaal in mijn gedachten
ik kijk om me heen
niemand die mij hoort
ben ik nou echt helemaal alleen
de stilte wordt me te veel
het wordt donker
het wordt kil
nog steeds loop ik rond
opzoek naar mensen die me horen
of begrijpen
als ik verder kijk
zie ik een klein puntje licht
ik denk dat het een straaltje geluk is
dat me tegemoet…
Gesmolten gisteren
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
557 Ik ken jou,
klonk het naast haar
terwijl voeten zich
eindelijk weer
thuis voelden keek
ze verschrikt opzij
donkere ogen glimlachten
en in een flits zag
zij een hel blauw
zonnescherm en een ijsje
met vier bolletjes en slagroom,
ja slagroom
ik meende jou ook te kennen
sprak ze zacht, maar het ijsje
smolt samen met de herinnering…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte…
Tranen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.003 Ik ga naar bed
Vol goede moed
Ga liggen in het donker, lezen lukt me niet
Knipper, mijn wangen worden nat
Tranen beginnen te stromen
Zonder dat ik er erg in had
Ik ga uit bed
Vol goede moed
Neem vrij, werken lukt me niet
Knipper, mascarastrepen op mijn huid
Tranen beginnen te stromen
Zonder enige vorm van geluid…
Stilleven met herfstvruchten
gedicht
1.9 met 37 stemmen
14.228 merkwaardig klein voel ik me nu
vertrappeld door verwarde paardepoten
terwijl de mooie diernaam hazelworm
plots uit het donker opduikt
en mijn hoofd gekraakt wordt
als een okkernoot tussen de deurscharnieren.
-------------------------------------------------
Uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…