4809 resultaten.
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten
het licht staat buiten
ogen schieten raketten
door witte wolken
woorden behoren
tot de rangen van sprookjes
en verlichte geest…
Writer's block
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
848 Ieder woord
wordt uiteengereten
door het zwarte gat
van de waanzin in mijn ogen
Iedere gedachte
wordt begraven
door de dode aarde
van mijn uitgeputte geest.
Iedere kracht
wordt ontmand
door de doelloosheid
van mijn weerloos streven.
Iedere troost
wordt gepijnigd
door de hopeloosheid
van mijn wezenloos leven.…
de schimmen uit mijn wereld
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.478 beslissen
ik ken ze nu en jaag ze na
ze streken neer als
vlinders na gevlogen vlucht
en paarden in de laatste zucht
hun wormen voedden mijn bestaan
ik liet ze in ontwikkeling gaan
tot dat hun vleugels zicht verhieven
ik zal ze klieven als ze uit
mijn ogen vliegen, hun valse kleuren
zullen me nooit meer bedriegen
ze schimmen door mijn geest…
lijnen die je lichaam koos
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.592 langs je arm omhoog
dartelen over je schouder
volgen de ronde boog van
lijnen die je lichaam koos om
je tot vrouw te maken, borsten
harder wordend in het raken
ik ga naar binnen in je blik
als lippen elkaar smaken
het tasten brengt je schrik
passie laat zich snel ontwaken
je lacht in vleugjes hemel
als handen zoeken naar de hel
je geest…
verrukking
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.255 het tart mijn geest
die duivelse zinnen
ach ik wil zo graag beminnen
datgene wat bloeit
en zuigt en alles
wat mij zo lief en heerlijk lijkt
het plaagt mijn ziel
wil niet weten van grenzen
aan mijn aardse zuchten
ga toch weg
ik neem wat ik neem
al deel ik ook veel
ter mijner ere
in andermans sferen
o, wat een genot
ik ben zo waarljjk…
De tango en de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
780 Laat de muziek in pijn weerklinken
rijt de wond uiteen die mij verscheurt
geef mijn hart de klanken van de weemoed
zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt
de trage tred van slepende akkoorden
vol van ingehouden passie en vuur
houdt mijn weemoedig hart gevangen
kluistert mijn geest in dit verdrietig uur
en in de zilte storm van mijn verlangen…
grijzend herleven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
603 kippen zonder koppen
narazend kallend
verstoren de ritmiek
van de grijze massa
wegdobberend op lauwe golven
de hersens besmeurd
wordt de grijze massa
geelgroen gekleurd
bloederig fladderend
breken vergane woorden
een stabiele geest
ooit gelukkig geweest
Koppen herzoeken hun kippen
Vreemde vogels helpen
Met kwakkende penselen
Geelgroen…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
651 een traan verlicht
je bleke aangezicht
voor jij je ogen
eeuwig sluit
ik kuste je mond
en hield je hand
nu uitgebrand
jij rust weervond
de dood is wreed
maar wat hij deed
deed mij berusten
na al jouw leed
je laatste feest
dat is geweest
in onze kring
vertedering
je schoon gelaat
licht op met vlam
de geest verlaat
zoals hij…
fragmenten uit mijn leven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 bestaan
zijn reden gaven
een dunne lijn verbond mij
met de werkelijkheid
wat ik presenteerde
wat ik formuleerde
was niet meer van mij
de vreemde keek mij aan
keek door mijn ogen naar
fragmenten uit mijn leven
leugens en mijn dromen
die nooit zijn uitgekomen
ik ben weer terug
maar bang bang voor
de vreemde die naast
mijn geest…
Vurig verlangen...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.721 Mijn leven nog eens beginnen
op een totaal andere manier
Wat zou ik dat graag willen
met mijn eigen schrijf vertier…
Een atheïst zou ik zeker zijn
in een gezin van grenzeloosheid
Geen gezeur over god en diens geboden
Heerlijk genieten van mijn vrijheid…
De stilte mogen proeven in mijn geest
Niets opgelegd krijgen, alleen maar kiezen
Zelf…
Een ding gestand doen is
gedicht
3.2 met 10 stemmen
9.329 Al wat meer lijkt
is verguldsel uit de smidse
van je ogen en verfraaiing door je
geest vol kinderleugens. Maar soms -
het duurt niet lang, je moet jezelf
verschalken - maak je geen onderscheid
meer tussen schijngestalten en
het ware beeld. IK wordt de ander,
poppen krijgen lichaamswarmte, torso's
worden vormen van herinnering.…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.970 ga maar slapen
doe je ogen even dicht
laat de wereld zachtjes rusten
zet je zorgen uit het zicht
proef de vrijheid van niet wezen
als je in je dromen zakt
om een andere kant te lezen
waar de zon je ziel weer pakt
waar de wind je mee laat rijden
op de vleugels van je geest
ver verwijderd van het lijden
zo ver
van al wat is geweest…
Dom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.728 3 jaar lang ben ik dom geweest,
Hoe kon het niet doordringen tot mijn geest.
Alles wat je deed was wachten, wachten, wachten,
Maar ik deed niet erg mijn best om je pijn te verzachten.
Maar nu is het waarschijnlijk te laat,
Het maakt mij zo verschrikkelijk kwaad.…
Voor nu en altijd
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.807 De bomen in de schemer het zwartst
en schrikbarend groot
als de geesten van straks.
In een vijver gaan eenden mopperend slapen.
Er is niets te voelen na zonsondergang,
afwezigheid.
Niets te vermoeden,
nacht is nooit weg.…
Eindafrekening
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
658 uit spleten en holen aangeslopen
Ongrijpbaar als de wind enteren
destructieve apocalyptische scharen
van schuld en schaamte z’n bewustzijn
gelaten ondergaat hij de pijn
De inval voelt als eindafrekening
de balans valt ongunstig uit
z’n bijdrage aan de mensheid negatief
eindigt z’n levenswandel in deze 'hel'
Hij heeft nog de geest…
ZO KAN HET ECHT NIET MEER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.174 Dan vraagt de geest die levend maakt
om veel geduld en dat vertrouwen
waarop je levenslang mag bouwen:
je droom was even losgeraakt.
Maar in de wind van je geloven
hoor je de toekomst in gedachten:
ook dit komt goed na zo lang wachten
want hoop laat zich toch nimmer doven.…
De mens als boek
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
650 lijvig boek
over wat we hebben ervaren
het zijn herinneringen
die vertellen wie we zijn
wij zijn onze herinneringen
Soms hebben we moeite
met omslaan van bladzijden
doet het verleden pijn
willen ‘n blad verwijderen
maar het is gearchiveerd
onbereikbaar diep in ‘t brein
In moment van weerloze rust
welt het verleden op
bladert de geest…
Grapje van God
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.664 In de hemel staat een pruimenboom
in eeuwigheid te bloeien
vol van zoete paarse vruchten
hangend in het hemelnat
voor al diegenen die de spot er dreven
met Zijn eeuwig leven
en de grap konden waarderen
die zij waren - van Zijn hand
Alleen voor doodgewaande geesten
die hoogmoedig zich vervreemdden
van Zijn hand waarmee Hij zelf
ooit de lach…
Liefdesles
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.416 O winden vier, o vruchtbaar wicht
Mijn lijst van liefdes is zo lang
Ik bleef te vaak als enigst kind
In dromen achter het behang
Doch sinds een jaar of zes
Heb ik een appel, pret
Als zij uit liefde zegt
Gij vleit der minne slecht
Ik ren dan snel naar een sonnet
De geest der schoonheid is mijn vreugd
Een schoot die rood mijn hoofd opzet…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
Meer van hetzelfde: vier goeroegedichtjes
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
556 Verlichting/Oplichting
Voor hun publiek zijn ze uniek:
verlichte geesten en genieën.
Ze zijn gemaakt in de fabriek.
Het zijn kopieën van kopieën.
Inzicht/Hervorming
Nee zeggen is geen optie,
zei hij. Als ik zijn kop zie,
weet ik: hij heeft gelogen
en ons optisch bedrogen.
Hulde!…
doe de dag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
932 's morgens
wakker met dichte ogen
de gedachten beginnen al
doorelkaar
en snel
de ogen open
het is al licht
de gedachtenstroom
in volle gang
dan komt
het bloed
ontwaken
moeten
en willen
opstaan
soms moet je
soms wil je
darmen en geest
vragen aandacht
drijven het lijf
overeind rechtop
de dag is begonnen
al voordat jij…
DE STER, DIE IK KEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.052 Maak het geheel naar mijn zin
met heel mooie kleuren
in de vorm zoals ik het wil
leg je ziel erin
leef je uit met gevoel
breng je geest, waar hij moet zijn
ik ben bij je
je kunt het, prestatie
de drang is er en komt eruit
ten koste van alles
laat je gaan
mijn opdringerigheid
kent geen grenzen
je verweert je niet
kijkt omhoog
de…
Rembrandt cyclus 1: mijn passie voor de schilderkunst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 Hoe vederlicht
vloeit veer en inkt
de streling van mijn hand
die zich gewillig leiden laat
gaat boven mijn verstand
heel zelfbewust vertalen
impulsen in mijn geest
de lijnen op papier
en openbaren bovendien
wat mijn ogen zien
hoe danst de veer
vol temperament
met krullen, krassen
voorbestemd
mijn naam te dragen
dankbaar ben ik
voor…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd
Door de poort van een nieuwe
levensader gloeit
een lichtende geest…
stop
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
672 roze
dromen
stromen
niet te stoppen
in de toppen
van jouw vingers
laten me
dwingen
te voelen
te zoeken
in mijn hoofd
op jouw kussen
tussen
de regels
lees ik
een verhaal
verdwaal
in de spinsels
van jouw gedachten
waarop
jouw geest
blijft wachten
in mijn hoofd
tot beloften
beloofd
aan een meisje
met blonde haren
bezwaren…
Weer Een
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
482 stromingen vermengen zich
in talloze omarmingen
waar beschermengelen zijn neergestreken
het boze geen vat op ons heeft
daar de Godin in onze harten leeft
Ik wandel met Maria Magdalena langs
de lentebloemen en de vrolijke vogels,
wij zijn helemaal in ons element
als gezworen krijgers, met de liefde
van Christus in onze zielestrijd,
terwijl Zijn Geest…
de vijfde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
692 het land verlaten
vreemde ogen
staren in de eeuwigheid
die wij langzaam aan verliezen
het gevecht om de geest
is laveloos
tempeliers bewaken de rots vol trots
bedwelmende roes glas rood bloed
het weet je te vangen
zonder handen te klappen
zelfs geen één geluid
gaat boven bidden uit
zoekt duisternis in
lak zakt altijd richting zwaartekracht…
Een geschenk van het licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 menselijk landschap
gedachteloos aaneen rijgt
in een overvloed
aan zwijgzaamheid
vult hij leed met liefde
Op de tweesprong
van een pril ontwaken
wrijft hij de tover
uit verwarde zielen
Als zijn nectar hun rauwe
kelen verzacht
worden de wijsheid
en lyriek van het leven
in het hart geplant
In de persoonlijke
hemelen van de geest…
Zweefvlucht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
653 De vogel klapt zijn vleugels open en dicht
en vliegt zo licht als ik zou willen zijn in mijn
geest, dromend over het water, of magisch in
de maanvolle nacht tussen hemel en aarde.…