22136 resultaten.
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
Vergankelijkheid-1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In de lucht weerklinkt
het geluid van ganzen
de letter die ze vormen
tijdens hun hemelreis
is meteen het begin
van vergankelijkheid
de zomer is dood
leve de herfst…
Neem me mee
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
680 Zie hem turen
alle dagen duren
langer dan de uren
stemmen die praten
hij wacht gelaten
tot ze hem verlaten
rouwen maakt oud
zwijgen is goud
spreken geeft zout
dat bijt in de wonden
uit al die monden
geen troost gevonden
hij kijkt over de zee
die eindeloze zee
fluistert: neem me mee…
Doolhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Hoewel tijd continueert
Gestaag. Zichzelf niet voorbij loopt
daar wijzers, zowel
fysiek als digitaal, noch
tijd verspillen, noch
een stapje sneller willen lopen
omwille van de mens
Hij is juist tegenwoordig
op zoek.…
Weggerukt.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Hadden ze niet nog enige tijd samen
bij elkaar kunnen zijn.
Nu ziet hij de wereld door tranen,
de glans schijnt weg te zijn.
Het leven lijkt nu een eind'loze tijd.
Dit heeft geen enk'le zin
zonder haar. Hij is haar kwijt,
want weet je, zij is een gemis.
De nachten zijn lang, de dagen kort,
het leven een grauw bestaan.…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
Onze Gezamenlijke Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Ons vertrekpunt behoort aan het heden,
Het einde is toekomstig het verleden.
Een reis door momenten, geen ogenblik rust.
Puur en slechts overgave,
De tel waarin jij mij kust.
Geen verschil tussen oogwenk en uur,
Het einde is aanvangend avontuur.
Wij worden zijn en waren.
De onderbreking lag al vast,
Besloten in het eeuwig ongrijpbare.…
Het Vaderhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Kan ik de wenk weerstaan,
alsmaar vroeger sluiten deuren
het huis tegen nachtelijk treuren
over verloren licht, afgebroken bestaan
mens gevangen in ongekende deining
engelenzang troost zijn verschijning…
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 En soms laat ik me gaan op de vleugels
van de tijd.
Wanneer jij, wanneer jij...…
verjaard geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 hoe dikwijls is geluk
niet meer dan een oude droom
uit een vervlogen tijd
ik heb er destijds zorgvuldig
notitie van genomen en het opgeschreven
in een groen cahier met mijn naam
in schuinschrift op het etiket
nu ik na jaren de woorden
durf te herlezen betrap
ik mijzelf op weemoed…
Vraag en antwoord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Zo druk met vragen
voor het zien van het antwoord
rest zo weinig tijd…
Het nieuwe roken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Zij zijn getuigen van de tijd.
Vuur inspireert.
Rook kalmeert.
As relativeert.
Edele sigaren maken vrienden.…
gerookte zalm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
678 naast me
op het zonnig voordek van de mudvolle pont
over het IJ naar de NSDM-werf v/h
zet een middelbaar echtpaar
van ongelijke lengte
de tanden in een rond sesambroodje
gerookte zalm
mayo en
bieslook
daarna lessen man en vrouw hun dorst
via het riet in een beker
milkshake aardbeien
de pont komt aan
knoestige vaders
in flodderoveral…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 Tijd om aandachtig stil te staan
bij egostrijd en plicht.
Een nieuw jaar staat gereed.
Geen toekomst, geen verleden.
Geen tijd meer voor strijd,
strijd die gisteren werd gestreden.…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Het is van alle tijden
de vreugde en het lijden en
tevens tijdloos als het
menselijk bestaan.
De eeuwigheid slaakt een diepe
zucht.
De klok valt stil.
Het is gedaan.…
Heilige nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.282 Wakker word ik.
Half vier is het.
Buiten ruist de regen.
Torenkraaien krassen in de verte.
Vier uur. Gestommel op de trap.
Onze kater is in aantocht.
Vastbesloten om in ons bed te slapen.
Hij gaat tegen me aanliggen en spint.
Zijn vachtig hoofdje naast mijn kalende kop.
Zijn spinnen stopt, hij sluimert.
Mijn nachtwereld opent zich.
Vredig…
Harde bankjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Planeten en sterren, de nacht en het licht,
ze was er een uur, en ze is er altijd
en de tijd, die tijd slaat altijd maar dicht,
maar harde bankjes zijn goed voor het zicht,
en lichten die uitgaan, gaan ook wel weer aan.…
Uitersten
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.476 Soms wil men oud zijn vòòr zijn tijd;
Maar wordt het tijd om oud te wezen,
Die fraaie wil slaat om tot vrezen,
En kreeg men liefst nog wat respijt;
Soms is men àl te goed genezen,
En wil nu jong zijn, ná zijn tijd.…
Waar jij nu bent
gedicht
4.1 met 7 stemmen
9.134 Waar jij nu bent
is het warmer dan hier
en een uur later. Soms
is het of ik je zie lopen
aan een strand dat ik niet ken.
Misschien liefkozen je gedachten
me zoals vroeger je lichaam.
Waarschijnlijk niet: bij jou
is het een uur later
dan bij mij
------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
berusting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
913 hij die ik vroeger was
is niet meer...
er stroomde veel water langs
heel veel water
zodat de scherpe randjes
behoorlijk zijn afgevlakt
de te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich vast
in mijn aderen
de krachtige hopen
van weleer waarmee ik
zó dikwijls de zorgen
als vruchten van me afwierp
zijn…
Heimwee naar de zandhoek
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.696 De liefde wast de tijd
de liefde hangt de tijd te drogen
de liefde plooit de ongestreken tijd
om het lichaam van de liefde
en groeit tenslotte uit de tijd.…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot
zodat tijd wensen kan vervullen
tegenwoordig tijdstip te herhalen
vliegt minutensnel de deur uit..…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 Tijd valt uit elkaar in onverdraaglijk getel.
----------------------------------------------
uit: 'Toverdraad van dagverblijf', 1986.…
ontmoeting
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Een oponthoud in de tijd
men wijst naar hem
een venster klappert zwaar
ergens een lamp
schraal licht
alles is stil.
Ik ben het
die door de straat loopt
langzaam
dromend
ontmoet de ander in mijzelf
de man
kijkt in mijn ogen
samensmelting.....,
twee onbekenden
die voor elkaar geschapen zijn.…
Griffen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 er zijn van die momenten
waarop we de tijd vergeten
terwijl hij grift…
Thuis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
669 Rustig huis, gordijn van tijd.
Gehuld in rustig golvend tij.
Met mij geduld verguldt 't mijn
gevoel van innerlijkheid.…
Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
939 Verdrietig mag ik zijn en
niet een juk maar nietig,
verdraag ik je weg in tijd.…
het Verschil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 In tijd, slechts in
tijd, is leven
op onze planeet
een fractie
slechts fragment
voorbij jou
Voorbij jouw tijd
die jij voor bent
door de grootte, maar
vooral door
de rapheid
van jouw woord…
Zelfportret 1
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
688 Vanuit het hoge huis valt mijn blik
in de gracht, waar een waterhoen
haar heil zoekt voor een rondvaartboot
verontwaardigd klinken haar kreten nog.
Aan de overkant een damesfiets, daarop
een vrouw, kanariegeel springt in het oog
een afspraak in café Dantzig misschien
als dat nog bestaat bij de Amstelhoek.
Van beneden het geluid van…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Hoor het licht vallen
op de velden,
het verstrijken
van tijd
zacht schuren.
Zon schildert
in het voorbijgaan
kleuren in de bomen.
De lucht staat strak
blauw zonder een woord
te laten vallen.
Zelfs de vogels vliegen
geruisloos.
Luister, dit is
stilte.…