Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

neem me mee

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 681
Neem me mee naar het land dat ons heeft grootgebracht laat me daar alleen Tussen wijngaarden en vijgenbomen vlij mij neer op de grond van ons dorp waar ik elk geluid , elke geur herken Neem me mee en als het dan mijn tijd is zaai me uit over onze geliefde Libanese aarde het oude huis dat lijkt te waken op de heuvel ?…
Fairouz14 juli 2011Lees meer >

Wat zou ik graag....

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Wat zou ik graag de grond zijn, waar jij nu op staat. Wat zou ik graag de vogel zijn, tegen wie jij zachtjes praat. Wat zou ik graag de zon zijn, waarnaar jij stralend lacht. Wat zou ik graag je hond zijn, want jij streelt zijn vacht. Wat zou ik graag de bloem zijn, waar jij bewonderend naar kijkt.…
Anne30 oktober 2011Lees meer >

Schervenloze hemel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
onwrikbaarheid voorbestemd af te drijven gelijk aan hardste uren van de tijd laat mij aan indrukken onttrekken samengeraapt zonder doel door afwezige koudegolven stijgt de temperatuur van gevoel gebroken beloften zijn het bordeel van hooggespannen verwachting wiegend waaien bomen hun lied zonder aanzien of achting zo laag bij deze kale grond…

Te licht bevonden.. ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Alsof we reeds lang gewogen zijn en te licht bevonden voor de begane grond die zich opende door ongelijkheid, begaanbaar gemaakt zonder hierin te verzanden, het licht maakt geen onderscheid.…
Pama18 september 2013Lees meer >

Verwondering

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
Doodstil als men het hoort, het fluisteren van kastanjes op de bemoste grond waarin we kiemen na de daad, die intens luid en vredig was.…
Pama14 oktober 2013Lees meer >

Schulden uit het verleden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Wat probeerde je toch Met mij in contact te Komen, jij die dag In dag uit naast mij Was, met lieve, dan Weer met boze woorden Mij wakker te schudden Uit mijn boze droom Die vierentwintig uur Per dag zonder ophouden Doorging, en zelfs in Mijn slaap jouw en mijn Rust te gronde richtte - Nu, zes jaren later pas, Zie je hoe ver…

Aan het zicht onttrokken

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt. Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik. Groen als gras ben ik. Zo aan het begin van het begin. De diepte kan ik niet zien. Jij die mij weet te ont-roeren. Jij die je aan mij ont-hult. Ik koester Jou. Jij bent het beste in mij.…

PORSELEIN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt. Fata morgana blijft zinsbegoocheling Waarom dus denken aan ontgoocheling? Het heden koesteren is geen slecht idee Vertrouwen en geduld hebben; ieder kan er wat mee. Dat zo kostbare zand bewaar ik in mijn handpalm.…
sweetje13 april 2014Lees meer >

Plaatselijke tijd

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 13.746
De nacht vindt plaats, de tijd is rond men proeft het rijpe woord meloen warm als de afgekoelde grond en op de rand van het bederf omdat men zich in vlees verbergt schenkt het moment een eau de vie waarbij een gast verzwijgen moet dat hij tot geest bestierf de zomer rilt al van de herfst de nacht bestaat wat niet beweegt de luchtbrug is…

Waar is de mol?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Een klein snuitje, zag ik eventjes verschijnen om vervolgens heel snel weer in de grond te verdwijnen Op zoek naar een volgende in of uitgang wellicht en tuinman, trapte het gat, met grote voeten weer dicht Dag mol…
An Terlouw10 september 2014Lees meer >

Plek van zand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
Ergens in het duin een dal Waar lucht doordrongen is van zilt Wie aldaar elkaars echte ogen zagen Wat niemand ooit weten zal Ergens in het duin een dal Een mystieke plek van zand Werd grond voor grote Liefde Van hem en haar Dat niemand ooit overtreffen zal Daar, ergens in het duin dat dal In de middagzon op blauwe sprei Staarde zij…
Bardy Holein18 november 2014Lees meer >

Dichter tot elkaar

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
We duwen molenstenen over een rulle wereld de grond wordt zacht van de aarde die we helen Het kompas geeft de geschatte afstand in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde beelden die ver over hun horizon gedijen De zon richt zijn pijlen op de roos van de geschatte tijd zijn oog ziet het vertrek tot aankomst die we in alles delen…
Pama15 december 2014Lees meer >

Op de Caraïben.

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.501
Een villa met veel grond. Daardoor trekt hij het jaar rond en drinkt elke dag een verse cocktail. Hij waant zich in het paradijs. Doch wordt hij misschien niet oud met al zijn grillen en vereis krijgt hij het vlug koud. Kan hij de ballen niet meer tillen. Maar wat kan hij nu nog meer willen?…

Bizons

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.161
Geen goeiig loeien, maar een dreigend bassen hoor je; het scheuren van de taaie grassen en als ze verder lopen, beeft de grond. De stieren zijn het mooist, met saterkop en blauwe tong, waarmee ze bronstig kwijlen terwijl ze ruiken aan een bizonmeid.…

De vlindertuin

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 721
Ik keek op de grond met draad afgesloten. In mijn gedachten verrijzen vlinders uit het verleden; Ik wil vliegen op de vleugels van een witte vlinder en ongehinderd onverminderd kijken naar de vitrinekast naar het witje achter glas, opgesloten in de laatste klas. En het schoenlappertje dat rode schoentjes aan had.…

Gronings verzet

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Je hebt dan ook absoluut recht van spreken, want die verduvelde aasgieren hebben jouw boerderij totaal afgepakt, gestolen, met de grond gelijk gemaakt ter meerdere glorie voor hun valse salarissen. En lachgas produceren ze niet!...…

Sneeuwklokjes

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 694
Ik zie hun kleine kopjes hangen als lichtjes naar de dode grond zo speels, lief en onbevangen dat ik ze als nieuw ontloken vond. Nauwelijks door de wind bewogen beschut onder ‘t dorre struikgewas gedijen zij als vroege voorjaarsboden door Hij die de kiem tot leven gaf.…

Zelfbehoud.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
Afgunst me volstrekt onbekend mits heftig gevochten overwonnen Jaloerse mensen die me met de grond gelijk trachten te maken, hachelijk ook schrijnend Jawel het was schrikken... na jarenlange afwezigheid van kleinste broer Zo geslepen ook nijdig uitgekookt zo belust op ... geld Der totaal geen weet van, vermoedens dat Coke en wapenbezit Niet echt…
sweetje15 februari 2017Lees meer >

Aardappeleters zijn wij allemaal

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
Niet uit armoede maar door onze grond- verbondenheid met die aardappel die ons levenslang voedt met een zekere nuchterheid. Laat de aardappel ons leven blijven kruimen en ons levenskracht geven die trouw meegaat met onze tijd.…

Hoe te poseren

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.314
Grond eindigt niet. Zorg dat de servetten vleugels zijn en boten voor ze op schoten liggen bij het morsen. Moet iemand even doen alsof een hoed, laat maar begaan. Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten vooraan neergelegd, daarachter door de knieën, daarachter staan. Lach zacht, vlucht niet, kijk niemand aan.…

epilepsie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Gisteren had de grond me weer nodig. Zonder stroom gevallen. Batterij leeggezogen. Wat er gebeurde wist ik achteraf, mijn handen had ik stuk geslagen. De elektriciteit die mijn grijze massa nodig had was in kortsluiting. Overbelast en zekering uitgesprongen. Bedwelmt door het epilepsiegas besefte ik niet waar ik was.…

Weer rijst het

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 863
Weer rijst hier uit de diepste grond naar 't holle duister van mijn mond en streeft naar nieuwe luister, gelijk naar nieuwe bloesem streeft de knop die teer in dauw-licht beeft, en stralend uit de boezem leeft der aarde, diep en duister.…

Harlingen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Hoe ik boog voor het beeld van Anton Wachter en daarna een kroeg bezocht, met een keur aan bieren hoe ik verveeld langs de rijke panden gleed, een bar bezocht, waar Vestdijk en Slauerhoff ook gedronken hebben, heilige grond, in beschonken toestand urenlang op de dijk heb gezeten, besluiteloos over het feit welk eiland ik wilde bezoeken of toch maar…

Blijf vrolijk, of het sneeuwt of regent

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 894
Ge moest zijn beker drinken tot de grond, Maar ’t was niet louter wijn, dat gij mocht drinken. Steek dan de vinger diep in uwe mond, En werp uw inhoud weg met hoge krinken.…

Opwekking

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 450
Wat leven moet brengen in vruchtenpitten ligt op de kale grond, verdort en sterft. Een bliksemstraal in de verte kerft het avondlicht in delen, nadat een wolk, zich bevrijdend van deze dodelijke dolk, de zon voorgoed heeft verduisterd. Kale takken lijken hulpeloos gekluisterd.…

Dodenbeeld in West-Vlaanderen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.947
Zijn ouders hebben het lapje grond gekocht waar hij tot het kraakbeen in de modder stak. Hij was een begaafd student. ‘Iets in de wiskunde,’ zegt de boer. Het beeld werd gemaakt naar een schoolfoto. ‘Twee jaar later gingen zijn ouders ook dood,’ zegt de boer. ‘Het wordt fris. Ik ga de geiten melken.’ Ergens nog een kraakbeen.…

wuifwilgen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
ze staan er nog de wind, gevangen in hun kruinen struint de kale takken door je hoort ze zachtjes kraken en hun blaadjes raken stil de grond de vooravond van winter wint met lange passen tijd je schuifelt mee en kwijt melancholie aan koude voeten met een neus vol rottigheid het laat de regen wenen in een langgerekt verwijt als weemoed…
switi lobi7 januari 2019Lees meer >

zondebesef

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 389
voor de een is het makkelijk voor een ander juist weer niet van dag tot dag te leven zoals het komt en gaat waarom weten wij mensen het leven te verrommelen door telkens weer te kiezen voor net die verkeerde weg als blinden gedragen wij ons voor de gevolgen van het doen dat de grond onder onze voeten langzaam zeker doet verschroeien…

vallende regen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 418
vallende regen is als een zomerse douche die ons het licht steelt om het in bloemen te verbergen die als tijdelijke zijrivieren groen uit de grond stromen vallende regen is tegelijk zegen en vloek voor wie het land bewerken omdat het precies nooit genoeg dan wel altijd teveel is als zij zich ter aarde stort vallende regen is in kleurrijke…

Keien

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
vandaan keien ze liggen zelfvoldaan keien in lange rijen allemaal keihard niet kapot te slaan Gletsjers kwamen vanuit het noorden hier en ze wreven als schuurpapier de rotsblokken glanzend rond en glad en namen ze daarna mee op hun pad Het ijs smolt weg in het warmer klimaat maar de keien bleven paraat ze zijn overal op en in de grond…