4214 resultaten.
neem me mee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
681 Neem me mee
naar het land dat ons heeft grootgebracht
laat me daar alleen
Tussen wijngaarden en vijgenbomen
vlij mij neer op de grond van ons dorp
waar ik elk geluid , elke geur herken
Neem me mee
en als het dan mijn tijd is
zaai me uit over onze geliefde Libanese aarde
het oude huis dat lijkt te waken op de heuvel ?…
Wat zou ik graag....
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.178 Wat zou ik graag de grond zijn,
waar jij nu op staat.
Wat zou ik graag de vogel zijn,
tegen wie jij zachtjes praat.
Wat zou ik graag de zon zijn,
waarnaar jij stralend lacht.
Wat zou ik graag je hond zijn,
want jij streelt zijn vacht.
Wat zou ik graag de bloem zijn,
waar jij bewonderend naar kijkt.…
Schervenloze hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 onwrikbaarheid
voorbestemd af te drijven
gelijk aan hardste uren van de tijd
laat mij aan indrukken onttrekken
samengeraapt zonder doel
door afwezige koudegolven
stijgt de temperatuur van gevoel
gebroken beloften zijn het bordeel
van hooggespannen verwachting
wiegend waaien bomen hun lied
zonder aanzien of achting
zo laag bij deze kale grond…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Alsof we reeds lang gewogen
zijn en te licht bevonden voor
de begane grond die zich opende
door ongelijkheid, begaanbaar
gemaakt zonder hierin te verzanden,
het licht maakt geen onderscheid.…
Verwondering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
697 Doodstil als men het hoort,
het fluisteren van kastanjes op
de bemoste grond waarin we
kiemen na de daad, die
intens luid en vredig was.…
Schulden uit het verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 Wat probeerde je toch
Met mij in contact te
Komen, jij die dag
In dag uit naast mij
Was, met lieve, dan
Weer met boze woorden
Mij wakker te schudden
Uit mijn boze droom
Die vierentwintig uur
Per dag zonder ophouden
Doorging, en zelfs in
Mijn slaap jouw en mijn
Rust te gronde richtte -
Nu, zes jaren later pas,
Zie je hoe ver…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt.
Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik.
Groen als gras ben ik.
Zo aan het begin van het begin.
De diepte kan ik niet zien.
Jij die mij weet te ont-roeren.
Jij die je aan mij ont-hult.
Ik koester Jou.
Jij bent het beste in mij.…
PORSELEIN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.008 Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt
Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt.
Fata morgana blijft zinsbegoocheling
Waarom dus denken aan ontgoocheling?
Het heden koesteren is geen slecht idee
Vertrouwen en geduld hebben; ieder kan er wat mee.
Dat zo kostbare zand bewaar ik in mijn handpalm.…
Plaatselijke tijd
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.746 De nacht vindt plaats, de tijd is rond
men proeft het rijpe woord meloen
warm als de afgekoelde grond
en op de rand van het bederf
omdat men zich in vlees verbergt
schenkt het moment een eau de vie
waarbij een gast verzwijgen moet
dat hij tot geest bestierf
de zomer rilt al van de herfst
de nacht bestaat wat niet beweegt
de luchtbrug is…
Waar is de mol?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Een klein snuitje, zag ik eventjes verschijnen
om vervolgens heel snel weer in de grond te verdwijnen
Op zoek naar een volgende in of uitgang wellicht
en tuinman, trapte het gat, met grote voeten weer dicht
Dag mol…
Plek van zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Ergens in het duin een dal
Waar lucht doordrongen is van zilt
Wie aldaar
elkaars echte ogen zagen
Wat niemand ooit weten zal
Ergens in het duin een dal
Een mystieke plek van zand
Werd grond voor grote Liefde
Van hem en haar
Dat niemand ooit overtreffen zal
Daar,
ergens in het duin dat dal
In de middagzon op blauwe sprei
Staarde zij…
Dichter tot elkaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 We duwen molenstenen over een rulle wereld
de grond wordt zacht van de aarde die we helen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
beelden die ver over hun horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos
van de geschatte tijd
zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst die we in alles delen…
Op de Caraïben.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.501 Een villa met veel grond.
Daardoor trekt hij het jaar rond
en drinkt elke dag een verse cocktail.
Hij waant zich in het paradijs.
Doch wordt hij misschien niet oud
met al zijn grillen en vereis
krijgt hij het vlug koud.
Kan hij de ballen niet meer tillen.
Maar wat kan hij nu nog meer willen?…
Bizons
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.161 Geen goeiig loeien, maar een dreigend bassen
hoor je; het scheuren van de taaie grassen
en als ze verder lopen, beeft de grond.
De stieren zijn het mooist, met saterkop
en blauwe tong, waarmee ze bronstig kwijlen
terwijl ze ruiken aan een bizonmeid.…
De vlindertuin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
721 Ik keek op de grond
met draad afgesloten.
In mijn gedachten verrijzen
vlinders uit het verleden;
Ik wil vliegen op de vleugels
van een witte vlinder
en ongehinderd onverminderd
kijken naar de vitrinekast
naar het witje achter glas,
opgesloten in de laatste klas.
En het schoenlappertje dat
rode schoentjes aan had.…
Gronings verzet
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
452 Je hebt dan ook absoluut recht
van spreken, want die verduvelde
aasgieren hebben jouw boerderij
totaal afgepakt, gestolen, met de
grond gelijk gemaakt ter meerdere
glorie voor hun valse salarissen.
En lachgas produceren ze niet!...…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
694 Ik zie hun kleine kopjes hangen
als lichtjes naar de dode grond
zo speels, lief en onbevangen
dat ik ze als nieuw ontloken vond.
Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder ‘t dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hij die de kiem tot leven gaf.…
Zelfbehoud.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
670 Afgunst me volstrekt onbekend mits heftig gevochten overwonnen
Jaloerse mensen die me met de grond gelijk trachten te maken, hachelijk ook schrijnend
Jawel het was schrikken... na jarenlange afwezigheid van kleinste broer
Zo geslepen ook nijdig uitgekookt zo belust op ... geld
Der totaal geen weet van, vermoedens dat Coke en wapenbezit
Niet echt…
Aardappeleters zijn wij allemaal
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
560 Niet uit armoede maar door onze grond-
verbondenheid met die aardappel die ons
levenslang voedt met een zekere nuchterheid.
Laat de aardappel ons leven blijven kruimen en
ons levenskracht geven die trouw
meegaat met onze tijd.…
Hoe te poseren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.314 Grond eindigt niet.
Zorg dat de servetten vleugels zijn en boten
voor ze op schoten liggen bij het morsen.
Moet iemand even doen alsof een hoed,
laat maar begaan.
Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten
vooraan neergelegd, daarachter door de knieën,
daarachter staan. Lach zacht, vlucht niet,
kijk niemand aan.…
epilepsie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Gisteren had de grond me weer nodig.
Zonder stroom gevallen.
Batterij leeggezogen.
Wat er gebeurde wist ik achteraf,
mijn handen had ik stuk geslagen.
De elektriciteit die mijn grijze massa nodig had
was in kortsluiting.
Overbelast en zekering uitgesprongen.
Bedwelmt door het epilepsiegas
besefte ik niet waar ik was.…
Weer rijst het
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Weer rijst hier uit de diepste grond
naar 't holle duister van mijn mond
en streeft naar nieuwe luister,
gelijk naar nieuwe bloesem streeft
de knop die teer in dauw-licht beeft,
en stralend uit de boezem leeft
der aarde, diep en duister.…
Harlingen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
532 Hoe ik boog voor het beeld
van Anton Wachter en daarna een kroeg
bezocht, met een keur aan bieren
hoe ik verveeld langs de rijke panden gleed,
een bar bezocht, waar Vestdijk en Slauerhoff
ook gedronken hebben, heilige grond,
in beschonken toestand urenlang op de dijk
heb gezeten, besluiteloos over het feit
welk eiland ik wilde bezoeken
of toch maar…
Blijf vrolijk, of het sneeuwt of regent
poëzie
4.0 met 2 stemmen
894 Ge moest zijn beker drinken tot de grond,
Maar ’t was niet louter wijn, dat gij mocht drinken.
Steek dan de vinger diep in uwe mond,
En werp uw inhoud weg met hoge krinken.…
Opwekking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wat leven moet brengen in vruchtenpitten
ligt op de kale grond, verdort en sterft.
Een bliksemstraal in de verte kerft
het avondlicht in delen, nadat een wolk,
zich bevrijdend van deze dodelijke dolk,
de zon voorgoed heeft verduisterd.
Kale takken lijken hulpeloos gekluisterd.…
Dodenbeeld in West-Vlaanderen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.947 Zijn ouders hebben het lapje grond gekocht
waar hij tot het kraakbeen in de modder stak.
Hij was een begaafd student.
‘Iets in de wiskunde,’ zegt de boer.
Het beeld werd gemaakt naar een schoolfoto.
‘Twee jaar later gingen zijn ouders ook dood,’ zegt de boer.
‘Het wordt fris. Ik ga de geiten melken.’
Ergens nog een kraakbeen.…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 ze staan er nog
de wind, gevangen in hun kruinen
struint de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed…
zondebesef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 voor de een is het makkelijk
voor een ander juist weer niet
van dag tot dag te leven
zoals het komt en gaat
waarom weten wij mensen
het leven te verrommelen
door telkens weer te kiezen
voor net die verkeerde weg
als blinden gedragen wij ons
voor de gevolgen van het doen
dat de grond onder onze voeten
langzaam zeker doet verschroeien…
vallende regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 vallende regen
is als een zomerse douche
die ons het licht steelt
om het in bloemen te verbergen
die als tijdelijke zijrivieren
groen uit de grond stromen
vallende regen
is tegelijk zegen en vloek
voor wie het land bewerken
omdat het precies nooit genoeg
dan wel altijd teveel is
als zij zich ter aarde stort
vallende regen
is in kleurrijke…
Keien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 vandaan
keien
ze liggen zelfvoldaan
keien
in lange rijen
allemaal keihard
niet kapot te slaan
Gletsjers kwamen vanuit het noorden hier
en ze wreven als schuurpapier
de rotsblokken glanzend rond en glad
en namen ze daarna mee op hun pad
Het ijs smolt weg in het warmer klimaat
maar de keien bleven paraat
ze zijn overal op en in de grond…