inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67548):

Opwekking

Opwekking

In het licht van de ondergaande zon zitten
nog slechts kraaien, zwart als de nacht
zich te laven aan de resten op wacht.
Wat leven moet brengen in vruchtenpitten
ligt op de kale grond, verdort en sterft.
Een bliksemstraal in de verte kerft
het avondlicht in delen, nadat een wolk,
zich bevrijdend van deze dodelijke dolk,
de zon voorgoed heeft verduisterd.
Kale takken lijken hulpeloos gekluisterd.
De kille wind blaast de laatste ademtocht,
geen sporen achterlatend in stollend vocht.
Een sneeuwvlok daalt dwarrelend en bedekt,
gevolgd door meer, wat ooit weer wordt gewekt.

Schrijver: W. Verhoeven, 31 mei. 2018


Geplaatst in de categorie: natuur

2,0 met 2 stemmen 48



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)