Alle inzendingen over schoonheid herfst

6466 resultaten.

Sorteren op:

Lavendeltranen (2)

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.974
Ik begreep niet voelde slechts de woorden van je moeder ze herhaalde een rimpeling in jouw zuiver bestaan verkrampt door zachtheid en verwarring sprak je in de lente op vleugels vluchtig stil kuste je vogels van papier je witte zomermond wat ik zag was het einde jij las de herfst en de winter niet meer lavendel kleurt…

moeder natuur

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 860
aan de overkant van mijn rivier de boom met bladeren haar paraplu waaiert boven ‘t water nog groen twee takken niet nee die zwaaien eerder af herfst geeft ze nu al brui rood bruin lover nu met avondzon zo waar geel oranje dat belooft heel wat tot de wind de blâren heeft geschuierd de vissen niet meer kunnen schuilen onder moeders’ paraplu…

Kegel

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Langs het slingerende tuinpad gaan ongelijke passen licht gedempt door de herfst welke al zacht begint te vallen zijn adem maakt zelfs het eerste roodborstje warm zodat geregen pinda's ongebrand smaken als peanuts wazig is zijn blik maar het huis kan hij nog steeds vinden, blindelings, hij loopt gewoon rechtdoor…
metha13 november 2005Lees meer >

schaak

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 814
dán is de herfst aan zet blaast sterf door de bomen het blad, te licht al nu, laat los in de nevel zweven halve koeien ik draai rond en rond en ... de zon doet mee, wit als de maan de wereld uitgewist, staat even stil we reizen door de nacht en passant fluit jij een al bekende melodie…
Tsila23 november 2006Lees meer >

Bladerend

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 735
Hitte bladerde van het licht en zette de nachtelijke herfst in vlammen. Zo was het. Die nacht gloeiden de daken in een zinderend schijnsel van spanning en de huizen vloeiden borrelend mijn ogen binnen, maar mijn droge lippen bladerden en ik was een boom, schorsend, de tijd licht in mijn bladeren vangend.…

Augustus

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Ooit zal er een herfst komen als een kwaadaardige petemoei en alle bloemen en bladeren van ons afnemen, dan zullen ons alleen nog verwrongen takken resten en kussen, koud als bevroren frambozen.…

we gaan nu herfsten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
mag ik je nu eindelijk mijn bloem gaan geven je kent de kleur en geur het komend groen uit vroeger leven neem maar mijn lente in een nieuw begin en groei naar voorjaarsbloei samen wiegen in de warme zomerzon, er komt geen winter meer die is al om we gaan nu herfsten ons volgend leven zal de rijpe vrucht weer vreugdevol…
wil melker11 augustus 2006Lees meer >

we herfsten al kleuren

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
ik buig stelen bloei bloemen tot een meervoud van boeket wil je winnen nadat ik lente als een korenbloem voor jou heb neergezet we zomerden in overdaad van zon het was jouw warmte waar alles mee begon we herfsten al kleuren weten koude zeer nabij maar oogsten zoveel mooie dromen dat de winter ongestoord kan komen…
wil melker7 september 2006Lees meer >

herkent u de glimlach

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 926
wanneer een gedicht opent als raakte het de hemel in een zucht en met rood doorweven treur dan niet om herfst of wind die aan de winter tast sluier schaduwen met stemmen van de zee of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen u hebt immers uw zielenkracht gevonden omhoog, omlaag, als trillende vleugels stil gefluisterd in het bloemenblad…

De zoveelste maal

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 836
Voor de zoveelste maal is het weer oktober Verliezen vogels hun stem stoppen tijdelijk met zingen Valt het blad als goud uit de wijde jas van de berk in m´n achtertuin Doet de zon heimelijk en heeft regen plotse invallen Voor de zoveelste maal spreekt herfst ´n taal waarin afscheid, weemoed en herinneringen.…

weemoedig vergezicht

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
in een aflopende zomer heb ik naar een plek gezocht waar het geluk nog wilde blijven negeerde ik de oprukkende herfst die zich aan mij openbaarde in een explosie van weemoed heb ik mijn ogen gesloten voor het snel verkleurend blad aan de vermoeide bomen me vastgeklampt aan de te bleke zon die al van ver moest komen...…

frisdrank

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.631
ik wil het niet koud hebben en toch vallen de bladeren richting herfst, valt de winter in perfecte vlokken ik ervaar ongenadig het maagdelijk wit op de velden het donkere ijs dat zegt dat het veilig is om op te staan maar elk jaar weer hunker ik naar die onverwachte zwoele lente-ochtend te warm voor de tijd van het jaar op zo'n dag…
Fred28 oktober 2006Lees meer >

zwaarmoedig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
de herfst draaft aan mijn voorbij weemoedig staar ik naar de grond en luister naar alle treurnis om me heen het donker schalmt steeds vroeger en ergens botst nog een late motvlinder tegen het raam de bruine massa van de dood walmt zelfs tegen alle winden in ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl m'n handen hopeloos iets van voldoening…
elze6 november 2008Lees meer >

Stille getuigenissen

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Nu de winter zich zonder witte kleding voortbeweegt het water in de sloten onverstoorbaar stroomt voel ik toch de kou die ik als kind droeg in mijn te grote jas zelfs de zomer was niet warm want altijd waren er weer die kille ogen die me volgden ach, de stille getuigenissen sterven telkens in de bruinrode dode herfst en enten in…
elze8 december 2008Lees meer >

Tijd

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.601
Dromen vallen uiteen zoals de zomer verbleekt in de herfst Laat me vergeten dat de tijd zonder jou door mijn vingers glijdt want ik kijk met jouw ogen voel met jouw handen lach met jouw mond en huil, huil jouw tranen voor alles is een tijd fluister jij zacht dag lief tot ergens ooit later…
Carin16 september 2009Lees meer >

Vriendschap

netgedicht
2.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 4.115
Je gaat mee in de herfst en in de lente, drinkt de tranen en juicht met en omwille van de ander. Er is verschil, soms tegenstelling maar altijd ook zielsverwantschap, herkenning en bevestiging. Het beste roep je in de ander naar boven en naar buiten, je schaaft en beitelt aan jezelf.…
Adeleyd23 september 2009Lees meer >

verdwalen

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 849
Schaduwen stromen voorbij door de takken bladeren Alsof ze op de aarde vergaderen bruin rood op natte klei Nevels hangen in de lucht de herfst in al haar geuren Takjes die langzaam verkleuren breken in een zachte zucht En mijn voeten nat en koud laten me steeds verder verdwalen Gedachten worden mooie verhalen in dat wonderlijke woud…
car31 oktober 2010Lees meer >

Vriendschapskuierend

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.200
samen kuieren door de beukenallee zwijgend zoals dat mag, kan delend het zonlicht dat speelt rond schaduwvlagen geen vragen enkel het gefluister langs de blaadjes echoënd in de wind wetende hoe de herfst kleurend naar kaalheid steeds haar weg naar de winter vindt maar ook, hoe verborgen knoppen weten te overleven hoop…
Hilly Nicolay10 december 2010Lees meer >

Als druppels drogen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 625
langzaam droogt de wind de druppels van mijn wangen sterft de tegenslag in de herfst uit het grauwe gisteren ontstaat weer een verlangen ik vlij een bonte bloei over mijn onbehagen in een vergeten hoekje zie ik mijn zomerjurk hangen ik weet dat ze nog past vandaag zal ik haar dragen de zon is als een wollig vest ik draai me warm en…

Een nieuw vergezicht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Het seizoen is in de overgang ze kleurt vandaag puur rood een huidig moment ontplooit zich zomers in moeders schoot Er wordt groen licht gegeven waar bloesem vruchten scoort lente van haar taak ontheven een zonnewende opent haar poort Bij het afnemen van het licht lijkt alles voller van kleur tot de herfst reikt een vergezicht wat…

We leven nog...

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Ik ruik de herfst al. De winter komt. Zo ging het en zo gaat het. Zo zal het altijd gaan. We leven nog, en niet zeuren. Leven!…

Niemand zijn

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
ik deel warmte aandacht en attenties maar krijg geen bevestigende blik wel ogen die niets anders zien dan lege vertes slechts gefocust op het eigen ik hun lente is geweest het grote feest van zomer heeft de geest gegeven in de herfst van het virtuele leven nog maar 50 tinten grijs voordat wit zal overheersen in gelijk zijn aan elkaar…
wil melker20 oktober 2015Lees meer >

Winter.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Nog eenmaal rekken we de laatste stralen uit de herfst. Berijmd schrijven we verzen in melkletters en wijzen reikhalzend. Laat het nog eens winter zijn met barsten van verlangen. Languit rillen en knoppen dragen waaruit wilde bomen groeien. We scheuren loten van het jaar en planten in verse grond. Straks lopen we uit.…

Daartussen parelt leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
ik eigen blauw als basis voor helderheid en kou het donkere geeft diepte in mysterieus verdwijnen door het lichte sprankelt zon zijn magisch schijnen op pril groen en later schaduwrijk koel zomerloof dat herfst belooft in vrucht en kleur een volle rijke oogst groen en blauw daartussen parelt leven als schitterend gegeven…
wil melker13 augustus 2016Lees meer >

Oorlog

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
De herfst gewapend met donder en bliksem verjaagt het zonlicht en de warmte winter zijn handlanger bereidt zich voor het land binnen te vallen met zijn vorst en sneeuw de mens wandelt door kijkt niet meer op van de oorlog tussen de seizoenen hij kijkt lijdzaam toe hoe de wereld zich keer op keer een ander kleed toe-eigent hij troost…

Kruin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Nog is mijn kruin van herfst is het laatste blad niet naast m'n stam gevallen Mijn figuur krijgt dan dat zotte, malle de scherts van winter Een kaalheid...…

Museumcafé

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
Herfst op het Stationsplein. De Onze-Lieve-Vrouwe-Kerk, dichtbij, maar ver weg. Geel-blauwe treinen kruisen tussen ons door. Auto’s passeren in gepaste draf. Af en toe een voetganger, met muts of tas of buggy. De rotonde van Venlo leeft.…
Gustaf Kreuz18 december 2016Lees meer >

Voor mijn vader

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.687
In de herfst van je leven doe je warme schoenen aan en een stevige jas tegen het guur Je trekt nog eenmaal een beschutting op in oude woorden om vroegere dromen Zilverwit blad dwarrelt oneindig langzaam maar onvermijdelijk naar de koude harde grond Je merkt de zachte landing op en beseft dat in berusting waarheid wordt gevonden…

Bestaan

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 655
Je probeert de bezinning te begrijpen nu het vallen van de herfst op zich laat wachten de zon zich niet laat kennen, soevereine hemelplaneet en je wandelt in het park met die gedachten op een bankje sluit je de mijmeringen af met een groet aan de werkelijke dingen van het dagelijkse leven, zoals ze worden besproken in het dagboek van de zomer…