4425 resultaten.
De gastvrije doden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.745 Een man prevelt voor een naam met jaren,
aan zijn voeten groeit een schaduw.
Een hoed ligt op het hoofdeinde
van eengraf, in de deuk staat regenwater.
Het muurtje rondom neemt laag
na laag af, de toegang gevormd
door een enkele rij stenen,
om de levenden door te laten.
Mezen buitelen dor de lucht of
pikken pinda's van een snoer.…
zeven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 morgen start de zevendaagse
neen, niet op de fiets of te voet
het is bedoeld voor menig dichter
die dan extra aan de 'poiesis' doet
.…
wie we zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 drie palen steken
uit een berg zand
aan weerszijden twee
vastgesnoerde vrouwen
in het midden zit
jij op een plank
hoofden handen en
voeten van lindehout
dezelfde gezichten
in berusting gestold
onthutsend ongeloof
over wie zij zijn
als in een stomme film
de weidse gebaren
de sprakeloze ogen in
het verstarde gezicht
het…
De Duiker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 je ellebogen allebei naar achter
in een artritisch evenwicht
je leek wel klaar om te duiken
recht het leven binnen
Maar het duiken is gedaan
het is nu vooral een oud schuifelen
met onzekere voeten steun zoekend bij de grond
ga je je weg, schrik je van de auto
die plots verschijnt in je vernauwd blikveld.…
de stilte voorbij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 het moeilijk op te tillen,
bevroren is je gestalt'
je wilt het zo graag pakken
omhelzen en... en zoveel willen,
in een ontvankelijke houding staan
doch je ontwaart enkel lamme takken
en het luchtledige is niet te verslaan
op dat moment heb ik weet
van het bestaan
je voelt geen binding met
het geluid achter de grens,
zo lijkt
je voeten…
Blonde lentekind haren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 ik zag gras
je voeten zoeken
zij steelden madeliefjes
in het strelen van je huid
zonlicht straalde
daalde en speelde
met vleugjes wind je
blonde lentekind haren
je danste de pas en
het uur van de dag bewoog
op het ritme van woorden
in je aantrekkelijke lach
was een verschijning
als ultieme voorjaarsverfijning
in oplichtende kleuren…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 ik heb lang
naar de zee
zitten staren
terwijl het water
mijn voeten
vertelde van de
talloze gevaren
jij zo machtig
en groots
terwijl de golfjes
vriendelijk krulden
het schuim zijn
eigen hoofdstuk
en tekening koos
hoe kan het
dat stormvloed
dijken bruggen
en kades breekt
alles verwoestend
zijn weg naar
de laagte neemt
het spel…
Laatste lied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
427 Jouw warme hart slaat
het ritme van mijn voet
wandelend op straat
op plaveisel van bloed
het lijkt wel een dans
ik kijk naar het raam
van waarachter jij kijkt
jij zwaait en ik zwaai
terug met een draai
is dit dan de kans
die bijna voorbij lijkt
ik hoor zacht je naam
fluisteren in bomen
in een lied vol dromen
in het hemelse…
Meer dan je denkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Wat hoor je als het stil is,
hoor je dan het kloppen van je hart
je ademhaling in en uit, in en uit
je krabt aan je hoofd en denkt, dat geeft ook geluid,
een beweging van je voet, je hoort het
ritselingen van een kledingstuk, ja ook dat.…
Destijds Toekomstige Tijd...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Soms richtte ik mijn pijlen op niet te
Realiseren, niet te krijgen
Heel de wereld lag aan haar voeten
Daarna de kus die mijn wereld deed trillen
Haar naakt omvatte mij geheel
Overdonderd' mij
Reeds voor de eenwording, samensmelting waren wij
Innig samen tot het eind der tijd
Dat 't eind der tijd helaas niet heeft gehaald
Liefde echter overwint…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van
levensenergie wel
actie en reactie in het
overweldigende spel
dat zand laat stranden
wij hebben onze
ziel verpand aan het
wandelen langs de rand
van de kleurrijke
horizon die zich zacht
aan onze voeten…
Het is zó helder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
415 De soldaten merken het niet meer,
ze zien alleen de vernielde straten
lichamen in lakens gewikkeld, en de zon
hoe helder, hoe hard en plat en wit hij is
Er zijn veel spijkers van de doodskistmakers nodig
om dit licht buiten te sluiten, dat op alles weerkaatst:
de eeltige voeten van de doden, hun benige handen,
hun bleke voorhoofden zo koud…
geen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 Vertik het om te doen alsof
Vertik het om te zwijgen
jouw schoonheid is jou eigen
en van je voeten schud het stof
Vertik het om voor schut te staan
Vertik het om te draaien
je hoeft niets te verfraaien
je ook niet op de borst te slaan
het is al goed en goed genoeg
de honger meer te worden
doet prematuur verdorren
de struik die anders…
Een edele Fries
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 .
__________________________________
EDEL
Het had toch werkelijk niet zo gehoeven
Ja sterker nog, het had zo
nooit gemoeten
Een Fries heeft - net als Abe Lenstra - voeten
En bovendien daaronder twee stel hoeven
Tenzij het, net als 't eerste
kievitsei
Nog als een veulen springt:
vroeg in de wei!…
Gekwelde queeste
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
560 Bewoog zij nog haar kuiten voeten tenen
Haar vleermuisvlinder tussen buik en benen
Haar in chinese zij gehulde schenen
Dankzij de diamant die zij mocht lenen
Van mij, wacht na haar terugkeer bovengronds
Haar vrijheid en haar toekomst nog aanstonds…
Theocratie ontmaskerd
netgedicht
2.3 met 51 stemmen
1.306 Al decennia crepeert het volk
en moet de wereld hun voeten likken.
Ja, steek uw hand maar in uw moslimboezem:
ziedáár de Potentaat die Iran radbraakt!
Breek zijn hovaardig, hardvochtig zwijgen,
sla de weg van de vrijheid in - Ontkom!
Wie ons straks in de straling zet,
zal zelfs versplinterd Allah prijzen...…
Onder de herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
352 Het leder is van zijn voet gesneden,
aan het uiteinde huist breekbaar steen;
zijn tegenslag dwaalde in wat verdween,
de herfst heeft zijn huid tot nu gemeden.
Een rap tempo kon hij niet meer inkopen;
nu dolen gestrompel, verdriet en leer;
zijn oude huid komt nog niet in verweer
en blijft op een voorspoedig herstel hopen.…
Mistige velden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
298 Hij had zeer diepe schrammen, ongekend,
op hem rustte mijn voeten en tenen.
In de nieuwbouw kon hij pijnlijk aarden,
zijn metgezellen scholden hem vaak uit.
Veel liever had hij de plant met zijn kluit
dan de stoep dichtbij hem, zonder waarde.…
naamloze ruimte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 vanuit deze onwelluidende positie
weggedoken in tweedehands frictie
achter categorisch gesloten gordijnen
reikt zijn hand door verleden tijden
een wondloos gezicht dat verschijnt
in kwatrijnen te dromen uitwijding
een doorschijnende mantel en liefde
als vergeefs versluierd woordenleed
het draait niet om verschoonde voeten
het loon dat…
zevenmijlslaarzen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
371 geschreven
behalve 1 reactie
op een nieuwkomer aan het front
lichter dan laaiende
lichtende verten aan de eindeloos uitdijende dichthorizon
las voorts weer nieuwe producties
van signore Lorenzo met de magische toevoeging M
die staat voor het eerste
duizendtal op de site
waar het aantal zijner poëmen
groeit als kool aan de lemen
voeten…
Zonnetje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
271 Maar zonder zon was er geen ademzucht
Geen liefde haat geen lente in de lucht
Geen hier of nu geen overkant of ginder
Beloftes bloeien op in onze breinen
Maar krijgen zelden vaste voet aan grond
Belijden loopt gesmeerd met volle mond
In weemoed ziet men ze alras verdwijnen
Ons streven is een godgegeven wonder
Ons falen is hermetisch ingebed…
De file van vlees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
191 De wekker dwingt de voeten in het spoor.
Honderdduizend schouders ritsen synchroon open.
Blikken fixeren de nekwervels van gisteravond.
Blauwe schermen lichten de tunnel bij.
Een traag estafettemodel van grijze jassen.
Niemand remt voor het uitzicht aan de flanken.
De horizon krimpt tot een strakke jas.…
Spoor vooruit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
129 Maar de voeten staan al weer stil te trappelen,
neus naar het wit
dat nog niemand betrad,
geen kaart, geen les,
alleen kou tegen de wangen.
De tred gaat verder
terwijl de verklaring nog buigt
over wat allang voorbij is —
twee bewegingen, tegengesteld,
in hetzelfde lichaam.
Je kunt het spoor lezen als een boek.…
CHRISTINE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
162 Simpelweg zo opgelucht, speels, dartel; kortom gelukkig en opgedoken uit het niets
Bellen en kouten en grappen en grollen, ten gepaste tijden de nodige ernst
Dit voelt gewoon perfect mits de ontdekking grandioze noodzakelijke aanvulling schitterend, spetterend
Mysterie ten voeten uit mits onverklaarbaar puur en zo oprecht
Lieve Christine, ik…
De mensen vragen erom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
81 Voor de priesters is het helder
Ze hebben het goddelijke antwoord
gegoten in hexameters en herhaald
tot ze het feilloos konden opzeggen
als vertaling van de wanklanken
uit de mond van hun gevangene
die ze dienen voor het oog
van boeren, burgers en gezanten
aan een voet van het huis
van de goden, de witte berg
van zwakke kalksteen
op…
Kastanjes
gedicht
3.2 met 113 stemmen
51.667 Er is sindsdien maar weinig leven
Behalve soms die doffe ploffen
Zo'n zes voet boven jullie bol.
Als jullie samen nu eens even
Naar buiten kwamen, zou je boffen:
Kanstanjes, kerels! 't Ligt hier vol!
------------------------------------
uit: 'Huis te Vraag', 1998.…
HET SOKKENMONSTER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.125 En geven op mijn eigenwijze voeten
omstanders of passanten commentaar
dan zeg ik: "Vreemd, thuis heb ik nog zo'n paar,
ik weet alleen niet waar, aju, de groeten."
Sinds kort neem ik het allemaal voor lief,
al blijft het sokkenmonster steeds actief.…
FRISSE NEUS
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.071 belaagd door talloze sneeuwvlokken
haal ik buitenshuis een frisse neus
blijk naderhand niet alleen een heus
verkild reukorgaan naar huis te lokken
maar ook brandende handen waarop
de sprinklerinstallatie meteen reageert
een stijve nek alsmede lippen bezeerd
hoge nood het plassen houdt niet op
mijn droge huid is finaal open gekrabd
mijn voeten…
Ach, ja, mijn vader.
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
1.513 Spannende verhalen uit uw jongensjaren
of de oorlog die u beleefde
hoe u stiekem varkens slachtte
zo spannend dat ik er van beefde
Zittend aan uw voeten
't gezicht verwachtingsvol opgeheven
klamme handjes van het zweet
het met z'n tweetjes herbeleven.…
VEDERLICHT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
918 de voeten wijzen mij de weg
naar optimisme hoop stut
vertrouwen in een toekomst
met zonnige bewijzen gestaafd
ik observeer kikkers zorgeloos
hun meiconcert ten beste gevend
zie geïrriteerde kieviten buitelen
reigers klapwieken naar rust
en geborgenheid scholeksters
ruziën vaardig vliegend eindeloos
het mensdom imiterend bevrijd
van hoofdpijn…