5126 resultaten.
Tegenlicht
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.530 Toch blijft de herinnering levend
aan een onbesproken middag
over winterharten en dode adem
en licht, verborgen licht
dat hunkerde naar vrijheid.…
Digitale lust II
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.432 mijn blik wordt getrokken
naar de man op het scherm
ik voel mijn adem stokken
merk dat ik zachtjes kerm
zijn naakte lijf is zichtbaar
opgewonden voor de cam
hoewel op afstand weliswaar
klinkt er passie in zijn stem
ik laat me graag verleiden
tot een spel van fantasie
maar eventjes terzijde
de man in kwestie hij is bi
ook dat kan me…
Mocht het licht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.079 Mocht het licht ons adem geven,
hoop verwekken, nieuwe kracht;
mocht de vreugde, teder, zacht,
teken zijn van steeds meer leven,
weten doen wat ons, soms even,
hier in vriendschap samen bracht.…
Zoonsopkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
752 In het westen dooft het oude licht
kleurt de aarde met gouden gloed
als haar gebed in wees gegroet
dan doet zij traag haar ogen dicht
de stilte daalt in fluweel gekleed
met kalme weidse vleugelslagen
die de slapende ten ruste dragen
wiens adem in het duister gleed
met glanzende blik kijk ik geboeid
naar het mooie wonder der natuur
terwijl…
Gebroken vleugels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.381 En toen hij haar ontgleed verscheen de nacht
zacht omhuld door ‘n fluweelzwart nevelkleed
Door de duisternis verblind zocht zij naar wegen
tegen de razende adem van ‘n trieste tegenwind
Maar het loze wervelen bleef zo heftig stoken
dat ze d’r broze vleugels heeft gebroken
Ondanks dat ze zwoegde voor haar zonsopgang
klonk d’r gezang waarmee…
Hersenherfst
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.702 Van de vallende bladeren
kan ik nog veel leren:
je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren
de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt
laat je meevoeren,
maar laat niemand je de mond snoeren
zing mee met de wind
dwarrel met de bladeren
willen
kunnen
durven
weten
ervaren
zijn
adem het leven
versla de dood
ervaar het…
bleef hangen voor een ogenblik
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.268 bruinde in de zon
voordat hij drager werd
bloemen aan zijn voet
de knuffels en de beren
heren met hun kroost
en vrouw, stille auto's
in het ademloos passeren
hij droeg de weg pas
later over andere wegen
verbond gescheiden zijn
ontbond het leven uit
het lijf in ziel en pijn
begraven is er niets
fundamenten zijn geaard
zijn adem…
DE KLAPROOS
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.643 Een warme adem wriemelt door ’t koren
En aait met zachte zuchten
De golvende dijen
Van ’t graan.
Grasgroene lippen
Groeien open tot
Een fluwelen mond
Van vuur.
Uit roze wolken
Dauwt een warme honing
Van likkende bijen
Die gonzen.
De klaproos ontboezemt
Haar bloedrode huid.…
Loslaten.
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
3.144 Even kom ik op adem
en verlies weer bijna mijn evenwicht.
Mama, waar ben je dan?
ik kan nu weer stevig staan...
"Je hebt mij nu niet meer nodig!"
Mijn moeder heeft me laten gaan......…
de motor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.504 wat zou ik graag jouw tweewieler willen zijn
bereden over duizend wegen
vol gas toer je op me los
'k voel me aan de wereld ontstegen
schuin voer je mij door bochten
volledig -under control- zoals jij wilt
ik voel me heerlijk tussen jouw benen
leef je uit tot je honger is gestild
en laat me dan op adem komen
met wat benzine en wat rust…
Vroeg naar bed
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
3.455 Als ik wakker word ben jij al weg
Toch voel ik je nog om me heen
Je geur zit nog ik mijn neus
Je adem in mijn oor
Het was zo heerlijk dicht bij jou
Een wondertje op zich
Ogen vol van vuur
Een hart dat bonsde
Handen op plekjes
Een mond die kust
Lichamen bewegen
Taal van liefde
Ik rek me uit, geniet nog na
Van ons liefdesspel
Mijn…
Kom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.440 zon zakt weg met de sneeuw
Van een paardebloemen geeuw
Vliegen hand in hand als een,
Strooien zich overal heen
De zon zakt verder met de regen
Sprankelen beien overal tegen,
Beien bol, langs mijn been,
Strooien zich overal heen
Daar komt hij, en ik duik weg,
In de bloemen naast de heg,
Wat een wonderlijk begin,
Ik strek me uit, en adem…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 de avond liep binnen
met waterige ogen
en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide…
verloren strijd
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.534 een cryptogram
verweven in een woordenweb
waar zelfs de spin van huivert
en de vlieg spartelt
klevend naar adem hapt
en één dag te kort is
vraagtekenwolken die
roerloos drijven en botsen
in een hevige onweersdialoog
tranen neerstorten in onmacht
steeds weer verdampen
onopgelost en gevangen
enkele winnende ronden
in triomferende…
Wie is hanig ?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.573 Een schorre haan
ritst de morgen open
hij, uit eigen faam, en
ik uit naderend noodweer,
mijn eerste adem zing, niet
voor beide tot verademing,
zich in badinerend licht
laat tonen, balancerend
op z'n trotse hanenpoten,
schiet hij verbale gaten
in het heelal en mijn
ochtendkrant, een en
ander opgesloten ligt
in z'n begrijpelijke taal
ben…
Mijmerend in de duinen
gedicht
3.5 met 24 stemmen
13.993 zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem
dit is de zon tussen de aarde en de ijlte
breek baan, trillende wereld van libellenvleugels
ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen,
breek baan in mij die in dit landschap zit
in dit doorzichtig nest van arendsdons
en broei mij uit
tot uw tijdeloze heerlijkheid
een roerloze adem…
Ik hoorde van je komen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
908 zware stappen morrelend aan mijn deur
kom schenk wijn in voorzichtig
leg je hoofd naast mijn gezicht
mijn handen de koude tegels
sterven van verlangen
het blauwe ijs bekruipt
het web is met je haar verweven
het kruis krast je wervels bloot
jij omhelst de geur thuis
ik sta hier buiten uitgeloot van geduld
geef haar je bed zucht in haar adem…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde in een status die niet mag
maar alles bracht ons onverwacht
het paradijs dat jou weer adem…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
Problemen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
865 Je weet je nergens meer
en niets kan je nog raken
want enkel dàt trekt alles aan
en doet je adem bijna stoppen.
Maar wacht, er komt ook weer wat licht
van mensen die echt willen helpen;
dus sla niet zomaar deuren dicht,
en laat je niet eronderdoor gaan.…
Witgekalkte woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
713 en je ademt mijn adem
van wind en water
zoals de dag druppelt
langs mijn woorden heen
waar stilte onbespreekbaar
waait onder ijsvleugels
van de reiger
vijverkoud boven
het wintervlak van
onbeweeglijk riet
met opzwaaiende, tere
handen en duizend
voetstappen
breed en breder
sneeuw ik
de laatste woorden
uit het zicht
van diepe…
Toevallig
netgedicht
4.2 met 67 stemmen
5.255 Mijn adem onwelriekend
Mijn ogen gloeiden zacht
Jouw ogen boeiden sterk
Je bood mij een boterham
Je taal was zeldzaam rijk
Je interesses boeiden
Mijn ogen meldden
Eensgezind als zelden
Ik weigerde je boterham
Maar slurpte je woorden
Die mij zeer bekoorden
en waar ik de tijd voor nam
je schudde tot afscheid mij de hand
liep haastig…
Lenteplicht
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.108 Ik zou graag overal willen zijn
mijn bloemen-adem distribueren aan iedereen.
Men is tenslotte niet allemaal zo bedeeld
met bloemen in de herfst
van het leven
en dit soort dingen
dient men te delen.
---------------------------
uit: 'Men zegt liefde',2003…
En het is goed zo
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.290 nachten wanneer jouw boezem
de ochtend sneller brengt dan ik zou denken
een beetje Beethoven, een vleugje Bach
of gewoon een frivool orkestje met een
bombardon waarvan de slagen galopperen
over het pleintje alwaar ik woon
als ik mocht hopen wenste ik jou
al mijn liefde, een reis naar de tropen
een licht getinte huid, doch mijn
adem…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 Ik heb me geëvenaard
naar jouw paradijs, mijn woorden
gevlochten naar jouw
zinnen, je beeltenis
vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem…
Je rode gloed
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 ik heb
mijn hart gezien
de fundamenten
kloppend in hun groei
de boezems
kwamen later in
mijn jeugd volledig
tot hun bloei
zo ook de kamers
waar mijn schatten
naast de zorgen
veilig zijn geborgen
mijn donker bloed
heeft jou ontmoet
het samen ademen van
zuurstofrijk deed goed
jouw warmte
en je rode gloed
trok door mijn hele…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten
of heeft alles
de tweede adem…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Wit en langzaam nog veel witter
daalt er iets van boven neer,
zingt van stilte, wentelt, wemelt,
adem stokt en ziet plots weer
hoe de mensen langzaam lopen,
heel behoedzaam en alert,
groeten niet of haast onmerkbaar
bij de koude winterpret
die de dagen vult met weemoed,
- kindertijd is ver van hier -
maar 't verlangen blijft in leven.…