3050 resultaten.
M'n jas, m'n jas... waar is m'n jas?
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
4.204 "Ach Kerstman wees niet boos op mij,
'n kou heb ik al weken,
En had het heel erg koud vannacht,
Nam toen maar deze deken."
"Dat is geen deken, maar mijn JAS!
Waar zijn je diermanieren?…
Open einde, het leven van een appel
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.049 Helemaal alleen hang ik hier in het bos
Ik weet wat er gaat gebeuren, morgen ben ik de klos
Gisteren zijn al mijn vriendjes gehaald
En nu waarschijnlijk al tot moes gemaald
De verhalen die ik hoor zijn heel erg
Ze gaan tot in mijn botten en mijn merg
Al die gillende stemmen zitten in mijn hoofd
Hoe kom ik hier weg, jij had het beloofd…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 Onder de ozonlaag van bedorvenheid
In een paleis, een huis van pracht en praal
In de tuin een boom van de eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…
Godenkinderen.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.486 Weest niet boos, maar herstel je waarde.
Zo kunnen we Hogeren tot voorbeeld zijn.
Dan is 't logeren op aard nog eens fijn.
Want huis en haard is vaak nog een mijn.…
hallo
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
880 welke dichter ik wel niet was
waar hij mij kon lezen
waarom hij mij niet kende
een gemis van hier tot daar
aangezien ik duidelijk zo beroemd was
hier nam het gesprek
een onverwachte wending
ik stamelde dat ik wel dichtte
maar dan als amateur
niet in druk maar meer internet
terwijl ik verlegen naar hem lachte
toen sprak hij streng en boos…
De plas en het water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
974 Wandelen zeg ik je,
lopen loopt,
zie ginds in de verte,
de grachten,
de sloot;
pas op voor de plassen,
niet met je nieuwe kleren,
kijk uit voor je schoenen,
mama wordt boos,
stop met knoeien;
niet te diep in het water,
je kan nog maar pas zwemmen,
papa is moe,
hij wil zonnen in zijn stoel,
papa heeft een kater,
gisteren was het laat…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.461 De zon schijnt blij door het raam
En haar straal streelt heel zachtjes de bank
Verwarmen, verlichten van binnen
Gevoel van berusting en dank
Gevoel van intens dat beleven
Waarvan ik ontzettend veel hou:
Eén zonnestraal, toch zo gewoon, maar
Heel eventjes denk ik aan jou
Een vogel vliegt hoog in de lucht
En draait boven het bos even rond…
In het Theehuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 De blauwste ogen fluisteren vals over de kont
haar blonde bos bevestiging knikt heftig
ja zonder mening
Zure room wordt doorgespoelt. Kauwgompje, lippenstift, klaar
voor de spiegel
Achter glas het beeld zoals ze willen zijn…
Grasveld voor twee
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.697 'k Wilde met jou in zee, maar het weer zat niet mee
en een droom droom je niet van tevoren
Maar ‘t was zo’n mooi idee: Een grasveld voor twee
en de stilte die ‘k door jou zou horen
Jij was mooi bloot voor mij en ik dacht er veel bij
Ik dacht bos, luchten, gras, jou in’t koren
Dacht: kom dichter bij mij, maar omdat ik het zei
werd mijn droom…
Vriendenring
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.844 Dat we bij dat kleine hostel hadden aangebeld
toen we in het italiaanse vensterbankje hadden gezeten
En voelden dat we alles hadden, behalve geld
Ik had haar eigenlijk nauwelijk nog iets gezegd
sinds we bij Orviëto de weg kwijt raakten
sinds we onze slaapzakken onder een boom hadden gelegd
en bij elkaar hadden gelegen tot het bos ontwaakte.…
Rotterdam CS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.051 Surinamer die staat te dealen
In een gevouwen krant, twee smachtende zielen
Naar stuff, een shot of naar een stick
Op de trap van de metro ligt een knaap
Opgerold, zijn haar woest over zijn schouders
Dromend over de onrust van zijn ouders
Hij kreunt en stuipt in diepe slaap
Hij ziet het dorp, zijn meisje en de boot
Bas, zijn hond en het grote bos…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 Uit een boos oog beschenen
Staat er de mensenramp!
Wat zouden ze doen bij zo'n licht?
Daar wordt wel wat smerigs verricht -
Hallo!
Daar staan ze als paddenstoelen -
Een zwart, giftig gedoe.
0! konden ze het voelen -
Maar hun harten zijn toe!
Er zwerft een roep in de mist.
De roep van een vent - wie is 't?…
hert vindt hinde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
779 1
in een roodbruine mantel
met een melkvlek op de buik
een staart in room gedoopt
zo staart en rent en staat hij
tussen veen en kleimoeras
tussen bos en gras
het log gewei als een kroon
die zijn jaren verraadt
zich plechtstatig vertakt
zwellend in een basthuid
hij schraapt de schilfers weg
het kriebelt als oud zweet
de lente plukt…
Opa
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.884 slechts een aardappel had ik voorhanden
Ik vouwde mijn handen bad en riep de Heere aan
Nooit kan het geloof teveel verwachten
Maar Opa was en bleef ver bij mij vandaan
Ik zie hem niet, ik hoor hem niet ik luister
En tracht hem te roepen maar ik fluister
Oh Opa hoe meer ik aan je denken ga
Hoe meer ga ik verlangen naar je zachte hand
Boos…
Hysteria
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
714 Hij blijft alleen achter
niet alleen
zoals in een rij onmondige lotgenoten
rood aangelopen van schaamte en kou
daar staan ze voor uitgekleed, te kijk,
voor schut,
maar vooral als in een bos
waar elke andere boom onvindbaar is
en je uitgestorte grimas eindeloos
weergalmt op eeuwenoude doofheid
en dat je dan merkt
dat de laatste vogel…
Brief aan de Sint
hartenkreet
3.0 met 50 stemmen
2.743 Sinterklaas
Hij krijgt dan ook mijn eigen lunch- pakket;
Ik zet hem in de wei naast school,
dan kan ik beter op hem letten
Sinterklaas,
Als u me dan ook uw zadel leent,
en zwarte Piet zijn laarzen,
dan rij ik statig goedgemeend,
voortdurend deftig en met vlijt gespeend,
langs bos en beemd,
door woud en veld
zal me nooit meer vervelen…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Zij vieren hun midwinterfeest
van veld en bos verdreven,
vreten daar slechts bolle buikjes
voor zij weer verder gaan.
Zwarte takken ragen tegen
witte regenwolken
waaruit op koude dagen
hun witte schraapsel valt.
Die wereld aldus bestoven
te midden van de stilte
ligt daar in rust verzonken
en houdt haar winterslaap.…
Nacht op de Vaalserberg
gedicht
2.5 met 17 stemmen
8.918 Afscheid van lantaarns;
bos overkapt de stappen; maan vlekt op mijn voet.
Langzaam wennen ogen aan muisvormige keilkeitjes
wegketsend over mos. Nooit zinken. Daarom hier,
hoog boven het land dat zijn bekoorlijkheid verloor:
ontaard experiment: wordt teruggedraaid. Op de top
is het hoogste punt het hoogste punt niet meer.…
Complex
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.840 Achter haar westerse kleren
straalt een oosterse prinses
en in haar vurige ogen durf ik
niet te kijken ( bang dat de
tijger springt ) te lang zonder
streling maakt haar lichaam boos,
boeken vallen en zij raakt mij aan
maar nog zal ik niet kijken, zal ik
niet dulden dat ik haar verscheur of
zij mij, dat weet je nooit, dat ik woest
verslind…
Bij sneeuw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
1.959 Hoe lang nog moet ik derven
Mijn rode beuken,
Mijn berk, mijn hagedoorn,
Mijn leeuwrik boven 't koorn,
Het bos in al zijn verven,
En al zijn reuken?
Hoe lang de Vlaamse vlassen
De wiedsters, wiederen?
Het land der Leye, waar
De luchten diep en klaar,
En verten plots verrassen
Met galm van liederen?…
R.E.D
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.422 gemaakt
de hup de hip
de flow de dip
de schulden
de terugbetaling
de kleur de vraag
de woorden vaag
alleen de bloem in een zoen
alleen wij en hun
met de poen
alleen wij met het landschap
de armoede is kansloos
alleen staan wij alleen
alleen wij zijn
èèn
ik zie jouw staan
zo eenzaam met ze twee
kon ik maar lopen en praten
door dat bos…
Emotiesurvival
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
600 Ik ben boos.
Dan nadert het einde van mijn tocht.
Ik voel m’n hart, m’n spieren.
Een klein meertje kan me redden.
Ik ben verbaasd.
Het einde van mijn tocht.
Eigenlijk ging het best goed.
Met hulp van lieve moeder natuur.
Ik schaam me.
Nu ik terugkijk op die tocht.
Maken emoties zich over mij de baas.
Ik zie het weer.…
De gure wind
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
804 Je hoort hem nog een paar kreten slaken,
en dan is de rust in het bos alweer.…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 En over 't hooiland, waar een wagen stond
Met vers-groen gras te geuren in de zon,
En verder waar het drachtig korenblond
Met brede golving boog ten horizon,
Tot waar een scheem'rend bos zich flauw verhief,
De wereld wegsmolt in der hemelen gloed,
Dreef mijn gedacht, hoe schoon de dag was, lief
Uw schone ziel verlangend tegemoet.…
De omgeving van Soest, een fraaie ring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Niet ver van een bos, met hier en daar wat mos
steekt een obelisk de hemel in, opgericht
door een graaf, als hommage aan Napoleon.
Naar het Oosten toe ligt villa Niburu.
In glas en lood tovert zij het zonlicht om
in warme kleuren die verkwikken,
maar houdt een raadselachtige parel
in een aura van schemers en grijze tinten.…
No! No! No!
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
583 Je dronk de wodka uit een
limonadeglas, je keel verschroeiend,
je vervloekte je vader door je tranen
en kilterillingen heen, te dronken om
nog iemand te bellen, je viel met een
harde knal op de stenen vloer, boos
spoot je nog meer bruine suiker naar
binnen, boze wezens overmeesterden
je niet van zwart naar zwart
een onverwachtse engel…
Hoor alleen die stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 Ik ben boos geweest, heb pijn gehad, en ook verdriet
Maar boven alles uit steekt het gevoel van dat jij er niet meer bent
Ik mis je ogen die me aankeken de eerste keer op de trap
Ik mis je hand in de mijne, je arm om me heen
Ik mis de woorden die we schreven, de zinnen die we zeiden
Ik mis je in de muziek waarnaar ik luister
Ik hoor alleen die…
Bloemen plukken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
903 Dus wees voorzichtig met bloemen plukken in het diepe bos.
En ook de kelk van een bloem kan giftig zijn .
Gevuld met gif voor jou ook al is haar plantenhuid zacht, sappig en groen.
En ook al druppelt ze een etherische olie voor jou onder verre vreemde onbekende sterren
Die zij alleen kent maar jij niet.
Op een dag plukte ik bloemen.…
Getemperde vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Wij zijn niet van woorden
als we helder zien
zijn we geen draadjesvlees
Handhavend de orde
schoon geboend elk hoorntje
elk hoekje, zolang als
jubelend in prijzen
beheerst, vol overtuiging
oh bandeloos geweten
dat ons leidt naar barbecue,
de goede weg -
tot tenenkrommend chaos
ons verwelkomt
als een duistre vriend, een vijand
die boos…
De doos van Pandora
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 Ikzelf was nu de zondebok
Op mij was ik nu boos!
Veertig lange jaren
Keken van onder op mij neer
Van ongeboren haren
Naar biddend tot den Heer
Van liefdesbrief tot noden
Elke kerst maar weer
Verjaardagen en doden
En geboortes keer op keer..
Stapels stapels prullen
Waarom gooi je nooit wat weg?…