6828 resultaten.
Onzichtbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.583 ik wil me niet opsluiten
niet achter nacht
waar schaduw heerst
en donker lacht
toch wacht ik hier
het hoofd gebogen
in de luister van de stilte
op een verlossend woord
geen wind die stem verwacht
op de kleine ik die alleen
zijn angsten telt
niet op de klok
die zich verborgen houdt
niet op het wezen
dat naar muren klauwt
onzichtbaar…
Nacht zonder gezicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.309 De sterren drinken het donker
Afstanden zijn schaduwen die niet bewegen.…
Kwijnen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
922 het zand is nat, suizend helm
vloekende meeuwen
rotte planken drijven
op het zoute water
langs de oude weg een zoekende man
gevonden met zilveren lantaarn
leidde door donkere dalen
smachtend naar gemoedsrust
van alle woede, laat hem varen
en hem in golven van liefde verdrinken
om het ongeloof te bezinken
en zijn bescheidenheid te openbaren…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
een broze brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
696 ik bouw een brug
over een vluchtig dal
ondersteund door
broos gesteente
een verbinding scheppend
tussen
deze en gene wal
mistig is nog
de overzijde
schoorvoetend
ga ik vooruit
niet wetend
wat te verwachten:
een menselijk beleg,
uitstekende handen
of donkere krachten
aarzelend
is mijn tred
heeft het zin
die weg te gaan…
De Boom
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.116 boom
wiens takken zich verwrongen
naar de hemel strekken
in blauw niets
Schreeuwend om aandacht
als kleine hongerige vogelbekken
elkaar verdringend voor elk eetbaar iets
Krachtenloos en talrijk boven
ben ik aan de voet geworden tot een massief geheel
verankerd in de aarde
Gesmoord, bijna geluidloos
komen er nog klanken uit mijn donkere…
koel is de schemer van morgen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 je stilte
vertelt mij de pijn
verhaalt hoe we waren
verzwijgt wie we zijn
je donker
verlicht ik met beelden
hoop die er tussen ons is
was duister dat wij samen deelden
je warmte
koel in de schemer van morgen
koestert het leven vandaag
versluiert de sluimer van zorgen
je stem is de stilte
gezicht zonder licht
liefde wordt voelbaar…
loomheid laat de klokken slaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
537 vliegen spelen ongestoord
landen en bewegen
warmte is ongehoord
geel vraagt snel om regen
het rechtgekante polderland
de zomer trillend in de verte
loomheid laat de klokken slaan
het zware werken is gedaan
ik koester zachte schemer
als stilte in mijn hand
een vogel kaatst een zonnestraal
terwijl het donker langzaam valt…
Être en mal d ’enfant
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
676 jij spreekt me aan
weet niet eens dat ik
het koud heb
wanneer je me omlijst
met versleten kledingstukken
en met het stof op je
uitgestalde barmhartigheid
veraf van je borsten
en de oude schommelstoel
die naast het bed van ijzer
nooit verhalen te vertellen hadden
ik geef je gelijk, mijn stem
wordt schor
meer in het donker
dan…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
emoties delen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
487 En bant een donkere schaduw
de woorden
van haar lippen
knipt
haar lange lokken
terwijl zij slaapt
en ontwaakt
op het lelieveld
uit
geurige dromen
zij huilt trilt
van afschuw
over
zoveel onrecht
zij
veegt de tranen
uit haar wimpers
de
ochtend begroet haar
met gouden
herfstbladeren
terwijl
zij
met schildershand
de
verlatenheid…
Altijd anders
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.069 Tijdens de laatste ronde
met zijn Spaanse hond
knispert het gras onder
lange slanke hondenpoten
lichte vorst
platgewalste herfstbladeren verzachten
de harde grond
putten lijken te glimmen
vierkant en donkere strepen horizontaal
een oude kinderstoel ligt achteloos in `t gras
grofvuil
de Spaanse gromt in eigen taal.…
Éénjarig seizoen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
509 In de gewelven van mijn wereld
stut ik sprookjes met fantasieën
die grenzen aan het dal
waarvan stenen uit mos zijn gegoten
en bomen niet meer spreken
nu nog ritselt het donker al waande
ik me in het struikgewas, ik voelde
doornen steken in mijn zij maar
later bleek dat het de striemen
waren van de nacht
nu leef ik me naar herfsten…
vlokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 kinderlijk plezier
in het turen naar
grijze sneeuwvlokken
tegen een grauwe hemel
dwarrelende donkere vlekken
die zo zacht en beheerst
een witte deken vormen
alles is rein en zo stil
in onze lange winternachten
is daar het zachte licht
van sterren en maan
boven deze toegedekte aarde
waar jij en ik beminnen
geborgen in elkaars warmte…
En het was zomer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
651 Haar gedachten gaan terug
naar die jongen
met zijn donkere ogen
en zijn ravenzwarte haar
haar hart zingt in zijn taal
de woorden...ben seni sevyorum...…
Lentevuur
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
562 Zweetdruppels parelen
van een ebbenhouten huid
op die van ivoor
twee paar donkere ogen
ontmoeten elkaar
in de hartstocht
van het moment
lezen liefde
als handen en voeten
elkaar krullend
omhelzen
in een woeste dans
zweet parelt en warme tranen
genieten………zij …hij…wij…ik…jij
het wordt lente
fluistert de wind koelte
door het geopende…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.026 Vederlichte vlinder in de nacht
Wit verlicht door het donkere pad
Gefladder voor de maan op zijn wenken
De vederlichte trilgeuren
Aanlokkelijk tot in den treuren zullen schenken
Met veren voelsprieten
Zuigend nectar tot de morgenstond
Die nacht van stuifmeel schietend genieten
Vruchtbaar en bloesemrijk toen de omgekeerde dagenraad ontstond…
De morgenstond
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
525 zwoel de nacht
mist in de vroege morgen
voetstappen op het pad
een glimlach verborgen
in donkere kijkers
eigen weg volgend
af en toe struikelend
boomwortels
zorgen voor oneffenheid
langzaam krult de zon
door wolkenflarden
laat zien
wat werd verborgen
in betovering
van al wat moeder aarde schenkt
aan schoonheid
elke vroege morgen…
pijnlijke diepe strepen
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.017 Jouw strepen waren diep
Jouw geschreeuw kwam in mijn oor
Jouw haat kwam in mijn hart
Zo onschuldig dat het leek
Was een schijn van wat ik voelde,
Want het was een scheur in mijn boek
Lange mooie tijden
Leken zware donkere nachten,
Want jij deed mij pijn
En gedachten deden zeer
Bij het kwetsen van mijn gevoel
En angst bleef in mijn hoofd…
rozentuin
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.199 De oh zo kleine rupsen worden alsmaar mooier
Door een fel gekleurde zon
Die de ware schoonheid laat zien
Met donker rode rozen
En blauwe,gele en rode vlinders
Vliegend om ons heen…
Iets
gedicht
2.8 met 32 stemmen
14.723 Er komt iets in me om
iets wat ik nooit begreep
licht op nu mij het donker heeft.
----------------------
uit: 'Stapelen', 2005.…
Dagen.....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
878 Soms zijn er van die dagen, zo donker en zo zwart,
die stemmen je zo somber, zo weerloos maar ook hard
Soms zijn er van die dagen...je durft niet op te staan,
ja die bekende dagen...waar komen ze vandaan!…
In zenuw opgeknoopt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
515 de stilte had
iets statigs
een hoog plafond
en donkere ornamenten
de schouw
beheerste de entree
met muren vol
strengkijkende regenten
het stemgeluid
heeft het verbruid
hier ritselen papieren
getekend tot besluit
het witte boord
in zenuw opgeknoopt
met water aan de lippen
ze laten je zo stikken
nog is er geen
opening van zaken…
Kent een dakloos entree
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
547 het huis der geuren
heeft geen muren
kent een dakloos entree
voor zwervende vleugjes
parfums en eau de toilettes
zijn beeldschoon
in verpakking van
fles en verstuiver gezet
van jeugdig speels
uit licht tot donker
alle kleuren zijn in
vele prijzen te keuren
maar wacht op de mix
tussen vloeistof en huid
vaak groeit de geur
in contact…
Het blond van je haar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 heb bloemen
gebracht op je graf
jij liet het regenen om
verdrogen te voorkomen
nog staan ze daar
in kleurige pracht
ik wacht tot je komt
uit jouw donkere nacht
een straaltje zon
laat het blond
van je haar weer
oplichtend dansen
hoor nu je stem
in de lach die
je schenkt met
het blauw van je ogen
voor even bij mij
in een…
Wezen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 pigment ontnomen
evenals je onschuld
sinds 'n worgengel
aan je bed verscheen
angst realiteit werd
toen je zus is vermoord
in het zwart van de nacht
bleef de hemel sterrenloos
overdag verstoten
uitgekotst paria
totdat de avond valt
het donker vreest
brandende zon
verzengt de huid
het gat in de ziel
lijkt onheelbaar…
Gedachten in de nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Nee zeg ik met harde stem
ja, fluister ik heel zacht
’t is alsof ik mezelf niet ben
in ’t donker van de nacht
Ga ik dan toch overstag
zacht of hard, ’t maakt niet uit
’s nachts is alles zwaarder
zodra ’t licht wordt, gaan de
gedachten uit!…
Pijn daalt neer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 Zichtbaar wordt
de pijn van
mijn hart
in het vallend
donker en
het vale licht
achterblijvend
na de gestorven
dag
die louter
pijn was
voor de mens
die zocht
die zoekt
en zoeken zal
naar wie
hij zijn kan
Opgedragen aan mijn vrienden, de bezoekers van dak- en thuislozen opvang De Open Hof aan de Spilsluizen in Groningen…
Naast jouw schaduw staan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
681 ik probeer in de schaduw
jouw donker te kruipen
uit het licht van de sterren
om iets te kunnen ontrafelen
van de woorden, dat te voelen
waarin jij gevangen zit
*
ik wil in jouw wereld wonen
de plekjes leren kennen
waar de zon de diepte raakt
samen ademhalen in het blauw
vechten tegen het zwart
zuchten onder de maan
naast jouw…