2935 resultaten.
twee minuten
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.316 zwijgen
het is toch gebleken
dat het geen zin heeft
harde woorden te spreken
Ghandi, Joes, King
het blijft gewoon moorden
maar laten we zwijgen
't is te gek voor woorden
weet net als ook hen
als ooit je moet kiezen
beter is het leven
dan dromen verliezen
want neemt men je leven
om waarin je gelooft
wordt ondanks je sterven…
'n Thuis ...
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.524 Nee, de stappen sterven weg
het geluid verdwijnt in lucht
het is al half twaalf
ik kijk nog maar eens en zucht
Stram en stijf sta ik op
slof naar de keuken toe
zet dan maar één kopje koffie
ik ben ineens zo moe
Ach ze hebben een gezin
ik had het kunnen weten
ze zijn de hele week druk
en mij gewoon vergeten
Morgen is het weer maandag…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 , o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt wrang het derven
dit hart dat, hooploos, steeds verlangen kent;
dat, immer hunkrend naar dit herfstlijk sterven…
Oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.355 zoeken
je bompa en je lieve ma
die blijven in de oorlog
de school moet terug opgebouwd
en ik eet snoep en koeken
OORLOG om DE VREDE
WE LEREN NIET VLUG BIJ
gebrom en dreunen heel de nacht
het is nog koud en buiten
slaapt een volk een kind huilt luid
de wind staat stil te fluiten
een hond zit op een stapel puin
leest stenen over sterven…
Winnen en verliezen...
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.161 maar iedereen groeit naar iets anders toe,
de een doelloos, een ander verward,
niemand beseft eigenlijk hoe
Maar uiteindelijk komen we allemaal,
bij het einde aan,
na een dik boek met levensverhaal,
zal ieder persoon net zo snel weer gaan
We worden geboren,
trekken een levenslijn met ons mee,
kunnen voelen, praten, zien en horen,
en sterven…
De ballade van ... (Geef vrede een kans)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 Soldaten komen en soldaten sterven,
kinderen nog, stuurloos gestuurd.
Hun wereld valt hard aan scherven,
en niemand weet hoe lang ‘t nog duurt.
Voordat er ooit vrede zal komen,
een vrede die voor altijd blijft.
Nu nog bestaat ‘t alleen in dromen,
een vrede die je met bloed schrijft.…
Zalige dood der kinderen
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.153 Zij sterven onbelast van wrevelige* daad,
Des werelds ijdelheid en heeft ze niet besmettet.
Haar lichaam in de rust wel vroege werd gezettet,
De ziel van waar ze kwam terstond weer henen gaat,
Zij zien van Godes Zoon het minnelijk gelaat,
Ontbonden van wat hier de zaligheid belettet.…
HART EN LAND
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.759 Laat mij niet sterven zonder
Uw levenwekkend koor!
De wind die in uw lover luwt,
Is 't afscheid dat mijn hart niet schuwt.
Buiten de tijd en zijn bestier,
Een ledig nest
Hoog in de top van de populier,
Komt nooit mijn hart tot rust.…
Dag uit een buurschap
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.209 Sterven ook, ik zal je maten nemen
gromde ik, en sluit je raam als je het doet.
Ze vraagt: kan ik meerijden naar de stad?
Ze is niet van haar stuk te brengen. Ik
rij liever alleen, zeg ik. Komt mooi uit,
ik ook en stapt in. Ze is slimmer dan ik!…
Rodan El Khalidi
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
936 lezen slechts strofes in stille verschuiling
schande glanst over humanitair recht…
Vlucht naar de zee, eeuwige vlucht
lijkt zich te repeteren in een zonde van tijd
literaire aanwinst, miskent genoegen
een geslepen ganzenveer in bloed gedoopt…
Blind en reukloos, bagatelliserende regels
verlakt aan harige konten van de overheid
het laten sterven…
Het eigene
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
880 Mompelend en monkelend schrijd ik langs een meer,
boven mij een rood satijnen lucht, rondom mij de stilte,
de oneindige verten, de borende weelde verwarren mij;
ik voel mij sterven en weer herboren worden.…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 Mijn arme zwaar ondervoede vlinders
Sterven langzaam aan de hongersdood
Hun vleugels zwakjes kleuren verbleekt
Gevangen gedoemd tot water en brood
Hun leven lijkt op een bedevaartsoord
Als stervenden zoekend naar restjes hoop
Kneuzen gefladder tegen beter weten in
In een luchtkasteel klaar voor de sloop
Kleuren doorlopen van de zoute tranen…
Mijn liefje zo klein..
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.970 Mijn liefje zo heel klein
Je was mijn wens, mijn droom
Ik verlangde zo naar jou
Je was alles behalve ‘gewoon’
Ik keek naar je uit
Hoe klein je ook nog was
Ik hield al met heel mijn hart van jou
Ook al was jij er nog maar pas
Toen jij in mij groeide
Was ik zo ontzettend blij
Ik had er nog geen weet van
Dat jij zou sterven in mij
Nu…
De Schemering.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.028 De vogelgeluiden sterven weg, het geluid van auto's word verzacht door de het roepen van de wind.
Een zacht briesje strijkt door mijn haren, een geruststellend gevoel.
De stilte ontneemt mij mijn woorden, en fluistert zacht in mijn oor.…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Dunne arm aan blauwe hand
Ruime ring aan stille vinger
Harde lucht aan witte slang
Geborrel; zuurstof in een bakje water
Een kus, een streel
Vocht deppen op de lippen
Praten aan het witte bed
Langzaam wordt het later
- Klein nog, daar ging je
Van niets een besef
Het alles werd alles
Van jaren aaneen
Van oorlog tot sterven
Van geven…
Het Lot
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
4.540 Ik zal nooit sterven zolang zij leeft
want alles wat in mij vloeit is zij
zij is de schaduw die eeuwig aan me kleeft
het wezen uit m'n rib gevormd zoals mij
gemaakt om samen te heersen over dat
niet echt wetend wat dat mag zijn
maagdelijk als een onbeschreven blad
zonder vierkantjes, zonder lijn
elke dag van ons goddelijke leven
is een…
Ongebonden Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
924 Maar gebonden aan stoffelijke tijd
Voordat het lijf verjaart
En ons verjaagt naar het onbekende
Waarover verhalen zijn maar geen bewijzen
De enige uitweg van de menselijke ellende
Gevangen tot ons vonnis
Die geldt voor elk persoon
Verlies van elk dierbare
Moeder, vader, dochter, zoon
Wij zitten onze tijd uit
Vanaf geboorte tot het sterven…
Grafdicht
poëzie
3.6 met 23 stemmen
7.868 Ik rust hier wel te vreên,
En ben u voorgetreên*,
En zal uw komst verbeiden*,
Om zonder meer te scheiden,
t’Ontvangen zelf van God
Het onverganklijk lot,
En, na een zalig sterven,
De zaligheid* te erven.
------------------------------------------------------------
*gesteen - gekreun
*voorgetreên - voorgegaan
*verbeiden - afwachten…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.7 met 9 stemmen
4.503 Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.
‘t Was rood eerst, helder paars weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door al de hemelen heerst daarna
één duisterzijn bestendig.…
STERREN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.066 Lief, eens zullen wij sterven, wij beiden,
wij samen of ieder alleen,
en het graf is zo diep en de hemel zo hoog
en of God leeft weet geen -
en 'k heb niets dan de stem van mijn hart,
die mij 't eeuwige leven belooft,
en de heilige onsterf'lijke sterren,
hoog boven mijn sterfelijk hoofd.…
- Oorlogsmelancholie -
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.249 Oorlogstrijders tot sterven bereid
meestal in een dodelijke strijd,
duizenden mensen demonstreerden.
In de straten kende men de soldaat.
De man die zijn leven zo dapper gaf.
Mensen marcheerden in solidariteit,
maar het was al veel te laat.
Bloemen liggen aan hun steen,
het grootste graf dat draagt de naam.…
In wolken vastgenageld
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.548 mijn pad
ik heb je lief - jouw koperkleed
dat nu een bronskleur heeft gekregen
van de wind die opgestegen
soms eens mee - soms tegen zat
Jij - in wolken vastgenageld
boven alles uitgestegen
zie voor mij hier alle wegen
die verstrijken in vals plat
en vertel mij van het dorp
even verderop gelegen
en van bloemen die ik zien kon
maar in sterven…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 kleden,
van de kosmos een zoon, kosmetisch, zoneloos, gemorst als korstmos
langs een rotsblok in een atlas die je leest om te reizen: van de dorpsweg
naar de tramway, vanwaar een twijg loopt uit een steel tot de afdruk
in de tijd dat je waaide, je wiel van spaken, die langzaam smelten door
de drukke lucht, waarin je hoopt, bij de stam, te sterven…
neem het er van
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.042 mijn geliefde Here Jezus
we zijn nu 2000 jaar verder
en nog hang je daar
en kijk je uit over het landschap
het is een fraaie kerk
maar het lijkt me geen lolletje
één keer sterven aan zo’n kruis
dat is toch genoeg
al die graven / al die doden om je heen
waarom laten ze je in die waan
jij hebt je steentje toch al bijgedragen?…
IN DE RIJ VOOR CHRISTUS
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.491 Christus Konings Kind
Heilig Gods Lam
Zoon van de Vader
Zoon van Maria
Pleegzoon van Jozef
zeker, zeker
geen lammetje
geen moetje
geen doetje
geen mietje
geen macho
maar mensenkind
van het meest zuivere soort
uit-einde-lijk
leidde ons lijden Zijn lijden
Zijn handen
Zijn voeten
Zijn borst
Zijn hangen
Zijn kruis
Zijn sterven
maar,…
Mijn liefste
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.984 van nog eenmaal
met u te zijn:
in uw harenvacht
in uw ogenschijn;
en dan niets meer te weten
en te sterven, zacht.…
No! No! No!
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
583 (voor Amy Winehouse)
Alsof jij er rekening mee hield
om exact op je zeven-en-twintigste
te sterven, kom zeg, je danste die
laatste nacht met graaf Dracula de
stofnesten uit iedere hoek van je
onderkomen in Londen, je flirtte al
jaren met de dood, de depressie diep
in je broze lichaam moest steeds
heftiger onderdrukt worden, daarom
wilde…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 uitgeblust
in schemerige schijn geslapen
word ik door wimpers heen gekust
om uit mijn schuilplaats te ontwaken
mijn prins de witte vogel vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen
laat mij maar sterven…
schaak - mat
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
985 alarm
met voorbedachte rade
plaveit hij omzichtig zijn weg
een bres is snel geslagen
in water kunnen kraaien niet kraaien
zij klampen zich wanhopig aan haar vast
jachtig haasten gevoelens zich
voor de zondvloed uit
hij - de man - tracht de zondvloed te stoppen
door wortel te schieten in haar - mat geslagen - aarde
zij - dreigt te sterven…
2011 heeft je vermoord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
598 Ook omdat ze weten
dat ware engelen vroeg sterven?
Het is hun manier om te klappen,
lieve schat!…