3341 resultaten.
Van baarden en borsten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 Maar tot het allerlaatste hield ik altijd vijftig cent,
dat was de prijs van toegang tot die fel gekleurde tent
waar vreemde mensen huisden en die mocht je dan bekijken,
al hoopte je hartgrondig nooit op een van hen te lijken.…
Parkinson
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.117 Het gaat maar door
al 13 jaar
het houdt nooit op
vergeet het maar
Wat zou ik willen wensen
even een leven zonder dat
gewoon weer doen net als een ander
ik ben Parkinson meer dan zat
Want ze kijken me maar aan
doe normaal of wat
wat zal ze mankeren
hoe vreemd doet ze dat
Maar wat is normaal
het gaat allemaal niet zo snel
het gaat…
Niet gehoord worden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.075 interessant
wat ik heb uit te leggen
Nee het komt soms niet over
nee het komt vaak niet aan
zal ik maar mijn mond houden
dit heeft zo weinig zin voortaan
Zo is het vaak met een hoop situaties
men hoort mijn stem niet
ik baal zo van die momenten
het is die ziekte die een hoop verbiedt
Mensen denken vaak
die is niet "normaal"
ze doet zo vreemd…
Soms
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
542 verleden
Het is een sleur waar we in leven
Soms blijven we hangen in het verleden
Omdat we bang zijn wat het nieuwe kan geven
Soms moeten we stappen ondernemen
Een oud hoofdstuk afsluiten van het leven
Soms moeten we durven te leven
Dan wordt er een nieuw boekdeel geschreven
Soms moeten we het ouwe vertrouwde laten
En het nieuwe vreemde…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Het kader van mijn raam weerkaatst nog licht,
vreemd hoe helder grauw kan zijn.
Nog net uit bed, bezie ik onbedekt,
hoe mensen zich in nevels hullen.
Haastig kaatst het voetgeluid,
dof en onbedwongen.
Het is alsof de regen in hun verder huilt.
Er is geen tijd.
Of alles, om het hier en nu weer te verliezen.…
De taal en de neus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 De mens die graag zijn neus steekt in
andermans zaken; kan hem stoten,maar zal
weldra bekend raken met het feit dat aan
sommige zaken een vreemd luchtje zit.
Omdat geld niet stinkt, wanneer je er de
juiste neus voor bezit.…
Ondanks de kaalslag glimlacht een kinderleven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Waarin meer verpleegd
wordt dan geleerd, en met vreemde handen aan
het bed soms een harde waarheid moet worden verteerd.
Met aardige artsen, leeftijdsgenootjes en
een clinic-clown wordt iets van een familiaal
vertrouwen opgebouwd; wordt vaak vergeten
dat kinderkanker soms ieder vooruitzicht op
een toekomst afbouwt.…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zijn wij mensen vreemdelingen,
in onze eigen vreemde wereld?
In ons eigen huis?
Wie slaapt?
Wie waakt?
Wie weet?…
Wanneer het zomer werd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.002 Ik ben tot nacht geworden en tot dag,
De maan en sterren heb ik ingenomen,
En bij de schemer die ik wiegen zag,
Vreemde gestalten heb ik aangenomen.
Nu ben ik niets meer en ik los mij op
In deze verzen van doorleefde woorden,
Wellicht hoort gij daarin mijn hartenklop,
En wordt bekoord door wat eens mij bekoorde.…
Het doet zo'n zeer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 Kijk jij even naar m'n teen, er zit iets, een naar ding
ik kijk en welnee, er zit niets, de teen ziet een beetje vreemd
'k tik er tegen, de teen klapt opzij, zit gewoon los
hangt er een beetje bij....
Ik schrik en zeg: hiemee moet je naar de arts, echt
hij kijkt me stomverbaasd aan, goh, 'k kon er nog
gewoon op staan!…
liefde en storm
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
701 vereerd na al die vreselijke zaken die
zich tegoed doen aan mijn pret, kus ik
mijn Cleopatra en wens dat ik na vele jaren
nog steeds haar minnaar in mij mag vinden
des temeer het dichten als een
vreemd dialect in de aarde wroet en
ranke levens versteend als ratten zich
verzamelen drink ik het bescheidene
in het gelach van bitterheid…
Avond op het Forum Romanum
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 De Nacht is komend met een heir van dromen;
Zij volgen mee met wijd-geopende ogen;
Ver van het Westen af kwam zij getogen,
In 't vreemd blauw kleed met brede zwarte zomen.
Daar de verzoenlijke Avond lag in vrome
Gepeinzen neer, op hare arm gebogen,
In licht opaal en klaar goud onvertogen,
En zag nadenklijk naar 't verloren Rome...…
touw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
683 in groepen is het vaak touw trekken
om te kunnen overleven, zeker
binnen het touw van de boksring
mijn broer en ik zagen hem
hangen aan een dik touw
in de oude perenboom
de koster luidde met een
dik touw de zware kerkklok
ze lieten de kist vroeger
netjes met een dik touw
langzaam in het graf zakken
op ons dorp gebeuren vreemde…
Juffrouw Poortinga
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
562 Vreemd om zo alleen met zo'n
oude vrouw te zijn geweest, bedenk ik me nu.
In een kladblok liet ze me cijferen van één
tot zover ik kon. De duiven naast haar oude
petroleumstel koerden maar voort, terwijl
ze mij een glas oranje ranja met een over
datum roomboterkoekje serveerde.…
SMAAKMAKER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.990 Hier woonde ik, uur gewaar noch dag,
verloren in diep droomprieel –
tot ik veel vreemde steden zag,
en nam van ‘t grote leed mijn deel.
Ik weifel bij de tuinbank die ‘t
geheim van diepe stonden weet…
Was dit wellicht mijn laatste lied
van eigen lief en eigen leed?……
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Tanend schijnsel van het licht
door hoge koepelring
nu zij het dankbaar hart vult
der ontheemde vreemdeling,
en met een vreemde siddering
de kerkverweesde stedeling
in zijn geloofsontreddering.…
Argwaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 wordt
alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt
zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult
hoe stevig ik ook jouw hand in de mijne houd, voel ik hoe
jij opgaat in een wereld die niet de mijne is
ook al wil jij overal opheldering over
kan ik je daar niet begeleiden, omdat de kleuren mij vreemd…
Hemelse gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
592 Ik zie haar weer staan, de halve Maan
Ook een Satelliet, gestaag volgend haar baan
En daar, haast niemand die het ziet
een Meteoor, verdwijnend in het niet
Vreemde krachten trekken er in het Heelal
Krachten die wij niet kennen, en er nooit aan wennen
Het Heelal, waar je ook kijkt, Sterren zie je overal
Ze leven…
Alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 vreemde ogen kijken me aan
ze kijken
ze staren
ze vragen
ze willen
ik zoek naar een glinstering, die onvindbaar blijkt te zijn
geluk is relatief, spot ik
of meen ik dat
geen idee
ondanks mijn spottend antwoord dringt die blik binnen
ze lezen
ze weten
ze snappen
ze begrijpen
en ze minachten al mijn gedachten
ze minachten mijn manier van…
Zoals jij gaat
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
565 is het uitzicht gericht op de rug van een vreemde
of draag ik zelf de tas van de ontheemde?
Het is toch altijd weer als nieuw
als rekenschap zich laat gelden
en de werkelijkheid hortend en stotend
zich blijvend wil melden
Zo is mijn gang, lang en traag ploegend
door harde klei en vochtig zand,
de weg blijft, nog lange tijd, zwoegend…
Einde citaat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 Ook gij, in uw bescheiden woonverblijf
In krakerspand of in een
mobil home
Of in uw gloednieuw doch
nog vreemde pakhuis
Gevangen in uw luxe cruiseschiphut,
Vermijd te allen tijde
permanente
Op schaal gebouwde
waterdichte tenten
Er dreigt een ware
orang-orang bende
Die uitbreekt bij de waterfoodsupply
Der Kampf ums Dasein
is…
Vertering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Van de caravan en wij die daarin
hoe vreemd, maar ook hoe knus
de pap die je maakt,
de bloesjes die ik maar zoeken blijf,
die had ik toch meegenomen?…
Godeneiland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 Voor een rode avondzon
de aarde
Beschilderd als een grote
lampion
Met donkere valleien en vulkanen
Smaragden sawa's, jadegroene
meren
Zacht wiegend in de blauwe
hemelzaal
Op verre eilanden hebben
regenten
De vreemde heersers eeuwenlang verduurd
Maar binnen kratons bleef het oud geloof
Zolang de dwang der rituelen
duurde…
Europapa Zeus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 Vanaf Olympus' hoogten kan hij dromen
Als hij zich neerwaarts spoedt in verenkleed
Of dierenvel voelt hij zich nooit ontheemd
Dan zijn fata morgana's nimmer vreemd
En kan hij bij de verste schonen komen
Zo viel zijn lustig oog op
de godin
Der jacht of maan in verre weidse oorden
Vaak ongezien, dat geen hen zag
of hoorde
En heimelijk…
Dwaze bij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Wie zich bezint
voor hij aanvangt
eer hij of zij
of het begint
aan zijn of haar
desoriënt express
van existentie
moet weten dat
hij of zij doolt
in een bio-avontuur
dat indruist
tegen de natuur
aan eigen wezen
vreemd
ontsnapt aan korf
der dwaze bijen
zoals Martinus Nijhoff
schreef
Kijk, weer een dwaze bij
als quasi…
Morpheus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
628 kosmos als zoon
van osiris
hij die dood en wederopstanding bestierde
en vruchtbaarheid, welke hij samen met isis
als cultuur en beschaving
naar farao bracht
die afstamt van ra, de god
van de zon
Maar wie is die nachtvlinder
in morpheus' arm
ik zou het niet weten, selène
misschien
of luna zijn nieuwe vlam
de maangodin
een vreemde…
wachten op het woord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
325 wacht
niet in stilte
maar in een binnenstorm van tegenspraak
een hoofd schudt al vóór het einde
een antwoord groeit
nog voordat de vraag is aangekomen
luisteren is hier geen brug
maar een smalle richel
waar niemand durft te blijven staan
en toch
onder het gedruis van zinnen
onder het schuren van gelijk willen krijgen
ligt een vreemd…
Ruw fatsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
302 Vuilnis staat weer
in een rij
alsof het wacht en
kijkt naar mij
wat werd verworpen
achteloos,
ligt daar nog steeds
verrassend broos
een lepel buigt
een sok alleen
een brood dat hard
werd, droog als steen
zij liggen daar
zonder verband
vormen toch een
vreemd bestand
de deksel sluit
maar nooit geheel
er blijft altijd
iets…
Weduwe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Op een dag
wordt zelfs jouw spiegel
een vreemde.
Er is geen grotere eenzaamheid
dan jezelf zo lang vast te houden
tot niets van jou
verder leeft
wanneer jij verdwijnt.…
Het venster open
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
223 Ik buig mij over wat ik voel
tot elk vermoeden wordt gewogen
maar jij, die zonder oordeel kijkt,
ziet waar mijn blik zich heeft bedrogen
want wat te dicht wordt onderzocht,
verliest soms juist zijn ware lijnen
de berg verdwijnt in losse steen
de verte in een handvol schijn
beschouwen is een vreemd verblijf
het brengt nabij,
het voert…