543 resultaten.
Verboden vrucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.004 De pennenvruchten in mij
hielpen mij het leven te aanvaarden
zoals ze komt.
De muziek in en van mij geeft echter
één verboden vrucht,
nimmer mij gegund.
Jouw muziek in mij,
te zamen met de twee vochten
van lichaam,
verwekten een rijpe vrucht:
zij heeft lucht en ruimte nodig
die ik niet kende.…
KUNSTENAARSGRIEF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 De schilder of beeldhouwer
aanschouwt
zijn pas voltooide schepping
wacht wellicht
op bewonderaars
en beoordelaars
scherpe uitspraken en vragen
afkeurende blikken
mogen hem fel kwetsen
maar de strijdlustige vingers
aanvaarden nieuwe kamp
tonen samen met gedachten
speurende geldingsdrang
streven naar verlangde vrede
slechts deze ene…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 En toch gaan we door
vormen nieuwe doelen
nieuwe verhalen
Wat was aan gedachten mag
langzaamaan vervagen
Ja zo gaan de doorsnee dagen
en zo mogen ze ook zijn
Ooit verliest alles zijn waarde
maar wat is is nu
de zonneschijn
In zorgen was het dat
men mij baarde
gevoelig veel te fijn
leerde mijn plek toch te aanvaarden
leerde mijzelf…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien strogele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu het leven begint met aanvaarden.…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten
van een perenboom verse scheuten
het oude en het nieuwe
het peddelen tussen aanvaarding…
Canis lupus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
288 de wolf weet dat het dader wordt
als de redeloze prooi vecht, vlucht, bevriest
zolang dat het lot van het slachtofferschap
niet kwalitatief als waar aanvaard heeft
het subject kan zich verstoppen
achter de techniek van leven en dood
van het zijn of het niet-zijn
van dialectiek tot retoriek
een object zal nooit weten
wat de nasmaak van…
SCHOOLROUTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
841 gezond gekleed hoog geschoeid
van huis naar school langs Ford
en Coöperatie de kerk op afstand
door klokken mateloos geboeid
zoek ik hernieuwd de simpelheid
natuurlijk aanvaard node gemist
nu verouderen minder draaglijk is
pijnlijk de durende onzekerheid
van het bestaan mijn voeten gaan
op herhaling langs de hoofdweg
levensader van mijn…
Onbereikbaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.372 ik kijk niet eens om
wil de klanken inhalen
eer zij de hoek om dansen
naar het noorden
daar waar geluid nog
ruimte kent en woorden
nog stilte vinden, vind
ik onvoorwaardelijk
aanvaarding
beide armen
schuin in de lucht
reiken spijt en vergeten
naar diep geslagen
wonden, ik luister
maar het blijft stil
zo stil…
De tijd stopt
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.795 Het enige wat je er tegen kan doen
is aanvaarden en verwerken dat iemand dierbaar
niet meer bij je is.
Een lang, moeizaam proces
naar proberen te begrijpen wat onbegrijpbaar is.
Het 'lot' had dit al lang gepland.
Misschien overvalt het je even,
maar je leert ermee leven.
Soms hoef je het 'waarom' er niet van te weten.…
Liever begraven in eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.222 begraven onder dikke aarde
verstikkend en bang, woel
jij jouw onderaardse gang
naar boven, aanvaardde
het leven zoals ik jouw weer
deed geloven, greep mijn
handen en rukte je los
uit het verleden, weg naar boven
dagen werden helder, verlichtten
het nieuwe pad, ingeslagen
vol verwachting en gedreven
totdat,
je teruggleed in spiralen…
het pad
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
562 gaat het hek verder open
op dit punt in mijn leven
bleven oude wonden kleven
was er zo ontzettend veel pijn
om dingen die niet mochten zijn
dat wat ik ooit was
voelt als een moeras
waar ik zoek naar een hand
terwijl ik zink in drijfzand
hoe kan ik leren
simpel te accepteren
dat deze ongepaste zaken
me nog zo diep raken
hoe te aanvaarden…
Voorgoed een vaarwel ?
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
2.042 Hij weigert hulp te aanvaarden
van instanties daarin gespecialiseerd.
Mijn geduld is op, mijn liefde blijft
ik heb door de jaren veel geleerd.
Zijn verslaving brengt hem naar de afgrond,
maakt ons leven tot een hel.
Nu heb ik voor mijn gezin gekozen,
is dit nu voorgoed een vaarwel?…
dag lieve schat
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.261 Het is nu zo ver
Het leven te aanvaarden zoals het nu is
Samen verder, geen roze wolk.
Woorden als Mama zullen nooit voor mij klinken.
Dan maar alleen tante zijn, dat is ook een geschenk.
Dag lieve schat.…
Woede fase
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
988 Kinderarbeid is verboden
Zelfs in de hemel
Mag ik hopen
Verdomme
Neemt Hij tot zich
Neem mij
Roep mij
Laat mij eeuwig branden in jouw hel
De hemel loop ik mis
Terug het kleine kind
Jouw stilte is diep
Het spreken oppervlakkig
‘Rouwen vriend
Volgens Kübler-Ross’
Heeft U haar gekozen
Om te spreken
Uiteindelijk te aanvaarden
Maar luister…
op de afdeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 de bolling van haar buik
verraadt nieuw leven
hoewel zij zelf
nog amper vijfentwintig
heel onbevangen
laat zij weten: dit wordt nu al haar derde kind
de andere twee nog niet eens peuter
ik herinner mij haar als een zwakke leerling
en nu, blijkt mij, nog steeds een kind
het ijzer stroomt heel langzaam
helend in haar bloed
hoopvol aanvaard…
kerststal
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.127 nacht
heldere hemel
een stralende ster
schijnt op het herderspad
verlichten
geboren
Jezus gelegen
in geel stro
Jozef, Maria, trotse ouders
aanvaarden
God
de Vader
vanuit verlichte hemel
zendt liefdevol zijn zegen
geven
stal
heel intiem
bevat gouden gloed
dieren kijken vredig toe
ontvangen
koningen
drie stuks
waarvan een…
Ben het allemaal zat uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
700 wordt het nooit
Weet jij dan hoe het moet
Als Amor zich vergooit
Dus laat me straks toch gaan en
zwaai maar want ik kijk niet
mijn hart is steeds bij jou
vergeten in verdriet
ben het allemaal zat
ik snap wel dat je terug wil
waarom begrijp jij dan niet…
teveel is overkill
nee, lijmen gaat niet meer
ik zou dat ook niet kunnen
aanvaarden…
onzegbaar en onuitspreekbaar
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
816 Nee, er zijn geen woorden op je tong
noch in je hoofd, vermoed ik; je ogen
staan hol, hoewel niet wezenloos,
eerder berustend, aanvaardend omdat
wat je doormaakt te veel is, te groot.…
Soms maken wij de ander
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
544 Eigenlijk zijn we allemaal op zoek
naar bevestiging, aanvaarding en
vertrouwen, maar we jagen
andere dingen na omdat we
blind zijn of onszelf ontlopen.
De bladeren vallen nu in steeds
grotere aantallen, maar we kijken
niet echt of durven niet stilstaan
bij wat de natuur zo duidelijk
vertelt en hollen verder.…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Uitvaart
gedicht
5.0 met 2 stemmen
12.985 Iets wat ik nooit geheel aanvaardde
blijkt plotseling ontstellend echt:
Dat ook door mij beminde vrouwen
verdwijnen in de natte aarde,
de handen op de borst gevouwen,
de voeten naast elkaar gelegd.
----------------------------------
uit: 'Oude gedichten', 1987.…
Eenvoudig meeslepend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 emoties
In onbezonnenheid
Gestart en begaan
Mee laten slepen
In een ongewis gebeuren
Voluit te proeven
De diversiteit in het leven
De dichter in mij
Laat zich vervoeren
Tot groots en uitbundig
En laaft zich
Nieuwe voeding
Voor de geest
Creatief verwordt
Geen uitvlucht
Maar helpt
Het hier en nu
De realiteit te zien
En aanvaarden…
Een ander licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 vertrouwde in
een ander licht
nog bleef in
lichaamstaal
je expressie rustig
en vooral nog
heel neutraal
maar ik voelde
het verkeerde raken
zag woorden lichte
beschadigingen maken
in niet verkende lagen
heb in een
sussend gebaar
je handen genomen
om samen tot
ontspanning te komen
stilte aangedragen
om de pijn van
verleden aanvaardbaar…
Aangeraakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Nog geen twee vierkante meter
dat is maar weinig huid
om contact te maken
met zoveel mensen
die mij aantrekken, alle kinderen
die ik wel zou willen koesteren
de koeien en de ezels bovendien
met wie ik wel zou willen praten
te veel dieren om op te noemen
ook nog de wonderlijke wezens
die planten zijn, hun kracht
en aanvaarding wat…
Zonder jou...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
711 Aanvaard het zo het is,
al ben jij er niet.
Ik voel me moe,
het hoeft niet meer.
Mijn hart verraadt
het oude zeer.
Jij bent er niet meer.
Maar ik moet verder,
denk positief.
Hoe lang zal dit duren?
Ik weet het niet.
Al denk ik vaak: ik zou…
het is mijn leven,
maar zonder jou.…
Wat gebroken is helen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 die zichtzelf hebben aanvaard.
die gebroken kinderen helen.
die troosten met hun hart.…
Ogenspiegel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
577 Ben jij nog wakker
nu het leven begint met aanvaarden
dat de stilte vreemde vragen kent?
vraag je mij met de kalme adem
van jouw vrijgeesterij diep in de nacht
Ja!…