374 resultaten.
Vechtsport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 kracht en strategie
Explosie na zo vele uren trainen
Waar niemand staat te trillen op de benen
Waar offensief het wint van apathie
De bel weerklinkt, de wedstrijd gaat beginnen
De vechters in de hoek richten zich op
De vezels strak, het lichaam op-en-top
Herinneren aan goden en godinnen
Bewegingen zijn strak gecontroleerd
De vuisten als beton…
zingen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
453 groene velden
kale vlakten
Niet uit je hoofd te krijsen
tot de grens
meezingen helpt niet meer
Als dit liedje niet
maar bijna echt zou lijken
zou ik
klinken als water
van de rotsen
geslagen
Waterwolken in de lucht
water in de straten
als dit
dit liedje was geweest
Dan wat waren wij
Leven in de weilanden
geboren in boeken
beton…
Rabbit holes
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
351 vermijden
hoewel ik - over liefhebsters van pets
en mannelijke mensensoort gesproken
eerst in mijn dagboeken moet zijn gedoken -
dit onderwerp het liefst nu laat terzijde
Ik vraag mij echter in gemoede af
hoe groot is in de stad survivalkans
van 't lieve aaibare proliferatieve
knaagdier binnen de bebouwde kom
de glas- en asfaltjungle van beton…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
Eerste licht
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
423 het eerste licht
verpest door
illegaal vuurwerk
het zicht op een
pril en stil begin
van het nieuwe jaar
die rust was
even veelbelovend
daarna schudde aarde
als vanouds zijn
grondvesten van beton
en aangevreten hout
beloften in de
randstad zijn het topje
van een ijsberg vol sterke
verhalen waarbij ieder
uit die deal vooral…
Moederkloek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.134 Om te vergeten hoe het huis beeft
Hoe tafel en bed in slijk verzonk
Omringd door dik beton
Hoor ik het gesuis in mijn schedel
Een hersenvlies dat scheurt
Rondom verspreide scherven
Glassplinters waarin ik rol
Tot ze me sussend naar boven draagt…
bronsgieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
821 de pop van klei kneed ik
tot een model dat jouw lijnen draagt
ingesmeerd met was
een ademend vlies
je bent ingesponnen met ijzerdraad
daarrond stolt een mal in een kist
een mantel van gips en zand
die in gave brokken uiteenvalt
tot je in de ronde oven past
in een kuil van waterdicht beton
weeg en smelt ik jou
een kraan op rupsbanden…
Kikkerland
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
624 heimelijk verkent een kind
het nieuwe woonterrein
op zoek naar een belofte
vindt er laffe grauwe bouwsels
van koud beton en ijzig staal
eigen geluid klinkt hol en kaal
vanuit een puiloos huizenblok
beklommen langs dofgrijze trappen
lijkt leegte om zich heen te happen
bedroeft de bodem zonder kleur
waarin geen plant wil groeien
en geen…
De Grote Slag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
626 Ooit sliep men als een blok beton:
van Grote Kerk tot aan ’t station,
geen Weesper die niet slapen kon.
Dat gold voor Karel, Til en Ton
en voor zijn tante Marion,
die al haar kwalen zelf verzon,
maar dol was op het carillon,
het carillon, het carillon.
Wie tegen is kent geen pardon
met minnaars van het carillon.…
Wat je wil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
884 Dan word ik woest
begin alles te bekleden
met zink en lood
ijzeren platen op de vloer
beton giet ik in de gaten
ze komen er niet meer in
het is genoeg geweest.…
De muur om mij heen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Vanaf het begin van mijn leven
Een muur om mij heen van gewapend beton.
De wereld daarbuiten kon mij nooit raken
En ik eenzaam en alleen daarbinnen.
Mijn leven één groot toneelstuk
Ik de hoofdrolspeler en regisseur.
Emoties binnengehouden, gevoelens weggestopt
Niemand die mij raakte, niemand die mij kende.…
D W A R S D O O R A L L E B E T O N
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Als ik kniel ter aarde
voel ik haar waarde
in mij stromen
dwars door alle beton tot mij komen
de miljoenen dromen en idealen
door bergen dalen
wegen dwalen
tastend voelen
gevouwen de handen
geborgen weten
te bedoelen
verleden
heden en toekomst
aan elkaar
gebeden
dankbaar elke dag
in uren
voortgaan en duren.…
Despoot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schiet maar, vernietig maar
laat de bommen maar vallen
op huizen die niet van jou zijn
op al die akkers die ooit omgeploegd en
bewerkt zijn met liefdevolle handen
maar nooit zul jij de liefde leren kennen
en de koestering van warmte
steen ben je, beton, grijsgrauw graniet
een gevangene van je eigen haat
die onverteerd tot onder je huid als…
wanneer de aarde breekt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
384 de grond ademt zwaar, een diepe zucht
een dreiging sluimert in de lucht
geen waarschuwing, geen enkel signaal
plots splijt de wereld, bruut en fataal
huizen dansen op hun broze benen
beton versplintert, staal gaat wenen
straten kronkelen als buiken open
alles wat vast leek, blijkt hulpeloos
schreeuwen verstikken in stof en steen
de stad…
Nachtdienst (zomer 1972)
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
3.907 Aarz’lend komt de natuur tot leven
tussen het asfalt en ’t beton.
De merels zingen: ''wacht nog even,
nog even maar, dan komt de zon''.
In deze prille ochtenduren
draai ik m’n sleutel in het slot.…
Mauthausen!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
643 Gruwelijk grijs beton, net als toen.
In stilte daalden we de berg af
met opstand in ons hart.…
De auto ontdekt
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.721 Beton, daarop de banden, de volstrekte wind:
dit is niet voorbij te komen.
's Avonds thuis, weer ingescheept,
herken ik flarden van reclame op tv:
Citroen GS X2.
----------------------
uit: 'Tirade 44, 2000.…
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 Droge tranen leverden de meeste pijn
wenen was het voor een gesloten deur
Onder het masker verdwijnt de schijn
achter haar masker..bekende zij kleur
Achter ‘t vrolijke masker van de lach
woonden grauwe wolken, zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 De enterhaken liggen klaar in koud beton.
In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden
die versneeuwen.…
Al zijt Gij vert, Nooit uit het hart.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.595 al zijt gij vert gescheiden;
Liefde zal mijn hert geleiden:
Liefde (Lief) die drijft mij voort;
Liefde komt u Liefd' aan boord:
Lief is liefde, zoet is minne:
Liefde doet mij dit beginnen:
't Is al Liefde, Liefd' is ‘t al,
Die ik u betonen zal.…
Bastaard-Bernhard, zijn zonen, zijn dochters, zijn vrouw!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
525 De zonen van Bernhard
worden nu pas echt geboren en hecht getoond
Die bastaard-zonen hebben op zich laten wachten, maar
wat een pracht broers van de 6 officiele dochters
Zij zullen het familiefundament van de Oranjes
niet laten trillen, want dit fundament is in beton gegoten
DNA testen zijn niet nodig en niet gewenst
want de zaadjes van wijlen Zijne…
wolken van de Noordzee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
794 Lichtgrijs, dolfijn grijs, beton grijs.
Je geraakt gemakkelijk aan 100
op een doordeweekse dag.
Alleen wie de schoonheid
van grijs in al die termen
weet te appreciëren
heeft aan de Noordzee iets
te zoeken.…
Wim van der Horst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Het stadion dat zindert en trembleert,
want Ajax komt de Hertogstad bezoeken,
de Amsterdammers zullen heel hard vloeken
om wat de held zo dadelijk presteert
We schrijven ’t jaar des Heren drieëntachtig,
beton en staal zijn grijs als bui en lucht.…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 Hier geen snelverkeer
geen hoog staal en beton
in de straten, maar
beloopbare ruimte
De zon trekt de aandacht
weg van ons, naar het licht
op de zwarte gevels aan de haven
de witte daklijsten en rode pannen:
het plaatje voor de foto's
van de roodbruine toeristen
op het terras van het taanhuis
die onze tuinen inlopen
alsof wij hier…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 zich vermengt
gaat het glazuur los van de klei
het kleurt zich met de ochtendzon
nog kleumend kijk ik toe
het kaft van het boek
is gescheurd en gekreukt
de inhoud was het waard
keer op keer gelezen en doordacht
muziek gebrand in zilveren schijf
draait rond en stoot geluiden uit
de rock, het rithme van de dans
weerkaatst op muren van beton…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 Iemand bedacht zeven manieren om een rivier
over te steken en maakte daar werk van
in mijn dromen kruip ik alle keren
uit een nat pak over een vloer van beton
om het angstzweet van het lijf te spoelen
een kou walst in brokken door me heen
alsof het resten van de muur zijn
waar ik onafgebroken tegenaan loop
zonder brug is geen andere…
Fishy
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
602 Geen zorgen geen lusten geen lasten
of behoefte om te betasten
Vergif in kleur en naamrijk varia
het geestdodend gif anti-depressivia
Populair zijn Prozac en Remmeron
schooltje gepekelde haringen in beton
Gelijk snoekbaars glazen ogen verdoofd
word de maatschappij van geest beroofd
Iedereen in lijn op een lopende band
ongelijken…
tot gruis geleefd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
420 zonder rimpel laat
de tijd als was het soms de zijne
slaat in stukken op de muur
waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt
tot de slinger eens is opgeraakt: verbeeld
de laatste zucht
hoort toch niemand meer
al klinkt hij door in echo's
langs oorverdovende zwijgzaamheid
alleen en om de zijne verplet hij toch de eenzaamheid
zoals gruis beton…
Scheldeduiker
gedicht
4.5 met 4 stemmen
5.172 wind in de tijd - straatkinderen van het Eilandje
wapperen daar bij die vierde toren - ontij croont
voor de thuislozen die kruipen in de lofts van karton
bij de prefabbuildings
waai die daghengsten weg - draai
klimmend als opstandig gras door scheuren in beton
torens zijn de wachters, staan als bakens voor de maan
schepen schaatsen op een ton…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 Hij roept me
Ik kom dichterbij
Een warm gevoel
Met elke stap
Ik voel het in de stroming
Elke herinnering gaat langs me
Als de zachte lentewind
Die grassprietjes doet kietelen aan je kuiten
De stroming wordt sterker
Ik word zwakker
Hij kijkt naar me
Ik ga steeds langzamer
Grote stappen zettende, met zware benen
Als beton word ik naar benden…