968 resultaten.
vlucht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
410 de lucht is vandaag gevuld
met aankomst en verblijf
bevroren in hemel
en veranderlijk met wolkenvorm
vertrekken is geen object
geen onderwerp in een kooi
geen zinsnede op het strand
geen visgrond en zilverplevier
misschien een draadloos paaltje
in ongemaaid weideveld
een onzichtbare kust, een hek
of onmiskenbaar
iets dat beklijft…
winternacht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.949 zie haar stappen
in het wit
maagdelijk vlies
van moeder aarde
zal zij snappen
hoe het zit
ondraaglijk verlies
van grote waarde
streel haar voeten
koud als ijs
bevroren door
gebrek aan aandacht
ik zal boeten
verdiende prijs
volg haar spoor
tot waar de maan wacht…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
verlies
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 het afscheid dat wij nooit namen
het zand dat door de straten stoof
je hart dat bevroor
de dood waar wij om huilden
het licht dat langs de huizen schoor
je stem die niet werd verstaan
de eenzaamheid die we droegen
alles ging in de wind verloren
jij die nooit meer sprak…
iglo
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
711 na jaren van vergeefs verlangen
heb ik tederheid verbannen
in koele zinnen
ver het zoete minnen
bevroren dromen
nooit uitgekomen
verpakt in geur en kleur
veilig achter de gesloten deur
met staal en ijs
bouw ik een paradijs
verberg mijn spijt
in ontoegankelijkheid…
geelgelente
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
626 winter ik schrijf je nu stil
in het stilstaan van een klok
koude kaarsen blaas ik uit
in bevroren hunkering
huil maar, geen overlast
meer van je koude gestalte
wolken strooien lettergrepen
als initialen in basten van bomen
uitgebluste winterzinnen
in geelgelente bloemen
vatten samen in
vroege aprilgeluiden…
moeizaam converseren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
753 is het koud
vraagt mijn vader
niet veel aan
zegt mijn moeder
zuinig als altijd
op haar woorden
daarmee is het
gesprek bevroren
aan mij de taak
de grenzen te verleggen
een weg te banen door 't ijs
doch wat rest er nog
behalve kou en weerbericht
misschien een storm op komst
maar ik zeg tegen beter weten
het zal het voorjaar zijn…
jou elegantie meegegeven
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
572 in ijs
heb ik je
vormen bevroren
geen natte
vingerwerk maar
zagen en grof boren
met branders
heb ik de details verfijnd
jou elegantie meegegeven
je transparant gelaat
gedecoreerd met haar
uit sneeuwkristallen
jij bent het mooist van allen
ontdooien als de lente komt
zal je dan ook heel zwaar vallen…
Visionairs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Van buiten mooi weer spelend
Van binnen- aardverschuivingen
Sterk wisselende temperaturen
Verhitte winters, bevroren zomers
Verschroeid herfstblad, ijskoude
Voorjaarsbloemen
Hagel in augustus, tropenzon
In januari
Het staat allemaal in De Bijbel
Mijn moeder zegt het
Haar gezicht - een donderwolk…
verloren ziel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.099 De weg naar jouw ziel
is gebroken
over alles wat niet beviel
hebben je ogen gesproken
Is dit jouw manier
van vergeten?
denkend aan plezier
verboden vruchten eten
Ik wil je graag meedelen
dat je je eer niet mag verliezen
blijf je eeuwig spelen
dan zal je hart bevriezen…
Zong bevroren tranen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik draag blauw
een kind van
wind water en ijs
uit conceptie van
een koude vorst en
de warme moederborst
wij lijnden niet
in diepgaande affectie
contrasteerden levensgroot
de verschillen die
wij maakten overbrugden
onze generatiekloof
nooit heb ik
echt warm gezorgd
wist haar kille levenslied
zij zong bevroren tranen
in het…
Zijn door de koude de muzen bevroren?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
622 Niets komt er nog van mooie verzen uit mijn pen;
zijn door de koude de muzen bevroren
of weten ze niet meer waar ik ben?…
Capitulatie
netgedicht
2.4 met 20 stemmen
2.299 Mijn bevroren bloed
door ijs'lijke aderen
Het grauwe gemeengoed,
nauwelijks te benaderen
Bleek purper scharlaken
verkleurend als een dood kind
Slapen terwijl ik moet waken
opdat ik de waarheid vind
Dagen die wijken
voor nachtelijk geweld
Droomloze dromen
hebben mij uiteindelijk geveld…
sneeuwstil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
813 Ik geef je mijn bevroren handen,
laat je smelten in mijn borst.
Adem krult als wolkjes langs je hals.
Ik huil om de wereld zo wit,
grijp me vast aan je doorweekte jas.
Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven.
Je knikt en tikt
een sneeuwvlok
van mijn schouder.…
winters tafereel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.577 waar ijzige kringen
bevroren water
de rust
van zacht gekabbel breekt
kristallentranen
als deken van wit
deze verkleumde aarde
toedekken wil
zullen spelende kinderen
hun droom beleven
een levenszucht
in dolle pret
aanschouwen zij
hun magische wensen
feeëriek
als winters tafereel…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
Doodse kilte
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
980 zijn lippen
vormen nauwgezet
de woorden
uit bevroren zeeën
leggen vorst over
haar trillend vel
waar zij tastbaar
de witte tekens weet
achter het weerloze schild
delfde zij
al lang en onomkeerbaar
het graf voor vergiffenis
werpt ze haar schaduw
dag na dag
over de betonnen steen…
MOEIZAAM CONVERSEREN
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
570 is het koud buiten
vraagt mijn vader
niet veel aan
zegt mijn moeder
zuinig als altijd
op haar woorden
daarmee is het
gesprek bevroren
aan mij opnieuw de taak
de grenzen te verleggen
een weg te banen door het ijs
wat rest er nog behalve kou
en weerbericht misschien
een storm op komst...…
nieuw jaar
netgedicht
2.2 met 24 stemmen
3.036 zie hoe een pas geboren jaar
zich voor ons uitrolt
als een braak korenveld
met sneeuw van hoop
onder het bevroren dek
kiemt leven en groei
licht en warmte
zijn onmisbare lokkers
brengt deze zuigeling zegen
draagt hij reeds bekende trekken
of krijst hij onheil en verdriet
wat een geluk men weet het niet…
Uitval
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
879 als stilte
is ingenesteld
of ongedwongen blind
blijft ingemetseld
is de voortduwende beweging
op dood spoor gekomen
zijn wissels bevroren
en is stroom alleen nog
gewikkeld in verleden dromen
de stoppen
blijken weer
uit steen gebakken
doch wat mij,
teneinde,
meer zorgen baart
is, dat naar het schijnt
de verbinding
niet meer…
Druilerig staren
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.417 Vlagen van bevroren
Druppels vallen neder
Op zijn uitgestoken neus
En doen hem zachtjes
Terugdeinzen onder
Het houten afdakje
Dat een functie heeft als
Schuilplaats
Voor natuurlijk onbehagen
Het wit van zijn ogen
starend naar de groene
Zee van lekkernijen
En het vooruitzicht van een
Door hoeven ontsprongen
Waterballet
Doen hem…
Het intens zwarte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 ik heb het
intens zwarte
van schaduw ervaren
waar nacht en dood
het donkerste bloed uit
de levensgoot vergaren
schemer nog bevroren is
omdat eerst licht moet ontdooien
voordat schaduw zich kan ontplooien
daar op het einde der tijden
voel ik het heftige strijden tussen
bestaan en roemloos ten onder gaan…
Bladerhuid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
896 Ze lag daar, alsof ze al dood was
Te liggen
Haar huid bladerde af
Net zoals het plafond waarnaar ze staarde
- bevroren
Niemand wist aan wat ze dacht
Niemand wist of ze wel dacht
Of ze wel kon denken
Ik raakte haar voorhoofd aan
Voor de allerlaatste keer
Ik vroeg nog over vroeger
Ze antwoordde niet
meer…
gesloten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
598 bevroren leek mijn hart
verklonken aan een koude grond
alsof er nooit zoiets bestond
als innerlijke warmte
mijn woorden leken als verstopt
mijzelf kon ik niet spreken
zelfs jij, die niet meer komen zou
en o zo ver bent, jou kon ik
niet meer bewegen
de sleutel tot mijn warmte
af te geven…
WINTERGEDICHT BEDEKT MET RIJM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 De lippen voor altijd bevroren!…
Winterweken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 nu eerst witte ijsbloemen
op transparante ramen
een uitgestrekt sneeuwdeken
over kale velden
witte wilde zwanenparen
in laaggelegen polders
vele witte sneeuwklokjes
in de bladerloze bossen
en langs bevroren beken
het is niet donker
het wordt niet grijs
stralend is de winter
met sneeuw, hagel
en al het ijs…
Herfst
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
533 het ritselt
tussen rotte
bladeren
takjes knappen
op het pad
nog nemen
bomen
hun zonnebad
in de schuin-
staande zon
waar de
eerste nevel
zijn laatste
reis van dit
seizoen begon
om morgens
weer te landen
tussen de
koeien op het
wit bevroren gras
wil melker…
ijsbloemen
netgedicht
2.8 met 27 stemmen
2.770 Als bloemen konden huilen
Dan zijn mijn bloemen blauw
Dan ruik ik niet de fijne geuren
Dan voel ik slechts de kou
Gegrepen door vertwijfeling
Lijken zij van steen
Mijn bloemen zijn bevroren
Mij gaat verdriet door merg en been
Mijn lief die ik moet missen
Mijn dierbaarheid
Mijn steun
Van wie ik hou
De kleuren zijn verloren
mijn bloemen…
Rijm
gedicht
3.1 met 28 stemmen
7.926 De geluiden bevroren aan het gras,
de bomen gesneden uit melkglas.
Zonder rijm zou dit geen poezie zijn.
-------------------------------------
Uit 'Ogentroost'(1992) van Herman Leenders (Brugge, 1960)…
'T WAS NIET NIKS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 wat heb je verloren
als je niks hebt
om te verliezen
je hebt de kans
gehad om te scoren
maar voor het doel stond
je af en toe als bevroren
toch doorbrak je de vliezen
dat alleen al is niet niks
en ben je uit de as herboren
zoals die mythische vogel Phoenix
kom na deze nederlaag tot zinnen
want door het zo meedoen
heb je alleen maar…