832 resultaten.
Suïcide
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.378 druk maar niet meer op mijn deurbel
vul mijn fles maar niet meer
vanuit mijn doorgezakte stoel
stap ik uit de kringloop van leven
breekbaar als glas ben ik een mens
in de volle maan neem ik afscheid
misschien niet doodnormaal
maar mijn leven op dood spoor
voor mij hoeft het niet meer
wil niet langer leven
in een schaduw…
Leven in een zeepbel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
920 Ik blaas mijn passie
omkleurt met breekbaar geluk
en lach in mijn dromen
want de bel ging niet stuk.…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde
werd bedreven en jouw hoge hakken
een kuiltje in mijn buik hebben achtergelaten
toch glans jij in al jouw breekbaarheid…
Het dode konijn en de golfbal.
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
960 Het rende, met genoeg PK’s
over ’t pas gemaaide golfveld
alsof ’t nagezeten werd,
echt waar
Tot die felle nietsontziende bal
over ’t veld vloog
en eventjes, echt heel even maar
scheen de tijd stil te staan,
evenals het beest,
hij kreeg de bal met een knal
tegen zijn breekbare kopje
en was er zonder slag of stoot
geweest.…
vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
634 gevangen in vergetelheid
de drank die je daartoe dronk
vervaagde de herinnering
en toch weet je, elke weer,
wie ik ben en waarom
je bent jarig, is je verteld
de blijdschap is groot
bij binnenkomst, bloemen en cadeaus
kussen en knuffelen, een breekbare vrouw
maar bij de lift, op de weg terug
zie ik verdriet, brekelijk gezicht
korsakov…
De knipoog
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
914 Nog even hou ik je hand vast
het voelt zo klein, zo breekbaar
waar het eerst zo grof, zo krachtig was
is het leven weggegleden
ik zie je ogen niet
je houdt ze dichtgeknepen
zit daar achter nog macht
de controle over het leven
je hebt het nog niet helemaal opgegeven
dan plots een kleine knipoog
een laatste ademstoot
ik zie nog even…
de zevende januaridag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 geen vorst vandaag
de winterkoning zingt zijn lof op
vroege lente, luidkeels
stapt de morgen deze wereld in
het gras draagt speels wat tere madelieven
voorzichtig wit in breekbaar groen
er schuiven auto’s langs
ze snellen vol bravoure het donker uit
geen ruit met ijs
slechts ramengrijs met vuile strepen
volledig
in gewone doen…
Al die gedachten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
500 Mijn hoofd zo zwaar
van alle gedachten
Dit afgelopen jaar
Samen met elkaar
en toch niet bij machte
Mijn hoofd zo zwaar
Waar schuilt het gevaar
dat alles ontkrachtte
dit afgelopen jaar
Een subtiel gebaar
een onzinnig smachten
Mijn hoofd zo zwaar
Ik weet niet waar
Of wat ik verwachtte
Dit afgelopen jaar
Maar breekbaar
Maken al…
Een pijlsnel verdwijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 ik dacht je
in mijn
handen te
hebben
uiterst
breekbaar
doorzichtig
kristal
je draaide
warmte in
veelkleurig
verval
in handen
die zichtbaar
waren en
jou koosden
zonder
behoudende grip
wilde je opgooien
terug in je vlucht
nog keek
je om in
een pijlsnel
verdwijnen
om een
keer luid
de schreeuw te
doen van beiden…
Vangen
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
6.730 Als je het allemaal echt wilt weten
dan wacht je tot de dagjesmensen
verdwenen zijn en je me ziet
als een losse tak van een boom
Als je het allemaal echt wilt horen
dan wil je waarschijnlijk weten
waar ik ademloos woon
in het huis zonder deuren
Als je alles van me wilt vangen
dan voel je dat mijn gerafelde
breekbare wereld het blauw…
kleuren als jouw lach...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.084 een bloem komt te ontluiken
liefdevol omringt
schenkt haar mooiste kleuren
waar een hart bemint
breekbaar in zachte handen
buigzaam naar liefde toe
broos maar vol verlangen
kleuren als jouw lach
genieten telkens weer
die verschijning zacht en teer
één bloem kan mij bekoren
die bloem
gaat nooit verloren…
Korenbloemde blauw
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 jij was
geen paradijs
maar kwam zo zacht
in breekbaarheid
ik riep
jij keerde om
de hel van afstand
gloeide voor je voeten
nam je hand
richtingde de
grote stad maar
jij koos platteland
niet vlak je heuvelde
in eerst contact
glooide ook in zacht
dijklange lijnen
je korenbloemde blauw
ik met mijn waterschap
wat molens en de…
Het meisje met het masker
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.214 Zien jullie dan niet
Dat ik het onzekere meisje ben, het meisje zonder eigenwaarde, het meisje met een groot, maar breekbaar, hart?
Toch geef ik alleen mezelf de schuld
Want op het einde
Moet ik zélf het masker afzetten…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…
waanzin
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.056 het is broos
flinterdun en voelbaar
een gevoelige avond
alleen
tussen de levenloze stukken
eikenhout
en ook het venster
biedt geen opening
het is breekbaar
jij noemt het eenzaamheid
ik een afscheid
van zonnige dagen
tussen de jonge dennen
grenenhout
lange, blauwe golven
jij en je meisjeshaar
het is een ramp
hier te stranden…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 als de wind die speels
haar adem op de zomer legt
bewegend, zoekend naar plezier
als de zon die
hoopvol door de wolken schiet
en in alles toch weer warmte ziet
daar
en hier
verlangen
een woord
zo voelbaar in mijn hart
als dauw zo breekbaar
zacht, en teer
en als de dag
haar licht verliest in zwart
leg ik mij
in haar mantel neer…
wie heeft mij ooit zo liefgehad
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
716 is ooit voor mij een vers geschreven
het verstild verdriet in mijn ogen gelezen
het verlammend verlangen een plek gegeven
breekbaar weerspiegeld mijn diepste wezen
wie heeft mij ooit zo liefgehad
dat hij dit rust'loos hart toch volgen wilde
mijn voetjes in een vers gevat
met liefde al mijn wonden streelde
ooit zal hij mij dan zo nabij zijn…
Bommen en bedevaart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
531 Breekbaar is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt
ziet de mens in vrije val
en spreekt bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog,
hoort hij aardse machten spreken
van vrede op aarde…
In wederzijdse dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 ik heb nog
achterom gekeken
hoop dat schaduwen
toch niet zijn meegegleden
de stille openheid
van ons contact is het
contract dat wij zijn
aangegaan in ons bestaan
altijd breekbaar in het
hectisch manoeuvreren
niet voor grenzen maar
om de ruimte te proberen
een enkel woord
of klein subtiel gebaar
is soms niet genoeg om
misverstanden…
Hectisch virtueel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
482 vaag haar hand
als in doorzichtig
glas wuifde zij
heel transparant
het charmante
afscheid nemen
verguldde nog
het zeer abrupte
terug moeten treden
er was geen
plaats voor haar
in het snel
wisselende
hectisch virtueel
de techniek
was haar al te veel
op het blauwe ego
toneel waar mono de
dood was van de dialoog
zij werd breekbaar…
De kracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
705 leven
De kracht,kracht om te genezen
Soms is het stralende kracht
Uit de hemelse macht
Soms ook zoete om jou te wijzen
En je in je eer te prijzen
Alles komt er op neer
Dat je keer op keer
Die kracht in je neerdaalt
Zonder dat de warmte verdwaald
Ja de kracht des leven
Is wat ieder wordt gegeven
Het is zo bereikbaar
Ook zo breekbaar…
Die schatkamerden
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
383 ondanks je
standvastigheid
was er in je
houding iets
breekbaars
gekomen
je lach
was zachter
geworden net als de
vroeger voor zich zelf
sprekende uitdrukking
op je gezicht
die maakte in contact
een warme verbinding
dat een surplus aan
innemendheid gaf in
een direct toegang tot
je diepste geheimen
die schatkamerden
in je grote…
stille vrede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
294 vrede groeit niet
in het staal van zwaarden
niet in het dreunen van laarzen
op koude grond
zij woont stiller
in het zachte wegen van woorden
in het luisteren
dat verder reikt dan het eigen gelijk
waar handen niet grijpen
maar openen
waar grenzen vervagen
in het licht van begrip
daar ademt zij
breekbaar en toch standvastig
niet…
Groen tussen het groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
157 Het groene gras buigt
onder natte dauwdruppels
de ochtend is groen
tussen het groen
want wie de liefde toelaat
opent het hart voor dronken vlinders
die de schoonheid vertegenwoordigen
van de meest pure aardse natuur
nu al het denken
op het grasland
zwijgt
in breekbare stiltedromen
is de eenzame angst voor vlinders
te groot, ze zijn…
dochter
netgedicht
3.4 met 44 stemmen
10.290 in de stem van Nafiss
het accent van Ispahan
tussen de stijlen van het balkon
het gezicht van Amir
het gemekker van schapen
dat van het dorpsplein klinkt
de geur die van de bergen komt
ik dagdroom voort
maak me ongerust
drijf mee met de stroom
val over de rand
kijk om me heen
zie hoe breekbaarheid
vleugels krijgt
met op de rug
twee op…
Flessenwand
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
953 Rechtsaf de woonkamer uit
De half open keuken in
Port, rode wijn en Beerenburg
Groen glaast het bonte glas
De glasbak tegemoet
Breekbaar staat alles leeg langs de kant
De koelkast bewaart ogenblikken
Bier, voor als ik dorst krijg
Halve liters liggen daar
Een toekomst te lessen
Liever nog
Zet ik in de keuken
Alleen maar lege flessen…
Slaapwandeling
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
998 Daarover schrijdt een vorst
een man met breekbaar geluk
en om zijn schrale lippen
lopen lijnen die verhalen.
Onder de zevende hemel
zonder kreukels in vogelvlucht
ter aarde valt zo’n gedachte
altijd goed.
De beste tijd
tussen de lakens
is een wandeling zonder einde.…
mijn hart
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.401 Het tikt
Seconde per seconde
De klok in het lichaam
Motor van het leven
Het is emotioneel
Breekbaar
Broos als glas
Het doet pijn
Van verdriet
Het bonkt
Van angst
Het klopt van verlangen
Het klopt voor de liefde
Het klopt voor alle mooie dingen
Geef het geen balast
Het doet wat het kan
Maar ook niet meer
Dan doet het zeer
Bewaar…
mijn hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Breekbaar.
Broos als glas.
Het doet pijn
van verdriet.
Het bonkt
van angst.
Het klopt van verlangen.
Het klopt voor de liefde.
Het klopt voor alle mooie dingen.
Geef het geen ballast.
Het doet wat het kan,
maar ook niet meer
dan doet het zeer.
Bewaar het als kristal.
Een klompje goud
voor het leven.…
Nieuwe stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb gespeeld
met de breekbare
stilte in mijn hart
het soms verplaatst
als het in melodie iets
liefs en aardigs had
altijd een luisterend oor
met koesterende warmte
als duidelijke indicator
ook ik schoof snel
dichterbij om mij te laven
aan die zeldzame bron
maar voelde al dat
de tonen die zij maakte
niet voor mij welkom spraken…