659 resultaten.
In de voetstap van mijn vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
711 Naar de golven wil ik kijken
over hoge wijde dijken,
wil ik vechten met de wind,
hollen wil ik als een kind.
In de voetstap van mijn vader
wil ik vrij zijn en tevreden,
is hij ook al overleden,
wandelend op 't verre strand,
blijft zijn voetstap
naast de mijne
in het warme zachte zand.…
Een heerlijk gedoetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
368 ik had
de ezel
in de zon
gezet
het linnen
vochtig door
ochtendlicht
spande meteen
schildergerei
om me heen
gelegd dan
kon ik er direct
soepel bij
in een degelijk
ouderwets
boers tableau
een stukje dijk
geknotte wilgen
in een lege wei
halverwege de
boerderij met stal
wat verdwaalde
bouwvallige
oude schuren
een heerlijk…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Na de lange dijk in bochten gewrongen,
belandden we bezweet op 't Muiderstrand,
waar we verkoeling in het water zochten.
Over de Muiderbrug
wilden we naar de dijk terug
en via 't slot, de haven en terrassen,
was daar het groene dijkje tussen schapen, plassen,
vonden we de brug over 't IJ: het uitzicht wijds!…
Kussen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.779 Zij kusten en kusten
en alles rondom
dat loste zich op
in een stralende blom
van goud en briljanten
van zilver en vuur
zij kusten en kusten
al meer dan een uur
De spoorwegen staakten
de moordenaars moordden
de dijken die braken
maar allebei hoorden
ze niets dan de liefde
die zong om hen heen
en 't was alsof de aarde
rondom hen verdween…
Windkracht 10
hartenkreet
1.7 met 21 stemmen
1.063 machteloos dobbert het bootje
verstopt tussen de golven
worstelend met natuurgeweld
wie zijn er aan boord
waarom is men uit gevaren
waarschuwing windkracht 10
ramptoerisme op de dijk
auto's rijden af en aan
slaan het spektakel gade
de reddingsboot vaart uit
vier vaders vrijwilligers
de kapitein in de kajuit
ze zoeken het ranke scheepje…
Jij brak de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik wist je
op het zwarte land
terwijl de regen striemde
zwoegend in
het zuigend slijk
gebogen naar de dijk
jij brak de wind
die gierend aardde
terwijl jij even rustte
en als kind
de mantra’s zong die
haar kracht bedaarde
jij bent geen heerser
over grond en lucht
maar deelt de elementen
in samen gaan
neemt ieder zo zijn vlucht…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
sfeerstad
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
548 er hurken huizen langs de dijk
iets verder richten spitsen
torenhoog en blauw, de wolkeloze hemel
een skyline
tussen toen en nu
daken kaatsen terug
water reflecteert de grote bocht
nog mooier, nu er spiegelramen
zacht ontwaken
in de intocht van de morgen
zorgen dwalen weg
wandelen vergaat met uitzicht langs
de winkelstraat
die noordelijk…
NAT UUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
825 We hebben
de auto geparkeerd
tegen de rafelranden
van de slingerende dijk
Je wilt
de wijk nemen
uit binnenshuis
en nauwelijks bewegen
Je kent de wegen
van en naar
de brokken
en klonten modder
Er is een rijk
aan vogels
die zwemmen of
in vlucht overvliegen
Met een kijker
kun je ze volgen
niet met
het blote oog
We houden…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…
bestemming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 niets komt uit niets
geen steen werpt zich op
water zoekt rivierbedding en
dijken steunen tegen klamme lucht
het vliegtuig bedenkt zich nooit
snelt zonder omhaal
zijn witte strepen vooruit
het doel is waar men een stem vindt
die roept en galmt in dreunende magen en
knarsende achterhoofden
zodat men wel iets denkt te horen maar
nooit…
Schokkerse schrik
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
469 eenmaal droog kwam ziekte via stadsbomen binnen
reden wellicht te overwegen weer nat te beginnen
toen uw water wilgen knoestig levend kon drenken
Bedenk uw eiland met afslag was daarvóór al verlaten
beneden zakkend boven noest vechtend tegen alle elementen
bij UNESCO mooi wel erkend onder vele Wereldmonumenten
daarbij contra verknipt aan dijken…
Wachtlijst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.271 onzekere nummers in
een groeiende maatschappij
wie is de volgende
staat voor in de rij
verzekeren is geen optie
niemand gaat voor
wie wacht er af
mag er door
garantie voor iedereen
arm of rijk
wie trekt het langste eind
breekt door de dijk
de lijst kent geen tijd
vraag blijft: hoe en wanneer
wie is de sterkste
maakt de ommekeer…
Ganzenvlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
860 In volle vlucht
door de vroege lucht
als jachttoestellen in een formatie
vliegen ze in het vredesteken
elke vleugelslag met een gratie
die de kribben doen verbleken
Het kale water
weerkaatst gesnater
de sonar van de ganzengroep
de uiterwaarden liggen leeg
langs de rivier een groene stoep
de dijken als lange rollen deeg
Eén schamel schot…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
BOULEVARD
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.445 Het zal waarschijnlijk liggen aan het feit,
dat er zo weinig rijmt op Vlissingen,
de dijk, het water en de wind ten spijt.…
"O Rhenus,..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 “O Rhenus, U zij geprezen
onze gebeden zijn gehoord
aanvaard en uitgevoerd
Uw bloeden vervult ons
met trots op de steile oever
onze aderen stromen over
van liefde en moed
tegen de ingedroogde
kribbige dijken op
komen wij weer
met de zwaarste laarzen
door klei aanstampen
Of waren het weer
de tranen van Lorelei
wanhoop
over…
katjes onder ons
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
880 hoe mooi nu
te dansen
op de dijken
gestorte steenslag
niet verklonken
verend op matten
katjes van voorheen
gevlochten scheuten
knot en teenwilg
bezonken twijgjes
aan de takken
uit de grienden
keringen krijgen
milimeters ruim
geven mee met stromen
voor overleven
bij storm hoogtij vloed
valse onderstroom
danst nu
lieve vrienden…
bermtoerisme
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 hoofdschuddend doekje
voor het bloeden
dat zij zal begaan,
de dood bij voorbaat
waarom zij weent
bij de baard van de profeet,
verscheurd een meiske van negen
jaren duurt het al
te lang
en dan ploft een vergeten bom
aan de rand
van de samenleving
het gebeurt, zomaar
binnen de dijken en duinen
staat men elkaar naar het leven
sluipend…
De zigzagpijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 het is pijn
die zigzagt
door mijn zijn
kleur verlept
geur verwaait en
levenslijnen dieper etst
die rafelt aan geluk
vertrouwen breekt en
sprankjes hoop weg veegt
steeds sneller gaat de stroom
langs oevers en dijken
die alsmaar hoger lijken
een boze droom die
kant noch wallen raakt
mij buiten zinnen maakt
tot medicatie
de…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 Gehuld in een zwartig laken
het nest van kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Regen, een Zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Een fietser op de dijk, eenzaam,
Door en door nat.
Uitgestorven lijkt de stad, harde regen,
De natuur doet zijn werk, planten,
Bomen en ook mensen zij hebben het nodig.
Ook al zouden zij anders wensen...
Nog steeds kijk ik uit het raam, dan
Beginnen naargeestig de klokken te luiden
Van de kerk in Gods naam.…
Het Nieuwe Koningslied
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.205 Wilhelmus van Nassouwe
Die delen aaneen bond,
’t Schild waarachter ik kan bouwen
De dijken temmen de zee.
Dat ik dankbaar mag blijven,
Mijn hart steeds opengaat;
De tirannie verdrijven
En and’ren binnenlaat.…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid
is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten
wie draagt mijn hart als het oog verloren
het…
Kolkenpad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 langs een pad
getuigen wat
stormvloed vermag
teweeg te
brengen
drie dijkdoorbraken
slepen een
peilloos diep gat
kolken bleven
bomen er omheen
ankerplaatsen
voor vogels, mensen
in de uitgestrekte
kleilanden
van de wiede leegte
bij Midwolda
vertelt na
de binnenzee
die de Dollard was
de mensen die
hem terugdrongen
steeds weer dijken…
BEGIFTIGD (4)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Om niet aan anderen te bezwijken
Was het dat zij haar huis verliet
Terecht kwam in het soort gebied
Waar vonken op zoet water prijken
Ze leerde hoe zich in te dijken
Er lag nog veel in het verschiet
Maar telkens als zij zich verried
Wilde de dood niet van haar wijken
Gebood haar te reïncarneren
Totdat ze eindelijk ging beseffen
Dat alleen…
OH DIE AMBTENAREN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 keien
Van mannen en vrouwen, mensen
Die ambtenaren
Zo tegen het miljoen aan
Ze zijn verwerkt in de 2e Kamer
Als achtergrond
Maar als je goed kijkt
Dan zie je dat ze van klei zijn
En nat, dat ze ook nat gaan
En verpulveren in je handen
Losse aarde, klei, zand: drijfzand
En dat in een waterland
Vechten tegen het water
Steeds hogere dijken…
litanie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
548 Als de wilde wind
door lege straten raast
het water naar de top
van de dijken reikt
Als wilde ganzen
het luchtruim zoeken
de ekster slechts
oog heeft voor bling
Als zwaluwen laag over
het land vliegen een dansend
muggenleven verdwijnt
in de late avondstilte
Als in de sporen van
de storm de zachtheid
in de smeltende stilte
jouw…