377 resultaten.
rondeel voor een hond
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.023 wie durft die hond bij zijn snuit te nemen wie
grijpt hem bij zijn poten en legt hem op de grond
zie het lijf, strak en gedrongen zie
de tanden scherp en blinkend, waarmee hij een tegenstander licht verwondt
wie durft met zijn hand in die hond zijn wolvenvacht te voelen die
grijze stugge vacht die hem omringt als een aureool van bont
wie durft…
De reutel van de mammoet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.332 IJswind joeg sneeuw over de toendra
Een gletsjer strekt zijn sluipende armen
Zwerfkeien rollen in zijn greep
De mammoet sleept zijn wollig haar
De kiezen malen groene vezels
Dan trilt de speer
Doorboort het hart
De jager klooft het vlees
Schuilt in de tent van zijn vacht
Uit ivoor snijdt hij een beeld
Het skelet wordt een gebinte…
Zomeravond
gedicht
3.6 met 104 stemmen
49.800 In de avondschemer
komt strakjes onze egel
nog een egel tegen,
liefkoost haar vacht.
Van ver wordt de merel
antwoord gegeven.
Morgen komt de regen
waar het gras op wacht.
Kindje, slaap maar, kindje,
in de avondschemer.
Hebt al slaap gekregen.…
zwerfkat
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.336 Ik klemde het karkas vast, streelde de vacht.
De kop kriebelde mijn hals
Met de tong tussen de tanden.
Een bloedvlek op mijn schouder.
Ik danste een brede wals om de rouw te vergeten.
Haar staart wiegde over mijn buik.…
Poeslief.
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.844 Felix ligt lekker lui op de vensterbank
is zijn vacht centraal aan het verwarmen
als hij doortrapt zin in kroelpartijtje heeft
springt hij aanhalig de baas in zijn armen
en spint als een tevreden huiselijke kat
hij laat zich het getroetel overkomen
van de baas die denkt echt baas te zijn
maar dat is hij slechts in zijn dromen
als Felix het…
30 maart 2044
gedicht
2.5 met 334 stemmen
118.718 Er zit geen wollen vacht meer om zijn romp en
Een beslagen tong hangt uit zijn mond.
Zijn oog is dof. Maar hij is niet gekrompen.
Hij kan niet krimpen, want hij kent geen tijd.
Hij wil de tijd niet eens. Hij vreestde zweep.
Hij vreest de klok die tikkend spot en bijt,
Terwijl ik mij van noord- naar zuidpool sleep.…
Ochtendrood
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
1.909 Mijn ogen lichten smaragdgroen
in het licht van de volle maan
De zwarte haren veranderen
in een donkerblauwe vacht
Grazend met wit omlijnde Bambi ogen
niets vermoedend van aanwezigheid
Afzettend door ruisende bladeren
jammerlijk geluid na een korte sprint
Ik sla klauwen in haar zij en hals
bijt de tanden diep in haar strot
Wervels kraken…
Pluche liefde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
804 Streelden mijn vingers verkrampt,
Door zijn doodgeboren vacht en lag
Ik wakker, hopende dat de nacht,
Spoedig doven zou.…
Woelratten in het bruin
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.188 De woelmuis wuift
Naar de bruine rat
Zwartgekuifd
Dag schat
Die twee die hebben iets
Ondanks de zwarte kat
Die vindt het niets
En moppert zachtjes wat
Ze zijn niet van hetzelfde soort
Romance van niets
Het is niet zoals het hoort
Schandalig is zoiets
De woelmuis fluistert zacht
Dit is mijn integratie
Mijn rat met zachte vacht
Samen…
DE OUDE KONING
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
710 In de nacht
voor zijn aankomst
is de Maan
op zachte voeten
door zijn hoftuin gegaan
Zij liet verstrooid
wat maanlicht slingeren
- nooit meer aan gedacht
Bosranken weven
daarvan een vacht
van zilverig pluis
over hekwerk en poort
van het Koninklijk Huis
Zijn herauten
snelle snaken
verven bladeren
scharlaken
sienna, oker, vermiljoen…
SANCTE MARIA TER SNEEUW
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.474 Een zachte vacht van stille heimlijkheid,
Geruisloos van de hemel neergezegen...
Teedre formatie van een donzen regen,
Liggend in 't lichtend kleed van heiligheid.
En vromen vonde' in verse sneeuw geschreven
Een reuzig kruis, de top naar 't Oosten richtend...…
Het zien van jou
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 Een handje verdwijnt in de zwarte vacht
terwijl haar ogen blauw worden.
“Ik had ook een hond maar die is dood”.
Waarop ze meteen vervolgt: "Mijn mama ook”.
Ik zie een blad geluidloos neervallen.
Ik geef haar mijn hand.
Er moet meer zijn, toch.
*
Hoe het einde speurt
naar vlinders, vinders van uren.…
Oranjezon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Een zwarte kip intussen
scharrelt om hem heen
met veren als een vacht
van beren
die je vreten kunnen.
Eenden volgen kwekkend
hun eigen route
op dit landelijk terras.
Zij foerageren in het niets,
misschien, maar een bioloog
is niet voorhanden.
Of zont hier anoniem.…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 strelen, met in
magie gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid,
De tijd zal tot ons spreken
gezamenlijk zullen onze
betraande ogen breken
in een oceaan van symptomen,
die de branding vol om dan
de feiten weer leeg te maken
na een kille winterslaap
stap je plotseling in de huid
van een nieuwe vacht…
Dierenvriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 Wollen vachten, natte neuzen,
kattenstaarten of kwispelend
met hondenhaar, spinnende
vriendschap en trouwe ogen, of
een waakzaam grommen bij gevaar.
Onze huisvrienden op vier
poten, of het nu gaat om de kat
of de hond; het hele jaar door
Geven zij ons die momenten van
vertedering en een vriendschap
op hechte grond.…
Trio amicaal, trio animaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
554 Drie dieren zo anders van
aard; gevederd of van vacht
behaard. Met scherpe tanden
en halende klauwen; de hond
kan de kat gerust vertrouwen,
wanneer het vogeltje zingt zoals
het is gebekt en de hond niet uit
het hondenslaapje wordt gewekt.…
Omgewoelde aarde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 een vacht vol parasieten,
vanuit de omgewoelde aarde?…
Sombere maand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 bloeiende lente te verlangen
wij kunnen alleen binnenshuis genieten
knusjes bij de haard, met een thee of wijn
ons lekker in een goed boek verdiepen
of met gans de familie gezellig samen zijn
januari is nog sneeuw en ijs verwachten
het kan vriezen overdag of in de nacht
de winter brengt ongemakken en klachten
houdt het warm onder een dikke vacht…
Reeds is de winter ons voor goed gescheiden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.133 In de prikklende lucht, nu zoel als zijde,
die op de stad hangt als vochtige vacht,
komt nu een storm, die langs de brede gracht
zoet regenwater brengt, alsof hij schreide.
Zoet is de tovering van die droefheid,
waarin zo veel beloften slapend zijn,
in deze storm, van onbewuste vreugde.…
Er welt een traan?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Er raast een storm langs de schaapskooi
van mijn verwachtingen, buiten wacht de wolf
van emoties die eerder leken uitgestorven,
ontdaan van alle overtollige vachten, er
welt een traan uit de sikkel van de maan .…
Sasha het paard
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 Slechts een boogscheut van ons vandaan
graasde Sasha in haar bestaan
Vaak alleen alsof ze achter
was gelaten
kwam ze in draf als
z' iemand zag
Haar machtige prachtige manen
Indiaans bevlekt
fraai als een wereldster
Verblijvend op het gras
had Sasha last van de vliegen
op haar vacht
kon het niet zo goed verdragen
schudde het van…
In de roedel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
456 ooit liep zij langs de randen
van de wereld
een stille wolf
de vacht vol nacht
ogen die niemand lazen
de wind wist haar naam
de mensen niet
zij trok zich terug
in bossen van denken
in sneeuw van stilte
waar elke stap
een echo was
langzaam keerde zij om
niet luid
of met trompetten
met kleine stappen
door het woud, dauw
en ochtendlicht…
Wisselbeest
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.062 Niet echt verrast door deze keus, maar eerder wat leergierig
vroeg men mijn motivatie, want ze waren flink nieuwsgierig
naar wat dat beestje kon en deed; had het een vacht of vliezen,
wat wisselde dit diertje dan; zijn veren, vleugels, kiezen?…
De bedelaar
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.938 Z'n gekrulde grijze lokken
vlotten lijk gezwingeld vlas,
uit z'n mutse neder, op de
krage van z'n winterjas.
Langs hem, ligt 'n waterhond te
Slapen, die van tijd tot tijd
wakker schiet en met z'n witte
tanden, naar de vlooien bijt.…
Daaa mauwww...
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.027 Haar handje raakt voorzichtig
de vacht van 't poesje aan
Ze kijkt met trotse blik naar opa
Alsof ze zeggen wil:
"Ik heb het ook gedaan !"…
Toen gij zijt heengegaan
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.391 Toen Gij zijt heengegaan die nacht,
- o, 'k weet het nog als was 't van gister nauw, -
lag over huis en straat de sneeuwen vacht,
de wind blies rauw, heel fel en rauw.…
Dromen-land
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
736 Zou van soldaten beertjes maken
met knuffelhuidjes, lief en zacht
die in jouw bedje jou bewaken
jouw wangen strelen met hun vacht.
Dat zou ik doen als ik dat kon,
kon ik dat maar voor jou,
al was het maar voor jou, voor jou alleen
mijn lieve kind, mijn kleine zon,
dan zou ik dat doen.…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 stilte en donkere nacht
alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal
immers in de schreeuwende verlatenheid
ontmoet de mens zichzelf
ontdoet zich van gelatenheid,
als men dat wil
en duidt, zo mogelijk, iedere verslaafdheid
ik leer dan weer zitten op de grond,
kruipend door woelige gedachten
met ieder een eigenaardig lont en
gehuld in knellende vachten…
Alef Beeth Giemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Met Os Huis ezel begon het
In de stal van het grote huis
De kamer zat vol familie
Het was er warm, met mama
en de tantes die alles weten
van bevallingen, ook de mannen
bleven op en dronken op de nieuwe
koning, zijn bedje van vachten
in een voerbak stond naast me
Na het paasfeest in de hoofdstad
moesten we gaan, het nieuws
van onze zoon…
De nachtuil
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.724 Ik spies hun warme vacht aan mijn klauwen,
stil hun angstig piepen met trots vertrouwen.
Ik rijt het hete bloedend vel los met mijn snavel
en vreet het nog dampende vlees op mijn kavel.
Al wat binnen lag komt door mij naar buiten;
zo weet ik 't wilde tieren van haas en muis te stuiten.…