15535 resultaten.
Gespannen snaren
netgedicht
5.0 met 177 stemmen
452 mijn vingers
moduleren de
rondheid van toon
samen bepalen
wij de melodie
die in blij
geven en nemen
vertolkt als refrein
ogen schitteren
ijle klanken
die warmte
kleuren in het
subtielste element
je lach klinkt
ondersteunend
laag in het
soms donkere
meeslepend traag
wij zijn geen
duet wel een
bijzondere eenheid
nog gescheiden…
konijnememories
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.602 wat ik eigenlijk helemaal niet missen kon
was dat ik toch eens lekker kon rennen,
Maar nooit was er enig roofdier moet ik bekennen
en terwijl ik lekker warm naast mijn moeder lag
zat er iets in the centrifuge op haar te wachten
(de wereld was een knus gevang als ik dat zeggen mag)
Bij haar dood gilde ze, de laboranten lachtten
en gescheiden…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 verstoten en door mensen grootgebracht
de stiefzoon van vreemdsoortige primaten
gevreesd, maar in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel…
Machteloos
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.764 Het maakt me soms zo angstig
en word het vaak zo moe
het voelt als opgesloten zijn
'k weet ook niet waar naartoe
ik voel me nu zo machteloos
lichaam gescheiden van de geest
ze werken niet meer samen
zoals het vroeger is geweest
positief zijn slaapt nog
het denken op een pitje laag
ongecontroleerde bewegingen
hier en daar een open vraag…
Donkerden je ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
491 maar jouw chaos
bleef een festijn
vaak donkerden je ogen
terwijl de zon volop scheen
samen voelden we de pijn
van het existentiële alleen
jij kon nergens heen
onbereikbaar in
een wereld die bruiste
tot de bui overtrok
plezier triomfeerde en
wij voorzichtigheid leerden
tussen dalen en bergen
weeft zich ons leven
de kleuren gescheiden…
Stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen we het glas
niet alleen de tranen…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Op de grens van zichtbaar besef blijft
de horizon buiten bereik, zijn niettemin
gedachten in duizend landen tegelijk
en slaat de vermoeide reiziger
de weg van gescheiden geesten in.…
appart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 familie, het lijkt zo heel gewoon
maar vele vallen uit de toon
zo ook helaas die van mij
al vroeg werden we van elkaar gescheiden
iets waar we nu nog onder lijden
een band is net als een ring
maar het smeden is een belangrijk ding
dat is ons helaas niet gegeven
vijf kinderen uit elkaar gedreven
dat hakt er in voor het leven
zo jong al zonder…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk vermoeid en wars van hulp
Bereikt hij dan zijn elpenbenen schulp
Worden wij door ivoor van hem gescheiden…
Ten leste
gedicht
1.5 met 1176 stemmen
91.804 Wij worden nu nog slechts door tijd
en ruimte van elkaar gescheiden,
maar sta mij aan het eind terzijde
als ik de einder overschrijd.
Wij hebben alles nog te goed
wat ons het leven heeft ontnomen:
uit welke verten ook, wij komen
elkaar ten leste tegemoet.…
En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid
poëzie
3.8 met 24 stemmen
2.872 Geen stilte is zo diep, als die volgt op tranen;
En, weggevlucht voor lach, komt dichterbij
De schuwe wijsheid van vred'ge brahmanen:
Schijnbaar gescheiden lijdt, die sloeg, in mij.
En 't is, als hoorde ik Iets zichzelf vermanen:
'Mijn liefde was ikzelf'. - Zo werd ik vrij.…
Mijn broer Paul
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
4.300 Was je getrouwd of weer gescheiden
waar was je dan gaan wonen?
Had je kinderen gekregen
waren het dochters of zonen?
Er zullen altijd meer vragen blijven
dan dat er antwoorden zullen zijn.…
Ouder huis
gedicht
4.1 met 20 stemmen
11.030 Als mijn moeder mij streelde schaamde zij zich
en ik schaamde mij - onze schaamte was nog
gescheiden.
Ik hield van de schaar waarmee zij knipte,
haar vingerhoed, de draad die zij bevochtigde,
het gesnor van de naaimachine
en de stilte wanneer de machine zweeg.…
De glazen muur
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.145 De eenvoudige goudvis
ontvangt zichtbaar zacht
liefde van een stille man
sereen gescheiden door
de glazen muur alleen.
De dood verbreekt
tere wonderlijke banden
tussen ongelijk leven
haar nuchtere vader
ontroostbaar voor even.…
En nu 'k mijn mensenleed
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.070 Geen stilte is zo diep, als die volgt op tranen;
En, weggevlucht voor lach, komt dichterbij
De schuwe wijsheid van vred'ge brahmanen:
Schijnbaar gescheiden lijdt, die sloeg, in mij.
En 't is, als hoorde ik Iets zichzelf vermanen:
'Mijn liefde was ikzelf'. - Zo werd ik vrij.…
Een nieuwe diepte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 zij hebben
hoofd en handen
gescheiden
meten temperatuur
om koorts te bestrijden
een subtiel gegeven
dat verschil maakt
tussen dood en leven
waar de gevolgen van
besmetting zwaar wegen
zij zijn veranderd
minder open en de
spirit is verdwenen
wel is er in de lach een
nieuwe diepte verschenen
de motoriek kent
niet meer de geestdriftige…
Broedergevecht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Dronken heeft hij
lief en lijder
met muren van elkaar gescheiden.
Duizend bommen
hebben krater na krater geslagen
en raadsels als kruiswoordpuzzel
in de zee
tussen kwal en schip
gesmeten.
Naakt, nat en geil
heeft hij brood
gebroken en gegeten.…
Woorden klappen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Woorden klappen
Heel zachtjes klappen ze
ik was je kwijt een s.o.s gestuurd
Heel even geen vrienden meer
door je flauwe mop misschien
Maar werden weer vriendjes
Toen scheet die duif nog in je bier
die je heen en weer stuurde
gekampeerd hebben we waar niet mocht
mooi gescheiden
We hebben nog een tijdje geschreven
en het verwaterde
soms…
Herinneringen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
950 Ons kind wat ons voor altijd bind
Ik hoop dat je gelukkig bent
Onze wegen hebben zich gescheiden
Ik heb dat geaccepteerd
Het heeft nu een plaats in mijn leven
Denk je nog weleens aan ons?
Die te gekke gevoelens van toen
Ik hoop oprecht dat je gelukkig bent.…
Lang geleden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
651 Zij waren tijdelijk gescheiden, maar
dat vernam je te laat. Je gooide wat
kruimels brood naar een halfvergane
eend en in je diepe somberheid pakte
je het kruis bij zijn lurven, want je
wist al in alle vroegte dat ze jou
nooit en nergens nodig hebben.…
Nog 1 keer
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
3.613 Je was mijn kleine jongen, lief en zacht,
jouw oogjes straalden praal en pracht
Jouw glimlach was mij geliefder dan parels en robijnen,
jij liet elke pijn uit mijn hart verdwijnen
Tot op een zekere dag dat je mij verliet,
ik leek wel te verdrinken in de tranen van mijn verdriet
Ik had je zo graag nog 1 keer papa horen zeggen,
je nog 1 enkele…
hier spreekt geen metroman
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.552 hij gaat voorwaar hij staat
rechtop zijn haan die kraait
neemt van voren of gedraaid
oogt ruige rover van Riaadh
borst'lige kin van dagen ongeschoren
zijn machtig torso glanzend glad
gaaikes zijn helemaal wild en nat
in droom vereend al lang van voren
nagelknipper nooit van gehoord
onderhoudt zichzelf met stippen
tollen schroeven en…
Tot moeder aarde,
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Lang was de tijd dat ik,
Van u gescheiden,
Schoonheid die dort ondankbaar heb bemind.
Maar 'k weet dat ik u weelden wedervind
wanneer ik wil,
Als in verleden tijden.…
KRETA
poëzie
3.8 met 25 stemmen
8.257 Of het een stil schip was, diep gezonken,
Welks topzeilen in het maanlicht blonken,
Schoven zijn besneeuwde toppen zacht
Langs de verre wouden van de nacht,
Door de manekring en sterrenzwermen
Meegetroond, ontvreemd van kust en bergen,
Even streng gescheiden en ontheven
Als mijn grondloos dromen van mijn leven.…
De dood
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.478 kwijt
Ik zal nooit meer aan je denken
Geen gevoel of fantasie
Herinneringen als as
vervagen tot ik niets meer zie
De tijden van ons leven
verloren en vergeten
Ik heb je nooit gekend
Ik heb het nooit geweten
Ga weg uit mijn hoofd
rot op uit mijn gedachten
Ik wil niet meer weten
hoe we huilden, hoe wij lachten
De dood heeft ons gescheiden…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 Het is toch zo vertrouwd
Jouw warmte in mijn bed
die ik zo koester en bemin
Het friemeltje aan het voeteind
met jouw voet daar tussenin
Onze eigen kussens
strikt gescheiden op het matras
Het vaste ritueel
van ieders avondplas
De strijd van het erin gaan
in de winter haast een hel
Jouw zachte ademhaling
en de snurkjes die ik tel
Gesprekken…
Kennemerduin*
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.616 De zon van de liefde beschijnt het duin,
waar wij de platgetreden paden mijden
en van lichaam maar niet van geest gescheiden
verliefd de weg vinden van kruin tot kruin.
Heerste het koudste van de jaargetijden
kil over deze woeste doornentuin,
met de Zomer is het dat ik hier struin,
terwijl fietsers schel bellend langs ons rijden.…
Stippen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 we passeerden grenzen steeds weer
onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt
twee werelden één
veelkleurigheid van de mens
gaan in elkaar op
feest in open lucht
eindeloze vervreemding
dichtbij gescheiden…
nooit nog tranen
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
2.497 dromen geven
gehuld in bitterzoete tranen
helpen ze de pijn dragen
de pijn is maar voor even
dromen voor een leven
leven zonder afscheid
afscheid zonder tranen
zoals de ondergaande zon
gehuld in duizend kleuren
beloftes maakt voor morgen
een toekomst zonder zorgen
laten mijn tranen jou beloven
elke dag te dromen
van harten soms gescheiden…