801 resultaten.
Veilig in hoog gesloten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
485 ik ben niet vrij
voel me veilig
in hoog gesloten
er zijn altijd haken
en vooral ogen die
verhinderen dat ik open
voel me bekeken
denk dat anderen
het vaak beter weten
toch heb ik
mijn witte huid dit
voorjaar aan de zon gegeven
zij warmt woordeloos
koestert oordeelloos wat
jarenlang verborgen was
ik heb mij ontbloot
het hoog…
Nooitgedacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Geef mij een penseel en
ik schilder je in woorden
geef mij een beitel en
ik hak je uit op een doek
geef mij een pen en
ik kalligrafeer je in marmer
Nooitgedacht dat het kan
geen echte vrouw geen echte man
zal zich aan zoiets wagen
geef mij slechts mijn fluit en
ik zet het voor u op muziek
spits uw oren en luister
want echt het kan
in…
Duister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Ik luister…
Je vingers haken zich in die van mij.
Je bent dichtbij.
Maar toch, zo ver weg.
Dat ik niks zeg……
Ontbrekende stukjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 ik dwaal
zonder haken
en ogen
kijk vaak
naar boven
intuïtief
trekt de hoogte
omdat beneden
alles langzaam
schuifelend moet
mijn zoeken
is een opnieuw
begroeten van
ontbrekende stukjes
die ik vergeten ben
mijn drive gaat
voor volledigheid
naar een volmaakt
verband voordat
ik zonder strand
in eeuwige
verbondenheid
raak ik…
wat een verdriet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.105 dobber staat
wurmpie aan de haak
happen ho maar
knipoog gebruiksklaar
lekker ding op straat
de draak wordt gestoken
zakdoek gewassen
dame vol leed betraand
klap voor den kop
bak vol leut
hagerin lacht slap
lambiek pineut
binnenkomer ja
contactsleuteltje in de olie
grafstilte valt
hoorn op de haak
keel steeds doorgesmeerd…
Verwonde liefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
911 Haar hakken lijken de hele
stad te ontwaken
iedere stap op keien vele malen
ouder dan haar leven
het irriteert omdat zij juist
nu stilte wilde
maar ze kan niet blijven staan
of blootsvoets verder lopen
tot hij haar gedachten in zijn handen tilde
zij wilde vluchten
maar als verwonde liefde gekust
dan worden knieën zwak
staat de wereld…
Lenteachtige ondeugd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 in de lach
op het terras klinkt
lenteachtige ondeugd
op deze eerste rokjesdag
onwennig bloot
trotseren benen
met uitdagend flair
gepasseerd winters wit
ze blozen niet eens
als hakken blijven steken
tussen de kasseien
waar meeuwen altijd eten
speels waait de wind
verblindt laagstaande zon
de jeugdige parade
met lente als hun gade…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 nu de lente het portaal heeft
betreden en haar strooisels
één zijn met al jouw ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde
werd bedreven en jouw hoge hakken…
Valt als een wit gordijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
664 herinneringen sneeuwen
nog niet erg hard
maar wel gestaag
de zuivere kristallen
die het binden
blijven helaas erg vaag
ze stuiven en dansen
ongrijpbaar door wind
speels als de lach van een kind
alleen in luwte
verpakken ze langzaam het zijn
binden is moeilijk te vatten
vragen blijven niet
aan het antwoord haken
onzekerheid valt…
Maandag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Zwemmend door de aarde
Zak ik langzaam weg
Mijn lichaam schokt
Een oog dat zich opent
Voorwerpen op de tafel
Schimmen in een auto
De deken om me heen
Genieten het antwoord
Ik slinger als een aap
Het plafond vol haken
Mijn hoofd draait mee
De glimlach die niet wijkt
Op het feest met onbekenden
Alleen en toch verbonden
Zet ik je in…
HOOPVAST
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.027 Op je tenen lopen wil niet zeggen nieuwe schoenen kopen,
met hakken als stiletto's,
maar met beide benen op de grond proberen te blijven,
je best doen om je houvast te bewaren,
je evenwicht zien te vinden en onder controle te houden.
Naar boven blijven kijken,
en denken eens zal het me lukken!
Alleen niet weten...…
CHILL-OUT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Pens, graan en laken
Wijn, wol en bieren
Vis en rivieren
Gilden en draken
Opstand en staken
Kerken en kieren
Zwaaien en zwieren
Trapgevels, haken
Naar Hemel en Hof
Dan, op een polyptiek
Het Lam Gods, ik als ooi
Weet weldra ben ik stof
Hoor ik engelenmuziek
Gent is Gruut, Waterzooi
Bloemen, taal en mystiek…
Zomert al structuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
649 het hooggeheven been
dat ik in slank sculptuur
zomert al structuur
er is geen lente
in de steen waarop
ik hak en eindloos tuur
het in vijlen en
schrapen naar meer
ontluikende prilheid stuur
ontwaken is schoonheid
maken is vorm geven maar
het voorjaar blijft ontbreken
subtiel in bewegen
het been fragiel geheven
in steen ga jij…
Handlanger
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
782 Vreemd om je vinger
door het stof te zien gaan
wetend dat jij de lege kamer
ooit afgeschreven hebt
mijn ogen volgen
jouw bewegingen
ze staan haaks op je hand
je weet toch net als ik
dat vergeten woorden
zich niet laten schrijven
dan zie ik je zwarte vinger
en leg hem op je mond
ons vertrek staat nog open
in het voorbijgaan…
in je heupen vloeiden zinnen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.174 je spreken
in bewegen
je vingers, hand
een armgebaar
je nam me mee
met ogen die
in kleur hun woorden
in me schreven
gebogen schouders
lijnden de aksenten
maakten zwaarte
drukkender dan wensen
in je heupen vloeiden
zinnen tot herinneringen
aan verbonden zijn
in een onmogelijke lijn
je beende weg
met ons gesprek
in je hakken…
dood als bevrijder
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.075 kruisen staan
haaks op het groen
rust wortelt in vrede
stiller dan wit
lijken vergaan
de strijd is gedaan
laarzen marcheren
blikken vooruit
de dood daagt ze uit
het grote gelijk van
heersen en macht
die het leven veracht
ze vliegen in V-
de lucht is nog vrij
als ganzen op rij
naar het rood
van de einder
dood als bevrijder…
Neusje scherpte al
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
399 je trippelde als
blonde lichtgewicht
de trap op en af
neusje scherpte al
de hoge lucht
armen als
steunvlucht
in een lieftallig
toucheren van de
leuning in de afdaling
het tikke tak van
de hoge hak gaf
het ritme een vleugje
jeugdigheid dat
ondeugd weerkaatste
naar het donkerste
deel van je ogen
toen jij van boven
naar beneden…
Neusje scherpte al
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
341 je trippelde als
blonde lichtgewicht
de trap op en af
neusje scherpte al
de hoge lucht
armen als
steunvlucht
in een lieftallig
toucheren van de
leuning in de afdaling
het tikke tak van
de hoge hak gaf
het ritme een vleugje
jeugdigheid dat
ondeugd weerkaatste
naar het donkerste
deel van je ogen
toen jij van boven
naar beneden…
beslissing
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.111 donkere wolken
pakken zich samen
de lucht kleurt
bijna zwart
je weet dat je
een keus moet maken
het wordt duister
rond jouw hart
luister niet
naar jouw omgeving
niet naar haar
en niet naar hem
ben eens wat
liever voor jezelf
luister nu eens naar
jouw eigen stem
ben niet bang
voor die beslissing
hak die knoop door
verzamel al…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
Koningen
gedicht
2.3 met 21 stemmen
6.159 Koningen
lieten hun portretten hakken
in stenen wanden van tempels
in het licht van de sterren
herleefden hun hoofden
koningen past eeuwigheid net als goden
Wij krassen onze namen in basten
van bomen, op toiletten, hangen foto's
op om koste wat het kost te blijven
blinde vlekken op blinde muren
------------------------------------
uit…
Ik heb een mijnschacht in mijn keel
gedicht
3.5 met 42 stemmen
9.899 Ik heb een mijnschacht in mijn keel
ik val omlaag vanuit mijn kamer
zit als een pad
gevangen in een bel van steen
het is hier stil
zo stil dat ik mijn dromen hoor
ritselen als dode blad'ren
ik gil
ik heb een mijnschacht in mijn keel
een tong van scherp gesmeed metaal
en lagen gitzwart erts voor jaren
ik hak met korte felle slagen…
Ingenieus
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
522 jij kreeft keer op keer
kringelend rond mijn tong
ik haak me vast in jouw vijver
die telkens langs mij strijkt
aan de golf van jouw monding
bij ons, bij wij
nee, jij bent er steeds
onmiskenbaar
door de dreven van je druppelwoorden
mijn diepgang meert aan
in jouw havenspoor
ik glimlach opwaarts
gekroost door de riviermonding
drijvend…
Oliezee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 Dode plak aan haak geslagen.
God heeft, na sprinkhaan en zuur,
de olie ingezet.
Een man staart,
meewarig,
in hetzelfde stukje zee,
maar ziet nu regenboog na regenboog.
Zijn blik al op de oppervlakte gevangen.
De snorkel van de snorkelaar
al voor het spuug en zilte water,
in het vet gezet.
De televisie ratelt door;
Ik ga naar bed.…
Tijdloos zwevend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 Het aarden doet pijn
in dat eigen landschap
vol haken en ogen
vallen en opstaan
dan zou hij zo graag zweven
boven anderen en zichzelf
naar een soort van hemel
waar het landen zacht is
nog liever blijven zweven
alleen maar doorzweven
slechts zijdelings op zoek
naar een tijdloos doel
om die tijd te vullen
met wat eeuwigheid
zonder…
Weerloos
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.187 geen wind geen wolk
geen zon geen regen
weerloos zit ik in m'n
teleconferentie
verslagen aan de haak
geen zintuiglijke
concurrentie
enkel uitgesproken
eloquentie
luister ik met volle attentie
naar mijn en dijn
en tegenspraak
met haar pure concentratie
zakelijke consternatie
lijkt deze conferentie
op beroepsmatige detentie…
Mannen die ik heb gescoord
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
704 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
ik hak nog wel
eens op ze in
ik kijk ze aan
en voel
wat mij is
aangedaan
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid kan ik…
een glimlach om mijn mond
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
4.539 wollig pakt de mist in
flarden mijn gedachten
ik laat ze drijven
zomaar zonder zicht
totdat ze bomen raken
condenserend aan
elkaar gaan haken
glanzend in het licht
mijn dromen hangen
druppels aan de bomen
in een zacht ontmoeten
met geluk op kousenvoeten
ik weet dat ze gaan vallen
ze spetteren dan stuk
maar het water op de grond…
LAIS CCLXXXI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Aan de haak: een harnas, een nachtjapon.
De keuze die zij waren vergaat er.
Non Si Non La: het motto was een bron.
Het schilderijtje is een liaison,
hechter dan zij waren, vals voor elkaar.
Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar.…
Het zwarte ijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik wist
dat je ging
schaatsen
in je wit
kristallen pak
strak aan
je lijf om
nergens aan te
haken en toch
snelheid te maken
als een flits
voorlangs het riet
dat zo zijn eigen
tonen zwiept in
een krakend lied
in jouw cadans
langs deze rij
het kleurgezang
met wuiven van
de gouden kant
voor je uit
op het zwarte ijs
jouw…