640 resultaten.
Zomaar een dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
341 Vandaag komt nooit nog weer maar
elke nieuwe dag brengt kansen
die soms verloren gaan omdat we
onaandachtig leven.
'Egidius, waer bestu bleven'?…
Uit een verre horizon
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
900 subtiele fijn-
gevoeligheid in
de gaten had
wij waren
eenvoudig
zonder overleg
een nieuw pad
ingegaan raakten
elkaar anders aan
waarbij vonkjes
voor ontlading
zorgden die de
spanning later
snel opvoerden
niet dat
de andere te
vertrouwd waren
geworden maar
ons ontdekken
kende nog
geen grenzen
leerde graag van
nieuwe kansen…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.7 met 79 stemmen
21.348 jaar in het verschiet
verlies ik mezelf in een mijmering
bedank ik je voor de herinnering
zachtjes en zonder dat iemand het ziet
Wat kan ik nog meer verlangen
klinkende glazen en een goede wens
veel liefde, geluk, verleg je grens
mag ook ik dankbaar ontvangen
Toch besef ik juist op dit moment
het leven leef je niet zonder risico
en kansen…
Geniet
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.736 Als je spijt krijgt van gemiste kansen,
is die ander er ook niet voor jou.
Laat onze harten samen dansen,
als je van mij houdt zoals ik van jou.…
Onaangebroken
netgedicht
2.5 met 499 stemmen
90.784 Je bent mijn kansen, lang verkeken.
Je bent mijn dromen nooit ontstegen.
Noch om of aan te breken.…
De sterren bleven stralen...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.045 We lagen snachts
op het strand
Verliefd, languit
in het zand
Kijkend naar de
sterren en maan
Die daar voor ons
leken te staan
Ik voelde me licht,
leek te zweven
Genoot van al die
sterrenpracht
En de magie die 't
gaf deze nacht
Zo tegen het zachte
ochtendgloren
Voelden we ons als
herboren
Een nieuwe dag met
nieuwe kansen
Een…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat ik deed
echoden herinneringen
die ik nu vermeed
op mijn wegen terug
de kansen…
Licht belegen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Jong van geest
levensjaren wijzer
rimpels onbevreesd
het dunne haar iets grijzer
handen verlegen verbonden
vervagen geleefd verleden
littekens als schrijnende wonden
tekenen ons nu, ons heden
ogen schijnen stralen
vervangen intens verdriet
langzaamaan verdwalen
het nooit en ook het niet
lente ziet weer kansen
haalt zomer dichterbij…
Verschijnsel vrouw
hartenkreet
4.0 met 36 stemmen
3.188 wijsheid is hem niet beschoren
daar gebruikt hij zijn hersenen niet voor
maar voor het rekenen van een cargadoor
die zijn heil heeft gevonden en verloren
Dankzij u vond hij zijn faillissement
dacht allang niet meer na bij wat en hoe
De man zit thuis nu nog even op zijn krent
Het spinhuis wacht met al zijn raffinement
hij denkt aan nieuwe kansen…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
671 Het nachtduister ademt stille heimwee
dansend rond jouw intieme gewoonte
sterren zien kansen in jouw oeverloze kus
nabij het zaaisel van dwaze dromen
oefen je in lussen en plussen
proef je de aard van het geluk
en in de beweging van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling zonder ervaring
maar wijs genoeg…
Een zondagavond na een dag vol mist en nevel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
553 En wij in onze warme huizen, druk
beredenerend hoe onze kansen zijn,
hoe nog wel meer verdienen; hoe
morgen vast vakanties worden gepland.
Wat is dan leven: duisternis en dood
of ooit tenvolle verbonden zijn met allen,
ja, juist met hen die kansloos zijn
en niet geteld, behalve in de
armoe-statistieken?
Kyrie eleison.…
danseres
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 elke man die niet op mijn tenen staat,
zal ik vast en zeker durven vragen
dan wil ik wel een tango dansen
zomaar, met iemand die mij kent
onstuimig, want ik ben niet veel gewend
en gretig grijp ik dan mijn kansen
de tuinman en de krantenman,
en ook de melkman kan mij behagen,
zelfs met de buurman dans ik dan
de dokter vraag ik alle…
Even bij me
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
557 na een droom
we liepen samen over de kust
van een emotieloos strand
jij bladerde mijn geheugen terug
naar mijn lijfsbehoud
ik nam een beetje ruimte
uit mijn omgeving
die een zweterige geur had
je vertelde iets
over een gestolen tekening
ik gaf je een leeg vel papier
voor de toekomst
nog voor de maan begon te twijfelen
over de kansen…
Oud oogst wijsheid in respect
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Het vraagt om inzicht
En nuance, na een leven van
Uitdagingen en kansen iets van
Het goud te willen delven van de
Nieuwe tijd. Een tijd die niet aan
De weemoed van de ouderdom lijdt.
Oud oogst wijsheid in respect,
Maar mist soms het geduld te
Gedogen wat nieuw zaait
En aandacht trekt.…
De coach
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
668 Hij zit zijn kansen te plussen
en te minnen. Zijn onmacht brengt
hem tijdelijk buiten zinnen.
Zijn wissel wordt niet begrepen. Pers
en publiek hebben de messen reeds
geslepen.
Het resultaat brengt hem in diskrediet.
Vandaag is hij weer de winnaar niet.
Vandaag rolde voor hem de bal verkeerd;
en wordt hij op kritiek getrakteerd.…
Zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Een dwangmiddel tot een
dienstbaar nuttig leven,
en dat er na de dood
geen tweede kansen zijn?
Dat wanneer je dat witte licht ziet,
of een tunnel, er ook
geen stilte rest, maar niets,
zelfs geen zwart.
Hoe is niets te bevatten
in termen van eindigheid?
Dat je jaren slechts stof
zijn op een tijdlijn.…
Antidepressiva en het Woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
701 Misschien wist ik
in mijn leven steeds weer
met name van bedreigingen
projecten te maken
waarin kansen lagen
het dragelijk te houden
en mensen op afstand
met name familie,medici,psychologen
Misschien, ik weet
het wel (h)echt zeker
daardoor heb ik nooit
antidepressiva gebruikt
ik zorgde voor eigen antigif
door met name de Bijbelse woorden…
Zit de schoonheid echt vanbinnen?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
759 Hij komt nog altijd vrolijk toegesneld
wanneer hij nieuwe kansen heeft geroken.
De jaren hebben hem nog niet geveld,
al heeft hij 't een en 't ander uitgestoken.
Zijn veerkracht lijkt nog sterk en ongebroken,
en zijn geweten licht en ongekweld.…
Steenvruchten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Als ze voor je deur staan
weet je het al, is het al
te groot om te bevatten
De hemel helpt mij niet
het hogere doel van de oorlog
begrijp ik niet, ik kan slechts hopen
op een afloop die er zin aan geeft
Zacht vruchtvlees wordt ons beloofd
maar we krijgen stenen te eten
De kansen keren, coalities wisselen
en wij schieten over, zonder…
een bui bij volle maan
netgedicht
3.3 met 98 stemmen
31.715 het vriest maar in de
sneeuw zie ik je dansen
een bui bij volle maan
je sluiert geel in witte kansen
ik hoor stilte
in het ruisen van de stad
de bomen wachten af, weten
van mijn tasten op hun bast
samen op bevroren
grond die wortels voedt uit
vele levens, ik laaf me aan
je lach die ook op lente wacht
dwarrel maar met mij
en…
muizenissen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
423 de muizenissen
nestelen zich in het hoofd
ze spelen een spel
dat van kat en muis
elke ochtend is het raak
hoe bant men ze uit
in de spelonken
wachten ze op hun kansen
tot men wakker wordt
onschuldig begin
van de eerste muizenis
zo wonderbaarlijk
die vermeerdering
van ontelbare muizen
nissen in mijn hoofd
spreekwoordelijke…
2021 spreekt...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Méér kansen dan vandaag de dag,
werden ons eerder nooit geboden.
Het coronavirus leert ons kiezen.
Volop leeft vandaag de hoop.
Het is aardedonker nu.
Het is nieuwe maan.
Het is nog winter.
Het was wonderlijk stil vannacht.
Stemmen van liefde spraken.
Laat ons mensen samen,
van donkere nachten,
lichte dagen maken.…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen
steeds de mooiste kansen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen
steeds de mooiste kansen…
levenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.079 Geboden kansen echter niet benut.
Hersenschimmen zaaien twijfel.
En dan is hij weer thuis.
De rest van zijn leven niet durven kiezen
enkel doorspekt met leegte
die tot degeneratie leidt
zit hij voor de tv
het bestaan verspild
een muis in de val
daar...waar de kaas was uitverkocht
en hij niet leven mocht.…
Slangenmens
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.362 helder en doorzichtig
Meer dan duizend handen klapten samen
Op hetzelfde ogenblik bevlogen
Open monden die haar overkwamen
Allen waren even opgetogen
Welke woorden klinken als haar bochten
Hebben harmonie met wat we denken
Kunnen mensen nog verbazing schenken
Als haar lijf met tent en mens vervlochten
Heeft de waarheid duizendvoudig kansen…
Balans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
914 Wanneer mijn letters zinnen dansen
ik jouw woorden bedrukt zie staan
weer denk aan gemiste kansen
verzopen van hun huid ontdaan
klanken opnieuw mijn oren strelen
handen behelzen jouw gezicht
gezel verspelen zonder delen
gevangen in het eerste ochtendlicht
zullen letters dan nog beamen
in gewisse vriendschap met de tijd
als gevlochten…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit het meer
in fragmenten van zijn beeld
tussen hier en de horizon
de spiegeling dicht geluk
nieuwe kansen…
Problemen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
865 Vertrouw, 't is alles wat nu moet
en durf ook nog te lachen,
wat humor opent echt je blik
en plots zie je weer kleine kansen.
Het helpt, je ziel kan toch weer dansen!…
hagelschors
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
652 lentelicht springt uitbundig
met aan haar voeten
de kansen
die ik zou wegen, uitvergroot
en wetend dat waarheid
het hoofd zal buigen
jouw geloof in mij, als stenen
vuisten die woorden
bewaren
jonge veldbloemen achterlaten
onder de bast van een volle zee
en uit trage bomen zou het zout
de boodschapper brengen
met in zijn hoofd…