35722 resultaten.
Verlaten
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.171 De wind zucht droevig in de schouw.
'k Zit hier alleen, het hart vol rouw,
Te denken.
Ik zocht naar liefde en vond bedrog.
Wat heil kan mij het leven nog
Wel schenken?
Het leed versmoren in de wijn,
't Gedacht verstompen, dronken zijn,
Kan 't baten?
De drank bereidt ons niets dan gal,
En morgen vond ik mij weeral
Verlaten.…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 alles of het niets
een bekend gezicht verschiet
van tint als zij uit de transparante ogen kijkt
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vervliegt
op die onverwachte morgen
waarin een wijsje klinkt
die alleen deze mens verzinnen kan
tekent naast verdriet, de schoonheid
op de tippen van de gekozen tonen
het lijkt een droevig…
MEI
poëzie
4.0 met 2 stemmen
933 Maar 't gaat voorbij, wat lieflijk is in 't geuren
Aan 't leven grenst de dood, het wiegje aan 't graf
Steeds 't zelfde zien we in anderen vorm gebeuren.
De straal ruist op, valt weer de heuvel af
Op vrolijk-zijn volgt later droevig treuren,
Wat weldaad is, schijnt straks een bitt're straf.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Het is een decadente tocht, een traag verlies
van dromen die te droevig zijn voor deze late uren.
Want het leven, zo herinneren de kronieken ons,
schenkt beurtelings voorspoed en bittere tegenspoed,
en de tijd kent geen genade wanneer het lot voltrokken is.…
Wissenwaarachtig!
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.626 Er is een dichter die niet kwaakt
maar keer op keer opmonter treft
als hij een speedsonnet aanheft
en opgewekt met droevig draakt
Hij blaast het stof van poëzie
en lucht het ledig met begrijpen
zonder door regels af te knijpen
zijn werk leest als een melodie
Wis steekt de brand in triestigheden
verruilt `t nobele polemiek niet
met ongegeneerd…
Requiem voor Victor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.263 Het droevig lot heeft toegeslagen
Victor Vlieg hij is niet meer
Onverwachts werd hij geroepen
hiertegen had hij geen verweer
Nog kort daarvoor zag men hem lopen
op een verse warme hoop
Terwijl hij even later vrolijk
op tafel door de boter kroop
Altijd had hij moeten zwoegen
voor een sobere kruimel brood
Nu had hij eindelijk eens boter…
Lola
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
880 Ik noem je Lola
Femme fatale als mens
Mijn handen klam
Jouw blik intens
Je houding in rust
Starend naar de wijn
Hij die je kust
Maar achter laat met pijn
Je blik beslaat
Op jouw droevig gelaat
Als ijs dat verdampt
En handen verkrampt
Begrip borrelt omhoog
Als ik je behoedzaam bestudeer
Voel ik dat hij tegen je loog
Als een herinnering…
Weekend
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.762 Maar vanmorgen werd bekend,
een uiterst droevig geval.
Datzelfde weekend vol gepland.
Dat weekend wat jij niet halen zal.…
Een Melodie Van Bang Zijn
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.362 Mijn hart huilt een droevige melodie
een melodie van bang-zijn
Mijn opgekropte angsten
en allergrootste hartenpijn
Ik schreeuw het uit naar God almachtig
ik roep heel hard, mat luide stem,
want 'k ben nu alleen in huis,
en al mijn wanhoop stuur ik Hem
Oh, God, spaar toch mijn lieve moeder
ze ligt in't ziekenhuis
en heeft het zelf denk…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Net zo dik als Du Perron,
overspannen als Marsman,
ingeteerd als Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Mijn opstand van woorden
Bezegelt mijn droevig lot.
Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.
Mijn opstand van woorden
In het verkeerde plot.
De mond moet spreken
Over wat verborgen wordt.…
bomen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 wat je schrijft is
altijd een versie
er kunnen ook
andere versies zijn
de boom langs het water
kent zo meerdere uitdossingen
omdat we denken dat elk ruisen
van haar bladeren vertelt wie wij zijn
blij: gelukkig ruisende bladeren
droevig: melancholiek ruisende bladeren
kwaad: driftig ruisende bladeren
rustig: windstille bladeren
dood…
Manchester in rouw
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
555 droevige stilte na de bom
ongeloof verspreid in ogen
tranen zullen liederen zingen
enorme verslagenheid alom
het kwade kon het weer niet laten
sloeg toe in lafheid ongehoord
tal van jongeren werden vermoord
na een concert in Manchester
eendracht creëert een positieve kracht
het kwade zal worden verdreven
alleen het goede wordt geprezen…
Ik had zo graag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
623 En als ook dat niet kan,
dan maar een droevig lied
Zo van « het is november en het giet
zo troosteloos en grijs
en alle dag gelijk. »
Helaas, dat is mij niet gegeven,
het is allang gedaan.
Rest mij dan toch, de lente zelf
waardoor ik zachtjes fluit,
maar ook het beeld van het verzonken land
en droefenis, gedeeld, van wat niet is.…
wanorde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 over
Jezus is
uitdrukkelijk bewezen
ieder door
God geschapen
is een
parel in
Zijn hand
mensen even
anders gekleed
zijn reuze
charmant
ongeacht
ook uit
welk land
vertellen zij
met goedkeuring
van de
wethouder de
kinderen over
hun gevoel
hierbij
lief kind
ben jezus
geliefd kind
wees niet
droevig…
Verlatenheid hoort bij een droevig hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 Verlatenheid hoort bij
een droevig hart.
Gebroken en donker
gekleurd is het glaswerk;
wat eens kristal zuivere
mogelijkheden had.
Verlatenheid door het niet
doorzien; dat een verlangen
naar zuiverheid was op de weg
naar een mogelijk misschien.
Dat in een werkelijkheid de zuiverheid
blijkt te zijn van de gemiste kansen.…
midden alle eeuwigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
582 is de dood ermee gemoeid
wanneer ik moegedragen illusies
weggeef aan de bloemen
in mijn tuin
die als vanzelf verder bloeien
naar herfst
of heb ik tijdens dit loslaten
midden alle eeuwigheden
mijn waarheid ontdekt
beleef ik leven nu echt…
Herfstkoe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.215 Ik zie haar zware zwarte kop drijven
op de grijswitte nevelzee
ik zie haar grote glanzende ogen
droevig, haast meewarig, naar mij staren.
Ik zie de wollige gerafelde oren
en de nat glanzende zwarte neus
ik zie de flauwe bolling van haar rug
als een donker eiland boven de lage mist.…
Eén zijn
hartenkreet
2.7 met 23 stemmen
4.440 ik wens dat al jouw geluk
en al jouw ongeluk,
al jouw blijdschap
en al jouw verdriet,
zich middels deze kus
met mij verbinden
zodat ik je zal vinden
in al jouw geluk
in al jouw ongeluk,
in al jouw blijdschap
in al jouw verdriet,
vanuit de liefde in mijn hart
want groot is mijn smart
vreugdevol en droevig
in al jouw geluk
in al jouw…
Vader
hartenkreet
2.9 met 33 stemmen
3.996 Zo lang dood al, dat ben jij
zoveel dingen daardoor verdwenen
Dat ik een kind was kwam door jou
en dat jij zo trots was op mijn daden
dat hoort bij kinderen en bij vaders
Ik weet waar je urn staat en bezoek
bijna nooit dat droevig oord
vol met stenen en naamplaatjes
Al die bloemen in die kleuren
alsof er ook maar iets te vieren valt
Straks…
Beatrix
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.353 der voorbije jaren
verzakt naar ene kant
waar zij eerst nog
helder blauw gekleed ging
met fel witte ogen,
blijkt zij nu door de aanslag
van de tijd tot grauw
en mos bekeerd
och wat keek ik naar haar op
haar verschijning zo standvastig
bij nacht en ontij
trotseerde weer en wind
en deed geen landgenoot te kort
nu met een droevig…
Het vergane beeld
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
914 Een heel mensenleven
Vluchtige blikken
Langslopende mensen
Ze laten je stikken
Voldoet niet aan hun wensen
Eén blik is vasthoudend
Langer dan een moment
Bijna benauwend
Maar de ogen schijnen bekend
Een vage herinnering
Een blik van jaren voorheen
Vol bewondering
Toen de wereld mooier scheen
Een oude man voor een beeld
Een droevige…
IJSKONIJN
netgedicht
2.1 met 109 stemmen
21.401 over kluiten aarde waadden we
het zwarte water tegemoet
als tere insecten onze klauwen
om het blote zwerk geslagen
geboeid zongen we luider
dan het kikkergeboefte
in het vingergewas
je brandde een lusachtig teken
in het vuile sop we stegen op en
streken neer langs versgesneden lis
je droeg je verjaardag op
aan de paarden die droevig…
Eilanden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Soms vervloek ik God
soms de mensen
maar het helpt niet
zoveel eenzame nachten
dwalen we
langs het zwarte water
met onze gedachten
aan een verdwenen liefde
nog zie ik je gaan
in een droevige boot
aarzelend
met je roeispaan
net zo verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan
gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet…
Stukwerksters
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 Uit de kist klonk een droevig geluid,
want z'n zuster, een maagd,
had-ie écht doorgezaagd
en twee halfzusters kwamen eruit.
De halfzusters trachtten als stukken
een bronstige man te verrukken.
'n Volledige baan
kon het tweetal niet aan,
maar een deeltijdbaan zou hun wel lukken.
Ze vonden de werkgever Koen.…
Waarover zal ik zingen
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.265 of zal ik van de liefde zingen
Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen over water
over mooie dingen of wat droevig…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de einder verdrijf
uit dwingende gedachten
ik wil niet geraken
tot een zuigende zucht
van een droge vrucht
in droevig…
Vriend voor de dieren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 vanzelf de dieren waarderen
ik kan maar niet wennen
aan die mensapen in kleren
ze hebben geen manieren
zoals de meeste dieren
ze straffen en ze schelden
kiezen de verkeerde helden
ze beleren en beweren
bevoogden en betogen
ze bezeren en kleineren
en hebben boze ogen
ze zuipen en ze roken
terwijl ze onrust stoken
zingen ze een droevig…
Erflater
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 rust in
ieder geval
zacht
enorme spanning
het staat
op ieders
gezicht te
lezen hij/zij
heeft toch
hopelijk aan
mij gedacht
de notariszak
wordt geopend
in dit
kantoor is
intense stilte
ontstaan
het voorlezen
van het
testament geschiedt
owee sommige
erfgenamen verbleken
verdwijnen spontaan
arme notaris
voor hen
een droevige…
Gods Akker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 ellenlange dagen, winterplagen
met ijsbrokken, en diepe kou
stormen belagen de aarde, ijl is 't hemelblauw
droevig eenzaam, de gebogen witte takken
zij voelde de koude, waar je rillingen
van krijgt tot diep in haar botten, de moed zakken
toen kwamen de ezels, haar zachtaardige vrienden
naast haar staan, nederigheid
betuigen, buigen…