550 resultaten.
Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 In het holst van de nacht
maanlicht drapeert gezag door de bomen
mijter en mantel veroveren het land
een oud gebruik met voetsporen
het verlangen heeft altijd bestaan
naar een wereld gevuld met beloftes
het kleed schittert om de brengers
van de welkom geheten dageraad
de fraaie vermommingen spiegelen
hoe wij de werkelijkheid omdraaien…
Nachtelijke visioenen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
698 ik strek mijn ogen
naar sprankelende sterren
gedachten in mijn hoofd vervlogen
laten emoties niet versperren
genietend van het maanlicht
laat ik mijn hart ontwaken
met een prachtig aangezicht
doet het naar meer smaken
in verbazing verweven
begint een onnatuurlijk schouwspel
engelen die boven mij zweven
zo mooi als een model
met liefde…
door ogen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
747 vandaag
had ik gehoopt
op maanlicht
want er ligt
sneeuw op de dood
en op de aarzeling van
mijn lichaam om mij met
waan te bekleden
zwart
zoals de sloot
die zich terugvond in
het grijze van de nacht
nadat de avond
haar vingers uitstrekte onder
sterren van razernij
en mijn naam schreef met wind
als zou ik de winter hebben…
Hij is...
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
8.523 Hij is als ieder ander
en toch meer
dan heel gewoon
dat is te horen in
zijn rappe woord
de schaterende lach
ook te zien wanneer
fluffige uren staren
naar een trage start
van vroeger dag
schapen worden graag geteld
hoewel hij zich in maanlicht
liever door de nacht laat voeren
hij staat voor waarde
houdt van puur
kan moddersmoelen…
Mijn Valentijn
hartenkreet
3.7 met 46 stemmen
6.287 Met jou, m'n lief, aan m'n zij
is het leven een avontuur
je maakt me vrolijk en blij
we genieten bij maanlicht
van een glas wijn
gaan op in de natuur
slenteren langs het strand
je veegt 'n traan van m'n gezicht
pakt liefdevol mijn hand
ik aanbid je, wil de jouwe zijn
als het even kon
reisde ik met je mee
naar de einder, naar de zon
ik blijf…
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 Als witte windsels uit de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach…
Rozenoorlog
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.284 ~~
zwarte zijde, sensueel
omplooit vervagend, schaduwrijk
slechte dromen vervliegen
als flarden nevel in de zon
lichamen vergloeien koud vuur
zoeken grenzen in romantiek
wanneer illusies kastelen bouwen
met vluchtige luchten het fundament
dan bloeden rozen zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen-koud;
uit de wortels van dagelijks…
Een zucht zomernachtlucht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
1.423 De klok mikt
zijn kleine wijzer
op middernacht
Ze kleurt de hemel in
in mijn hart als ze
naar me lacht
Helder wit blikt
het maanlicht gericht
door het open raam
zodat een zucht
zomernachtlucht
haar ziet staan
Het morst haar haren
over mijn schouders
Laat haar mond
aan mijn lippen hangen
Mengt haar parfum
met de kracht van…
Hart Voor Kerst
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.084 Dennengeur
verdrinkt
in gouden glitter
kaarslicht
mijmert
in flarden
nostalgisch denken
schemering
zweeft
op vleugels
van heimwee
naar schimmige verten
sneeuwvlokken
bedekken schuldgevoelens
met vrede op aarde
de nacht is sereen
en fluistert
vergeving
maanlicht weerkaatst
in stralen
van hoop
sterren
verzonken
in mythische…
Sterrenstrooisel wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 De wolkenlucht blijft het plan verstoren,
straks gaat maanlicht daar ook in verloren,
heeft duisternis opnieuw de overhand.
Genadig toch, volgt er dan een gloren,
een nieuwe dag en houd ik nog wat stand.
[dizain als interpretatie van een werk van de Belgische kunstenaar Harald Calle]…
Tegelijkertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 de brief die jij nooit schreef
is het heuvellandschap groener
dan de polders van onze jeugd
alsof een vreemde mijn bestaan volgt
beamen we de doodse stilte
in het nachtrijk zonder dromen
tegelijkertijd zijn we niet samen
door stormen uit elkaar gegroeid
in een dagboek zonder toekomst
we volgen de rivier zonder wanhoop
onder het maanlicht…
Nachtlied van verlangen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
836 Het diepste ik
dat ik van jou ken
laat mij hier weten
wie ik nu ben
onder maanlicht
in de nacht
en onbevangen
het is de stilte
in jouw zwijgen
die ik in mijn hoofd herken
als weemoedig nachtlied
van verlangen
het zijn dromen
die dikwijls verschijnen
wanneer de zomer
gaat verdwijnen
zonder wrange klank
van droeve heimwee…
Meeuwenpostzegel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 Zij is geen verzamelaar
alles wat ze niet nodig heeft
geeft ze weg aan arme mensen
die er niets aan kunnen doen
de zon is haar geen spiegel
maanlicht tovert geen lach
om de mond die honger heeft
te kunnen troosten hapt ze
naar lucht die zuurstof geeft
of schrijft ze woorden
van volle betekenis
in brieven die het licht niet schuwen
hier…
Afscheid van de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Het ligt in het geheim van de natuur besloten
hoe gij het hart hebt weten te bevriezen
het leven met ingenomen dood tot stilstand bracht
om te verteren onder zuiverend maanlicht
uit 't duister van de nacht gekomen
volgt afscheid om nieuw geboren ochtendgloren
van lente in stralend begin gelouterd
om de kringloop te volmaken
het is met het…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Een vriend was hij ooit
voor bekende gezichten
in de vertrouwde intimiteit
van huiselijke kringen
een vreemdeling is hij geworden
voor mensen die hem niet kennen
zijn vriendschap zoekt hij voortaan
in drank en drugs onder maanlicht
soms schrijft hij een fraai gedicht
over onherkenbare gezichten
mensen die hem ooit zagen
geen antwoorden…
Lieveling
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
511 schilderen
met die gelukkige glimlach
onder de halfduistere maan
in het holst van de nacht
Kan ik je fluisterend voorlezen
uit het boek met duizenden
bijzondere sprookjes
terwijl je luistert
Zal ik mijn adem zuiveren
met de zuurstof uit het duister
terwijl jij verder vertelt
wil je nog een keer
mijn naam fluisteren
of onder maanlicht…
Glimlach van een nieuwe jeugd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
545 Even dat vriendelijke handtastelijke contact
die korte ontmoeting onder zomers maanlicht
in boeken die ze ’s nachts mag lezen
een droom van taal is meegenomen
glimlach van een nieuwe jeugd
een oogopslag in stille uren
na ieder hoofdstuk rust en vreugd
na al die zinnen, nieuwe dromen
even dat kortstondige emotionele voelen
wat de slimsten…
Neem de vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ontwerp je eigen sleutel, een eenmalige
die stuit op het ijs van een beginnende dag,
bleek en onbruikbaar als maanlicht is, dan,
maar die in het holst van de nacht op zoek mag
naar de opening van jou en mij,
donker en woordeloos ...
Maak er een van karton, een vergankelijke.…
op zoek naar een glimp
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
342 anders zag
vanuit diens perspectief
toen handen nog dansten
als vogels op winterwind
had ik dan willen zeggen
over plichtplegingen heen
ergens door dat gekwetter
vervliegt elk idee van tijd
verloor het strand terrein
aan land kruipt het water
wij zwommen daar maar
op lange tenen gedreven
en verzilte levenswonden
baden in matig maanlicht…
Danseres .....
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.232 Dansend in 't maanlicht
bewegend als een elfje
stralend als 'n ster
glimlachend
je gezicht omhoog
't Bewegen van
jouw handen
de expressie
op je mooie
gezicht
Een genot
om naar
te kijken
je danst
vederlicht
Al dansend
laten zien
wat je bedoelt
uiting geven
aan hoe je je voelt
Je danst
de sterren
van de hemel
soms…
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee
Maanlicht…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
Tussen dromen en de zee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
869 rond weergekeerde hielen
rimpelt het water
wanneer ik de rust liefkoos
van luie lentedagen
en iedere gedachte
die ik in mijn strandtas wil dragen
langs voorbij zeilende
woorden en kuierende lippen
vangen schelpen
het maanlicht
die als mijn schaduw, zo traag
dansen en draaien
ik lees vogels en bloemen
in duinzand en wolken
pluk…
Najaarswandeling
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.977 En `t popelblad trilde op het wolkengrauw,
als maanlicht op dodenzerken,
en ver in het schaarhout schimden flauw
de witte geraamten der berken.…
Aprilnacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
519 Hier is mijn zwijgen onbedoeld
in een buiten knoppenknappen
sieren de bomen het uitzicht
donkerte wanend tussen
verlichte huizen en wapperende was
vind je het maanlicht
een beetje dansend van verlangen
en je houdt me vast
even samen in die tussenspanning
betoog jij dat mijn ledig hart
een buurman nodig heeft
maar ik slaap niet
met…
Was het soms de zee ?
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.178 lach
en van het strand haar ogen schiep
als duizend parels van geluk
waar ik getijdenlang in liep
Ik wist het niet waaraan het lag
maar sliep van haar de koele nacht
wanneer onzichtbaar zij haar adem
in mijn droomslaap had bezield
al kon ik weten dat de zon
die voor haar aanzien had geknield
nog net iets meer dan ik kon dromen
ook in maanlicht…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees
zoals de woorden uit het maanlicht…
Liefdesgedicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.062 Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…