12647 resultaten.
Natuurlijk wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Zonnige weiden,
hoogstaand gras
bergen van zand
in de verte
een waterplas
met kikkergeluid.
Het geronk van een motor
overschaduwt
de stilte.
Een ooievaar
daalt neer
tussen bloemen
en planten,
liefdevolle eenwording
genietend
van het moment
in het nu
met
aardse pracht
en wonderlijke schoonheid,
intense beleving
met een Goddelijke…
Natuur lijk
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
581 Hij wacht op haar
iedere morgen weer
wanneer de zon opkomt
schudt hij zijn veren
en raakt haar even aan
minzaam knikt hij naar
het grauwe ganzenpaar dat
nieuwsgierig waggelend
iets dichterbij komt
en de witte reiger strekt
statig haar nek maar zwijgt
in de lucht wordt al
klapwiekend gebeden voor
het laatste avondmaal…
Verdwijnen in de natuur
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
717 Ik wandel
Over het
Zanderige
Duinpad
Het is
Stil
Alléén
de rustgevende
geluiden van
de wind
en af en toe
een andere
wandelaar
die langs
Loopt
met hond
Ik sta Stil
op het hoogste
punt
in het duingebied
Kijk de diepte in
van de helder
blauwe lucht
en
Laat me
erin
verdwijnen…
geniet van de natuur
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
714 Ik wens dat je
vandaag en altijd
mag delen in de wonderen van de natuur
De roestbruine veertjes van een zwaluwhalsje,
De fijne pootjes van een mus,
De ogen van een uil die eruit zien als juwelen,
donkere hemel bezaaid met sterren,
het gezang van een leeuwerik,
de stilte van het platteland,
heldere zeeën
en glinsterende stranden…
Niets spilt de natuur om het niets
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
826 Natuur spilt geen gaven
bewogen ogen mag je lezen
het mogen open vensters
met schone ruiten wezen.
Toelichting:
uit de serie : Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten
© 8-11-2000…
Kracht (van) uit de natuur!
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.033 Voor mij ben je het blad van mijn boom
ritselend,als er eens een windje was
een onderwerp voor een mooie droom
zacht geurend, als het jonge gras.
Een boom, met bladeren voel ik me sterk
met de krachtige wind zo om me heen
ieder blad, zo met z'n eigen kenmerk
voel ik me niet meer zo vaak alleen.
Bladeren, lichtgroen tot roodgeel van kleur…
Natuurlijke wekker
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
463 Kwart voor zes, 'k heb nog een kwartier
toch hoor ik buiten al veel vertier
want daar brengt een tjilpend mussenkoor
het krieken van de dag ten gehoor
Zo heerlijk om door hen te ontwaken
voor de wekker dat nare geluid gaat maken…
Het weer, natuurlijk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
577 Langzaamaan wordt het killer,
zie ik daar een vallend blad
Wordt het gras minder gemaaid,
loopt er op het pad een slak.
Langzaamaan, regent het vaker,
wordt alles natter, kleffe boel
Maar ach de herfst nadert,
we moeten mopperen, dat is wat ik bedoel.…
Natuurlijke heelheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
768 ik zag de hoop
de natuur deelde
dat wat ze bezat
in het wonder
van een zonneglans
op het schaduwblad
een zachte wind
blies er bewogen
over de nerven
tilde het over een grens
daar waar de zomer
te vroeg dreigde te sterven
door mistvlagen heen
in een afwisseling
van donker naar licht
streelde de natuur
een speelse heelheid…
GEPREFABRICEERDE NATUUR
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
680 Bollend schraal
is het koren
kalend rijp
het fruit
kersen zijn niet
te pruimen
afgemat het veld
uitgeblust
de bongerd
geprefabriceerde natuur!…
respect voor de natuur
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
678 boeket
van kruidige geuren
met een mengeling in oranje
van rood en geel
ogen volgen een
knisperblaadje
hoe zullen wij
maagdelijk
bedwarrelde paden
met voeten treden…
Rust in de natuur.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
742 De stilte van de natuur
brengt je tot rust...
Zoals de zon
die je 's morgens
wakker kust.
En 's avonds de maan
die je je gedachten
laat gaan over
de dag die
voorbij is gegaan.
Die sfeer heeft invloed
zodat je de dag blij begroet!…
Natuur is in gebed,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 sneeuw gehaakt over
de tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen over
glibberige paden heeft ook
zijn stil verlies gekend tussen
vervallen muren, strijdt de dag
in de hengsels van de tijd,
gefixeerd in bevroren regen
want als de vorst z’n kroon afzet,
bevriest de dood slechts een
ogenblik, verkiest alleen zijn
duistere wegen, natuur…
Hart voor de natuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Tussen alle mensen is een stille man
hij wandelt mee in zijn ogen
zie ik een verandering van tijd
bomen die vielen na storm en ontij
bleven destijds echt niet liggen
als bewijs dat de kringloop zijn
oude glans weer wilde hebben
we hoeven nu niets meer te doen
behalve samenkomen met
als prijs dat de wildernis
daar vanzelf wel zal komen.…
MOEDER NATUUR
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 tussen flora
fauna
graf en zerk
is zij vrij van stoffelijkheid
maar constant aan het werk…
Natuur- lijk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
485 Na de zon, komt altijd weer regen,
na de regen komt meestal de zon,
maar het lijkt als of met zijn allen
alleen de regen maar zien vallen!
Want geen mens zul je vandaag horen
dat de zon schijnt.…
Lied van de natuur
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
532 hart bij de vijver
en lispellende libellen
raakten rivieren golvend
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten
die lonkten met honing
en we liefden ons lustig
met het lied van de natuur…
De natuur en de tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 De dag kruipt de kamer binnen
de regen tikt met de regelmaat van een klok
tegen de ramen
hier in de kamer is het kermen van de wind
te horen
hij huilt als was het een kind
de zon heeft zich verscholen
achter zwarte wolken
maar dit alles is slechts tijdelijk
natuur en tijd zijn onafscheidelijk
gaan door en volgen hun eigen spoor.…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.
Wie leeft zonder dankbaarheid
en ziet dit allemaal niet
gaat voorbij aan die grote Liefde
Die dit alles schenkt om niet
dank zij Hem zingen de vogels…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 voor waargenomen onheil
ik kijk hem na
verrast en ook nog gissend
naar de reden van zijn angst
en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit
en van de dreiging in zijn blik
die worstelt met een koele denk
alsof zijn weg gepland
zijn loop versmelt tegelijk mijn blik
blijf staan en kijk verwonderd
ik tuur
ver voor me uit
en voel me één met de natuur…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 Onstuimig gaat het soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan…
een brok natuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Zoverre men ziet
boterbloemen bij de vleet
een zilverreiger
knobbelganzen bij een plas
irissen uitdagend geel
een bank in de zon
een wandelpad afgezoomd
met lijsterbessen
vogelwikke grote muur
smalle weegbree pluizenbol…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 waternimf werpt zich op uit de kust
met een zeer sterke natuurlijke levenslust
men ziet haar verschijnen in vele vormen
voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron…
AARDIG & NATUURLIJK !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.172 Begraaf mij maar onder een oude boom
het allerliefst een eeuwenoude eik
Maak een precies passend diep gat
wentel mijn dode lichaam in doeken
gemaakt van vers geschoren schapenwol
en vertrouw me zo toe aan de aarde
Zo natuurlijk mogelijk wil ik
mijn lijk in de natuur laten begraven
Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en
vol hemels vertrouwen…
Eerbied voor de natuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 Ik zag een boom vol bladeren
zijn takken trots omkaderen,
en bijen door te zoemen
hun voorkeur niet verbloemen.
In water zag ik vissen
hun eigen koers beslissen.
Van al die mooie dingen
moest ik spontaan gaan zingen.
Dat deed een vogel besluiten
mijn liedje uit te fluiten.
Waar haalde ik het lef vandaan
om hier mijn eigen gang te gaan…
Afscheid van de natuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
967 Je voelt hier de heimwee
teruggekeerd als droom
tussen wildernis van bomen
je blijft staan aan oevers
in gedachten, het onbevangen kind
loopt met je mee in het vergeten
en het proberen in toekomstgebaren
heeft letters uit het alfabet verloren
blijft alleen nog voelbaar
in de zinnen van de wind
die onvoorspelbaar waait
uit boze dromen…
Oplevende natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Lucht bezwangerd van licht
in stralende ochtendkleuren
waar duister der nacht zwicht
tussen droom en dagelijks gebeuren.
Nevel over vergezicht tot wouden
parelen over velden van smaragd
landerijen die daglicht trouwden
zon als bruid die vriendelijk lacht.
Langzaam tooit zij in bloemgewaad
haar bruidsboeket geurige rozen
terwijl haar bruidegom…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
NATUUR ZONDER DREMPELS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 In de tuin is onze verhouding begonnen
aarzelend zat hij naast mijn voet
zijn vertrouwen had ik snel gewonnen
iedere dag kijkt hij wat ik doe
Hij huppelt zo naar binnen
kijkt even om de hoek
dit heet toch beminnen
als je elkaar steeds opzoekt?
Op frêle pootjes tippelt hij rond
het roodborstje kwiek en teer
hij maakt het nu wel erg bont…
Kind van de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het vertrekpunt,
Ontwikkeling die eindeloos
Doorging en nooit stil mocht
Staan - tot de tijd mij inhaalde,
En het moment aanbrak
Om mijn ontwikkeling terug
Te draaien, de verwarde
Knoop die mijn leven geworden
Was terug te wikkelen,
Mezelf in te wikkelen
In de wortels van de
Geborgenheid - terug
Naar de kern,
Kind van de natuur…