727 resultaten.
Verval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 Langzaam wat beter
zegt hij als je vraagt
hoe het met hem gaat
zijn beschermingsmuur
is nog steeds intact
Maar wij zien de scheuren
de gaten, het verval
hij sukkelt telkens weg
als je met hem praat
herhaalt zichzelf te vaak
kan nog steeds niet lopen
heeft met alles hulp nodig
en ruikt naar oude pis
De eens zo vitale man
altijd vrolijk…
Ontluisterend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
847 op een naargeestige nacht
zal zij plots
vaker wakker worden
zoals alle oude vrouwen
vroeg of laat
slaapdronken zal ze
om haar blaas te ledigen
schuifelen naar 't toilet
uur na uur na uur
verbijsterd zal ze
op de hoek van de wastafel
haar gebit zien zwemmen
in een kommetje brak water…
Pastoraal werker (01)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
638 Het leven was geen makkelijke tocht
Zei ze en ik, ik heb het genoteerd
Ze had haar les niet een twee drie geleerd
Had lang naar liefde en respons gezocht
Ze wist nog goed hoe of ze driftig vocht
Als Don Quichot de waan had getrotseerd
Het leven was geen makkelijke tocht
Herhaaldelijk vloog Venus uit de bocht
Ze had zich menigmaal daarbij bezeerd…
Gebreken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 Ze weet zich eigenlijk geen raad
Vanwaar dit transformeren?
Voorbij is het floreren
Ze is als een spin zo kwaad
Het is de neergang die ze haat
Een God die futloos gadeslaat
Ze weet zich eigenlijk geen raad
Ze is hem kwijt haar rode draad
Haar zelfbeeld demonteren
Niet langer meer creeëren
Is dat wat haar te wachten staat?
Ze…
Bijna tachtig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.021 Och waarachtig
bijna tachtig
nog altijd prachtig
want ik schrijf
door de velden
met mijn helden
wilde paarden
volop in galop
grijze haren
ogen die staren
oude botten
lekker ravotten
met mijn kleinzoon
een fijn persoon
om mee te stoeien
en inkt te knoeien
blijf maar schrijven
dan zal je blijven
kon dat maar waar zijn
maar het…
Ziekenhuisopname van een oude dame
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Mijn voetstappen klinken zwak
Over de o zo stille gang
Klik klak, klik klak
Glimlachend zit zij op haar bed
Kijkend naar foto's van jaren terug
Met naast zich liggend haar krulset
Elke dag probeert zij er iets van te maken
De tijd verstrijkt toch wel
Door wat te breien of te haken
Soms zit zij voor het raam
Te mijmeren over lang vervlogen…
Mijn ouderdom is rijp om uit te spreken
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.360 Mijn ouderdom is rijp om uit te spreken
het diepste wat mijn hart ervaren mocht, en toch -
toen ik voor 't eerst naar rijmen zocht,
was één uur rijker dan nu reeksen weken.…
Schaamgedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Jij, omdat jij er bent
je mij dus kent
help me
Zie je, heel de dag
ben ik van slag
van alles klopt er niet
Ik heb geen fut, geen zin
ik heb haren op mijn kin
en vlekken op mijn bloes
Er is geroezemoes
het maakt me zo moe
ik ben er slecht aan toe
Ik droom fragmenten
ik heb geen overzicht
help me…
Het gras waarin jij lag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Het gras, ik weet het nog
het gras waarin jij lag
te lachen naar mijn lach
de tijd verstrijkt, maar toch
jouw bloemen bloeien nog
ze geuren heel de dag
Wanneer kom je weer, kom je weer?
.....Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
.....en ik maak klaar wat jij graag lust
.....Kom je gauw een keer?
.....Wanneer, wanneer?
Zo vredig kan het…
Grote stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Diepe voren in de kop
de botten kraken
een rochelende hoest
een stoppelige kaken
een luier is overdreven
maar helemaal droog houden we het niet
vooruit, een spat water in het gezicht
een kam door het haar
’t is weer toonbaar
voor even.…
[ Mensen denken wel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Mensen denken wel:
hij heeft een goed geheugen --
maar ach, het heeft hem.…
[ Vaders koffertje ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 Vaders koffertje:
hij opent het, sluit het weer --
uitgeput en triest.…
Waardeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 Staande voor het boekenrek
treft me vlijmscherp het besef
-eens te meer-:
dit alles is waardeloos.
Word ik triest, word ik boos?
Van beide wat.
Vooral ben ik het zat
al dat geprakkeseer
over de woorden,
gedrukt, gesproken,
die zozeer mijn leven hebben beheerst.
Wat moet ik ermee,
nu ik de tachtig ben gepasseerd?
Kieper ik alles in…
WERELD ZONDER DORPELS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 We gaan de hoge drempel over
Wat is het doods en stil en kil
De tuin vertoont verwilderd lover
Gebaart dat hij zijn tuinman wil
Mijn ogen keuren muren, kasten
Niet alles zal een plaats verwerven
De meubels niet die prima pasten
De fotolijsten, olieverven
De secretaire, kamerplanten
De pop gehuld in klederdracht
En de collectie olifanten…
De zandloper
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
957 Leeg is het verlangen
naar volheid wil ik streven:
zo bereik ik mijn ouderdom.
In het smalle heden gevangen
kan ik enkel leven,
maar: Wie draait toch de zandloper om?…
Het rijpt….?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
676 Ontdooit in het
uur van ouderdom,
vrome wijsheid
rijpt zich in mijn
borst en wordt
waarschijnlijk
de laatste straf.…
De moderne slavernij (OCCUPY)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 jij bent niet vrij
maar leeft onder het juk
van de moderne slavernij
artsen die hun
dokters eed verkrachten
door te snijden in gezonde huid
mensen die geen
ouderdom belijden maar
hun nekken strakker laten trekken
geld uitgeven dat
gedeeld zou moeten worden
met hen die vechten voor wat eten
weg met de terreur
van geld en macht…
OP MIJN SCHILDERIJ
poëzie
3.4 met 8 stemmen
5.857 Wat is mijn ouderdom? Een rook, een damp, geen tijd.…
Mirliton
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.325 Mijn vriend, als weldra de ouderdom
ons onherstelbaar heeft verzuurd,
als onze leden goor en krom,
en enkel nog door jicht bestuurd,
verraden: 't Is gans uitgevuurd',
zullen wij dan met stille trom
verdwijnen, langs een achterbuurt,
mijn vriend?…
DE LENTE AARZELT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Een wilde boomgaard:
ouderdom kromt zich vrijuit
in takkenwirwar.
De reiger staat stil,
's ochtends vroeg _ en 's middags nog...
Zich ééns bewogen?
Krentenboompjes zijn
in hun volle pracht omringd
door wachtende bloei.
Hoort: "Witte lente!"
Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?…
merels in het gras
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
538 de eeuwige jeugd bezat vandaag wat veren
grijzer, tussen bruin, want eeuwigheid bezit wel jeugd
doch ook de ouderdom
ik hou van ze, van hoe ze tussen groen
wat wormen rapen en de dag bezingen met hun stem
zo wonderlijk in mooie klanken
en zo tijdloos, zoals slechts muziek kan zijn
die voortgebracht wordt door iets puurs
zonder pijn…
Het lijden van het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.208 het hart rijmt wezenloos
op de weke denkbeelden
die mijn geest passeren, er is geen
tijd die meer spreekt dan het knarsen
van mijn slenterige tred
laat de dood mij nooit royeren
maar spreek met stille gebaren
ik kan het raken, de geur van bederf
valt als plak van mijn tanden, het geel
vertaalt slechts ouderdom en machtigt
mijn verzinsels…
Oud oogst wijsheid in respect
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Een tijd die niet aan
De weemoed van de ouderdom lijdt.
Oud oogst wijsheid in respect,
Maar mist soms het geduld te
Gedogen wat nieuw zaait
En aandacht trekt. Nieuw trekt
Oude rimpels glad, waar geen
Ogen meten met de maatlat.…
levenslijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 ik dacht een rechte levenslijn te weten
geboren, school, het huwelijk, de kinderen,
het werk, de ouderdom, de dood
zoals op school geschiedenis
van links naar rechts de data
van gebeurtenissen
waarin de hoogtepunten van de strijd
zijn aangegeven, de triomfen
van het leven, de heldhaftigheid
maar niet de begraven nachten
de weeën van het…
In winterkou
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
579 In winterkou spiegelt de vijver niet
als in de zomer met alle mooie dromen
tijdens mijn ouderdom en mijn verdriet
is er een gladde ijslaag op gekomen
en onder dat ijs, in de vijver heel diep
ligt de as van de man waar ik mee sliep
veel eenvoudiger dan het leven spiegelen kan
denk ik terug aan momenten met mijn man
in winterkou ligt zijn…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Grootmoeder
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
405 appartementje in het Oosten van de oude stad
haar droeve lach bloeit op in leedvermaak
over wat het leven heeft gegeven
haar medicijnen snel genomen
de dood knaagt aan haar tenen
ze loopt verward naar een keukenkastje
een kalme echo vloekt in licht en warmte
restanten uit een ver vergeten verleden
waar ze struikelt over toekomstdromen
ouderdom…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 al woon ik in de ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog…
Afscheid van een boom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.733 Al die jaren gaf je schaduw,
door ouderdom ben jij nu doodgegaan.
Je levenskringen in je stam,
ik heb ze niet geteld.
Je takken hebben ze je het eerst ontnomen,
je stam neergehaald met geweld.
Ik zal nog best vaak aan je denken,
hoe fier als jij daar stond.
Wij blijven verslagen achter,
en kijken naar die gapende wond.…
Aftelwerk
gedicht
4.2 met 14 stemmen
9.744 Aftellen van ouderdom tot kind -
nog een zorgenkindje, oud geboren,
jonggestorven, moederziel verloren
in de hoop de het bijna ontbindt,
terwijl de dwaze nagels, haar en baard
blijven groeien. En maar knippen, scheren
al wie zich op tijd niet weg kan scheren
moet de bidder met zijn zwaluwstaart
van de dooddoener met varkenssnuit.…