967 resultaten.
ik schilder felle streken
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.420 de wereld is zo stichtelijk
stramienen overzichtelijk
de plichten zijn verdeeld
maar leven zo, verveelt
ik droom mijn werkelijkheden
door uit de tijd te treden
verleg de grenzen van vandaag
raak een hemelsblauwe laag
ik schilder felle streken
omdat kleuren vaak ontbreken
voel de wind als mijn muziek
een intenser strelen is er niet…
Impressie van een schilder(ij)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Een Pruisisch groen
van plant en bloem
De wangen wrijft
Hij vermiljoen
De schilder maakt
de ogen groot
de vrouw ernaast
een tikje bloot
wat zalm roze
en wit erbij
(Hij rust niet
door dit hels karwei)
De draperieën
hemels blauw
Het detailleren
luistert nauw
Als laatste nog
een laag vernis
Nu ziet hij
dat het echt…
Schilder, mag het wit ?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Tevens mag het winter zijn
met schaduw blauwen over wit satijn
zoals Voerman wist dat het bestond
een voetstap in zijn sneeuw
werd een complete morgenstond
hij laat alle kleuren rijpen
tot vorm naar mijn betekenis
ik probeer nooit iets te begrijpen
wat al vanzelfsprekend is.…
Woorden zullen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
831 winterstil
ik kijk naar diepe velden
ik kijk naar hoge luchten
al wat hier leeft groeit uit mijn handen
er is geen wereld
er is alleen de dood zegt men
maar mijn kleuren blijven ademen
mijn woorden zoeken zinnen
ze reiken naar ongekende verten
het nieuwe leven wacht
op een zon die de aftrap geeft
zo wil ik schrijven, zo zal ik schilderen…
ik vaas ze in glazen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.099 ik wil bloemen
zo gaan schikken
dat ze spontaan van
kleur verschrikken
dat ze uit de knop
gaan blozen, geurig
zullen minnekozen in
het groene bladerenbed
kies een ruiker
of een klein boeket
vertel me de kleuren
ik meng ze op palet
schilder dan linten
voor frivoler vertier
ik vaas ze in glazen
voor doorzichtig plezier…
Dag meneer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Hoe wit is uw gewaad
afstekend tegen
't donker van uw handen,
integer uw gelaat
uw houding ingetogen
alleen al uw aanwezigheid
geeft zoveel rust en stilte,
de schilder die u portretteerde
wist van 't kleurrijk wit
een stralend licht
in plooien te creëren
toch is 't uw houding
die mij nog het meeste raakt.…
Feestje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
498 Vier het leven
schilder de lucht
met je favoriete kleur
en open de deur
voor de geur
van de bloemen
lach
ook al is het door je tranen heen
iedere dag
is er weer één
schroom
niet en
droom
je wensen en verlangens
stop de zon
in je broekzak
neem de sterren
op je rug
dan eerst is je feest
kompleet geweest.…
Bezieling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Schilders bezielen doeken.
Zonder ziel gaan poppen dood.
Bezieling maakt mensen groot.…
Lijster
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Liefst zou ik lijsten schilderen
om open frames,
maar dat wil nog niet zo erg
Elke dag laat me weer netten werpen
om waarheid in te vangen,
of op zijn minst begrijpbaarheid
Mijn kanttekeningen verschijnen
op de vreemdste plaatsen,
daar waar ik structuur verlang
Ik behang meer dan ik verf,
laat staan dat ik laat onstaan
Ik lijst in…
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…
Voorafspiegeling 5
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
635 En de schilder boetseert
oneindig en gebroken
de zonnebloemen die zich
wenden naar het licht
Koortsdromen spoken
door aaneengeregen dagen
niemand hoort de klop van zijn hart
hij weet het komt nooit meer goed
Het is voorbij
boven hem gakken de ganzen
zij weten waar ze gaan
een cirkelende buizerd
de voorafspiegeling van de dood…
Zou dit ..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
316 waar lijnen elkaar
net niet raken
en geen bodem vinden
verdichten
wou ik dit graag,
waar spiegels
mist vervormen
zou ik graag,
heldere blikken
gooien
op een kermisbal
grijpen wat ik
boven mijn vleugels
zou verbergen
buitendraads mijn pallet
vertekend schilderen,
maar dan wil ik graag
wat kneedgum lenen…
buitenliefde
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
863 in het prille lentegroen
en felle gele velden
lagen jij en ik
als naakten voor de schilder
poserend voor elkaar
onder de blauwe hemel
met wolken, als maar wilder
verzopen in het geel en groen
tijdloos ons verlangen
kroop de tijd door ons bestaan
totdat de lucht
nu rood behangen
ons weer naar huis deed gaan…
winters zacht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
878 toe maar , schilder maar
zachtgrondig
de gevallen zomer in een notendop
vergeet de nerven niet als enkel restant
van sappige groene bladeren
denk aan de kleurenschat die je kreeg
en vooral het licht dat groeien deed
creëer een herfsttapijt
niet alleen zacht
maar warm genoeg
om de winter te dragen
zodat het niet eens zielig lijkt…
Ik klaproosde
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
878 ik klaproosde
van rood tot
lichtend lila
donkerde in paars
schilder nu
de vergezichten die
zij wiegend volgen
in de baan hiernaast
blik in onbenul
dat langs hen raast
alweer te laat op de
steeds volgende afspraak
verwaaien in het gaan
gezichten in oplichten
weten dat de lente zo
geen recht krijgt van bestaan…
ONZEGBAAR
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
704 De herfst, in goud gevat
laat zich van zijn
mooiste kant zien
De bomen barsten uit
in kleuren waarvan
dichters de woorden
ongeschreven laten
de taal zichzelf
nog uit moet vinden
om te beschrijven
schilders hun palet
mengen in dromen
Ogen drinken gretig
dompelen in
een bad vol goud
het hart…
liefde in triptiek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij verschijnt op het doek
in het rood van de morgen…
't Blauwborgje spreekt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
730 Ze kwamen bijna elke dag,
hun ezels in het gras
schilderend in stilte
tot in de avondkilte.
Nog hoor ik het gezelschap
het antwoord toen ik vroeg
'hoe worden jullie nu genoemd'
“De Groninger Ploeg.”
Veel is van hen verschenen,
hun werken leven voort,
waar ik al ben verdwenen
wordt nog van hen gehoord.…
de plek
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
707 mijn zwervend hart verlangt ernaar
als deze schilder
eens de plek te vinden
waar eindige verhalen
worden prijsgegeven
zodat mijn kleurend wereldbeeld
daar naadloos in kan passen…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
Avondschildering
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
435 je schildert verlangen in de avond
met illusies van droombeelden
nu stilte op het linnendoek valt
schilder je verlangen in pasteltinten
met het heilige geduld van jouw hart.…
De Fan Site van John de Bever
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 De Fan Site van John de Bever
Met Gedichten over Anny Schilder en John de Bever over hun leven
Een Website van Raymond van Schayk
Bezocht veel Optredens in Brabant
Dat maakte me gelukkig en rijk
Al meer dan 25 jaar Fan
Het gevoel moet ik kwijt
Daarom beschrijf ik het met de pen
De Fan Site van John de Bever…
je blik is onbevlekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
996 ik schilder je in rechte lijnen
je kronkelt onder mijn penseel
in kleuren wil je wel verschijnen
mijn strakheid is je iets te veel
wilt vrijheid in vervloeien
ik voel je grilligheid opbloeien
in momenten met elkaar
ontspan en ben mijn muze maar
het grootdoek van gedachten
staat al tijden klaar, ik raak je
niet met varkenshaar maar
marterzacht…
in onschuld meng ik de pigmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
972 ik wil je schilderen
maar het linnen is te grof
in zijde zie ik iedere lijn
zo dicht wil ik graag bij je zijn
mijn penselen zijn te stug
op grote stukken van je rug
ontsnappen stukjes leven die ik
het doek nog mee zou willen geven
de kleuren breken
steeds jouw werkelijkheid
in onschuld meng ik de pigmenten
maar vat niet echt je maagdelijkheid…
Als een schilderij uit een dia lekt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
3.339 Haar warmte pluist blossen lokken
teint de tinten waarvan haar in ‘t stilleven
hartelijke nuances zijn meegegeven
die tot in haar timbre zijn doortrokken
Haar stem is als pastel zo zacht
vermist in aquarelle inspiratie sprekend tot
de verbeelding van een geruisloze creatie
vervloeid in de adem waarmee ze lacht
Vertederend veegt ze krijt…
je bent uit licht geboren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.317 je bent uit licht geboren
ogen sprekender dan woorden
in fijne lijnen tekenen de jaren
je liefdes en de kleine pijnen
ik penseel geluk in
de kuiltjes van je wangen
om daarmee de warmte in
je glimlachjes te vangen
in zachtrood bloeien
sensuele lippen open
het puntje van je tong heeft
deze weg ondeugend veel gelopen
je houding draagt…
een mond zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.095 de schreeuw is niet
van jou alleen
ze splijt de rotsen
en vergruist het steen
echoot door de dalen
jankt door merg en been
bloed schandt in
het niet verstaan
kruipt bergenhoog
geen regen wist het
onbegrip maar sluiert
slechts haar eigen mist
het stugge linnen gidst
je streken in gebarentaal
nagelt de verkeerde kleuren…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 scheur de tijd
hang de eeuwen
in gekleurde stroken
plooi ze met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken…
Liefde maakt kleurenblind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.414 Ik ontneem je met ‘n diepe kleur
de louter van het maagdelijk wit
koortsachtig door de drang verhit
geconcentreerd op naakt primeur
ik streel je houding in verlangen
schets je weelderig lijf bevlogen
haal al wat ligt in mijn vermogen
naar boven om je pracht te vangen
zorgvuldig glans ik je ogen fel
maar verstijf in de intense streek…
Kleinood
poëzie
3.4 met 30 stemmen
3.955 Toen eens de grote schilder
De wereld verven zou,
Klom hij eerst in de hemel -
De hemel maakte hij blauw.…