449 resultaten.
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.941 De maagdelijkheid van de jonge jaren is verstreken
Geldingsdrang kwam er voor terug
Iedereen raast maar door
Op de hielen gezeten door een onzichtbaar spook
Dat in vele gedaantes optreedt
Geld, macht, bezit
Uiterlijk vertoon versus introspectie
Met het klimmen der jaren wint de melancholie
Steeds meer terrein
De herinneringen worden…
Suikerspinnen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
2.165 Zeg me waar we zullen zingen
in falsetten zullen zwaaien
spiegelhuizen laten lachen
om een Juttekop met haar
orgelmannen met een rietje
centenbakken laten graaien
kinderogen aangestoven
witte spoken laten kraaien
Zeg me waar we zullen dansen
vliedend middelpunten draaien
in dit reuzenrad vol liefde
zuurstokroze met gitaar
waar we samen…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…
niets meer hetzelfde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 wie klein is
wordt gemakkelijk
over het hoofd gezien
hoeveel wezenloze
kleintjes passen
in een grote koffer
in verbrokkelde
nachten strelen we
je bange kleine hoofd
sussen we met
zachte woorden
je ontroostbare hartje
waarin duistere angsten
spoken die dieper gaan
dan je zeggen kan
op een dag boven ons
plots een vliegtuig…
je las liefde tussen regels
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
789 ik liet zien
in het luchtig converseren
liet ik me niet deren maar
voel nu wat je hebt gedaan
ik kon me niet verweren
het had er nooit gestaan
je las liefde tussen regels
in het antwoord op een
ander die nooit zal bestaan
ik heb gegroet en ben gegaan
je hebt mijn nacht gebroken
de uren zonder hoop verlengd
met het creëren van je spoken…
Een zaterdagochtend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Dwalend door verlaten straten
van mij onbekende kille steden
doodstil door Jan en alleman verlaten
opgejaagd door spoken uit het verleden
wandel ik op een vroege zaterdagochtend
aarzelend door mijn hoofd
op zoek naar zekerheden
waarvan ik denk te zijn beroofd.
In een kluwen van verlatenheid en nijd
die de liefde even deed verzwinden.…
Depressie (bewerking)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.038 Geslaagd zijn in het leven
Gaf jou geen voldoening meer
Je miste de zin, het diepere
En de blijheid van weleer
Nu ben je in dat schemerland
Van helder licht verstoken
Schaduwen spelen hun spel
En gedachten blijven spoken
De verte vangt de blik
Van je starre stille ogen
De vreugde is vervaagd
Door leegte opgezogen
Van droomstof geweven…
Koorts
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.214 Een laffe indringer
Kruipt en kronkelt onderhuids
Hij waarschuwt voor een ijl spook
Dat mij gebruikt en ruikt
Hoe ik verstar, stik, kook
Hij geniet van mijn stille stuip
Kil knijpt hij de strot dicht
Knaagt aan de spieren
Klauwt naar het gezicht
Hij raast
De nacht rekt zich loom uit
De slaap weigert het woelend vlees
Hij nipt gulzig…
Mens van deze wereld..
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.391 Dan zul je zien
De muren worden doorbroken
Het donker klaart weer op
Weg gaan al die spoken
die dwalen in je kop..
Tijd voor al het goede
het kwade is gedaan
Voor hen die warmte en liefde uitstraalt
Daar zal het altijd goed mee gaan..…
benauwend
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.279 het waren onbestemde kinderdromen:
een duister trapgat en ik viel omlaag
een hand greep mij dan stevig bij de kraag
hij hielp me op de voeten neer te komen
al voel ik nog de kriebels in m’n maag
die droom werd door de jaren meegenomen
ik leerde om de angsten in te tomen
en overwon onzekerheid gestaag
vannacht begonnen spoken weer te leven…
Auschwitz
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.243 Verloren liep hij door de gang
voor spoken en voor mensen bang,
en hoorde weer de schrille bel
die hem terugbracht naar de hel.
Met grote ogen die me vroegen
wat mensen toch met mensen doen,
klampte hij me zwetend aan
en trillend bleef hij voor me staan
met schouders die 't niet meer droegen
wat eens gebeurde toen.…
Eeuwige vlucht vooruit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Gedachtegang heeft maar ruimte voor
verwerking van één gedachte tegelijk
ik hou het even bezet door knipperen
met m’n ogen; herinnering in de wacht
valt uiteen en komt niet weer spoken.…
Zonnebank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
726 als ik niet langer zonnebaad en rook
lijk ik terwijl ik leef al op een spook!
© Hannelly…
Groetnis , we zullen doorgaan , van Ramses Shaffy
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
696 Midden op de dag zag ik geen spoken
ook in het nu ben ik niet weggedoken.
In mijn eigen huis thuis
zei ik toch echt dat ik Maagd was.
Maagd ben.
Thans in het dodenrijk
na weggezonken
te zijn in mijn slaap,
gaap ik als lachende woonachtige
tussen prachtige sterrebeelden
bij het melkwegsteltsel.…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 Je gaf de paarden voer en met de varkens
heb je gedineerd, een zomerpark vol bessen
en papavers, vermoord, door de gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos, er zullen resten van je
ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken
rond de doktoren, die zand uit de ogen…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 in deze schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten…
Voor een berijmd verhaal
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.607 Laat ze dampen tot een spook;
Dood daarna de vader ook:
En vouw ze om een ulevelletje!…
Benauwend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.029 het waren onbestemde kinderdromen:
een duister trapgat en ik viel omlaag
een hand greep mij dan stevig bij de kraag
en hielp me op de voeten neer te komen
al voel ik nog de kriebels in m'n maag
die droom werd door de jaren meegenomen
ik leerde om de angsten in te tomen
en overwon onzekerheid gestaag
vannacht begonnen spoken weer te leven…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven…
Gespook bij Mook
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 U hoeft slechts ’s nachts de hei op te gaan,
kijken of u er spook of dwaallicht ontmoet
in het schijnsel van de volle maan.…
Niet zomaar een gevoel.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.397 Bleef maar spoken in mijn hoofd
liet me niet met rust.
Maar dat gevoel geeft me nu kracht
een nieuw leven te gaan leiden
nu ik op de vrijheid wacht
het oude te vermijden.…
De kolenkelder (een kinderrijm)
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.402 Waar wezens wonen achter kasten
en spoken klauwen naar je voet
als jij niet snel jouw werk doet
voel je de vingers naar je tasten.
Als je gestreeld wordt door de spinnen
jou donkerheid niet lekker zit
de geesten jou dan zien als buit;
je kunt van schaduwen niet winnen
al vul je snel de kolenkit,
je komt die kelder nooit meer uit.…
Halloween...
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
901 Kinderen verkleed als spoken, van deur tot deur,
vergezeld van lantaarn en klein mandje in de hand,
smekend om dat ene snoepje, blij in hun humeur,
verlaten ze gewillig weer mijn achterpand.…
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 zo. dus jij weet het dan wel
van de hemel en hel
van blauwe plekken in de lucht
en dat groener gras
in weer een nieuwe vlucht
een glimlach, een zucht
dus jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.034 Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door de bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt me Igor
Ik woon drie straten verderop
en rij altijd om zeven uur
met een Kadett de wijk uit naar mij werk -
de rol die ik vervul als held
als wolf tussen de schapen…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.923 Noem me Anna
en ik ben gewoon de buurvrouw
die gelukkig zwaait als ze een taart bakt
of de hond uitlaat
Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door een bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt mij Igor
Ik woon drie stralen verderop
en rij altijd om zeven…
Achter beslagen glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Ik herkende de reflectie
van het beslagen glas
waarachter destijds
luidkeels onmacht werd getoond
de kou sloeg om mijn hart
voelde opnieuw hoe onrust heerste
sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang
hoorde vals gezongen zinnen
weer borrelt storm omhoog in mij
geef het de ruimte
die het verdriet van toen verdiende
het spook van…
Muziek en Artiesten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Melodieën blijven door je hoofd spoken.
Zonder te weten wat er echt uit wordt gesproken.
Voor je het weet ratel je een heel couplet op.
Vervolgens krijg je het niet meer uit je kop.
Ik luister niet meer naar al dat gebedel.
Liedjes maken levens tot een hel.…
kleine gedachten
hartenkreet
3.0 met 43 stemmen
5.053 Kleine gedachten
ja, ze spoken door mijn hoofd
ik heb naar je gelachen
net zoals ik heb beloofd
Maar het was niet alleen een belofte
het was ook een echt stukje van mijzelf
ik had niets meer te verbergen
het lachen ging vanzelf
Maar weet je, ik vond het raar
mij te voelen zoals ik voelde
normaal gaat dat niet zo makkelijk
maar gister…
Oerklank
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
824 Ik werp de netten en wacht op jouw kreten,
tot je spartelt tussen de mazen
Plotser dan een laffe bom,
mijn gebaren, een grauwe stem:
“Mijn mierzoete heks
Wat spoken we uit vandaag?”…