794 resultaten.
Dag na dag
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
752 ik denk
aan die deur
telkens dezelfde deur
en aan jouw hand
die koele stilte over drempels draagt
in elk nalatend sterfgebaar
ik kijk
naar je oordeel
en de tien geboden
je ontneemt mijn blik
en bewaart de wind
beseft niet
dat de tocht, ook
doorheen het venster,
mijn borst omklemt
en dat die deur
door vloed bezwijkt…
Madame Tussaud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
622 vloeibare kleur, lintmeter
en een alpenhoorn
op een virtuele reis
als tussenstop neemt ze
in haar fauteuil de maat op
met een grote elegantie
gipsen en accordeon trekken
op tocht tussen Zwitserland
en het mondaine Versailles
met een bijencocktail
gekruid in de blender
zit ze geheel onderuit
de pointe is haar bestaan
nat…
Meer blauw op straat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
661 “Ik zeg wel, als dit nog even zo doorgaat
Kun je echt zeggen: “Ik sta als blauw op straat”
…Minister ter Horst wordt chagrijnig nu de politietop waarschuwt dat er
door haar bezuinigingsplannen 4000 banen op de tocht staan. “baarlijke nonsens” zegt zij……
Met woord en handen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
414 ik vraag je wie jij bent
je kijkt me aan
alsof je water ziet branden
legt mij uit met woord en handen
dat jij een mens bent net als ik
na een barre tocht door vele landen
dat je hier bent om te leven
zonder honger angst of pijn
hoopt dat er een plaats zal zijn
ogen kijken vol verwachten
een kleine grote vent
wees welkom fijn dat jij…
Blaas
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
938 Blaas me om
een zuchtje wind
een diepe zucht
Blaas me om
En gun me mijn eigen vlucht
Blaas me vooruit
in de goede richting
over te hoge drempels
Blaas me vooruit
Een stukje verder warempel
Blaas wat harder
en laat het tochten
en laat het gieren
Blaas wat harder
Neem mijn teugels en laat ze vieren
Blaas me op
over…
Wat was en is
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
769 beheerst
althans zo leek het
bewoog zich mijn leven
het afgelopen jaar
bagage onvolmaakt
nog onaangeroerd
stond al maanden klaar
om de hoek wachtte
de bedaarde boemel
op een tweevoudig spoor
het was tijd
ik moest instappen
maar voor ik het wist
reed hij alweer door
-
maar nu…
opnieuw waag ik de tocht
druk mijn neus wat…
de roeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Nu de man de rivier over vaart
ziet hij het groen, hij staart
hoort een verre stem
De stad krimpt achter hem
tot een maquette van steen
de man lacht, hij is graag alleen
De warmte trilt in stille lucht
vogels dansen er in hun vlucht
de riemen klieven in het water
De man denkt nu aan later
als hij weer over het water kijkt
en zijn tocht…
Eénzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 De tocht
van gisteren naar morgen
eindigt in dit moment.
Wij zijn toevalligheden
die bedoelingen werden.
We zijn mogelijkheden
die veranderingen zijn.
Sommigen veranderden in mens.
Velen werden slimme ratten.
Massa's werden grijze muis.
Van nature zijn mensen éénzaam.
Mensen en dieren zijn reizigers
die samen thuisgebleven zijn.…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 het tocht in het oude huis
ik lig wit en stil
er staan kraaienpootjes
naast mijn ogen
hoor ik vleugels klapperen
het sneeuwt in het oude huis
het moet wel het is koud
er groeien sneeuwklokjes
hoor ze luiden
de wind zingt
hier leg ik mijn zakdoekje neer
en gaat de kring rond
het esdoornvleugeltje valt
in de tuin loopt een engel
ik…
Eens was ik pelgrim
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
617 verpleeghuis
als een pelgrim met een boodschap
van opbeurende troost en liefde
in een klankvolle symfonie gevat
als een sprankelend lied
dat ik zong alleen voor hem
die ik zo liefhad
de klanken klonken zoet en sereen
hij proefde het als bitter water
die zijn vergetelheid onderdompelde
zijn dorst naar realiteit niet lessen kon
mijn tocht…
Trip door Noviomagus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Hoe wij elkaar gevonden hebben,
Door de stofwolken der vergane’ ;
De glorie voltrekt in vertraagde
Stappen in beladen voetstappen
Die de voorgetreden grootverleden
Zompig in druilerig landschappelijk
Verdwaalland geschonken hebben.
Ons aller mens’lijk leven, deez’
Griekse tragediën; wie den Persona
Fitte, lijven als Woninglooze leeuwen,…
Ik weet dat jij er bent
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.032 Ik weet dat jij er bent
wanneer de tocht mij overvalt,
het dal mij opslokt,
het pad steil afloopt
en stenen zeer doen aan mijn voeten.
Jij zegt: kop op, als je
eens omhoog keek, jongen:
pijnbomen staan weer in bloei
en uit de rotsen groeit een plant
die hen in spleten breekt,
alles zal vlak worden, ooit.…
In één nacht
gedicht
3.0 met 80 stemmen
54.058 Het tocht
van oneindigheid. Van eindigheid. Hij is. Hij moet zijn.
-------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten', 2000.…
Toegeeflijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 in de door
kaarsenwalm
berookte crypte
hingen lichte
papiertjes tussen
eeuwenoude stenen
met nog niet
uitgesproken vragen
wensen en gebeden
door de tocht
flakkerden
vlammen hun
toegeeflijkheid
langzaam droop
het vet waarin
oude zielen
verstillend
leken te huizen
heb de drukte
niet gezien in
mijn visioenen
waarbij ik de heer…
Blaastest overbodig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
800 Een agent, die het ziet,
zegt: 'Mevrouw, 't is het eind van uw tocht.
U dronk uit een alcoholbron
en nu ligt u hier op het beton.
O, wat stuurde u raar,
want u slingerde maar.
Daarom slinger ik u op de bon.'
De mobilofoon komt van pas
en de EHBO is er ras.…
De toekomst van vandaag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 daag voorzichtigheid uit
zet stokslagen en steniging
op de tocht om te verliezen
de frisse wind
die af en toe waait is de
verzegeling waard van oude gebruiken
nog heeft rode lak
de zachtheid van de middeleeuwen
hebben wij misschien te lang gewacht
zij gaan als lichtend voorbeeld
langs het firmament
de goed opgeleide jonge vrouwen…
Uitdaging
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
654 "God heeft een binnen- en een buitenkant"
schreef dichter Achterberg ooit
in een van zijn gedichten
en ik zag de gezichten
een wonder in licht
ik sprak met de zon
die de maan niet vreesde
vermeed die dwaze mensenbuitenkant
van egotrippers en ijdeltuiten
tactieken en kornuiten
betweters en knuffelkonijnen
ik zocht een tocht naar binnen…
Tien zwarte schapen (haiku’s)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 Na een natte tocht
verwachting op de bamboemat,
wast z’n voeten.
Voor de boeddha
glimmen duizend vuurvliegjes,
in een lotuslach.
Zonder te springen
buigen ze voor hun prooien,
de tijgerlelies.
Sumoworstelaar,
meditatie, zijn adrenaline,
beheersing van macht.…
geschenk
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
560 rechterhand
schreef hij zijn verzen, angstvallig
de toekomst vermijdend
alsof
lijnen voorspelbaar waren
de linker bleef gesloten
voor de wind die met de bomen mee
langs het water huilde
herhaaldelijk onderstreepte hij
tot het punt waar een ouder wordende horizon
de regen wilde opvangen:
“als een zon breekt
tel ik de bloemblaadjes
op mijn tocht…
Zinloos geweld
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.366 Ik sta versteld
van zinloos geweld
pesten en schelden
tjonge, wat zijn we helden
heeft iemand gevraagd om dit lot
ik dacht het niet, ze maken levens kapot
wat zal de oorzaak van dit alles zijn
waarom doen mensen elkaar z'n pijn
zullen wij daar een antwoord op krijgen
laat het aantal stille tochten niet stijgen
het verdriet en leed
is iets…
Roodkoper in het ondergaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 nog ploert de zon
roodkoper in het ondergaan
hangt warmte nachten aan
pas in schemerkenteren
is er het ogenblik dat hitte
zwicht voor de nieuwe dag
de eerste frisse lach
van het ontwaken
de ramen open maken
tot de explosie licht
intenser wordt het zonnevuur
je lijf en lendenen omgordt
het huis zijn laatste
koelte vindt in het tochten…
IJstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 moge iedereen ontwaken
uit sneeuwbedekt slapen
ongerept heeft geen kennis
ongeschreven wetten
alleen wit, zo wit
dat zwart voor ogensneeuw
bevlogen taal zoals woorden
sporen in maagdelijk
van letters geen weten
taal maar niet woordelijk
verblindende factoren
vlieg je aan als jij alleen, onbeschermd
op overzeese tochten
van smeltend…
Zij stroomden genade
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
810 ik telde omarmde ze
zij stroomden genade
beschenen mijn handen
met cirkels vol warmte
balancerend langs lijnen
op een tocht zonder einde
een lantaarnpaal
verder viel licht
kapot op de grond
bomen droegen
meer schaduw van
struiken zonder houvast
een merel ontwaakte
aangeschoten door herrie
van de zuipschuitenferry
begon tegen donker…
Lopend vuur van geel
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
493 De Hout geurt en kleurt
de lente is los gegaan
alles bloeit, groeit nu
geen tocht door de woestijn, noch
verloren wachttijd.
Een lopend vuur van geel
fris groen, sprankelend wit
lepelend naar vis
de hemel strakblauw, is
verbeelding van geluk.…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
Klantvriendeliijk!?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.255 Als dán blijkt dat de chauffeur geen
wisselgeld heeft en je de bus uitstuurt
kun je in 30 graden de rest van je tocht
wel gaan lopen!
Tot gisteren heb ik dus niet geweten dat
mét de komst van de euro ook de
klantvriendeliijkheid is GESTÉGEN!?…
Niets extravagants
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
503 je verzuimde
tijdens je tocht
langs het hemelruim
het beperkend wit
weg te vegen
om ons de zon en
haar dominante
plaats in het blauw
vol warmte te
laten herleven
in jouw brede
armzwaaien wiekten
wolken weg regenden uit
losten op in een zonnig
vrij baan te gaan voor
hen die met vlijt en zuinig
zijn hun vrijheid hadden
gespaard…
Het hondengevecht
poëzie
3.7 met 39 stemmen
6.302 Bereisde Roel zag op zijn tochten
Geweldig veel! Twee Bullebijters vochten,
Voor 't wijnhuis, in een kleine Poolse stad,
Terwijl hij juist aan 't venster zat:
'Zulk vechten, mensen! - - Zij verslonden
Malkander letterlijk! Met iedre hap, ging oor
Of poot er àf - en glad als vet er dòòr!
Ons scheiden kwam te laat!…
Sporen
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.792 gelijk zijn zicht haar gloed weerkaatst
als hij halend liefde stemt
zo is zij ook in ‘t minst geremd
als zijn huilen eens misplaatst
nachten heeft hij haar gemist
schaduwscherp verlangen eenzaam
versmolten met haar hemels lichaam
dat hij talmend groeiend wist
jachtig haastte hij zijn tocht
grommend naar de vele sterren
happend als er eentje…
Herfstbladeren
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.296 Gekleurd gekruld en okergeel
Pronk je voor mijn vensterraam
even nog genietend van je laatste uren
voor de fatale val
tussen kastanjes en verdroogde blaren
in een plas of op het kort gemaaide gras
nog niets vermoedend van de lange tocht
schuilend voor de koude wind
onder hopen lotgenoten...…