Alle inzendingen over vergetelheid

506 resultaten.

Sorteren op:

Mijn onschuldig kind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Ik tuur in de verte En hoor de wentelwieken De adelaar waarschuwt met zijn schaduw Voor een apocalyptische eclips Onvoorbereid op jouw naaktheid Zien mijn ogen mijn pupil Een groot zwart gat vreet aan het licht Dat zwicht voor vergetelheid Het vuurwerk spat de zon aan sterren En rotsen brokkelen tot zandsculpturen Bekend, beschermd en onbereikbaar…
Marco B.18 april 2010Lees meer >

Gerry Rafferty 16 april 1947 ~ † 4 januari 2011

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.060
aan de hand van jouw slingerende levenspad werd je gegrepen door noten die de toonhoogte bepaalden met zacht stemgeluid wist je vele jaren mensen te raken doch de keerzijde bleek de bottel der vergetelheid de trouwe steun die verdoofde en kracht gaf maskeerde vertwijfeling waaraan je geen gehoor wilde geven verscheurd door de scheiding drong…
LadyLove5 januari 2011Lees meer >

Lieve kus en schouderklop

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 881
ben ik jarig of vergeten in lieve kus en schouderklop laten vrienden zich weer weten de stilte is massaal verbroken ieder heeft zijn handen uitgestoken maar in het jarige bestaan zijn vaak vele maanden zonder feeling naar de achtergrond gegaan is het hernieuwd contact alleen omdat ik jarig was en dan weer terug in de vergetelheid…
wil melker12 oktober 2011Lees meer >

Het Getto

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
verdwaalde huizen met verloren zielen bezetten de straat om de hoek dat getto in deze stad raakt steeds meer in het ongerede de zwarte dood was nog mild die bracht het sterven deze vergetelheid is gruwelijker het duurt en duurt als zombies beroeren zij niet eens de lucht weggedoken paria’s ik woon in die stad jij ook, want ik weet je…
enrico8 januari 2012Lees meer >

Voortgang

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
bedreven geaard in schraal zand met gelovige angst onder een streng regiem mijn moeder is niet meer al even ze heeft mij gezoogd gedroogd, wakker gelegen was bang voor woorden van buiten al lang voor het einde heeft zij zich voor dode ruiten in eenzaamheid uitzichtloos moeten bewegen; van oud naar jong naar levende vergetelheid…

Vrienden voor het leven

netgedicht
3.2 met 67 stemmen aantal keer bekeken 20.767
iets voor het leven je hebt me bijgestaan naast me gestaan en hebt me alles gegeven Nu op het uur van de waarheid ik hier voor het altaar sta misschien mijn grootste fout bega wil ik toch nog even iets kwijt Echte vriendschap is een zeldzaamheid maar onmisbaar in een mensenleven echte vriendschap is een streven en reikt tot in de vergetelheid…

Natuurvriend

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.356
gaat in een wereld van mensen gesteld op rust en regelmaat het nuttig maken van wat blijkbaar geen waarde heeft Zo lang het duurt gemalen tijgerknoken hoorns van rhinoceros haaievinnen, Spaanse vlieg een onafzienbare rij waaraan zelfs kannibalisme geen eind aan kan maken of het kauwen van cocabladeren Hup, hup, op weg naar de vergetelheid…

De vlucht

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.006
De leegte vlucht die ik teder omvat Kneedbaar als was in mijn handen Vloeiend pers ik het tussen de vingers Om het weer op te vangen Angstig om geen verlies te lijden Vergetelheid in de zin ervan Krampachtig koester ik het Een vlucht in het niets Zwarte zwoelte dringt tot mij door De mond is hol haar tong dringt Struikelend vlei ik mij…
Ivan Grud12 december 2004Lees meer >

Achter gesloten deuren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 920
De stilte stijgt naar het hoofd Het einde niet in zicht Van elke vorm van vrijheid beroofd Achter gesloten deuren komt geen bericht De ogen gesloten, niet langer verlicht Het waakvlammetje langzaam gedoofd Geen actie die nog looft Geen uitgang waarvoor je zwicht Gevangen in vergetelheid Van je eigen schaduw het spiegelbeeld Niet langer…

er zit poëzie in een klaproos

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.260
drijft voorbij het land dat ik in me draag vanuit de verte schuiven lege stoelen als bootjes in mijn schoot het is eb, denk ik dan wanneer mijn longen nesten bouwen, te groot voor kale bomen en de klaprozen die in de palm van je hand vallen en het maanzaad sluiten rond je mond, purperrood alsof het slapen vergetelheid…

vrijgezel, feest dat ooit eindigt

hartenkreet
1.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.776
de laatste vrijgezel roept zijn vrienden op het feest volgen zijn geest onvoorzien op het einde van zijn dag de enigen nog half overeind het vocht heeft gevloeid overvloeiende beken vergetelheid ter ere van de nieuwe sensatie uit twee voortaan te bestaan niet langer hij en zij maar zij gebei de flarden linten aan de tafels lijken verscheurd…

Onheilspellend

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 900
het gehuil is niet van de lucht maar dringt door tot op het bot grijze nevel nadert de grote stad spreidt zich uit met diepe zucht onheilspellend schijnt het dwaallicht tikt een rijs zachtjes tegen een zerk klinkt geritsel van bladeren dichterbij daar gehoor het overneemt van 't zicht penetrant de geur van vergetelheid onder de voet gelopen…
LadyLove27 oktober 2010Lees meer >

Weten is niet voelen, zoals voelen weten is

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Ik weet het weer, ik weet het weer, drank en peuken, vergetelheid valt niet te duwen waar het niet gaat, verdriet vul je niet op, gebeiteld en gehouwen, begraaf je niet met een schop, een gat aan de kustlijn, gevuld met het getij, nooit vergaan, ik weet het weer, ook als ik even niet kijk, jij liet me zien wat ik kan zijn, en ik jou wat…

'Kort dag'.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
In vergetelheid raakt de daad, iedere daad die men begaat. In duisternis of zonneschijn. Alles wat men doet of laat gaat vaak gepaard met ongebreideld verlangen. Bang en vol twijfel of met juist een dosis vertrouwen wil men iets opbouwen, gericht op iets dat men voor ogen heeft.…
martin valk1 augustus 2013Lees meer >

zwemmer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
met de dolk in de rug liet ik me kantelen over de leuning van de brug het koele water weigerde de schroeiende pijn te stillen en het besef van je verraad te smoren in oeverloze vergetelheid gelaten liet ik me zinken: verdrinken is een zachte dood op het dieptepunt en tegen beter weten in ben ik beginnen zwemmen, maar…

Fragmenten van herinneringen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Flarden van vergeten beelden onttrokken aan de vergetelheid. Uit het diepste onderbewustzijn komen namen, plaatsen, dingen, plotseling en onverwacht, fragmenten van herinneringen. kleuren, geuren of geluiden wekken beelden op van weleer. En doelbewust of ongevraagd beleef je het verleden weer.…

Mijn hersenen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Een paar uur vraag ik maar om wat vergetelheid. Ze gunnen me niet die tijd. Ik vraag alleen een beetje moed, om iets te doen, wat moeilijk is, waar durf voor nodig is. Waar zit nu toch het knopje, ze stil te zetten, even stop. Maar tevergeefs... ze geven het nooit op.…
Antje1 september 2021Lees meer >

Serene Sirene

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
Het goud in de hemel verbleekt de vogels zijn stil om mij heen in ijle, etherische schemer houdt een stem mij, gekooide, gevangen onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar en sprekend van vurig verlangen In 't domein van mijn diepste impulsen daar worden de klanken gesmoord van woorden, herkenbare echo's zo vaak meer dan eens al gehoord maar…
Maxim27 juni 2025Lees meer >

Ter Wupping

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
je door puur natuur langs het oude loopje van de Ruiten Aa bosjes, een schuur je kunt rondstruinen bij oude rivierduinen Ruige berg, Kieberg is avontuur prehistorie landschap uit voorbije tijd boerderijen grasland, beekdal en al met al beleef je puur hoe Westerwolde vroeger was bolle akkers, gras rust en natuur verademing vergetelheid…

Nachtelijke wals

netgedicht
4.3 met 51 stemmen aantal keer bekeken 28.741
dagen ritmisch op gespeelde klanken, waar uren steeds sneller willen, schuifelen voeten naar de avond sierlijk bewegen zij en beroeren de snaren, licht geraakt draaien ze kleine pasjes, volgen slepend de tonen en zweven richting duister, waar zij verdwijnen voor een laatste wals, duizelig valt de nacht als een zachte deken over vergetelheid…
metha16 februari 2005Lees meer >

De dageraad,

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 988
Vergetelheid, droom die vergaat. Daar heeft een haan gekraaid, 't is de eerste die het einde aankondigt van mijn zorgen en mij herinnert aan de teerste zoenen eertijds bij de lichte morgen. De klaarte groeit, de wanden worden grijs, Mijn kamer leeft weer in de tijd. Mijn droom is uit, ik word weer wijs, O leven, lieve ellendigheid.…

die het blauw groenwaaien

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.614
steeds dikker worden bladeren die het blauw groenwaaien in de lucht van wortels waarvoor stenen zijn gevlucht jarenlange traagheid die ze plet in hun verzet van dichte ramen met hun blinde ogen in beton dat rotter wordt door oxiderend leven van dagen die als zand hun levens slijten in woestijnen van de tijd wegdromend in vergetelheid…
wil melker27 november 2002Lees meer >

Eiland

hartenkreet
4.6 met 63 stemmen aantal keer bekeken 2.229
Wie brengt het terug naar tederheid en knuffelt zacht tot vergetelheid De golven omarmen de weerbastige palmen afgebroken afgeknapt Het strand van het eiland doorwoeld en weggespoeld geen leven meer verdronken in afkeer. Steeds verder jaagt de storm voort een smekende bede niet gehoord. Het eiland blijft achter leeg…
chatfant18 januari 2007Lees meer >

waarin je leven slijt

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 975
soms lijkt het of de dag van gisteren niet is geweest niet heeft geleefd als beest, maar weggegleden is tussen vingers die niets wilden als zand beland in de vergetelheid van zomers strand hezelfde ruis stuurt trage uren in het huis waarin je leven slijt in het nutteloze hemel turen dan is er spijt breekt morgen al op voorhand…

Voor Saori

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Twee bewuste volle manen verder het borrelt sporadisch Het raakt me wanneer ik einden loop mezelf herken in eenvoud of rechtop lopen zo overdreven lijkt en sfeeromschrijvingen vergetel als donker in een nacht onmachtig enkel een schampere toon teweegbrengen Variaties op het thema blijven leegtes barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…

Het Koninkrijk van Waarheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
Lijnen ongeschreven en schuldig ogen van zout en water ontmoeten in het oneindige spel tussen zwarte-witte strippen van gedachtenis en vergetelheid. De tijd wordt moeiteloos door de goden vertaald in een zelf-gesteund toog van strafheid.…

Vaker dan voorheen

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.723
gevoelens heb ik nog gemeen als grijs nijgt naar zwart en het ademen mij slechts mee laat varen achter een masker, zo lijkt, verstilt de geest van schoonheid en toekomst het meest af en toe nog vaker dan voorheen verlaat ik mijn jaren heb ik minder weet omdat wat komt mij niet schijnt te raken alsof het heden al in vergetelheid…

In het oude bewust

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 967
toen ik haar verliet de tranen die ik nu vergiet getuigen brak van spijt eeuwigheid van simpel leven en sterven ben ik kwijt geen van mijn prille vormen bacterie worm pantoffeldier kan mij het tijdsbestek bezorgen waarin ik een zal zijn met vorig heden voor immer van mij afgesleten zal straks een wetend wezen mijn vergetelheid…

Droombed

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 541
Mijn hoofd bonst vol verlangend naar bed Onderhuids zwachtelt een kudde witte wazige watten In mijn borst bronst het hart luidkloppend met geen enkel verlangen, dan het zich neervlijen in zachte vergetelheid Armen hangen als lappenpoppen langs de witte lome lakens Het dekbed tiert als een weelderige berg zacht droomverlangen.…

De smaak van vroeger

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 586
je gaat en komt weer terug onverrichter zake kijkt en zoekt en vent jezelf uit om in vergetelheid te dromen je hebt de smaak van vroeger in je mond je ogen raken eeuwen je proeft laaghartigheid nog dichter bij de grond uit leven van verleden je handen tasten kunst die tijdloos schoonheid geeft een gunst die jij intens beleeft…