4279 resultaten.
Vader en zoon
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
3.038 Hoe die melk,
moedermelk,
in slierten
langs zijn wangen
loopt
terwijl
hij huilt om
vaderlief.
Vader drinkt
zijn koffie lauw;
kijkt het ochtendjournaal
in zijn nieuwe flat,
waar kind noch vrouw
in past.
Hij rookt
tot aan de filter
en voelt zich
ongemakkelijk.
Hij roept zijn hond,
maar is zijn hond vergeten.
Hij zoekt zijn…
Verlaat mij en gaat heen, gaat heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.221 Verlaat mij en gaat heen, gaat heen,
zorg, druk en droefenis van zinnen;
of dacht gij altijd bij mij binnen
uw wil te hebben als voorheen?
O, maar ik zeg u aan van neen;
verstand zal u wel overwinnen,
verlaat mij dan, gaat heen, gaat heen,
zorg, druk en droefenis van zinnen.…
oude fabriek
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.237 wat nog hangt
in de oude fabriekshal
is de leegte
maar nu zonder
het gestamp
van zware machines
een verlaten overall
hangt eenzaam
aan een roestige spijker
'een symbool van verlatenheid'
het laatste teken van leven
is misschien wel 't jonge berkje
dat zich heeft genesteld
in de scheef hangende dakgoot…
Geen twijfel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 Ongetwijfeld
dat ik huilde,
dat ik stampte
en,
gevangen tussen boosheid en verdriet,
sloopte tot er niets meer was.
Ongetwijfeld
dat ik ontkende
als een kind
en rozen voor je bracht,
brieven voor je schreef
die je nooit echt zag.
Ongetwijfeld ook
dat honger geen rol meer speelde
en dat niets me meer smaakte
toen je koffer hier verdween…
Toen gij zijt heengegaan
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.391 Toen Gij zijt heengegaan die nacht,
- o, 'k weet het nog als was 't van gister nauw, -
lag over huis en straat de sneeuwen vacht,
de wind blies rauw, heel fel en rauw.
Geen woord, dat U weerhouden had
wellicht, heb ik gezegd; - 'k heb niets gedaan,
dat U deed keren; stom en stijf, met glad
gezicht zag ik tot U en - liet U gaan!…
je wilt een spuit
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
821 Je gaat me verlaten en het duurt niet lang
Ik weet wat je wilt
Je bent totaal niet bang
Je wilt niet meer leven
Je wilt hier weg
Doctoren houden je tegen , wat een pech.
Je gooit je medicijnen weg
En spuugt ze uit
Geen zin meer om te leven
Je wilt een spuit…
Vriendinnen, woorden weghalend
gedicht
3.3 met 50 stemmen
14.267 hoorde je de man naast je op een terras niet zeggen
oude vriendin is weg en nieuwe vriendin is ook al weg
niet dat ze weg zijn
van de nagalm van krachtwoorden die hun bedriegerij ontbinden,
van hun verstrekkers van omcirkelende intimiteit, van begoocheling
rond gevoelens waarover de uitspraken aankomen als zweepslagen
weg zijn ze, losgelaten…
Getij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.166 Misschien
wanneer je op een avond
langs het strand loopt
mijmerend over de zee
die steeds weer land verplaatst
en wast
nadat zij nieuwe golven vond
in haar verzinken
zul je begrijpen
dat er ook een morgen komt
al heeft de nacht
mijn schaduw nu gedoofd…
Wanneer verlies?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.097 verdringt
Sta ik stil
in het schijnsel
van mijn schaduw
beweeg ik niet
stokt mijn adem
in de wind
Wanneer de sterren
hun licht doven
en niets nog betekenis heeft
zweef jij
in mijn gedachten
ongrijpbaar
als altijd
Jouw stempel
ligt op de spullen
die jouw aanwezigheid
verhullen
Je hebt de kamer
nu 45 minuten en 33 seconden verlaten…
bang om lief te hebben
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.215 ik ben bang voor 'houden van'
door de gevolgen van de vlam
als eenling ga ik door het leven
met te veel trots om op te geven
terwijl ik de vrouwen op afstand houd
zijn veel van mijn vrienden al lang getrouwd
uiteindelijk zijn dan ook mijn schoot en handen bezet
dan wel door een kat, merlot en sigaret…
775 dagen verdriet
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
977 de scherven liggen nog steeds op de grond
in elk van de duizend stukjes zie ik jou
je vroeg me je te vergeten
iedere dag neem ik een stukje weg
om daarin voor het laatst jou gezicht te zien
terwijl ik je naar de glasbak draag
de stofzuiger staat verlaten in de gang
staat al drie maanden stil bij mijn verdriet
geen ander die het hem na zal…
Een Stilte in de Zaal
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
974 mag ik rustend in jouw okselholte kind zijn
vragen stellen over aarde en de dood
mag ik grijs jouw haren tellen
en je wijsheid drinken als een kalf de melk
mag ik – jouw hand in de mijne
aan de hele nieuwe wereld wennen
en achteraf de troost verkennen
van verhalen zonder taal
dan mag jij
me minder plots verlaten…
sok solitair
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
430 aan de grote droogmolen
hangt één hemelsblauwe sok
wanneer ik door de knieën ga
en naar boven kijk valt hij weg
tegen het strakke blauw
zo symboliseerd de sok verlatenheid
en ik weet dat wanneer de andere
sok niet meer wordt gevonden
zijn bestaan niet langer
kan worden gegarandeerd...…
Verlies me niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.080 Verder met mijn leven,
Ik ken het in elke vorm:
van dood tot liefde,
van verlating tot scheid,
Als je nog langer wacht, ben je met kwijt…
Weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
829 Nog voor zij
volledig de andere kant op kijkt,
voel ik me al verlaten,
verloren als manke in een lopersland.
Mijn handen uren uitgestrekt,
maar uiteindelijk op mijn rug geslagen.…
op een stationnetje
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
678 reclameborden
als
windvangers
schaars
stationsmeubilair
in een
winderig exterieur
waar treinen
slechts
mondjesmaat
stoppen
en
de tijd
geen naam
mag
hebben…
Alleen.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.008 Ik voel me eenzaam
en verlaten....
Wil met niemand praten
over wat me bezig houdt.
Wil er alleen uitkomen
en kan er alleen van dromen
dat me dat lukken zal.
t'Is het belangrijkste
van allemaal....
Iedereen heeft zo
zijn zorgen.
Niet denken aan
de dag van morgen
Wat die weer brengen zal.…
Zonder schroom,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 kristal van aardse
sneeuw op zerken van hen die
wakker leefden en zij er boven,
wier gemoed in aarde slaapt,
licht hernieuwt zich in z’n baan,
de tijd waait de nieuwe dromen
schoon, op hun hoofden rust de
luchter van een keizerkroon, het
zicht op de kortste dag is dood,
het heeft zich uitgeput en laten
kussen in de langste nacht en
verlaat…
Gedachten na Pasen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 Hoe zou de verlatenheid
na Goede Vrijdag
voor wie het beleefden
hebben gevoeld,
wij kennen de afloop,
de vreugde van Pasen
maar denk je hun wanhoop
eens in na Zijn dood.…
Bij leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
701 Een dag kan somber zijn
en een nacht zo droef
gekweld door angst en pijn
herinnering die men begroef.
Niet alleen schijn die bleef
van vreugde en geluk
maar ook woorden die je schreef
maakten zoveel stuk.
Ook niet de dag dat je heenging
ligt voor mij moeilijk en droef
’t is die ene herinnering
dat jij voorgoed m’n naam begroef.…
In dozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Ik heb met ingehouden adem
zitten wachten
en me afgevraagd of jij
de dozen die we samen ooit nog vulden,
mee zou nemen langs het pad van populieren.
Toen de kiezels daar
langs kiezels schraapten
en de bladeren van de boom
en de kalender vielen
was ik verdwaald met die gedachte.
Zie mij.…
Je Bent Zo Lief
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.555 Ik wil niet dat je ruzie maakt
want je bent zo lief
Toen die nacht jouw stem
gedempt en vervormd door
de broze tussenmuur
Ik volg je silhouet
Je gelaatsuitdrukking
Traag, je gaat weg
En met het sluiten van de deur
ben je er niet meer
Mijn kopje koude thee
Je bent zo lief
zo lief
[Opgenomen in de bundel "Dicht in de Buurt" (Groningen…
Najaar in Nederland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 [Haiku]
verlaten bospad
slechts door herfstwind betreden
wat ruiste, knispert…
Wintersilhouet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 Misschien zag ik wel
de schaduw die je aantrok
als een zware jas
zo een die je slechts draagt
in barre winters
schuifelend over gesteven lakens
in een wereld zonder kleur
op weg naar huis
maar besefte het pas
toen de thee
waarmee ik op je wachtte
koud geworden was…
Boerderij
gedicht
2.6 met 15 stemmen
13.741 Wat zag ik toen ik bleef staan
en bleef kijken naar hoe
die boerderij daar stond
wat vertelde mij dat ze daar
langzaam stond weg te gaan
dat ze voorgoed verlaten was
ze stond daar in haar tuin
met een oude vruchtboom
die nog een beetje gebloeid had
er was een grazig weiland
er stroomde een vredige beek
de wereld was nog als toen…
Die ene windmolen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
929 onder die ene windmolen,
de wind door onze haren,
nu ja, jouw haren;
ik hou van je lach,
je gekke uitspraken,
onze grappige momenten samen,
jij en ik;
ik mis je,
en kan er niets aan doen,
ik wil je niet loslaten,
en zal het ook nooit doen;
zolang die ene windmolen blijft draaien,
ook al is het windstil,
zal je mijn hart nooit verlaten…
Wolkbreuk
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
952 Ja, ik ben bedrogen
Ja, ze is gek
Nee, ik mag niet meer geloven
In de sprookjes die ze zegt
Maar vannacht lispelt de mist
Het sprookje van haar natte ogen
En geloof je: elke koningszoon
Vindt zijn Doornroosje
Elk lied een Hooglied
Elk zinnetje een spreuk
Elke lach breekt door
En elke traan een wolkbreuk
Ja, ik stap uit het konijnenhol…
Zielen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.857 onze zielen, mijne oud de jouwe jong
delen dezelfde oorsprong
onze harten samen gemaakt
hetzelfde ritme dat slaat
mijn ziel oud en kalm
de jouwe jong en verward
met tranen laat ik je gaan
op jouw eigen pad
stilte roert mij als ik jou zie
ik voel een rustige bries
de wind spreekt jou aan
en neemt je mee naar de zon
jouw geluk is mijn…
ELFENCONCERT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 Een moede zucht dwaalt door dit verlaten oord,
strijkt langs dorre varens, mint eeuwige strijd,
zakt puffend neer, tot heengaan bereid.
Dansen op zijn stem toonkunstvlammen voort?
Felrode blaadjes vol taaie herfstkracht
jagen elkaar na, vluchten tezamen.
Hun gloed siddert licht, wentelt traag, zingt zacht.…
I (Ouder worden en niets meer begeren)
gedicht
2.5 met 35 stemmen
10.588 Wat mij verlaten wil, dat laten varen,
Geluk gelaten door genot vervangen.
Slechts de herinnering aan de droom bewaren,
Waarin ik bellen blies met holle wangen.
---------------------------------------------------------
uit: Kussen door een rag van woorden, 1944…