668 resultaten.
KONFEDERICJA Dat is pas leven
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
564 '
Voor vluchtelingen zijn er kampen
Voor vrouwen, kinderen, mannen niet
Die dood je, om je vast te klampen
Aan de vooruitgang in 't verschiet
Voor elke Pool een fraai gazon
Een huis, twee auto's, Eindstation…
Toen en nu
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
111 Mijn herinneringen drijven ver weg
Op de eeuwig deinende golven
Van de oceaan van mijn gedachten,
Zonder einde in het verschiet.
Het zijn vooral beelden zonder tekst,
Zonder geur, met veel gevoel,
Dat in mijn hart weerklank vindt,
Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind.…
vluggertje met viool en zang
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.351 Pablo Magnifico uit Palermo
de schorre rietvoornvogel zingt z'n lied
als in Uitdam 'n stel van kleur verschiet
zij waren bloot
in elkaar geknoopt
maar Pablo wil ’n vluggertje en anders niet
- - -
Stradivaria in hoge C
de dame was diep in 't hart geraakt
‘n zwerver had ‘t met viool gemaakt
maar voor het zoenen
eerst tien keer…
muurbloem
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.677 het is haar denken
haar kern
haar leven onder druk
waarin de bloem
steeds zwakker wordt
onbruikbaar voor de “pluk”
het is mijn blindheid
mijn doofheid
mijn zwijgen zonder doel
waardoor de dans
ontsprongen wordt
zij vastplakt aan haar stoel
het is mijn waarheid
mijn klaarheid
mijn oordeel elk uur
waardoor de bloem
steeds snel verschiet…
Zie de lichtjes in je leven
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.539 Denk aan iets hoopvols in verschiet!
Niet aan mislukkingen van weleer.
Kijk naar de schatten die je vergaarde.
Zelfs al verwachte je veel meer!
Kijk of je tot steun kunt zijn.
Denk niet alleen aan eigen goed.
Zie of je iemand blij kan maken,
Dan lacht "t geluk jou zelf ook tegemoet…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.8 met 79 stemmen
21.348 Met een nieuw jaar in het verschiet
verlies ik mezelf in een mijmering
bedank ik je voor de herinnering
zachtjes en zonder dat iemand het ziet
Wat kan ik nog meer verlangen
klinkende glazen en een goede wens
veel liefde, geluk, verleg je grens
mag ook ik dankbaar ontvangen
Toch besef ik juist op dit moment
het leven leef je niet zonder…
de vlucht van duizend rozen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.026 mijn kleuren grauw
de lucht droeg minder vluchten
de wind verkoelde snel tot kou
er was geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op en
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
en fluistert zacht
dit kan niet door de beugels
ik schaam me en
het wit verschiet…
amaryllis
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
2.013 ’t grootste plezier dat er is
is de groei van een amaryllis
in die kleine bol zit zoveel kracht
die uitgroeit tot ware bloemenpracht
waar je weken van kunt genieten
voordat de kleuren gaan verschieten
daarna verlept het blad
ach ja, dat was dan dat
rest de herinnering
aan ’t wonderlijke ding
het gaat werkelijk je pet te boven
dat al…
ik verknoeide het
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.661 Elke dag je meer missen
Elke dag meer verdriet
Elke dag alleen maar gissen
wat ligt er mij nog meer in het verschiet?…
ONVERMOGEN
poëzie
4.8 met 13 stemmen
2.724 De schoonste wenkt mij in 't verschiet
Om tot haar door te dringen;
Ik strek mijn armen uit -- zij vliedt,
En al mijn snaren springen.…
Tij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
729 Het stuivende zand vooruit
de schitteringen in het water
de schelpen op de pier en
in de rug duwt dertig jaar
Er was een ander strand
en later lag in het verschiet
twee blonde kinderen, een hond
een kar, getrokken door een vrouw
het duin op naar de top en
naar beneden door het mulle zand
de zilte zeelucht als afrodisiacum
latent aanwezig…
de toekomst later
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
758 beweegt
het kan gesloten worden
met een simpele zucht
voor de onstuitbare zoeker
naar goud in dit leven
wenkt enkel het grote gat
waar gordijnen hangen waaien
op de ademtochten van passanten
te vlug dus onderweg nooit herkend
dit steedse raam hier
is gesloten voor bezoek
eerst het eigen onderzoek nu
en dan pas wat verder ligt
hier verschiet…
Vrijen nu de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
689 groot
door jaren van misrekening
jij ben in mij gegleden
ik heb jou aangeraakt
we hebben vroeger beiden
zeker iets niet afgemaakt
jij gaf een hand
ik je mooi gevijlde nagels
een zacht gebaar
dat je meteen verstond
ik was ontroerd
omdat er iemand iets
herkende in woorden
uit mijn grote mond
we vrijen nu de lente
met zomer in verschiet…
Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
627 Een boom gestild
verkleurd verschiet
verdriet achter de huizen
buigt eenzaam met de wind
geef hem die hand, mijn vriend
en tracht onachtzaam
mee te zaaien
deze droeve melancholie
heel af en toe
tussen het zwerven
het is nu voorbij
de grote trouw
blijft behaaglijk
binnenshuis
waar haardvuur knettert
en weer een jaar
bedachtzaam wordt…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
De reiger en de wind
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 reiger in de golving van het riet
heft zijn kop alsof hij iets voorziet
wisten wij dat liefde weg zou drijven
toen een zomerstorm in onze lijven zeilde
en langzaam zwol tot windkracht tien
er roffelt regen op het water en ik zie
die reiger in de kromming van het riet
waar ik de diepte van woorden peilde
leest hij een rimpeling en verschiet…
Dichter bij de mens
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
630 natuurlijk hoor ik regelmatig
“Ik snap uw woorden niet”
dat kan kloppen
soms zijn die al te oud
of liggen nog in het verschiet
daarnaast moet u vooral
niet zomaar denken
dat ik alles begrijp;
het is geenszins de bedoeling
dat alles wordt begrepen
ik wacht ook maar af
wat mijn gedachten schenken
en vraag me ook wel af
moet ik niet eens…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een grijze vogel vliegt
verschrikt op
een jonge man schrijft
zijn geliefde
liggend in het gras
hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude herinneringen ophalen
dat het loof van de bomen
weldra van kleur verschiet…
Jouw stilte praat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
589 ik heb de wind
niet eens gevoeld
maar de strakke
aanblik die jij biedt
is magistraal
het dreigend wolkendek
verschiet waar
jouw profiel oprijst
tegen het felle licht
van de brekende bui
zoals cheops torent
in piramide met
magische ruimten
zijn wachters wereld zien
verstil jij in mystiek
omdat jouw stilte praat
met de verste planeten…
Kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 luisteren naar jou
is zoeken in het riet
of plots wakker worden
met verwarring in 't verschiet
is het vissen in een vijver
zonder aas toe te voegen
wat versta je onder gevulde ijver
als altijd lege handen je droegen
ik leef zo het leven brengt
eerst beheerst, vooringenomen
later draag je mee wat is verzengd
soms beklijft dat aan gewenste…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…
Melancholica
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 De muren hebben gaten
die beelden binnen laten
een voor een verschijnen ze
als dia's voor de geest
vanuit de verre jeugd
die eens wel eeuwig leek
maar langzaam toch verzuurde
Dagen langer dan de nachten
gevuld met liefde en plezier
doden die nog jong waren
onbekend met hun verschiet
Kleine kwalen worden groter
vreugde duurt dan vaak…
Lichtend Licht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 lichtend licht aan ons gegeven
doet de duisternis teniet
opent een weg in het verschiet
waarin ontwaakt het nieuwe leven
het blijft een wonderlijk beleven
als men het plotse ontwaken ziet
lichtend licht aan ons gegeven
doet de duisternis teniet
Het komt onze zonden vergeven
die het met Zijn liefde overgiet
een vredig koninkrijk aanbiedt…
Conversatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
in innerlijke angst gevangen
proberen met elkaar te praten
zelfde toekomst in het verschiet
niet projecteren, geen projectie
we blijven het proberen
jouw stem klinkt helder
ik luister en ik fluister
alle geluiden klinken vaag
ik probeer je te ontwijken
in dezelfde nuchtere boekdelen…
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar
je bent weer snel
met nieuw model
dat qua kleur en lengte
ongezien door het
landschap raast met
licht verschiet…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In roerloze middagen langs
het lange diepe water gaan
een prevelend lamenteren dat
altijd alles dat je nooit meer
In het verschiet van verre wolken
de tranen van de moeder zien
wolken die nooit nooit meer
terugkomen nooit als in een litanie.…
Een onbekende liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
488 Jouw hart stond te boek
als verkoopbaar
voor een onbekende liefde
met rijkdom in het verschiet
je vond mij ongenaakbaar
want mijn armoede wilde je niet
nu baad jij in weelde
een zwembad in de tuin
en ik die slechts verdeelde
maak geen deel uit van jouw fortuin
een onbekende wilde jou lieven
met huid en haar en hart en ziel
en ik huil…
De JC bloem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 de Juanita Cruyffiana
Haar groeistuipen
in de lente
gaan gepaard met een
ongekende dynamiek
haar bewegingen zijn
bijkans onnavolgbaar
haast niet bij te houden
voor het oog
Om de zoveel jaar
verschiet zij van kleur
nu eens rood en wit
dan weer paarsrood en blauw
en een enkel hoogseizoen
tooit haar kroon zich zelfs
in goudgelig…
Lola
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
880 Starend naar de wijn
Hij die je kust
Maar achter laat met pijn
Je blik beslaat
Op jouw droevig gelaat
Als ijs dat verdampt
En handen verkrampt
Begrip borrelt omhoog
Als ik je behoedzaam bestudeer
Voel ik dat hij tegen je loog
Als een herinnering aan weleer
Doordrongen van dit verdriet
Wend ik mij van deze pracht
En als jouw blik verschiet…