16251 resultaten.
pluimage
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 toen de zeearend boven het wad zweefde
toen de kiekendief naar de grond zwenkte
toen de vink naar de graanstrook fladderde
en de sperwer vanuit het bos tevoorschijn schoot
toen de zeearend te pletter tegen de wieken vloog
en de kiekendief laag zwevend een kikker greep
en de vink zijn vinkenslag liet horen
en de sperwer met gekromde klauwen…
king size
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 op de top van de
zendmast spiedt
de gevederde koning
sombere wolken
deren niet
hemels is zijn uitzicht
en king size!…
Merelnest op de vensterbank
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
663 Warme waterstralen laat ik lekker stromen
kletterend op de douchevloer terecht komen
sussend sop ik mijn spetterende kinderen
in het donker; ik wil merel niet hinderen
door het raampje zie ik haar zitten broeden
zal ze onze aanwezigheid reeds vermoeden?
merel, waarom bouwde je juist daar je nest?
eerlijk gezegd lijkt me dat niet zo best…
Vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Vrij als een vogel
over het water
ik ben geen stille,
maar een prater
ik wil hier niet zijn
ik wil het verlaten
laat me gaan,
als een verlater…
[ Er landt een vogel ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Er landt een vogel
in het raam, zingt ze me toe?
Brengt ze een boodschap?…
[ Onder gefladder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Onder gefladder
loop ik op een dik tapijt --
van gedroogde mest.…
De hitte weegt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 De hitte weegt, de vogels vallen stil
maar onze ziel blijft zingen tot de dageraad
opnieuw weer wat verfrissing brengt.
De hitte weegt en mensen sterven
omdat hun tijd gekomen is om weg te gaan.
Hun ziel zingt al van een nieuwer leven.
De hitte weegt en schildert wolken
die even wat verkoeling brengen
doorheen de drukte van de tijd.…
de maatschappij dat ben jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Ik zet mezelf aan de kant
En ruim de spullen uit de weg
Ik doe een stap richting 't zand
En wacht tot ik iets zeg
Achter mij staan de bloemen
En voor mij ligt het pad
Bijen hoor ik zoemen
Regen maakt ons nat
Vogels kunnen zweven
Maar ook zij leveren kracht
Mensen kunnen leven
Mensen hebben macht
Maak jezelf nu van kant
En zet je blote…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 park
overdag de mensen lonkt
er zijn geen grijnzende vogels
die het nachtlied zuiver zingen
maar de piano van de stilte
zal diepste onrust plechtig dwingen
zich rond de aarde te verzamelen
om ernst en herfstlied te beamen.…
Wanhoop
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.184 Een andere wereld
waar lopen niet gaat
Waar de mensen vliegend
zweven over straat
Waar de vogels zwemmen
en de vissen lopen
Waar de leeuwen temmen
en de ongelovigen hopen
Daar zal ik eindelijk vinden
wat ik al weken zoek
alle wijsheid van de wereld
in één gebundeld boek…
de Nijl langs
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.263 sloot van een rivier
een spoor trekt
over de groene vlakte
mensen staan krom
tussen gewassen
witte vogels steken af
wij trekken een lijn
met zijn drieen
van C. naar A.
van koning Toet
naar Ramses twee
in stukken
keren we terug…
Eerste hulp bij twijfel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
431 Mensen zijn soms slordig met dat wat geluk is.
Durven ze nog gelukkig om zich heen te kijken,
te luisteren naar vogels zonder van hun zij te wijken.…
Vleugelen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
889 Een lied... een lied, uw leven lang!...
Och mocht gij 't weten, lieve vrinden,
Dat — zij uw harte blij of bang,
Gij hóger lust noch rust kunt vinden,
Dan in gezang!
Van wàt er aamt in veld en vloed
Heeft niets een schoner, zaalger leven
Dan 't vooglijn, dat met frisse moed,
In duizend liedren, onder 't zweven,
De schepping groet.…
Wintervogel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Vleugels over mij
Ik reik om ze te raken
Een vrijheid nabij.
Hoe een kokmeeuw met koptelefoon de
verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar
vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment
reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.
Bovendien is het een knap staaltje zweefkunst…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
485 Hoe ze op eenzame hoogte haar koers blijft volgen
met onbekend bestaan waarin zij gezelschap krijgt van vreemde
vogels die haar wegen kruisen, dagen en nachten scheren zomaar voorbij
Gidsend en leidend een eigen leven vol overgave en strijd; ver weg van alle drukte.…
De vrije vogel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
605 Dat ze op eenzame hoogte de koers blijft
volgen met een bestaan waarin zij gezelschap krijgt van
bruisende kruisende vogels terwijl dagen en nachten voorbijscheren
Daarbij leidt ze eigen leven vol overgave en zorg ver weg van alle drukte en hectiek.…
Vogels in de vlugt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Kwetter, kwetter in de lucht,
vliegen, fluiten in de vlucht.
Tjilp, tjilp, merelvuur,
korte piep, maar o zo puur.
Mezen, mussen, vinken snel,
zwellen knoppen, elzenpel.…
Het is oorlog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Zelfs de vogels lijden.
Van honger
vallen hun vleugels
zwaar naar beneden.
Ze kunnen
nauwelijks nog vliegen.
Je tast in het duister
over wat er is gebeurd.
En je kunt
niets
doen.
Op tv
maakt iemand zich zorgen:
‘Ik ben bang
dat ze straks
uit de lucht vallen.
Op mijn kinderen.’
***…
Zonsverduistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 Voor veel mensen de eerste keer in hun leven.
Voor mij de laatste.…
[ De golven zijn wild ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 De golven zijn wild,
de kust omsluit mij steeds meer --
Dan, kalm, de zeestraat.…
Dorrevogels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Hans Dorrestijn is een zeldzame vogel.
In het wild voelt hij zich onvrij.
In het theater voelt hij zich bespied.
Nog nooit heeft iemand hem betrapt,
op het leggen van een ei.
Een dorrevogel maakt depressief geluid,
dat sommige mensen praten noemen.
Vogelaars noemen het somber kraaien,
dat soms op vrolijk zingen lijkt.…
Noordelijke wouden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Zie ik drijven naar een horizon,
waar mensen moedig worden.
Waar nieuwe wouden zijn.
Waar vrije vogels zingen,
als violen in een bos.
Waar leven opnieuw begint.
Ooit begon.…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Vogels roepen hier en daar.
Eindelijk blijven mensen thuis.
De dag sluimert zich ten einde.
Eindelijk daalt het wijs besef,
dat het elders net zo is als hier.
Dat beseffen uitgeputte mensen.
Dat weet elk jonggebleven dier.
Straks wordt het nacht opnieuw.
Adem stroomt door onze longen.
Onze harten blijven kloppen.…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Zwarte vogels wieken door de grauwe lucht;
velen zijn zo eenzaam, zoeken naar een
woord, een blijk van wat herkenning, van
troost, van tederheid, van moed.
Wat houdt mijn hart gevangen, nu het
Kerstmis is, nu God de mensen heeft
bezocht, maar niet begroet werd, niet
onthaald als koning in een kribbe?…
suites voor Annemieke LIX -de rouw-
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 tweeënzestig mensen
doen je uitgeleiden
na net zoveel jaar
het corps studentes
op het balkon in de zon
kweelt een nonnenkoor
de paarse vogel
is eerder bij de maan
dan haar schaduw…
Jaloers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 ik kan soms
ontzettend jaloers
zijn op de mensen
die de gave bezitten
om te genieten
van de kleine dingen
zij zien de bloemen bloeien
ze horen de vogels zingen
ook zij hebben
hun problemen
en hun verdriet
maar toch staat hoog
in hun vaandel geschreven
Geniet!…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
444 De vogels die vliegen om de wolkenkrabbers
kunnen zich haast geen grotere vrijheid
wensen. Een veelheid van lichamen vliegt
straks uit; onwetend van het dierenleed
dat straks in de confrontatie met stalen
vogels zijn laatste levenskreten uit.
De boze man zie hem gaan.
De stad, zijn mestvaalt en zijn mensen.…
grensverkeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 vogels vliegen tussen landen
zonder paspoort heen en weer
bladeren waaien van de bomen
zonder boetes alom neer
beekjes stromen tussen oevers
ongehinderd voort
buren blijven buren
over alle muren heen
grenzen zijn bedacht door mensen
scheppen orde waar dat moet
vriendschap sluiten mensen grens'loos
daar zijn alle kanten goed
laat ons…
Even proeven van de lente...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
658 Even zon zien en de bomen
die heel stil aan 't praten gaan;
even lachen naar de mensen
die niet kunnen blijven staan,
maar gejaagd hun weg vervolgen
alsof iemand hen bedreigt;
even horen hoe een vogel
weeral naar het zingen neigt
en hoe lente wordt herboren,
alles weer nieuw leven krijgt.…
Fonkelnieuw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 er komt een vogel en
nog een en nog een
tezamen op een draadje:
‘wie doet me wat’
rust maar
zing maar
geen idee van tijd
noch van spijt
-
er komen mensen
nog een en nog een
dun kan het draadje
in mijn wereld soms zijn
maar het knapt niet
o nee, zeker nog niet…
stille tranen drogen
ik schik de kiezels
vaststaand…