8103 resultaten.
leeg
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
768 Alles wat er over was,
is nu voorgoed voorbij.
Ik lig op bed,
ik denk aan niks
Het doet zelfs geen pijn.
Het is leeg,…
Niks voor mij.
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.411 Het komt goed meisje, dat is wat je tegen me zei, maar nu ik terugkijk, moet ik je zeggen, ik snap het, maar asjeblieft zeg het niet want dit is nog niet voorbij.…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
771 Jij bent wat je noemt een echte vriend,
Dat ik zo iemand als jou verdien
Tenminste dat is wat ik dacht,
Toch gaan andere voor
Hier ga ik niet meer mee door
Je laat me niet meer zitten
Nee, dat kan niet meer
Ik laat je los,
Ik hoef je niet meer te zien, telkens weer
Want ik als ik je zie,
Doet het pijn
Dan denk ik aan die mooie tijden…
sterke man
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.711 Nu ik weet dat het voorbij is,
nu ik weet dat het niet meer kan.
Nu ik weet dat ze niet meer van mij is,
wordt ik stilaan weer een man.
Niet meer denken aan het verleden,
want dat is nu echt voorbij.
Met beide benen in het heden,
ligt er een nieuwe toekomst voor mij.…
Zomer bijna voorbij
hartenkreet
4.9 met 21 stemmen
1.297 De zomer is
bijna weer voorbij.
Het maakt me verdrietig
dat ik even schrei....…
Ga niet voorbij, maar blijf bij mij
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.859 Ga niet voorbij, maar blijf bij mij, en voel,
Wat Ik voel in het diepst van dit mijn wezen
Dat niets dan Gij mij nog iets liefs kan wezen
En alles òm u - zonder u - zoo koel,
Zo leeg, zo vreemd dat ik mij-zelf niet voel,
Wen ver van u - en 'k wens om weg te wezen,
Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen
Vergetend om de vrees…
Er waren eens...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.438 Het is zo eeuwig lang geleden
tijdens de schoonheid van onze jeugd
liefde was er even, passie vooral
strand, bos en gewone wandelpaden
jouw lippen, een mond vormende perfectie
we spraken over later, ooit… eens zouden we…
toen…we verdwenen langzaam uit elkaars leven
daarna nooit gelukkiger geweest of geworden
nu ben je er niet meer, weg… ziekte…
Is 't lang geleên?
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.439 Lente is nu zo lang voorbij !
Lente had zo zonnige dagen,
dat wij nóg haar naglans dragen,
maakt de Winter nog blij !
Vuur de hemel, vuur de zee ;
over 't gladde water gleê
avondrust en avondvreê.
Weet-je nog, wat ons harte zei
stillekens, - toch zó luide,
alsof aarde en hemel bei
hoorden, wat het beduidde ?…
Langzaam voorbij..
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
882 Ik ben helemaal niet blij,
deze liefde is bijna voorbij.…
Buik
gedicht
4.2 met 12 stemmen
8.279 Toch leek het tegelijk wel voor het laatst,
Alsof bevroren tijd werd teruggekaatst,
Een boemerang van eigen makelij,
Die zwaaiend door het blote luchtruim klieft,
Koala's kelend, schijnbaar smoorverliefd,
En ondertussen vliegt hij ons voorbij.
-----------------------------------------------
uit: Het…
Herinneringen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.635 Ach, laat ons van 't verleden spreken...
Gij luistert immers gaarne, vrouw?
'k herinner mij, hoe lang verstreken,
Mijns levens lentetijd getrouw.
Toen had ik appelrode wangen,
Mijn baard was blond, gekroesd mijn haar;
En 'k zag vol fierheid allegaar
De meisjes me aan de slippen hangen!
Brunetten, zwarten of blondinnen,
Mij waren…
Pasen
gedicht
2.9 met 11 stemmen
7.406 Terwijl het zo lang duurt
gaat het toch steeds voorbij
als passie-muziek, die herhaald
stroomt en stroomt tot het stil is.
De dag begint, de klok tikt
postzegels worden gestempeld
de brief bezorgd en je woont
al niet meer bij het water.
Zoals je hangt in de lucht
gesprongen, aan de parachute
razend snel nader je de aarde.…
Schoorvoetend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
609 Dromen
In weerspiegelingen
van de gracht
waarin twijfel wacht
zij wel of niet zal komen
tegenwerking gaat er
door vergetelheid
schoorvoetend water
in het licht van een lantaarn
een handbeweging
welke ooit een beeld achterliet
blijdschap naar verdriet
van eindige tijd.…
De avond
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.239 Ik heb mijn kleedren uitgetogen
Bij 't dwarlen van de lampeschijn ;
Nu balsemt duisternis mij de ogen,
Ik voel dat wij gescheiden zijn,
Ik en de dag, dat kind, die jongen,
Die vogel met gebroken wiek,
Dat hijgend hert der watersprongen,
Die speelman en zijn fluitmuziek.
Hoe heeft hij mij gelokt, belogen,
Hoe achter wolken week zijn grens…
Oud talent
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
508 Ik denk terug aan de tijd
dat ik jou kon beschrijven
dat is nu voorbij
maar eens stond het hier op papier
zo heel dichtbij
zo vrij.
Dat was een oud talent
nu kan ik niet meer zeggen
hoe mooi je werkelijk bent.…
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 Dit is Uw aard, o uren van 't verleden,
Steeds als gij wordt gewenkt, bereid te staan,
Om uit Uw rijk van schemering te treden
In zonglans of het glinstren van de maan.
Een glimlach is genoeg, een diep verzuchten,
En ijlings snelt gij, uit de slaap gewekt,
Elk met een korfje aan, vol geurge vruchten,
Door vochtig mos of een bruin blad bedekt…
IJdelheid
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.053 Wij wandlen een poos over de aarde,
een ogenblik slechts, een kleine stond;
we gaan door de "levensgaarde"
en blijven een korte tijd "gezond",
we slapen, we praten en eten,
och, alles slechts een kleine wijl;
't is gauw weer verdwenen, vergeten...
Is 't leven geen snellende pijl?
Ei, straks was het klein knaapje jarig :
't was de…
Vaarwel en wederzien
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.589 Vaarwel!- dat woord ligt op de lippen,
Vaarwel!- dat is zo licht gezeid.
Dat kan in stille treurigheid,
Bij kus en handdruk ons ontglippen.
Dat ligt in 't hart en op de lippen,
Wanneer men van elkander scheidt.
De tijd vervliegt, de jaren snellen,
't Verandert alles om ons heen,
Wat eenmaal eeuwigdurend scheen;
Maar wie toch kan de dromen…
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.941 , altoos voorbij
Niets is meer zoals het was…
Fladderend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.004 Zo alleen
Zo onbegrepen, 16 jaar geworden
1994, het leven gegeven
Anders ja, maar een bijzonder mens
Rechte lijnen, structuur
Geen compromissen
Humor, absurdisme
Hand in hand
Niets moet zoeter zijn dan de kinderjaren
Toen alles nog mocht
En niets moest
Voorbij, altoos voorbij
Niets is meer zoals het was
Zo alleen
Zo onbegrepen…
MAATBEKER
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
821 Wie
geen maat
kan houden
laat
vele bekers
voorbijgaan!…
Kringloop
gedicht
2.2 met 49 stemmen
17.793 Wij hebben ook vannacht weer niet geslapen,
wij hadden wel wat anders aan ons hoofd:
we leken even voor elkaar geschapen,
en alle leugens werden weer geloofd.
Toch hebben we zeer van elkaar gehouden,
het is gekomen als het is gegaan;
verder blijft alles altijd bij het oude:
de Moor kan gaan hij heeft zijn plicht gedaan.
Er stonden 's morgens…
Kamer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 De kamer is leeg
het verleden is een kiezelsteen
alle scherpe randen zijn nu afgesleten
alle herinneringen vergeten
de kamer klinkt hol
van leegte vol
woorden eens hier gezegd
worden door de stilte weerlegd
alles voorbij voorheen
de kamer is alleen.…
Leeg
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
921 Er is niets
Het stopt
Voor mij is het voorbij
Dat wil ik!…
Vijf jaar voorbij...
hartenkreet
1.8 met 20 stemmen
3.177 Gezelligheid, liefde en aandacht voor elkaar
zoals het begon vijf jaar gelee'
Samen wonen was de volgende stap, even wennen
maar het viel alles mee
Toen, na een heerlijke vakantie, besloten we
elkaar het ja-woord te geven
Op 'n mooie dag in september beloofden
we als man en vrouw verder te leven
Helaas ontstonden er scheurtjes in onze…
Nog zijn wij vrienden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
761 leven wolkte voorbij
aan een stralend
blauwe hemel
zagen schaduwen
passeren maar
zij raakten ons niet
gaven slechts
een extra accent aan
het licht van de zon
volmaakt was
onze liefde tot
dagen gingen korten
de lucht
zijn kleur verloor en
grijs de overhand kreeg
nog zijn wij vrienden
maar het licht zal nooit
meer zo intens…
LEVEN BIJ VERGAAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 De oude beuk sterft:
fris geurend jong leven vult
zijn weke takken.
De dode karper
drijft voort; op zijn bovenzij
smullen vliegen _ droog.
De egel ligt stil;
zoekend loopt een doodgraver
tussen zijn stekels.
Op gevallen loof
bloeien bosjes levend groen:
jonge brandnetels.
Uit de eikenstomp
ontspruit nieuw en teer leven:
een berkenboompje…
De vlucht des tijds
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.301 Dát kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in 't Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en—vliegt daarheen!…
Bij de uitvaart van het boek
gedicht
3.6 met 7 stemmen
6.316 De schrijver met zijn ongeschoren woede,
de dichter van drie doodgeboren boeken:
daar staan ze met hun doos vol slome woorden.
Sterk spul of niet: de uitvaart van het boek,
we naderen de uitvaart van het boek.
Vannacht, ik was nog op, stond de literatuur
dronken aan mijn deur. Rot op, riep ik, rot op,
je hebt je kans gehad. Toen droop ze af…
Mijn bezit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
675 Jouw dromen heb ik weggestopt in ons beddengoed
niet in een of andere hoek of onder jouw boek
wil je heerlijk slapen
wil ik je slaappil zijn
ik doe er alles aan jou aan mij te binden
zonder mij zul je je dromen nooit vinden.…