Alle inzendingen over wijken

848 resultaten.

Sorteren op:

Tweede exodus

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Waar de zee moest wijken en een Spaanse koning werd onttroond, ontstond een uitzicht op het vooruitzicht dat sedertdien door de onafhankelijkheid kan worden bewoond.…

Achterom kijken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 669
Mijn zintuigen gaan op avontuur zwervend door mijn contacten nu tilt iets mij boven mijn kunnen zelfverzekerd kijk ik achterom wil van geen wijken meer weten de wervelwind van het bestaan trekt aan mij voorbij en fluistert mijzelf leren kennen in al mijn vezels mijn nadenken geeft mij achterdocht het leven duwt mij nog steeds voort…
HANS UDING2 februari 2017Lees meer >

dierendromen

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
Ongerept en wild geschapen waren bossen op zijn mooist maar door tijd en evolutie werden dierendromen stil vermoord wilde dieren moeten wijken want hun habitat werd afgenomen mede door de slimmen en de rijken die hun bossen kolossaal onthoofdden ik kan hier enkel maar wat hopen dat industrie en bondgenoten éérst wat denken alvorens zwaar…

LAIS CLXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar, haar hand herhaalt het denken als gebaar, het haar omkranst haar woordeloos gebaar en alles haakt met alles in elkaar en het ontdoet zich van het lijden daar.…
Dirk Vekemans30 november 2020Lees meer >

Drie keer is .....

snelsonnet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
Die zwemfanaat een kruisje? Niets daarvan! De Friese vlag moet wel de lading dekken, want anders krijg je nog meer van die gekken met een of ander vreemd elfstedenplan. Met schaatsen bungelend aan beide benen is hij zijn nieuwe zwemslag aan het trainen.…

Vlucht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 975
Vlucht Nu het nog kan Ver weg Waar niemand is Alleen jezelf Weet Ik zal wachten Tot je terug komt Vlucht Nu het nog kan Ver weg Weet Als je ooit besluit Van je vluchtroute Af te wijken Ik zal wachten Totdat je terug komt Vlucht Nu het nog kan Ver weg Ik zal wachten Op je antwoord Misschien...?…

De top

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 798
onvermoeibaar zwoeg ik voort de weg is lang en zwaar obstakels vliegen rond mijn oren mijn hiel prikt in een blaar elke rots en kei versperren delen van mij spreken me aan ga heen, vandaan ik verman me, stap door volg verbeten het spoor geef als het ware mijn leven voor ’t hare zij is onweerstaanbaar en weet van geen wijken maar…

Gebroken hart

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Het honingzoete licht van de zomerzon glansde in haar ogen Eindeloos ver verbleef haar blik vertoefden haar gedachten Eenzame roos, zo onbereikbaar dichtbij In haar hart schrijnde een traan een smart die niet wou wijken Ze vertrouwde het me toe op een avond in het amberschemer van een bruine kroeg Verloren voelde zij zich…
troebadoer29 januari 2008Lees meer >

VLIEGER IN DE WIND

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 860
Voor hen die wijken, stil en neergeslagen, in de bijsternis van nog niet weten hoe de liefde wegen vindt, Voor hen die zwijgen, bij het hoogtij van verbondenheid van wat niet kon, niet mag en dus niet duldbaar is, Voor hen die smeden aan het hek dat binden moet, behouden zal, bezweren wil, laat ik een vlieger op met een lint dat…

Zijn mozaïek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 740
ieder legt zijn mozaïek de steentjes heb je meegekregen patronen echter niet we voegen ze met groeien laten kleuren bloeien in geluk en harmonie tot de steentjes breken wij het geëigende patoon vergeten niet kunnen volgen onder kritiek worden bedolven door af te wijken van wat gangbaar is ja ook jij wist weet dat jouw patroon…
wil melker8 oktober 2008Lees meer >

Wind op zee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 435
een golvenkreet stijgt op gegeseld door westerse wind water spat en spettert kabbelt en kibbelt raast en slaat het strand baar na baar halsoverkop hoog opstuivend water zeegeboren wind als wispelteurige geweldenaar van elke donderse golf dan een flitsbericht rechtstreeks van de zon licht schroeit langs donkere wolken die uiteen wijken…
Nadine23 november 2009Lees meer >

eetbaar oud west

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
ik droom van appelbomen in mijn wijk of kersen, pruimen, peren in straten die zo lommerrijk oud west met ooft garneren ik droom van groentes in mijn stad in kleine pleinplantsoenen ja, kruiden ook, van alles wat voor elk van de seizoenen en de bewoners van oud west tuinieren met elkander ze harken, zaaien, strooien mest en raken zo…

Verloren vuur

netgedicht
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Krampachtig het gesprek gaande, geen moment te laten blijken, alle dagen ten overstaande voor een obligate pose te wijken. Verloren is het juiste moment. Achteloos, voorbij voor je het weet. Voor iemand wiens naam je nog kent, de herinnering aan dagen die je vergeet.…
Iniduo23 september 2011Lees meer >

Ankerplaats

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
tot buitengaats reikt mijn verlaten, valt in stukken mijn kracht uiteen veroordeeld, tot wijken naar verleden naar fossielen uit het Laat-Mioceen aldus, een schaduw waar ik aanlig waarin ik evenbeeldig verschuil tevens dorst naar ademwater in smetvrees aan de klif boven vuil hangende het verloop in diepte noch tanende gewaden van heden…

Wet van Archimedes

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik kan proberen te wijken of al doende trachten mijn zinken om te buigen naar niet-drijven, als concessie aan neerwaartse stroming, zodat ik zweef in hangwater, opwaarts verblijf in thermiek en langs warme celwanden zicht heb op buitengaatse zilverstranden en hafkusten.…

het stilleven van de herfst

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
de kleinste hoek bespeelt al stil het kille, dat niet wijken wil, het bijt voorzichtig in de tijd en allengs raakt het mooie weer zijn warme charme immer kwijt verlangend, naar de haard daar, met winter in zijn oude baard vertrouwt de herfst zijn wasdom toe aan hoofd en hart en kleine rode blaadjes boven smart vol gouden praatjes, over…
switi lobi14 september 2014Lees meer >

NAT UUR

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
We hebben de auto geparkeerd tegen de rafelranden van de slingerende dijk Je wilt de wijk nemen uit binnenshuis en nauwelijks bewegen Je kent de wegen van en naar de brokken en klonten modder Er is een rijk aan vogels die zwemmen of in vlucht overvliegen Met een kijker kun je ze volgen niet met het blote oog We houden…

Hervorming

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 536
Wat krom is moet recht of wijken voor een perfect abstract beeld. 't Craquelé verraadt afwijkingen in evenwicht Begrensde vormen worden hier diffuus open gedicht.…

Roepafstand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
de avond is tot de nok met nachtblindheid gevuld ons beider ogenblik is de schemer al voorbij maar er is meer, wat scheelt het eigenlijk, wat is deze plek in de zintuigen van ons heelal, waar komt het licht uit sterrenstof vandaan, water naar de zee, schaamrode golven voor de boeg, alsof zij voor hete adem wijken dit voorgordijn…

Terwijl

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
Hoe kan het zijn dat meningen, nooit voor naakte feiten wijken? Dat waanideeën in ons hoofd, sterker dan vriendschap zijn? Waarom we vergelijken? Waarom durven we niet te vragen, naar de bron van onze angst? Naar de reden van verdriet? Naar de oorzaak van onze pijn?…

Verjaren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 797
Verjaren doet eens even kijken naar wat het leven je al bracht, en daarvoor hoef je niet te wijken al was er naast de vreugd ook smart. Verjaren doet je dankbaar zingen voor wat het leven heeft gebracht, hoe mensen steeds weer je omringen met heel veel liefde, dag en nacht.…
Adeleyd26 juni 2022Lees meer >

Snegren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 318
Bochten tussen bemoste keien Slechte ontvangst in de wolken op de bergen, ze wijken en sluiten zich achter mij, mijn gedachten houden ze gevangen op de weg Geen vergezichten, niet stoppen om te plassen, rustig doorrijden Stilstaan is gevaarlijk, misschien ga ik een pas over naar de zon Toch nog een gedachte uit de mist van mijn gevoelens…
Zywa12 juli 2025Lees meer >

De Bergtop...

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 795
Ik wil de top bereiken 'k klim dus nog een keer alles moet nu wijken want daarboven Zie ik de schoonheid weer... Uit de dalen moet je klimmen soms met wilskracht soms zelfs meer Als je wil, bereik je het probeer het maar een keer...…

Nachtregen

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.968
straat kasseien 't zijn manestralen die wenen om hun verloren schijn baar niet voor diegenen die toch verloren zijn enkel de verscheurde wolken die grijze hemels bevolken treuren zo gelaten bedroefd in plassen die deinen totdat het niet meer hoeft en rimpels verdwijnen zelfs de kringen die het lot bedwingen maar steeds verder wijken…
Verdano4 maart 2003Lees meer >

Geraakt

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.129
In het heetst van mijn zinnen brand ik er vurig op los Zonder mezelf te verliezen stijg ik naar de hemel Wolken wijken uiteen de bliksem raakt mijn verhitte brein innerlijke fonteinen bloeien op De mist vervaagt heldere blikken vangen ieder detail schrijven de kern In kleurige regenbogen ontvouwt de droom en spreekt…

Geraakt

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.058
In het heetst van mijn zinnen brand ik er vurig op los Zonder mezelf te verliezen stijg ik naar de hemel Wolken wijken uiteen de bliksem raakt mijn verhitte brein innerlijke fonteinen bloeien op De mist vervaagt heldere blikken vangen ieder detail schrijven de kern In kleurige regenbogen ontvouwt de droom en spreekt…

Zo ver van hier

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Je draagt een leven met je mee, een teer bemind-zijn dat niet wijken wil. Je neuriet van verlangen, van loslaten en van verder gaan, maar laat ons zo in raadsels achter dat we niet verder kunnen denken dan waar de morgen weer een nieuwe dag vermoeden laat en wij zo zonder jou toch verder leven, al blijft de pijn.…

Niet meer gewoon

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 720
met het plannen van de ruimte waarin wij leven met elkaar spreiden zich verbanden voelen wijken het gevaar al lang niet meer gewend aan delen van verleden versnippert zich geheugen dat de samenhangen smeedt verholen groeit er zielenleed tussen opgetrokken muren in verre van een veilig thuis levens kruisen maar we gluren immer buiten…
Ludy Bührs17 augustus 2008Lees meer >

Bestaansgrond

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
Mijn wereld begint te wijken Zij komt los van mij Ik kan haar niet bereiken Ik kan er niet langer bij Ik zie de afgrond gapen Voor mij nu enkel duisternis Nooit meer rustig slapen Nu de wereld de mijne niet meer is Enkel in mijzelf gekeerd Zal ik de afgrond anders ontmoeten Heb ik dan toch geleerd De angst met open armen te…

Als de nacht breekt

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.407
zijn met kreten van verschrikking en geuren van de dood ik ben ermee omgeven sinds de nacht granaten over mijn geliefden braakte en ik bleef schreeuwen tegen laaiend rood het lichaam dat ik sleep van stap naar stap schijnt wel te zijn maar voelt niet meer dan last van leeg gewicht wanhopig loop ik door en zoek in mist - die niet wil wijken…
sacrajewa15 november 2006Lees meer >