8588 resultaten.
Senryu 2
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.154 Letters op papier
zijn soms pijlen naar het hart
die de ziel raken.…
Gluren naar je ziel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.217 ik jouw gedachten en gevoel
Je bent breekbaar en krachtig
Beschadigd en prachtig
Ik lees verder
Aandachtig
Het voelt als gluren naar je ziel…
ik, de man
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.414 ik verhaal u van de man
schouw zijn diepste wezen,
als dat al kan:
naar binnengaan
ofwel mijn ziel
door eigen ogen lezen
in mijn aard
ben ik ziende blind
niet dat ik dat zo wil
of dat intimeit mij ontgaat
nee, het is de waarneming
van de immer schone vrouw
te paard en het jachtgedrag
waarop ik mij verlaat
het versmalt…
piano forte en de boezem van de pianiste
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.016 een trillend lichaam
gaat op in stalen veerkracht
ivoor en kattendarm…
twee zielen....
hartenkreet
3.3 met 36 stemmen
1.930 Dus deze zielen jij en ik,
gaan samen verder en kijken vooruit.
Met ons verleden slechts in gedachten,
komen wij er samen uit!…
leerdam
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.030 ziel van kristal
toog der heldere mensen
met glasgeblazen harten
niets is onbreekbaar…
Intieme momenten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.130 Zijn vleugels
Sloten langzaam
En omringden
Hem in stilte
Zijn ziel
Naakt en eenzaam
Nam hij
Nu pas in zich op
Intieme momenten
met zijn eigen wezen…
achterblijven
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.368 met de laatste trein
is ook mijn ziel vertrokken
ik riep nog en wuifde
voelde vocht
in de ogen
mijn arm was kort
de hand te klein
om naar de verte te grijpen
of haar terug te lokken
ik hoorde, heimelijk,
de duivel juichen
wat kan leegte,
zo ingesloten,
eindeloos ver lijken
mij nog verder
in de winter doen zuigen
slechts een…
naar lijf en ziel
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
866 wat ik bemin
is wat ik achterlaat en wat een beetje
op eeuwigheid lijkt
dromen, vermoeide woorden,
de knuffelbeer van een kind
dat met waarheid
de leugen bestreed en de wereld
verzamelde onder het bed
dat het geen sprookjes waren
omdat de honger steeds luider schreeuwde
hoe dichterbij het lezen ook
de lakens vervuilde
van het…
Glashard
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
775 ~~~
de spiegel lacht
als ik dat wil
maar aan opvrolijken
tijdens verdriet
doet ze niet
~~~…
ziel te koop
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.065 ik vroeg of je m ’n dromen wilde
en je zei, ja
ik wil
wanneer de wind zuid is
en ik alle woorden hoor
wanneer niets wordt gedood
wat jij bemint
ik zal tot tien tellen en na honderd
tot het heelal
ik zal de zon over het water
laten gaan, in lange bogen
en over hen die wonen in jouw graf
heen en weer, dieper en dieper
tot…
Tumulus
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
778 zoek niet,
mijn tere lief,
naar mogelijke
zielenkwalen
het is vragen
naar de duivel
die dan op
komt dagen…
in de holte van het huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Eenzaamheid draaft door de straat
galmt tegen de harde muren
zodat op dit late uur de stilte
weggedrukt in donkere hoeken
bijna tastbaar is
In de holte van het huis vult
de stilte elke ruimte verft
de vensters met de nachtkleur
van vergeten droeve zielen
smekend om herinnering
Beelden vloeien in de leegte
nemen langzaam vaste vormen…
geluiden van de ziel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
993 en zee
- poëzieavond ‘impasse van de ziel’ -
12 januari 2008…
De Nachtzwaluw
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
679 Door het nachtelijke van gedachten
Scheert de zwaluw snijdend voort
Om de dageraad af te wachten
Terwijl hij dromen overhoort
Dan bij het ochtendgloren
De tedere vleugels uitgespreid
Stort hij neder in de brakke ziel
Het eeuwig duister der vergetelheid
Ivan Grud…
De vierde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.165 Sterfelijke ziel
de vierde dimensie is
een kwestie van tijd
ik heb je ontmoet
in de derde dimensie
gevormd als een beeld
de tijd vervlakte het
en plaatste het op één lijn
met de projectie
ik zie nu je beeld
dat vergeeld wordt gespiegeld
als een herinnering
terug in gedachten
sta jij plotseling voor mij
als derde dimensie
mooier…
Zielsmuziek
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.575 Op heroïsche klanken
fijn besnaard
danste de dichtkunst
met gezwinde vaart
over het verzengende schuim
de hunkerende zee
eeuwig bezongen
alle reizen mee
tot in het hart
van ’t gedroomde oord
waar haar ziel
nog altijd wordt gehoord…
Verschroeide ziel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
613 mijn vrouw zijn luistert
naar de verschroeide ziel
stilt tranen die inwendig schreien
en voedsel zijn voor het innerlijke in mij
ik laat los zo lang opgesloten
gekluisterd aan de tralies van mijn zijn
aangekomen op het punt van het verteren
pluk ik nieuwe vruchten die verlangend blozen
en zich nestelen in mijn opgekuiste ziel…
Harteloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Wil nergens meer onzichtbaar zijn
dan in jouw hart, nu het voorbij is
spelen de zielen, met de westenwind
rivieren, langs bordelen zo wild
omhels je mijn troostdrift
harteloos, bijna zonder te vrezen.…
Liggend in het gras *
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
968 Ik droom een oud hart bloot
zijn ziel hangt aan een draadje
Het was toen ik Descartes las
over de pijnappelklier, de erwt
of het denkende ding zoals hij
de ziel en het vlees kon splijten
Dat lichamen kunnen verstrengelen
benen, armen, een hoofd, jouw
buik op het buigzame gras
met niets tussen ons in dan
wat aan een draadje hing…
Oh, gij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
861 Oh gij grote warmte
verwarm mijn koude ziel
laat mij sidderen in uw stralen
geef mij warmte en voel mijn lust
Oh gij grote donkerte
val als een deken over mij heen
bescherm mij tegen het kwade
en wees mijn waker als ik rust
Oh gij grote wereld
laat mij een worden met uw natuur
maak dat ik voor altijd leven zal
en mijn hart zal schijnen…
Beeltenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
675 een kleurrijk aquarel
verbeeldt
in vele tinten grijs
de zwarte en
de witte kanten
van de ziel
en laat zien
hoe kwetsbaar
we in wezen zijn…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak strak en grauw
uitgestreken in het nauw
van de eindstreep -
de dichtgeregen dag - ach
nu vader's adem
geur uitwasemt
van de zoon zijn zoon
kleuren vreugdetonen
scheuren schoon in dat
zeurend wiel dat is :
mijn ziel…
somber.
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
995 daar gaat het leven aan je
voorbij in sneltreinvaart een automobiel,
en alles wat je zegt verstomt in de regen
daar sta je met je paraplu het water tikt
op de dunne stof en de wind die snijdt in
je ziel en je wil naar huis toe een boterham
eten, dat gaat wel, dat gaat goed, al is het
koud in jou, is het koud in je bloed je wil
wel doorgaan…
Ballade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Mijn ballade
Werd geschreven
Door de trillende handen
Van een verlopen artiest
De woorden
Rollend over het papier
Beschreven niks
Dan pure waanzin
Geen ballade
Was wellicht beter
Maar ijdel als de sterren staan
Gaf ik de opdracht voor mijn eer
Inktzwarte letters
Vingen mijn ziel
Als een gekooide tijger
Langzaam brekend in gevangenschap…
The soul that lives within
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
768 Hoe mijn ziel
jouw ziel bemint.…
Ontmanteling
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
577 Grijpend de tederheid
van hemels genot
gespiegeld in de donkere ramen
van jouw ziel.
Omhelzend de tranen
van een droomloos verleden,
stervend in emotieloze explosie
om herboren te worden in het heden.…
Haar droomland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 soms zonder onbespiede
ogen die blikken
brokkelt er een steentje af
van de door haar
opgebouwde muur
laat ze de fluister toe
bevangen
in een droomland
van verlangen
het zou zo anders
kunnen zijn
slaat ze koesterend
haar warme dekbed
om zich heen
als ze maar weer durfde
dan weer sluit ze het gordijn
stapt terug
in haar echte wereld…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval, vertoont zich in
ragfijn zaad, in het spoor van
het verhaal wat zich door de
melkweg draagt in levend
licht van bezwerend stof, op
de ziel…
Land over de drempel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.027 Niet uit het lichaam, maar uit de ziel geboren
reis jij in je mantel van licht met mij mee
zoals je ooit tegenover mij zat en gebaarde:
lichtgestalte, aan dood en leven ontstegen,
tunnelend door mijn tastend, hunkerend bestaan,
eeuwen ver en meer nabij dan mijn harteklop,
belofte van weleer, oerlicht en einddoel tegelijk,
mijn handen schrijven…