6648 resultaten.
ting tang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 als de lucht vloeibaar is
en lucht is altijd vloeibaar
is het niet meer
als een gebaar
laat het los
laat het gaan
boven je de zon
maan
laat het lopen
de rivier
van feiten
plezier
lopen door bossen van goud
van jong tot oud
van donker blauw
tot het eeuwige jouw
vatos loco 4 ever
never forgotten
never remember…
winteroregano
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
665 we werden
gedood, samen met bomen
van wind
we wensten stilte
en gaven zinloosheid een naam
niet langer dan
eeuwig
ik scheurde dagen uit wolken
en jij verdreef de dingen
naar het verleden
naar sneeuwnachten en dicht
bij jezelf
waar de winter lag, wachtend
op geluiden en zeldzame
bloemen
in het grijsviltige
maar voorbestemde…
Dag droom
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.629 Restjes droom, opdrogend in de ochtend
licht dat door gedachten schijnt
wakker blauw en tekens van gevoelige vingers
in een verschaalde roes de pen betreden
een eeuwigheid ontdekken en verspelen
door de tijd op te tellen en weer af te trekken
de laatste minuut laat zich omroepen
door een wit konijn, een koekoek
en een kamer vol toverbloemen…
Liggend Naakt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.185 Niemand anders dan hij
die haar naaktheid verdorstte
nu zij liggend op linnen
haar eeuwigheid schreef
en de dagen zag komen
de nachten zag gaan
met de mensen die dromend
voor haar bleven staan
in het licht dat de ramen
er lomend vermorsten
op schierwitte borsten
als hij alleen bleef
met de dame die hem
door zijn schaamte bedrogen
verbloosd…
Kruinen uit hoofde van het helen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
699 Ze zuigt met haar jaren
aan de oude boom
en ribbelt hem eeuwig
in een hard palmen van haar handen
ze offert hem beetjes
leven van haar vingers
her en der riviertjes
bloed ontgonnen in het kozen
'kruintje kruintje' wil ze liggen
want hij begrijpt dat wel
knoestig zinnebeeld
van gerijpte verwondingen
het excuus voor intimiteiten
en…
De vloed nacht aantrekkingskracht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
818 De vloed nacht aantrekkingskracht
het water verwacht
dat zij om hoog getrokken wordt
Door niets of niemand
gestoord
de maan heeft alles gehoord
Trekt het water omhoog
op
naar die eeuwige regenboog
de kracht van de maan
mars brengt evenwicht
de contouren van jouw gezicht
Jupiter redt
lekker draaien
samen gek
Het is het draaien…
Een vaasbeschildering
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.861 Een meisje wiegt en windt zich in de dans
Bij 't kwelen van haar zusters dubbelfluit;
Hun vreugd verwelkt niet, eeuwig bloeit hun krans,
En door geen moeheid wordt die voet gestuit.…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
Kindernaakt geschandvlekt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
621 wie maakt
het altaar schoon verlost ons
van de religieuze droom
dat mensen met
gods hand onfeilbaar zijn
hoe lang houdt dit nog stand
als liefde wordt gebonden
aan een eeuwig trouw ook
zonder dat ik van je hou
waar kindernaakt
geschandvlekt wordt door hem
die deze onschuld juist bewaakt
wanneer zal deemoed weer in kelk en
hostie…
Knieval
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.014 Wij zijn elkanders raakbaren
vanaf het allereerste uur
speling uit de diepste snaren
van levenslot en de natuur
bemin het vurig wildebeest
achter de secondewijzer
kroon ons voor eeuwig jong van geest
tot trouwe keizerin en keizer
draag mijn adem door de poorten
van je gepassioneerde ziel
jij enige uit duizend soorten
voor wie ik in aanbidding…
Sluit ik mijn ogen
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
1.928 Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de vogels
Dan ruik ik de bloesem
En zie ik het licht
Sluit ik mijn ogen
Dan voel ik jouw warmte
En lees ik jouw woorden
In dit gedicht
Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de stilte
Dan voel ik de kracht
Die ons samen verbond
Sluit ik mijn ogen
Dan zie ik de jouwe
Voor eeuwig gesloten
In 't licht dat je…
ouwe
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
944 wij
weten even goed
hoe alles vroeg of laat in elkaar zakt
een lichaam is niet van steen
en je been
ouwe
je been
fiets door de eeuwen heen
ouwe jij ligt daar
het doet pijn ouwe
wij hebben niet de eeuwigheid
blijf nog even ouwe
het leven is nog niet klaar
het klinkt mischien raar ouwe
pa…
Bitterzoet
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
648 in goud gesponnen draden
als liefdesmelodie
van hart tot hart
in vleugelslag
guirlandes
gedragen door de wind
als een fluistering
tot ver over de horizon
ooit was jij mijn lief
maar jouw ogen sloten
in eeuwigheid
nu brengt jouw warmte me
een glimlach
vol herinneringen
bitter en zoet
omdat houden van
meer dan liefde is en was…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…
Wurggreep
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
513 Verdwaald in het bos der leven
denk ik aan die mensen
die hun eigen vlees
en bloed vermoorden
dan beland ik in een
wurggreep van angst en pijn
worstelend probeer ik terug
te keren op het stille pad
en kies niet voor het eeuwige
als afval begraven in een
tuin of verstopt op zolder
in een koffer
terwijl zo'n kind niet eens…
Emotieloos wandelen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
830 Het verdriet van de verbeelding is zo groot
als een aangemoedigd langzaam lopen
aan een ketting vastgeketend, verplicht emotieloos
wandelen, niets achter te laten in de natuur
de eeuwige natuur van wantrouwende blikken
verloren gaande in misprijzen, om in herhaling
dromerigheid te ontwapenen, onschadelijk
te maken, met nieuwe machteloosheid…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
Wolkte in wit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
537 jij bent
nooit weggeweest
een gedachte die blijft hangen
altijd dat verlangen
naar hoe het is geweest
jij met je sprankelende geest
wolkte in wit
hoog uit een zwarte bui
in vederlichte schoonheid
raakte de ijle sfeer
van eeuwig geluk
in die ene ademloze kus
ik wist dat de liefde
niet kon blijven in het stuk
dat wij samen wilden…
Gesluierd met geheimen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 jij bent
voor mij altijd
een sprookje geweest
met vingers
lenig als een geest
onzichtbaar in hun feest
gesluierd met geheimen
die wolken in een warme mist
waarvan alleen de hemel helder is
als wij het aardse
gaan verlaten om
leven eeuwig te gaan maken
wij keren altijd terug uit
hogere sferen om in een nieuw
begin het nogmaals…
GEEN FLAUWE KUL MEER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
842 Iedere minuut
voor jou en mij gebruiken,
de eeuwige rust.
De zalige dood,
de ten hemel opneming,
vrij en mezelf zijn.
Simpeler kan niet,
het eigen hartje volgen:
iedereen helpen.…
Arboretum 2012
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Met de vleiende wind
Om mijn hoofd
In de verte nog
Ondersteund door
Het bemoedigende
Krassen van twee
Zon geblonken
Zilvermeeuwen
Vertrouw ik
Mijn meeuwen
Jagend op de
Eeuwigheid
Toe aan dit
Podium van
Hedendaags werk
En word zowaar
Verleid door de geur
Van gebroken fluitenkruid
--------------------------
Met…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
Zij
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.040 Ik ken haar enkel in mijn armen,
zij houdt mij eeuwig op de tast.
Zij slaapt en wie is zij
die morgen weer in alles past.
----------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
Raakte engelenhanden aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 ik raakte
engelenhanden aan
geen vingers
zoals in het aards bestaan
maar pure energie
was snel
omhoog gegaan
verkennend en nieuwsgierig
kwam ongestoord
vlot bij de hemel aan
werd opgenomen
in het groot geluk
dat alles wist
van tijd en eeuwigheid
met een oneindig zicht
ineens blokkeerde ik
mijn energie geaard
voelde dat ik nog…
Achterbank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.341 In gedachte warme liefde
van een eeuwigheid geleden
de heetheid op de achterbank
dan kwam ik naar haar toe
van Utrecht naar Harmelen gereden
de hitsigheid nog in mijn hoofd
wilde haar graag van haar werk naar huis brengen
in een rood gevaarte dat Renault 5TL heette
maar onderweg ging ze al los en stortte zich
vol gretigheid achterin op…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht
horizon is geen belemmering
voor het eeuwig…
tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 van m'n fiets
ik moest steppen
als een kind om
op tijd te komen
op mijn werk
en ik was zo kwaad
dat die ketting er af ging
zo kwaad op mezelf
maar ook op de tijd
die alles er af laat lopen
oke, is toch mijn fout
alles is mijn fout, zoals
men zegt, ik geef dat ook toe
maar ik verlang naar de tijd
en de fouten van de eeuwigheid…
De wereld draait door
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Niet stil te zetten
Hemellichaam dat woonplaats is
Voor ontelbaar velen -
Dat doordraait ook als
Mijn wereld stil staat -
Dat geen woonplaats mocht zijn voor
Het jongetje dat we in liefde kregen
En we slechts zes uren lang
In onze armen mochten houden
Zes uren die een eeuwigheid leken
Waarin onze wereld stil stond…
jij, mijn kind
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
582 zie je ook, mijn kind
de verte van dichtbij
kijk jij naar buiten, vooruit
terwijl ik met het verleden vrij
je ogen volgen de dromen
die ook ik ooit heb bemind
jouw met hoop gevulde hart
ontmoet ik in een late echo
die zich thans in mij bevindt
geef me
als je wilt
je kleine hand,
als het mag
voel ik mij,
voor even,
een eeuwigheid…