6351 resultaten.
Adembenemend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.996 Hoor…
de noordenwind roept kil mijn naam
nog even en ik zal haar volgen
waarheen de vlucht ook gaat
nee, ik voel geen angst
het leven was gelijk een bloem
geknopt, ontloken, volle bloei
maar nu vermoeid aan rusten toe
dus laat ik mijn laatste adem
wiegend over aarde dragen
kus nog één keer al wat raakte
voordat ik eeuwig slapen ga…
ja
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
811 weer heen
de moed weer in de schoenen gezakt
de wereld heeft me weer eens hard
aangepakt
waar moet men zoeken
voor wat liefde op de lippen
toch weer op de rotsen
uiteengespat
ben ik het al zat
nee mensen
zo gaat dat
zweven in het zwarte gat
geen traan gelaten
kan ook niet haten
alleen maar denken
aan de momenten
van morgen
mijn eeuwige…
Dit is het
gedicht
2.8 met 28 stemmen
14.129 Dit is een onafzienbare sneeuwjacht
van tekens, zelfs video is tevergeefs
gebleken, dit is het raadsel van adem
en water, dit is het en dat
en alles is het
dit is een eeuwig etmaal van een paar
sekonden, dit is voor ogen te groot
bevonden, dit is een wond en een wand
tussen vrouw en man, dit is
alles en dat
dat zijn de ondoorgrondbare…
Nooit meer zonneschijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.299 Wil je weg
Oké
Dus ga
Wil je blijven
Oké
Kom blijf
Het maakt niet uit
Wat je denkt en voelt
Maar
Als verlaten is
Wat jij bedoelt
En
Als ik fout was
In al wat ik deed
Terwijl
Ik anders wilde doen
Pak dan je spullen
Ga
Vertrek
Geef mij nog eens die laatste zoen
Ten afscheid
Voor eeuwig en altijd
’k Heb en had je lief
Maar
Vanaf…
nicxx
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 luister naar wat ik je ga geven
iets om mee te nemen
op een pad niet ver van hier
laat ik je lachen
elke dag
keer op keer
tot we vallen in een eeuwig lied
van waar we vandaan zijn gekomen
geklommen tot aan de hoogste bomen
en weer vallen keer op keer
geef me nog een nacht
samen lekker dwalen
geef me je lach
nog een enkele
keer…
De Maagdenknoop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.181 Narduna is haar weefstersnaam
met pijn beweegt zij zich op krukken
polio besloop haar als jong kind
haar benen zijn sindsdien verlamd
haar handen weven legenden,
spreuken en zegening voor bruiden
miljoenen maagdenknopen maakte zij
legt onbezoedeld kracht in elk tapijt
met een bijl hakt zij haar hand af
opdat haar ziel eeuwig dansen zal…
Een rustige nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
706 En laat ons dan,in een
rustige nacht
aandachtig luisteren
naar de symfonie
van Uw eeuwige wijsheid...…
Misschien niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 Misschien niet de eeuwigheid,
maar toch een stukje rust
gevonden in het ruisen van de zee.
Weg van de mensenmassa’s van de
grote stad, waar de mensen als atomen schuren;
flaneurs zonder boodschap.
Misschien niet de totale vlucht
van alles dat zeer doet en nutteloos
lijdt, zonder reden of doel.…
De mens alleen
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.214 ik ben ook maar een mens
zo sterk en kwetsbaar
kwetsbaar sterk
balancerend op de grens
van geven en ontvangen
ontvangend incasseren
hartgrondig geven
soms dood en doodlevend
vaak door ik weet niet wat gedreven
hij die zegt je bent mooi
of hoi, jij ja, die jij
het wordt in mijn hart geweven
als je hoofd in een eeuwig…
Afgeschminkt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
564 lukte het tenslotte
de maskers te ontdoen
en van onzalig opgehouden schijn
de schoonheid af te strippen
de moede ogen niet meer aangezet
toonden gedoofd het heilig vuur
van bloedeloze lippen was
het schromelijk taalgebruik verdwenen
maar onder aangebrachte lagen
toonde de huid zich kwetsbaar zacht
liet zich de ziel doorzichtig
in eeuwig…
De tragedie van de zwarte strik
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.204 Het was een lange avond
en in open portier
vroeg zij de eeuwigheid;
ze kreeg de avond.
De tragedie van de zwarte strik.
Die onder een grasmachine,
In een smerige sloot,
Werd verdronken.
De bubbels nog niet uit het hoofd gezet.
Proosten op een veel te kort Nieuwjaar.…
panis angelicus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 hemel huilt op
de tere witte rozen
een zachte deken
daaronder zwijgt hij
zijn glimlach blijft
en verzacht de pijn
veelvuldig waardig nijgen
een laatste blik in de aarde
waar deze moedige man rust
zo ver weg van de wereld
en zo dichtbij in ons hart
teruggegeven aan de aarde
die nu triomfantelijk deelt
in het brood der engelen
eeuwig…
de b-kant
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
985 genoeg geschreven over
de reserve-tijd waarin het
allemaal nog moet gebeuren
alsof die voor de eeuwigheid
de beste indruk achterlaat
zo heb ik je nog niet verteld
over de b-kant van mijn leven
die soms veel mooier blijkt,
het grijsgedraaide lied meer
naar de achtergrond verdwenen
misschien was er niet mee te scoren
allesbehalve spectaculair…
daar ligt mijn schaduw op het zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
529 daar waar de branding buldert
de wind loeit
de golven kletsen op het zand
het schuim waait over het strand
waar de wolken vliegensvlug
veranderen in staalblauwe luchtdromen
daar is mijn oog en hart beland
in het schuim van de woeste baren
de eeuwig durende verandering
ontwaarde in alle vrijheid
en onveranderlijke eenheid
zeemijlen…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in diepe duisternis
leider naar ’t eeuwig…
Samen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.166 Universeel
Zielsveel
Verbonden
Uniek een deel
Twee zielen,
één geheel
Gezonden
Als de boodschap
Van intens
Lief
En leed
Vanuit de zekerheid
Van verleden tijd
Immens bereid
Je lief te hebben
Door wat je me doet
En deed
Vanuit jouw hart
Tot op mijn bot
Vanuit trouw
Samen apart
Tot mijn schot
In de roos
Eindeloos
Tot in de eeuwigheid…
Hardloper
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
835 en wie wint
krijgt eeuwige roem,
hij ziet de rondetijden
passeren bij het voorbijrennen
en hijgt stevig
zijn longen klappen
bijna en het publiek
juicht en klapt ook
als hij als eerste
de finish passeert
het zweet sijpelt tussen zijn oogleden
dus hij ziet even wazig
maar het einde is in zicht
hij heeft het gehaald
nu kan hij zich doodlopen…
de mooiste
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.064 daar glinstert eeuwig in mijn oog
de mooiste die ik ken…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
Zal je
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
652 Dan uit de schaduw zal stappen
de eeuwige warmte zal voelen
die me liefdevol zal omarmen.
Wil jij me dan begeleiden naar
het heldere licht waar de
engelen mij zullen ontvangen.…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 nu kan ik nog wel bij u schuilen
maar hoe zal het zijn in die nacht
als de winden als wolven huilen
en de eeuwige vierschaar ons wacht.
o God! sta ons bij in het einde —
wij zelf zijn zonder kracht.…
Scherven
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.052 Onverwerkte pijn
zal er, spijtig genoeg, voor eeuwig zijn.…
klik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 ’t was of de sombere nacht
lichter leek te dragen
vonken warm oversprongen
toen twee eenzame sterren
elkaar verlangend bestraalden
’t was of de zwoele nacht
strooide met verse bloemen
toen armen zich omsloten
lippen elkaar beroerden
wensen zich vervulden
’t was of de kortste nacht
bijna eeuwig duurde
maar toch voorbij was
in een diepe…
Territorium
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
569 Je dwaalt in een vierkant land
waar ratio en emotie oorlog voeren
zonder elkaar pijn te doen
af en toe
komt er een spreekwoord voorbij
toepasselijk in de tijd
maar verloren voor de eeuwigheid
van het alsmaar dieper innerlijk voelen
alsof het land geen bodem kent
beadem je verleden in de toekomst
haal je alles wat overbodig is weg
om…
graflichtjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
656 ik
zachter, door droombeelden van toen
er brandt een kaars, mijn loflied zingt
en onderaan de dag klinkt wee
een jammerklacht
maar hier, geborgen in het nu
draagt liefde duizend rozen op, aan
alle zielen
waar we knielen zucht de grond
mijn mond noemt honderd namen rond
een warm moment
wat ben ik blij- mijn troost
dat ik jou eeuwig…
Jij sterft in mij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
922 Pasen maar elke
Dag wel in mij sterft
En samen met mij doodgaat,
Wakend de nacht van doodsangst
Doorbrengt, me door de dood
Heen vasthoudt en samen stervend
Tot nieuw leven komt in een
Leven dat echt is, waarachtig,
Waar niets gekunstelds meer aan is
En waar we samen drinken
van het water des levens
Gelouterde onschuld
In eeuwig…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig geworden is,
Terug bij het begin
Zoals ze ooit uit
Niets geschapen is -
Eeuwig…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 hou me vast
met handen van de nacht
en laat dit eeuwig duren
want morgen
nog voor duinen aarde worden
treurt de dageraad
langs grijze wangen
vederloos en onafwendbaar
met om mij heen
de lage stilte van een dichtgegroeide dag
hou me vast
in het voorbijgaan
en draag het ruisen naar verlangen
avondblauw, naar wie ik ben
de zee…
"Es gibt !" naar Heidegger
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 Zoemende zoemer, zoemende bij
eeuwige zoener
van bloemen, geuren, kleuren
after likeuren
trillende, rillende wemelslag
elfen vlieger
in de vleugelslag
van ringende ringen
nachten van wachten
scheervlucht in gekraakt sonar
zoekspel van onaantastbaar
jagen naar een nieuwe horizon
zoemende zoenende bij, zo na-bij
zonder midzomernachtzoen…
Gemoedsrust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
646 Zij ontvangt eeuwig
energie en voeding.
Geen storing
van de kringloop.
Ooit is de oerbron
weer tijdelijk gastheer
voor mijn ziel,
dan laaft hij haar
ruimschoots opnieuw,
stuurt haar, verkwikt,
wederom op weg,
tijdloos . . .…