5854 resultaten.
LAIS CCXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Haar stem klinkt leeg, vol uitgeklaard bestaan.…
Ieder schelpje, elke steen.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
476 wij leven in een pressure-cooker
aan de leiband van een virus
een koekje van ons eigen deeg
bewogen door een judaskus
hoop blijkt ijdel
opgehouden handen leeg
maar hier - langs deze hete kust
verzamel ik wat zee mij schenkt
van schelpjes slakkenhuis en steen
al wat de zee bij vloed mij brengt
en wat mij vrede geeft en rust
van ieder…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 de zee, ik zweef
overal, oneindig
tussen voorouders
en ongeborenen
De zee kust en speelt
trekt me onder water
mee in hoge schuimkoppen
die uiteenspatten in mijn
nieuwe regenboogslierten
over de zee, van de zee
de barende zee
verzwelgende zee
verdampende zee
die diepten van dalen
maakt, scheppende
duisternis, de zee
de volle lege…
Dunne gordijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Het is windstil
Plastic water in het kanaal
Ik eet bij mijn moeder
Onderweg naar huis
talm ik op het kruispunt
Mijn kamers zijn zo leeg
en jij woont hier vlakbij
Ik kan naar je toegaan
en toch kan dat niet
Achter de dunne gordijnen
leeft de straat, de stad
Niemand ziet mij
Ik zou liefdesbrieven willen
lezen van jou, ontboezemingen…
Aleksej Navalny - hoe nu verder
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
531 vandaag is alles in veelvoud dicht
de dag ligt uitgeput en leeg
in de aanhalingstekens van de tijd
de klokken zwijgen
het trage stugge lopen door de stilte
hoe nu verder er is geen weg terug
tussen geboorteschreeuw en sterven
bloemen leggen om jou te eren
loop door loop verder wij weten wie jij bent
bloemen leggen als vergrijp
hoe…
een mond vol
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
578 wat ons rest
zijn de parallellen
als de grond onder
onze voeten trilt
de bommen op mensen
vallen
de aarde zwaargewond
en leeg achterblijft
hoe vaak zeiden we
nooit meer jamais plus
zeggen we
nie wieder enzovoort
wat ons rest
zijn de parallellen
en temidden van
de verlorenheid
redt ons altijd
een moedig mens
die…
Steentjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 Elke dag leg ik steentjes
in mijn bloed om mezelf
af te remmen
tot wat mensen normaal vinden
maar ze hebben geen idee
van de vleugels die ik had
het geluk en het feest
dat het leven kan zijn
Er valt zoveel te genieten
wanneer ik licht ben met
open poriën en een ruim
lichaam waarvan elke cel trilt
op strelingen en muziek
de fijnste…
Nog heel nabij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
160 verdeelden
want uit beeld raken is een dwaling
waarmee we toch verbonden zijn
met gedachten nog heel nabij
passend bij bijzondere momenten
voorlopig gepasseerd door ‘t heden,
het overdenken golft mee met een zee
aan herinneringen naar bruisend dichtbij
haar geluid gelijk een oceaan
omvat het al tot diep van binnen
in een ogenschijnlijk lege…
Verbrande Schepen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Oude schepen achter mij verbrand
rouwen is niet nodig
leren leven met jezelf
De meeste mensen in je leven zijn overbodig
Praten over oude pijn
maakt niet dat je je beter voelt
Niemand wil begrijpen wat je bedoelt
Holle opmerkingen en lege zinnen
hoef ik niet meer te horen
Ik richt mij liever op het ochtendgloren
Een nieuwe dag, vrede…
De tak
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
113 wat zich zonder verzet
in je hand legt
je kent de smaak
maar niet de tijd
die nodig was
om hier te komen
onder de schors
loopt nog altijd
het stille werk
van wortel naar blad
misschien is dat
wat dankbaarheid is:
niet teruggeven
wat je hebt genomen
maar iets heel laten
waaruit het opnieuw
kan ontstaan
je loopt verder
met lege…
Mijn hart is dood...
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.292 En Gij, o slanke, Gij, ranke, blanke,
Gij schoonste en zoetste, die ‘t heeft bemind,
leg Gij het te slapen,- o ‘k dank U, danke! -
leg Gij het slapen gelijk een kind….
o Gij, mijn slanke, mijn ranke, blanke,
leg Gij het slapen gelijk een kind.…
het centraal station
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.386 en als de regen nu
de straten niet zo glad
had gemaakt dat ik te laat
nee ik ben nog niet te laat
hollend door de tunnel
tussen de botsingen door
niet wakker tegen de droom in
een leeg perron op
ik ontloop de trein
maar nauwelijks en sta op
het holle perron te hijgen
verdomd de strop
het station lacht
me uit duiven schijt op
mijn…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
Nachtzusters
gedicht
3.1 met 62 stemmen
30.366 Leg ik m'n oor erop,
Kan ik gegiechel horen. Hun aftelrijmpjes
Zijn correct en wreed. Wie wie eet
Is niet uit te maken. Soms, bij goed geluk,
Zie ik hun bleke neuzen als tegen een vitrine
Platgedrukt. Wat weten ze van mijn gewoonten
Wie doet ze over het voleinde zingen?…
Audio/TV
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
921 De stad is leeg, de mensen zijn verdwenen
ik laad de speler met het Frans chanson
de virtuele zon begint te schijnen
ik wou dat ik ook demarreren kon
de grijze wolken houden hier gevangen
die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt
of anderszins zijn huis niet kan verlaten
omdat hij aan de buis zit vastgeplakt
een hele Tour om alles bij te…
woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.336 woorden dwarrelen
als herfstbladeren door mijn brein
het gedicht rijgt ze aaneen
leeg stom zonder ziel
zonder pijn
woord na woord pak ik bij de oren
rangschik schrap
brutalen protesteren
kleine zwakken
schuiven zonder morren naar voren
geloof nooit
dat een gedicht zomaar wordt geboren
vechten met woorden is sterven
en telkens weer…
mijn kleintje
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.187 Wil die iemand haar/hem dan vertellen hoe leeg het is.
Zonder mijn kleintje hier, een ondraaglijk gemis.
Laat nu mijn hartje maar verder huilen.
Zodat ik me achter mijn tranen kan verschuilen…
voor beide moet ik springen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
993 ik wankel tusen afgrond en ravijn
voor beide moet ik springen
ik haat het eeuwige onzekerzijn
waarheid zal tot keuze dwingen
de weg ben ik al kwijt
geen handen om te helpen
als ik diep in me kijk
zie ik slechts lege schelpen
gebroken zonder kleur
het leven is verdwenen
in de stilte van mijn huis
voel ik me niet meer thuis
ze zwaaien…
Afgewezen
hartenkreet
3.5 met 37 stemmen
2.824 De echo van jouw afwijzing
klinkt nog altijd
kil en onverminderd
door de spelonken in mijn hoofd
Grenzeloze naïviteit
maakte dat ik
in jouw woorden heb geloofd
Ik zag geen compassie
in jouw ogen
toen ik schreeuwde
zelfs niet toen ik zweeg
Je leek volkomen onbewogen
je uitdrukking
was koud en leeg
Ik begrijp niet hoe jij
al die…
bloemen uit verkleurde foto's
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.406 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
Tussen twee harten.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.344 Wanneer we van de ander proeven
En we het verlangen voelen
Om één te zijn
Is daar de drang om te vliegen
En te genieten
Van dat ene moment
Als de ziel de ander herkent
Wanneer je voor de ander staat
Met lege handen
Zijn voor een seconde
Angst en koude verbannen
En je voelt de leegte
Tussen twee harten
Wanneer liefde aarzelt
Op…
de magie van soepele zinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.081 de lege tekst
tocht wind
luguber kaatsen
medeklinkers
echo's naar elkaar
ze kunnen geen
volume vinden
klinkers klotsen
tegenritmes en
zijn onbenaderbaar
woorden missen
de magie van
soepele zinnen
brengen niet meer
binnen dan betekenis
strofen vloeien niet
omdat de inhoud
strakbevroren lijkt
misschien wel
doodgeboren…
Voor Ronald (mijn broer, waar je ook moge zijn)
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.489 Nors zwijgend leg ik een rode roos op je graf.…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.602 Aarde rust vredig
Begroet vol verlangen in
Cyclische schoonheid
Dauw en
Eikels, een
Flits licht op als een
Gier de hemel splijt
Hagel korrelt neer
Illustreert het
Jaargetijde
Krachtig
Lucht drukt zich
Majestueus uit in een
Najaarsstorm
Onweer
Plenst wolken leeg
Regen kletst gestadig in de
Schemering
Tintelingen brengen
Uitdrukkelijke…
losgeslagen kind
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
779 Lege ogen, veel verdriet.
Te veel gedachten.
Niemand die dat ziet.
Haar haren wild.
Losgeslagen kind.
Gegil, geen echo.
Geen hulp, geen hand.
Zomaar zittend in haar vaderland.
Haar vader en haar moeder,
zijn al jaren lang op zoek,
naar de persoon die ze was,
een klein meisje,
stampend in een plas.…
september 1903
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.062 En hoe verlamd, hoe schuchter was ik,
waarom hield ik m'n lippen op elkaar
terwijl mijn lege leven in mij weende
en mijn begeerte zwarte kleren droeg.
Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest,
bij de ogen, bij de zinnelijke lippen,
bij het gedroomde, geliefde lichaam.
Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest.…
Guenda
hartenkreet
4.5 met 37 stemmen
1.946 Zo kort bij ons, zo onverwacht
nog maar net aan ons gegeven
niemand die er toen aan dacht
een nieuwe bron van leven
intens gekoesterd in de armen
die nu leeg, onwennig zijn
liefde om aan te warmen
bescherming tegen angst en pijn
slapen, lachen, huilen samen
zo, is het wel echt voorbij?…
Dood
gedicht
3.8 met 507 stemmen
104.644 Leg mij niet in een bed tussen kwijlende
kinderen die van ouderdom niet weten wat ze zeggen.
Klop mij geen geld uit de zak
voor nutteloze uren in chique klinieken.
Veeg je voeten en wees welkom.…
vlindervrij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.114 sluiers
om zonnestralen zijn
waarom zou ik je snoeien
je bloemt wild als de wind
jouw regenboog die bloesemt
mijn hart licht als een kind
je lach om kleine dingen
je korenkleurige haar
je warmte voor de kinderen
laat mij mijn mijmeren maar
ben ik bars als een boeman
die wolk trekt ook wel weg
dus hou je handen open
als ik mij erin leg…
Verzwegen woord
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
842 genot zakten mijn ogen dicht
mijn lippen zochten die van jou
in de zwoele schemering van kaarslicht
nam jij mijn bange hart op sleeptouw
Als een exotische oase kwam jij
mijn woestijnachtige hart binnen
je raakte het aan van heel dichtbij
en wist het door alles te beminnen
Mijn oase bleek een fantasiebeeld
mijn gevoel is nu onbemind en leeg…