4903 resultaten.
Herdenken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
539 En telkens
sta ik weer in pyjama
voor het oude raam
en controleer de auto's die
in die jaren
even voor het gewijde uur
naar de kant van de weg
zwenken en stoppen
lijken mijn vader en moeder
in zichzelf verzonken
verbonden met iets
dat groter is dan zij
gedachten waar ze goed
naar moeten luisteren
die het waard zijn
om telkens terug…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Geen baken, geen vuurtoren
alles gedoofd met ergens een moeder
bij wie eeuwig gemis wordt geboren.
Waar blijft haar hoeder,
is iedere vrede afgezworen?
Rust zacht mijn broeder!…
Lieve mama
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 Lieve mama
We zullen je missen,
als moeder, zus en vrouw.
Afscheid was er nauwelijks,
want het ging veel te gauw.
We zullen je missen,
ook als vriendin.
Maar we zullen je het meest missen,
in dit gezin.
We zullen je missen,
met alles wat we samen deden.
Maar we zullen het onthouden,
als een kleurrijk verleden.…
Boos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Een schreeuwende, stampende peuter is kwaad
Weet zich met zijn emoties geen raad
Moeite met het luisteren naar zijn moeder
Vindt haar maar een loeder
Een vuurspuwende puber, die gooit met deuren
Zo boos, kan alleen maar treuren
Niet vatbaar voor een discussie
Onbegonnen missie
Een boze, oude man in het bejaardenhuis
Voelt zich daar…
Maneschijn
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
610 stuk
niemand weet ervan hoe en niemand draagt schuld
hoe het ook zij hij geeft geen licht meer
hij is nu stuk
maar wat een geluk
de maan verlicht de straat nu
doet dit mooier dan voorheen
zo lijkt het
mensen lachen luider
in de maneschijn
verliefden voelen hun hart
nog sneller kloppen
baby's stoppen met hun geween
verlaten moeders…
één minuut stilte
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.037 één minuut stilte
ik hoorde een hond blaffen
die wist van niks
deze onmenselijke daden zijn mensenwerk
een onmenselijke oorlog gevoerd door mensen
de hond blaftte nog een keer
straaljagers
buikbommengordels
kalashnikovs
het zwarte gat van moord + zelfmoord
drones
altijd voor een God
of olie
of een vaderland op moeder…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 in labyrinten verdwaald
zoekt ze met het kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de…
Een trammetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 geen roze schoenen
dit keer maar zilveren
al brachten zij
geen stom woord uit, nee
dat deden de roze sneakers wel
waar zelfs wieltjes onder zaten
en ze iedere keer net niet mee
op haar smoel ging
haar moeder maande
haar nog tot stilstand
en lachte haar gouden
hartjes-tand bloot
de invloed die ze ooit
dacht te hebben
bleek haar…
Pregnant
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
780 na 'n maand of vier kraamde hij uit
(het was vast een jongetje
want hij was blauw)
dat er van alles mis was met mij
ik begrijp hem wel
dat zei mijn moeder ook altijd
als ik onder haar rok kruipruimte zocht
omdat zij haar buik vol had van mij
mijn hart zakt er nog vanaf
't is gekrompen
maar nog net groot genoeg
om het…
knalgeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 we plukten paardenbloemen,
braken er de knoppen af en
legden ze langszij
de stelen trokken we in
smalle repen en weekten ze
tot kromgetrokken kleine krullen,
ongelijk maar wondermooi
een handvol kralen spiegelde geluk
aaneen gehaakt
door kleine vingers
vormden ze voor moeders dag
het mooiste wenscadeau
zo ging het toen
als dank een…
De heerlijke rust van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
872 een roeibootje met een oude man
met gekromde rug aan de riemen
rook kringelt uit zijn brandende pijp
vermengt zich met de witte nevel
tot een denkbaar geurend aroma
van tabak, transpiratie en damp
zomaar een oud plaatje
uit het dagboek van mijn moeder
een man in een bootje op het water
zo gewoon, zo van vroeger, zo’n
gezellig beeld uit…
mama
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Als het meezit ga je mij vertellen
over heel die fanfare die staat te spelen,
over je moeder die je mist,
al is ze meer dan 30 jaar in het hiernamaals.
Ik zou willen meestappen in je wereld,
je hand vast pakken en meewandelen
over de trap naar het onbekende.
Dan krijg ik uit het niets een klapzoen,
het doet mij smelten van emoties.…
mama
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
968 Ik mis je elke dag mama
Je optimisme en je doorzettingsvermogen
Jij maakt alles mooier
de mensen en de dieren
Dat is wat mij raakt
Jouw aanwezigheid mis ik vaak
Maar je bent altijd bij me
En het is jou ziel dat over mij waakt
Soms voel ik mij eenzaam
Dan praat ik met je in gedachten
Want ik weet dat jij mij verstaat
Moeder en zoon
Nooit…
Mijn oude jasje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.714 Mijn werk
de kerk
bij mijn moeder op bezoek
naar de winkel om de hoek?
Voor je ten offer valt aan de schaar
draag ik je voor de laatste keer,
het nieuwe jasje hangt al klaar,
maar jij zit me nu zo lekker weer.…
Wanneer ben je een dichter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Of als je vader of vrind
moeder of vrouw
jouw verzen als gedichten vindt?
Als je wordt gevraagd ze
voor te lezen op een festival
is dat wat het al of niet
dichterschap erkennen zal?…
Ik weet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Misschien is dit de regel
die niemand wil lezen,
de zaterdag die niemand
wil zien of voelen als dag
en een dag voor moeder dag.
Vandaag leg ik aarde en het zand
uit mijn handen en hoofd neer
in de wind en laat het verwaaien.…
Groet van een vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Wanneer ik een vlinder aanschouw
Die heel zachtjes neerstrijkt
Uit een hemel van helder blauw
Het mooiste van Gods schepping lijkt
De wind teder door zijn voelsprieten aait
Als een waardevolle liefkozing
Terwijl de zon om Moeder Aarde draait
Volgende haar vaste kring
Stil kan ik daarnaar staren
Naar het o zo fragiele diertje
Herinnerend…
Transporteurs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De wolken brengen kilte in de avond,
moeder worden is niet vanzelfsprekend,
zijn vrouwen transportwagens geworden.
Wat werd bewaard
ook vandaag als herinnering opgespeld
tellen alle dagen als medailles.
Al is het een comfortabele dag
ik treed niet binnen,
laat deze voorbijgaan.…
MOEDERDAG 12 MEI 2019
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Weer een ochtend begonnen
fluiten van een gehoorapparaat
geur van koffie en thee
glas met water gevuld
Licht geroosterd brood
met groenten salade
kiemen, tomaat
plakjes kippenrollade
Mijn moeder kraakt
zucht, het smaakt
hoorapparaten fluiten
vogels doen het buiten
Met een kom yoghurt toe
manga, blauwe bessen
banaan, witte druiven…
Subtiele succesjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 zelfs haar
blote voeten
smaakten subtiele
succesjes in
het raken van
moeder aarde
iedere stap
ontbond een
stukje contact
herstelde dat
snel in de
volgende trede
ritmisch dansten
ogen en lach
in het zwierig
passeren van
zoveel vitaliteit
met alle gemak
zelfs de
choreograaf
applaudisseerde
voor de kunstzinnige
interpretatie…
Donkere handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 vogelzwermen
Verkleumde sprietige vingers
herbergen hun verlaten nesten
Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd
in het toen nog zo levendige loof
Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen
Vergetend de grote donkere grijphanden
Handen die onvermoeid naar hen zullen blijven wuiven
als een troostende herinnering
aan moeders…
ik verwacht...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
468 ik verwacht... opnieuw de zon
de wereld wordt alsmaar beter
vraagt het aan moeder of meter
of de pasroor, desnoods aan een non
ja, ik verwacht... opnieuw die zon
dat hoopgevend nieuw licht
lach en zing, trek een blij gezicht
zowaar, mijn naam is... leuke John…
Woordeloos alleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 Nu ik uit jouw stilte ben gestapt
wil ik toch nog iets zeggen
over de wilgenwouden van mijn jeugd
de denkbeeldige wolven en tedere beren
een tatoeage op jouw linkerarm
en een verleden van dwangmatige moeder
moedertjes noem ik ze nerveus
terwijl het eiland eenzaam alleen wordt
zonder jouw berichten uit de Oeral
met de meren en de bergrivieren…
O lach naar mij, gij klein kalf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 O lach naar mij, gij klein kalf
Daar ik je moeder ben
Mijn liefde voor den uwe persoon is meermaals ten proeve gesteld
Uwen vader heb ik allerwegen gezocht.
Ik ken het gif der schaduw
Ik weet dat de noten der aarde geschikt zijn als voedsel
Dus, wees niet bang
We zullen uw vader vinden in 't woud
Lach en speel, nu!…
Mededragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 Mijn moeder en mijn vader,
en ook mij.
Jouw cirkel is nu getekend.
Zo komt en gaat ons leven.
Zo zal het altijd gaan.
Wie het leven mededragen wil,
kan nooit verloren gaan,
wordt niet vergeten.…
Zes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 bladeren dansen op het ritme
van de wind, aangelicht door
de zon, wachten zij op het
juiste moment
om te schitteren, vele pirouetten
te draaien voordat ze zachtjes
landen zullen, in de schoot van
Moeder Aarde
zes jaar later dansen nieuw
geboren bladeren op het ritme
van de wind, wachtend tot
het juiste moment
zes jaar geleden spreidde…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…
Afscheidsvers voor Mary
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 nooit meer jouw lieve stem te horen
nooit meer jouw lieve lach
nooit meer de kans om jou te bekoren
nooit meer te horen ‘hallo’ of ‘dag’
nu jij jouw ogen voorgoed hebt gesloten
is dat een groot gemis
met zijn allen zullen wij rond Michael blijven staan,
de lief van jouw leven
nu is het moment daar, om jou,
aan Moeder aarde terug te geven…
Zoals De Klok Thuis ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
759 thuis tikt de klok
pa neemt nog maar
eens een slok van z’n thee
en samen kijken we
verder gezellig tv
kon dat ding maar
wat trager tikken
en de tijd even vergeten
net als wanneer ik buiten speel
of wil ik weer iets te veel
nee die klok laat me stikken
werkt mij weer tegen
wijst onverbiddelijk naar de negen
en moeder zegt met haar…
ZINLOOSHEID
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Het zijn de zonen
de vaders en de dochters
die op te koude aarde sneuvelen
voorgoed hun ogen sluiten
is op hun lippen een
laatste roep om hun moeder
in hun doodsstrijd de hunkering
naar haar zo warme schoot?…