8947 resultaten.
Dode honden bijten niet (light verse)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Twee honden vochten om een been
- het mijne, dus ik was ver heen,
toen zomaar in die stille straat
zo'n duizend bijen uit een raat
hulpvaardig kwamen aan gesjeesd.
Die blaffers zwegen, plots bedeesd.
Zij sloegen jankend op de vlucht,
belaagd door angels in de lucht.
Geperforeerd met menig steek
was 't dat de ene hond bezweek.…
Goed helpen doet (ver)kopen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
991 Niet wegkijken naar anderen
aandacht bij d' klant, 'n mens
visa versa; wens tot wens!
De wens om te verkopen
de wens om te kopen
aandacht houden niet veranderen!
Dan krijg je een tevreden klant
met een vanzelfsprekende band
die aandachtig luistert, gaat kopen
niet meer naar d'concurrent lopen!…
Ver boven de vlucht van de vogels zijn zij "vrij"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
663 Als ik aan geliefden denk
die zijn heengegaan,
verlaten zomaar spontaan
stille tranen m'n ogen
die als parels rollen over m'n wangen
dan vraag ik me af of er een formule bestaat
voor gemis en verdriet
is het dan tijd die het draaglijk maakt
of niet...?
want toch komt er telkens een moment
dat het je hart raakt
omdat het niet is uit te wissen…
wat ver weg lijkt is soms dichtbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 een gedicht is
een momentopname
uitgedrukt in woorden
die de dichter
op het juiste ogenblik
van zien paraat had
verwondering echter
is de sluitingstijd
van de ogen
zoals bij de camera
het afdrukken…
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
429 duister van de koude wintertijd
Een volle boom wit bevederd in 't hemellicht
Zangers zingen het lied van alle tijd
Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid
Doorheen verdriet en lijden de hongerige spreeuwen
Die ons belagen als wij in diepe ootmoed buigen
Met nieuwe longen gaan jubelen en juichen
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren…
dichters strijden in leiden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.130 daar was de dichter
afgereisd als combattant
in de competitie
wie vertolkt beste poëzie
smijt 't hart maar uit de kuil
smikkel kruip lummel druil niet
lollekes liefst uit de bollekes
teksten moeten wel luiden
listig publiek zal duiden
hoe vertolkingen klinken
wees van den flinke
gooi 't er maar uit
hup fluitjekruid
daar ging hij…
de landelijke gedichtendag
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
828 is echt een fenomeen
alle burgemeesters
willen een ware coryfee
liefst de nummer één
men heeft de oplossing
gezocht in spreiding
grotere mobiliteit
van het aanbod
meer aansluiting
op de regio
Vondel deed nu het westen
Slauerhoff het noorden
Roemer Visscher het oosten
Guido Gezelle het zuiden
vrij invliegbare
gastdichters waren…
Overgave
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.041 Zee van golvend zilt gebruis
Neem me mee in je gewoel
Wild klotsend langs de rotsen
Voer mij ver het diepe in
Door kou en warme stromen
Mijn mond en lippen zout van smaak
En met immense kracht laat jij
Het blauwe donker van jouw macht
Mijn wezen binnenkomen…
Brood en spelen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
859 hij speelt sax met
vingervlugge toets
urenlang een rustpunt in de
stadskakofonie verzamelt hij duiven en
wat mensen om zich heen hij geeft ze
brood en spelen
en als het plein de eerste avondkleuren vangt
glijden fluwelen klanken van melancholie van ver
verdriet misschien om dood of een verloren liefde
weg met de zomerwind…
koud kunstje
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.756 het idee is nog ver
maar het beweegt
het voelt nog klein en koud
wat het nodig heeft is kleur
dan wordt het een beeld
misschien zelfs een mooi geheel
de afstand wordt kleiner
een beetje warm ook
het blijft heel eenvoudig
maar dat vind ik mooi
het ijs is gebroken
de afstand verdwijnt
het idee krijgt leven
ik kan het omarmen
het is van…
HET GLAZEN HUISJE
gedicht
3.9 met 14 stemmen
6.553 Elk gedicht heeft zijn eigen
voor één bestaan
wakker geworden wijsheid;
dit bijvoorbeeld
dat een vers nooit
stenen zal gooien.
Het is zelf maar
zo kwetsbaar
gehuisvest.
----------------------------------------------
uit 'Voorzichtig bazuinen' (1964)…
CAVIA
gedicht
3.6 met 185 stemmen
25.299 Van vér hoor je zijn vrolijke gefluit,
al is een cavia een heel klein beest.
Ik zag hem niet, en stapte achteruit,
en van zijn doodskreet trof mij nog het meest:
al is een cavia een heel klein beest,
hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid.…
Verlangen
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.013 Mijn fantasie zwierf deze nacht
naar een ver gedachten land
ik zag daar twee rivieren
innig meanderen
rond de boezem
van een berg
die eenzaam
in de wolken piekt
en ik hoorde
daar dromen stromen
klateren
door ravijnen
die schuimende wateren
hartstochtelijk storten
in het blauwe meer
en ik voelde mij
onverzadigd,
ik wilde meer en meer…
CAVIA
netgedicht
3.8 met 40 stemmen
2.847 Van vér hoor je zijn vrolijke gefluit,
al is een cavia een heel klein beest.
Ik zag hem niet, en stapte achteruit,
en van zijn doodskreet trof mij nog het meest:
al is een cavia een heel klein beest,
hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid.…
Zuidlaardermeer
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.069 Daar bij de biezengroep klinkt van heel ver,
wat schuw geroep een weifelend gesnater.
Een snelle zeilboot komt naderbij,
een snelle zakdoek wuift naar mij over het wijde water.
Ik voel in mij een vreemde pijn,
zou er dan toch nog.........iemand zijn?
Die mij ......och later.…
Het schouwen en het schouwspel
gedicht
3.4 met 35 stemmen
13.210 In de diepte, ver,
komen sterren op
zonder arglist
en gaan weer onder.
----------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1981.…
Wie wij zijn
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.855 Regen tikt verlaagt de bloeddruk
Vier ogen gulzig en nieuwsgierig
Je bent nooit ver van waar ik lig
En snaait de dekens met een ruk
Regen tikt met monotoon plezier
Ik kan dit nauwelijks geloven
Geluk vecht duister komt nu boven
Wij hebben het best prettig hier…
wiekslag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.076 de wereld draait door
alsof je nooit vertrok
wie weg gaat, wil zich
soms verzwijgen
toch wacht een duif
op verse kruimels brood
laat haar wiekslag horen
en bij de deur lonkt nog
je naam, zo gewoon
zo vertrouwd
maar het huis voelt leeg
en koud, geur en warmte
voorgoed verloren…
afscheid
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
6.179 Je bent ver weg
de oceaan over gevlogen
beide zijn we nu alleen
en voelen ons eenzaam.
We denken aan elkaar
en de afstand wordt minder.
Zo overbruggen we de tijd
van grote eenzaamheid.
De lange avonden en nachten
zijn bijna voorbij
en dan kom je terug
weg zijn de eenzame gedachten.…
Glinsterster
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.259 Helder van heel ver
op indigokleurige hemel
ziet zij een vallende ster
de wens
dat vriendschap blijft bestaan
vanuit stil gewaarzijn
voelt zij tastbaar intens
het dauwnatte gras
haar ogen sluiten bewogen
zij weet zich oneindig geliefd
zijn glinstersterren voor eeuwig
op haar netvlies gegrift.…
Zandvogel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
605 Wind dreigt storm
traant ogen overvol
bomen worden oud
de natuur lijkt dol
Zand stuift in ‘t rond
vult knarsend monden
verduistert het licht
schuurt verse wonden
Daar staat hij pal
rug tegen de muur
neus in het zand
struisvogelnatuur…
Gebekt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.035 en wel trok jij wreed
de laatste pen er uit
schreef over een veren
kleed stralend van buiten
alleen juist dat kleed
geeft geen warmte meer
de schoonheid van de
schijn boeit niet langer
gevlogen verdwijnt zij
langs heldere luchten
beademen hoeft niet meer
zij houdt vanzelf haar snavel…
VASTGESCHROEFD
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.604 Door het heden
blijvend afgetroefd
zit zij onbeweeglijk
staart bedroefd
naar een beeld
ver in de verte
ogen in één richting
blijvend vastgeschroefd
Slechts een ader
klopt op haar hand
als teken van leven
Hoe communiceer je
met de schaduw
van een schim
van een mens
met haar hoofd
reeds in de hemel
en haar lijf nog
op de aardse…
romantisch bij nachte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
2.269 Kerst in je ogen
een wereld vol mededogen
met Betlehems ster
romantisch bij nachte
in stil verwachten
komen koningen van ver
maar herders verdwijnen
schaapjes de ezel en os
verschijnen alleen in de stal
gezond en veel zegen kan
ik u helaas nog niet geven toch
wens ik u allen een goddelijk nieuwjaar…
Lenteblauw
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
618 vandaag is helemaal blauw
het blauwe blue blauw
stil blauw voorafgegaan
de lucht op deze lentedag
weerkaatst in kabbelend water
een mengeling grauw en wit
en het blauwe blue blauw
nestelt in veren van
de kirrende stadsduif
op zoek naar een droompaleis
niet verdronken of vervlogen
maar vederlicht dichtbij…
verre liefde
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.709 je woonde te ver weg om contact te kunnen zoeken met mij.
verbeeldde ik het me??
waren we echt verliefd?
of was dit maar een gewone droom
een droom van lust naar liefde?
jah een verre liefde dat was jij..
het leek zo echt..
het voelde zo echt..
maar het was inderdaad een droom
de droom van lust naar liefde..…
Serenade op twee gedachten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
868 Als in de bastonen
de kerkklokken heel in de verte klinken
blijft mijn hoofd daarbij hangen
en dwalen gedachten ver af
Maar als ik in de rechterhand
de melodie volg
dan zit ik
zonder geliefde in de avondzon
Wegdromen en vasthouden
Oude en nieuwe beelden
Soms moeilijk te combineren
Schubert wist hoe het moest…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
Riviervogel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
696 Laat mij rusten
in het land naast de rivier
waar liefde leven schonk
niet ooit of overmorgen
nu lijkt me wel goed
hoe moe denk je
dat lamme vleugels
kunnen zijn
waar nog dalen als zelfs
de zon geen dag meer halen kan
enkel hier
strijk ik de veren
oeverloos
naast mijn rivier…
naar lijf en ziel
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
866 een beetje
op eeuwigheid lijkt
dromen, vermoeide woorden,
de knuffelbeer van een kind
dat met waarheid
de leugen bestreed en de wereld
verzamelde onder het bed
dat het geen sprookjes waren
omdat de honger steeds luider schreeuwde
hoe dichterbij het lezen ook
de lakens vervuilde
van het gedicht dat bleef
omdat de hemel zo ver…