inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 72652):

Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt

Tussen bloemen fladderen kapoentjes
Op het pad onder de zon komen
De herinneringen boven met de adem
Dat zweeft door kale en volle bomen


In het duister van de koude wintertijd
Een volle boom wit bevederd in 't hemellicht
Zangers zingen het lied van alle tijd
Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid


Doorheen verdriet en lijden de hongerige spreeuwen
Die ons belagen als wij in diepe ootmoed buigen
Met nieuwe longen gaan jubelen en juichen


Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren
Schoonpoetst en glad strijkt gelijktijdig met
De kraai van de hoge toren naar beneden tuimelt


Zie ook: https://www.freeartandbeauty.exto.nl

Schrijver: eliZe Augustinus, 13 mei. 2020


Geplaatst in de categorie: emoties

3,7 met 6 stemmen 42



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)