14830 resultaten.
De stroom van de rivier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 De wereld om me
Heen is soms te
Druk geworden
Zo veel mensen
Die kennelijk
Iets van me willen
Ook al begrijp
Ik zelf eigenlijk
Niet waarom
Besluit om het
Leuke eraan toch
Maar mee te maken,
Mee te gaan met
De stroom van de
Rivier, zonder
Noemenswaardige
Weerstand, en op
Gezette momenten
Even een poosje de
Bergen…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Over bergen en door dalen
wordt de grond bewogen
door hen die niet meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt…
Reflectie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Als je ondersteboven
voor een spiegel
even in die wereld kijkt,
zie je bergen als diepe meren
en de zee is de lucht,
met vissen die vliegen.
Alles valt er omhoog
en onze leeftijd
gaat er naar beneden.
Staar echter niet te lang,
in deze andere realiteit,
is niets wat het lijkt.…
Beschaafd en onbeschaafd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 De rijken beloven hen gouden bergen,
in ruil voor stemmen en brutale taal.
Zo helpen apen apen naar de apentop.
Minvermogende apen blijven dromen.
Zo worden apen narcister dan narcist.
Geen gewone onderaap kan daar tegenop.
Gelukkig zijn doodgewone mensen beschaafder,
dan de onbeschaafde apentop.…
Het zwermen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 zij schudden lucht
van verre streken
uit vermoeide vleugels
weten zich weer
thuis na een lange
gevaarvolle vlucht
zeeën en bergen
waren al bekend wegen
en steden nog ongekend
toch drijft hun
instinct de trek naar
paradijselijke plaatsen
met paren en overleven
kunnen zij in de soort hun
sterke genen doorgeven
nu is het zwermen…
sprekend verhalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 harde woorden als
kiezels in stromend water
een bleek gezicht
in aarzelend ochtendlicht
straatrumoer dat
naar binnen waait
gefilterd licht onder
oude bomen
metalige lucht
uit de bergen
wit licht van
de hemel daarboven
moddergeuren
in regentijd
slapen in de schaduw
van de bomen
voorzichtige stappen
op het steile pad
verhalen…
Koningsjacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
724 Zo tussen Apenheul en Berg en Bosch
Laat ik een kudde witte pieten los
Die zou ik ook een jachttrofeetje gunnen
Met honden, paarden...alles gaat dan mee
Bij Jachtslot Sint-Hubertus - op de thee
Aldus Z.K.H. Willem A.
van Buren
Voor wie de jacht op 't Loo eeuwig mag duren...…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
Uitbraak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
277 zijn dieren
ook in het paradijs
waren ze niet veilig
voor elkaar, maar
toen kwam het kwaad:
de meedogenloze mens
voor wie zelfs de slang
moest vluchten
wegens een rijpe appel
aan de boom waarin
hij danste
De tuin was al gauw te klein
voor de mens, hij brak uit
en trok de wereld in
trok sporen
van vernieling
om de hoogste bergen…
dragen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
122 ik draag jou en mij
naar het dak van de wereld
schaduw van verdriet
ons tweezijn berg ik
in verwilderde heuvels
onder de wolken
ik leg mijn hand op
de geboorte van liefde
het roerloos sterven
de lange schaduw
het gevecht dat niemand ziet
liefde die verdween
het oog dat niet leest
op verwilderde heuvels
van gestold verdriet
tot…
Tenten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 wind ruist
was wappert
sneeuw dwarrelt
wolken varen
tenten staan
wolken vliegen
tenten waaien
wind snijdt
sneeuw ligt
was bevriest
sneeuw blijft
was valt
tenten slapen
wind blaast
wolken weg…
Latere liefde
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.052 Maar even zo goed ook
is latere liefde
gewoon wonderlijk kijken
in een paar ogen, je ziet
dan een avond van
bergen en sterren,
een gespiegelde hemel
en weet dat het goed is
als in den beginne……
DEMOCRATIE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
819 .
---------------------------------------------------------------
...Thom de Graaf slaagt er niet in de grondwetswijziging, als eerste stap naar de gekozen burgemeester, door de Eerste Kamer te loodsen, en treedt af...
en: Das kleine Krokodil van Schnappi staat al weken hoog in de Nederlandse hitlijsten...…
CONSTITUTIE (2)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
932 Hoewel het kabinet zegt: ''t Is een zegen,
die grondwet is alweer een stap vooruit',
wil Nederland niet zo goedkoop zijn huid
verkopen, want een meerderheid is tegen.
Voor drie miljoen komt er een stemadvies,
uit eigen zak betaald, is dat wel 'kies'?…
Wachtlijst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.271 in
een groeiende maatschappij
wie is de volgende
staat voor in de rij
verzekeren is geen optie
niemand gaat voor
wie wacht er af
mag er door
garantie voor iedereen
arm of rijk
wie trekt het langste eind
breekt door de dijk
de lijst kent geen tijd
vraag blijft: hoe en wanneer
wie is de sterkste
maakt de ommekeer
een simpele stap…
Oogsttijd
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.029 Vanzelf doe je een stap achteruit.
En voelt toch even iets van spijt
want dit is ook een eigen herfst.
Boombladeren zijn al vodden geworden.
Kerstboomversiering hangt onder het nest.…
Doolhof
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.033 Op mijn zoektocht naar het heden
dwaal ik af in het verleden
naar die ene stap die onverlet
mij op een dwaalspoor heeft gezet
Zoveel paden en zoveel wegen
Zoveel kruisingen kom ik tegen
En alles schijnt mij onbekend
'Van waar kwam ik toen toch aangerend'
Omzwervingen waren er velen
die nu wéér mijn oogmerk stelen
om het voor elkaar te…
jij woont in mij
hartenkreet
3.5 met 47 stemmen
5.631 vlammen dansen in jouw ogen
verlichten donker bruine diepten
waarin ik een lome tederheid ontwaar
ik stap in jou tongen omstrengelen elkaar
tedere warmte omarmt vingers strelen
jouw gedachten lippen spreken zonder woorden
een onvertaalbaar verhaal
jij vlindert in mijn buik
jij tintelt in mijn lippen
jij slentert in mijn hoofd
jij woont…
over de rand
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.344 naar beneden
zoek een goede reden
voel me als een krant
met mijn tenen over de rand
zie ik honderd mieren lopen
ben ik zenuwen aan ‘t slopen
heb mezelf niet in de hand
met mijn tenen over de rand
dwing ik mij opzij te kijken
zal wel op een angsthaas lijken
val behoorlijk door de mand
met mijn tenen over de rand
durf ik niet de stap…
Jij woont in mij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.825 Vlammen dansen in jouw ogen
verlichten donker bruine diepten
waarin ik een lome tederheid ontwaar
Ik stap in jou
tongen omstrengelen elkaar
tedere warmte omarmt
vingers strelen jouw gedachten
lippen spreken zonder woorden
een onvertaalbaar verhaal
Jij vlindert in mijn buik
Jij tintelt in mijn lippen
Jij slentert in mijn hoofd
Jij woont in…
Voorbij..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.103 Niet omkijken, niet denken over,
vooruit kijken, en door,
zie mooie dingen in de toekomst,
grijp vast,en ga ervoor
Niet aarzelen, geen twijfel,
sta achter mijn besluit,
zet door, hoofd omhoog,
en loop zijn wereld uit
Onhouden hoe vaak dat ik,
de stap heb gezet, alles opzij,
weten met verstand en gevoel,
mijn beurt is ruim voorbij
Mijn…
woordloos van verlaten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.082 ik zag de ogen
van de schreeuw
haar blikken woordloos
van verlaten
de laatste stap
brak af
bewegingloos
ervaarde ik
haar zwijgend praten
een mokerslag
die mijn gevoelens
niet ontzag
die mij verwondde
tot in de
diepste gronden
maar ik loop door
nee struikel over al
die sprakeloze monden
vol aangeprate zonden
door schuld gestild…
Voorbij
netgedicht
3.4 met 175 stemmen
43.152 Tederheid in je handen
lieflijk gezicht
Stralend witte tanden
eindelijk gezwicht
Goedheid is je streven
vriendelijk van aard
alles kan je vergeven
eindelijk bedaard
De twinkels in je ogen
de lach om je mond
Ik heb tegen je gelogen
de cirkel is weer rond
Probeer te vergeven
een verkeerde stap
Een fout voor het leven
niet eens voor…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Stap opgewekt voort
al weet je niet zeker
waar naar toe. Vooruit
over het glimmende asfalt
tussen de kale bomen
hoofd scheef, wuivend
naar het huis dat al in de mist
is verdwenen en straks vergeten.
Je zet een voet vooruit
en dan een andere.…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 Uitzicht, kort als een kamer, dat,
praktisch tegelijk, terugwijkt met elke stap. Krap
licht. Een schutting, langs een wei, die ik bedacht,
sluit alles nog meer af, vergroot intimiteit.
De kleur raakt al nuances kwijt. Een tak is evengoed
een hand, die, als ik stilsta, naar mij grijpt.
Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos.…
Behoud
gedicht
3.7 met 30 stemmen
19.183 Stap over haar schreef.
Zij blijft de welkriekende dreef
in jouw verwoeste gewesten.
----------------------------------
uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
Keizerlijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.591 Zij trekt het licht als een mantel aan
zo gracieus en met een vanzelfsprekendheid
van het ‘s morgens opstaan
met een grandeur gevangen in verlegenheid
onbekend met de glans van het ritueel
laat ze niets van de verbeelding heel
Elke stap straalt verstrooiend zicht
op de gestolde beweging
die haar deinen schalks verlicht
vergeten of ze kwam…
Het tuinpad van mijn vader.
netgedicht
1.9 met 18 stemmen
1.157 Nog liever ga ik onbegane wegen,
zwervend zoeken naar mijn pad,
Vantevoren niet kunnen weten,
Onzekerheid bij elke stap.
Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan:
begin en eind van mijn bestaan.…