4025 resultaten.
Die wilde bloemen zeiste
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 draaien
ben jij de boerin met
meer dan 100 zeugen waarvan
de biggetjes vaak niet deugen
dan commercieel worden
afgemaakt omdat het mooiste
vlees voor de hoogste prijzen gaat
wij hebben de sleutels
van deze drama’s in de natuur
nog eisen wij het beste en heel puur
met deze mentaliteit van
gaan en staan zal alle diversiteit
in schoonheid…
mijn wandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 ( als antwoord op het gedicht Wandeling van Rutger Kopland )
we wandelden, verwondering alom
deze schoonheid die bloeit hadden we niet
verwacht, dat groen zo groen kon zijn
en dat de wereld lacht in het fluiten
van de bomen
we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren
ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde
groter wordt als de aarde…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
Door een wond omsloten hart geopend
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
2.507 Dwalend baarde het gehoor zijn bloei in extase
toen de paradijselijke klanken van haar naam,
door het hart gekoesterd en behaagd
en gekleed in de schoonheid van hun aard, ertoe kwamen.…
Haar ware kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 In haar kwetsbaarheid zit een kracht
Zij voelt beschadigd
maar innerlijk is ze puntgaaf
Haar ware ik onverwoestbaar
Haar schoonheid slaat zich ongenaakbaar
door de pijn
omdat van binnen
zij de omgeving regeert
Nooit erdoor verslagen
Haar weg voortzettend
In haar toewijding genereus
Zij de zee
die kolkende emotie aanvoert
niet wegspoelt…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 een witte deken die ons omsluit
zo teder wollig zacht
lijkt het bekeken van huis uit
de kou die zie je niet
als een witte angoravacht
vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het…
Sporen van zaagsel ( Senryu’s)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Kind van de wijsheid
liefde als vanzelfsprekend verhaal
schoonheid als fluistertaal.…
Hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 Niet denken maar doen
handeling schatplichtig
stroomgebied van dromen
rivieren ledematen
bloeien kleuren
boeiend naakt
het praten niets
in stilte alles
bonzen van leven
open de sluizen
alle deuren open
sloop de muren
naamgenoot in liefde
goud omrande schoonheid
bloemetje voor de dorst
behulpzaam neergeschreven
wat er toe doet…
Ogen grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 je blonde haren
wuiven op het
zingen van de wind
weerbarstig licht
hoogblond het kuifje
boven alles uit
je voorhoofd
glanst de diep
bruine zomer kleur
samen met het zwart
omrande ogen grijs
geef jij je schoonheid prijs
je rankt nog steeds
als het speelse kind
dat alles prachtig vindt
lacht jeugdig blij
op een eindeloos strand…
ZOEKEN EN VINDEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
461 ook reist
hoe groot ook de
wijsheid die je ermee
hebt bereikt
ooit zul je ervaren
na alle wereldzeeën
te hebben bevaren
dat je aller diepste
gevoelens voor altijd
daar gedijen waar ze
oorspronkelijk ooit
thuis waren
want wat is gebleken
je oren kunnen alleen
daar de waarheid horen
omdat ze zich daar nu eenmaal
niet door schoonheid…
Vliedende vloed
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
450 zij laat warmte
druppelen uit
lange artistieke
vingers waarmee
ze ultieme kunst
doet floreren
niet zomaar
proberen en god
zegen de greep
maar met
schoonheid al
aardig op dreef
zie hoe
ijzige aandacht
smelt en agressie
verwatert waar
stroompjes elkaar
meanderend raken
nog is er geen
vliedende vloed
maar het doet
goed in…
Verloren in stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 zeker, de lente is ingeluid
de natuur zich in al haar
schoonheid zich aan
ons ontspruit…
Natuur architectuur
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
841 ik zag hoe jij het
landschap verstrooide
holle paden vervlakte
wegen ontplooide
je bracht rust in de
natuur architectuur
waar het evolutionaire
hart nog driftig klopte
juist een teveel aan
blad maakte brokken die
door de snelheid van leven
vergaten schoonheid te geven
waar rust de balans
had afgesteld trof
hart de mooiste jaren…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 alsof het water vuur is deze vroege voorjaarsdag
lichtzinnig de onwetende blik die in gestold rood alleen schoonheid herkent
uit granaten gestoomd trotyl – nog niet giftig ontvloeit het de bast van
zeedennen?…
Diepte ervaren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 gebiologeerd
hebben door hun warm
en vertrouwd voelen
een eigenheid
die ooit gedeeld
moet zijn door mensen
die stammen uit
de eerste familielijn
het diepte ervaren
was overweldigend
in verbazing en
bewondering voor de
wereld die wij deelden
van waaruit zij ons
riepen om toe te treden
tot de volmaaktheid van
liefde en schoonheid…
Mijn #edt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Iedereen leeft langer
dan de wereld waarin hij opgroeide
Hij moet zich terugtrekken
of veranderen
De wachttoren is onbemand
in de verte janken er honden
Deze stad mag niet meer bestaan
zoals ze was, haar theaters
zijn overbodig verklaard
De laatste spelers zien toe
maar nu het echt is
valt het hun moeilijk om te genieten
van de schoonheid…
Automatische piloot
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 ik zie je stralen
bij de gedachte
een frisse neus
te gaan halen
daar buiten waar
warm en kou
zijn eigen kleur
kiest die samen
de schoonheid van
het moment bepalen
de basis een huid
die verschillend
kan reageren op
de weerssferen
en toch in staat is
een behaaglijk
gevoel te genereren
of aan de bibber
gaan om warmte
te laten ontstaan…
Als een godin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 er stapten
twee benen
mijn lengte voorbij
niet alleen
hun snelheid
maar ook de
soepele schoonheid
onthutste mij
nog was haar
blik niet van de
horizon geweken
zij had mij nog
nauwelijks bekeken
pas toen ik
moest dribbelen
stribbelde zij tegen
zij was godin
in het franse land
met mij aan de hand
haar zwierige gebaren
wezen mij…
Jij mijn wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 lang
scherende vlucht
van het leven
samen met jou
proeven van
de stilte die
reikt voorbij
het rood van
de avondzon
die golven
glinsterend licht
laat rimpelen
ben bezwaard
met zorgen die
ik niet heb
opgeborgen
ze drukken mij
naar het zwart
van aarde terwijl
jij langs mij ijlt
in volle vrijheid
en ik de
gratie en
schoonheid…
Geen eenheidsmodel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 er waren
zoveel beelden
jouw uitstraling is
als schoonheid zo in
vele vormen gegleden
geen eenheidsmodel
maar nog net de
laatste vingerwijzing
in een kleine maar
pittige aandacht bel
er is al zoveel
authentiek en
karakter dat het
extravagante boven
alles uitgetild wordt
het subtiele nog
te ontdekken gebied
zonder categorie en…
GEEN TALENT
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
650 schilderen had gehad,
zou ik elke dag jou schilderen,
slechts in je schoonheid gekleed.
Als ik kon schrijven,
schreef ik elke dag een zinderend
gedicht dat zingt als een sonnet.
Als ik maat kon houden,
zou ik elke dag,
op je bronzen billen trommelen.…
Woordenpotpourri
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Ongekleed dansen mensen
Ieder met hun eigen wensen
In 't licht van volle maan
Thuis wacht dan de roes
Die uitgeslapen mag
Vrouw heeft geen idee
Wellicht zou zij 't begrijpen
Dat woorden soms moeten rijpen
In de alfabetzee
Woordenpotpourri
Met letters in veelvoud
Scrabb'lend met elkaar
't Ene woord overtreffend
In zowel lengte als schoonheid…
Sporensneeuw
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
527 ijskoude winter die er heeft gezaaid
ze droeg koren, tarwe en werd verfraaid
nu heeft ze alleen hem als onderpand
in haar kamers huist men al dagenlang
waar geveegd werd op het vergane tapijt
dat mossen, en menig paddenstoelen slijt
en dichte mist had als enige behang
mistroostig oogt mijn bewonderde prent
die niet meer de franje en schoonheid…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog verloren
dachten dat geboren
worden all-in was
het is een begin
van een zoektocht
naar verbinden om
weer iets van de
fragiele schoonheid…
De tweesprong
netgedicht
1.0 met 265 stemmen
374 je voeten
herkenden
in het rul
warme zand
de intense
bindingen
die jij hebt
met dit groen
mediterrane land
in de tweesprong
tussen warm en
koud gaf jij aan
de twinkelende
sterrenhemel
de belofte van
overgave aan
degene van
wie je houdt
in het intens
beleven van die
universele
schoonheid
heb jij je
eigenwaarde
ervaren als…
In beeld gehouwen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
451 ik heb de
beschavingen
in beeld gehouwen
gevoeld en gezien
griekse romeinse en
etruskische lijnen
neuzen ogen en
monden die in
schoonheid hun
hemel vonden en
lichaamsdelen die
het oog deden strelen
zij waren trots op
hun fysiek verschijnen
maar wel in balans niet
in de huidige te veel
geproportioneerde
uitdagende curves
naast…
In beeld gehouwen
netgedicht
4.3 met 56 stemmen
371 ik heb de
beschavingen
in beeld gehouwen
gevoeld en gezien
griekse romeinse en
etruskische lijnen
neuzen ogen en
monden die in
schoonheid hun
hemel vonden en
lichaamsdelen die
het oog deden strelen
zij waren trots op
hun fysiek verschijnen
maar wel in balans niet
in de huidige te veel
geproportioneerde
uitdagende curves
naast…
Gewoon een griet
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
494 ik ben klaar
met jou
vergelijkenderwijs
te duiden met
alle schoonheid
emoties en het
altijd de allerbeste
en slimste te zijn
jij bent gewoon
een griet met allerlei
onhebbelijkheden
wat je in mij ziet
en ik in jou daar
raken wij nooit
over uitgepraat
of verzwijgen het
het is het
onbenoembare
niet aan te duiden
manco dat wat…
golvenslag
netgedicht
2.0 met 24 stemmen
444 plompverloren golfde ze voorbij
in het koude water van de zee
haar gebronsde huid glom als
een veel te kort moment, een
flits van onverklaarbare schoonheid
het water week voor haar, verdween
alsof een Mozes met zijn staf kon
toveren, alsof een poel van verderf
opeens een scheiding werd van goed
en kwaad, een horizon van licht
dook recht…
STRIJD EN RUST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 het meer van Galilea
stoort zich aan geen tijd en krakeel
weerspiegelt bergen en wolken
in zijn klare diepte
toont schoonheid en vrede
als in de dagen
dat Christus' gezag hier klonk
het Woord van genade bracht.…