7304 resultaten.
mijn school
netgedicht
3.5 met 57 stemmen
3.323 het was een oude school, ramen waren hoog
de schaduw van de meester boog zich in een kring
voorover in de glinstering van het oude stof
wij kinderen zongen in onze Friese taal
als herkenning bij het uitzicht van het raam
kinderstappen in uitgesleten marmer
als kind in een onvoltooide tijd
waarin niets is verloren gegaan wat ik leerde…
de zweefmolen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
938 Hoog in de wolken
Met mijn voeten van de grond.
Zwevend door de blauwe lucht.
Voel ik me als een vogel zo vrij.
Maar als ik weer op de grond sta.
Is het gevoel weer voorbij.
Duizelig klim ik er snel weer in.
Draa, draai, draai me maar rond,
Zoals in het hele begin.…
Ik wandel.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Ik wandel langzaam door het bos,
waar ik ben omringd door hoge bomen.
Wortels diep verankerd in de grond
die bedekt zijn door het groene mos.
Hun stammen omsloten met de schors
ik hoor ook het ruisen van de wind.
Zouden ze mij wat willen vertellen?
Ik kan er alleen maar naar gissen.…
herfstgedachten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
554 een laatste droom
in het verschiet
de berg te hoog
een leeg vergiet
door deze zeef
is het gegaan
het klein geluk
uit je bestaan
't vloog zo weg
met het vergeten
je zag het aan
hebt 't geweten
het komt niet weer
dat is een feit
verdween voorgoed
in eeuwigheid…
Patsboem!
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
717 Liefdessluimering ontwaakt
Haar diep verdrongen verlangen
Naar toen
Zichzelf herkennen in nu
Eenzelfde wereld
En
Ontwaakt wakker
Hoort zij dierbaar geschater
Voelt even herleven
Die gouden liefdesgloed
Over haar sidderende lijf
Hoog - en dan weg
Mogen liefdes gouden uren
Die haar zijn vergeten
Wakker opnieuw herleven.…
Gehoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Mensen roepen hun taboes
vanaf hoge torens
luisteren naar de echo
die vanaf beneden klinkt.
En vanuit verre oorden
wordt geen geluid gehoord
dat is veel te ver
voor begripvolle woorden.…
In de piste
gedicht
2.0 met 8 stemmen
7.871 Nam niet de Grote Houdini in
de ene hand zijn hoge hoed, en
in de andere een olifant die hij
met een eenvoudig gebaar voorgoed
in zijn hoofddeksel kon doen
verdwijnen?
Wat een onrecht.…
VISSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Het schip ligt hoog
en droog
op het zand
ik voel Zijn hand
je gaat van loef
dat is je troef
de plaat is zijn plaats
van Griendvisser
naar Engelsmanschipper
de zee op drift
immer van keer naar keer
als ik kijk
twee kilometer ver
dan keer jij weer
het schip in het vizier
daar ga jij
als een strandplevier…
Vertel het mij.
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.910 Wanneer wolken, donker en wild
drijven hoog boven je hoofd,
de eenzaamheid niet meer
te dragen is voor jou
vertel het ...mij!
Als stormen razen in je hart
zeg het ...mij.
Als onmacht je verdriet doet
en je geen uitweg ziet
kom dan even...bij mij!
Als gure dagen,
koud, nat en kil, je besluipen
kom je dan warmen...
bij mij...aan mij!…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
lentethee
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
633 oranjebloesems en jasmijn
een geurige verwekking van wat lacht
zonnig, als de witte buiken van
een vlucht vol hoge ganzen
de lucht gebroken door hun kracht
en taal, voor altijd in mijn oren
buitenland
je roept jouw warme naam door ieder
open raam dat wind vangt, na de morgen
al mijn zorgen
waaien mee……
Viooltjes
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.750 Staan ze daar niet als kindren, de gezichtjes
Hoog op in 't vrolijke zonlicht; zelve lichtjes
Van kleur, gevlamd, gebruind? Heel blij verluidt
Hun warme levenswil door 't kleuren-klateren...
- Straks gaan de mondjes open. 't Lachenschateren
Schittert al boven 't groene-aandachtige uit!…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
Binnenfladderend nieuws
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
767 Misschien wel dat het vlindertal omhooggaat
Waarbij het klein geaderd witje hoog staat
Alsook bruin zandoogje en heideblauwtje
Geen eentje kreeg ik ooit bewust in zicht
Toch maakt zulk nieuws mijn dag haast vederlicht…
Ompoling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 nog glinstert een tegenstromende rivier
de enige die implodeert naar het brongebied
bevangen door water dat lotsbezegeling wist
met wassende dunheid en afnemend debiet
golvend door diepten van laag naar hoog
jij, zuivere eigenheid die geboren wederkeert
in het oeverzand staat geschreven wie je bent
de zoekende rivier die het onmogelijke…
Wat nu nog een droom is
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Volg de vrije vlucht
Die Hanny vandaag zo
Tastbaar mooi beschreef;
Ben die zeemeeuw die met
Gestrekte vleugels van tien
Hoog naar beneden zweeft -
Ik die geen vogel maar mens ben
Bij wie de vleugels niet zijn aangeboren
Wil in mijn droom in vrije val naar beneden
Waarna al mijn vluchtige toekomstdromen
In tienduizenden bijna onzichtbare…
Narcistische zelfzucht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 zij dansen op hakken
de hoge lach
van leven in plezier
haren opgestoken
lichtjes aangeschoten
de kopjes nog fier
uitdagend en
ondeugend charmant
om aandacht vragend
maar er worden vanavond
geen rozen geplukt
in narcistische zelfzucht
de heren zijn het oogsten voorbij
zien enkel zichzelf
als prins aan het eind van de rij…
panoramisch
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
504 hoog boven de nachtelijke stad
een zee van lichtjes
ver beneden ons
draaide het panoramisch restaurant
waar we samen aten
langzaam om zijn as
ik heb het uitzicht niet gezien,
alleen de lichtjes in haar ogen
en de blije glimlach op haar lippen
mijn wereld draait nu zonder haar
en rondom mij heerst enkel duisters…
Woordflarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 poëzie fluistert in de nacht
buldert op hoge golven
zwiert en zwaait met zwaluwen
is in mysterieuze mist
kaalgevreten viskoppen
ziet het eerste babylachje
zwijgende mensen in een lift
de spin, die zijn prooi leegzuigt
een schreeuwende marktkoopman
lichtstraal op een herfstblad
opgejaagde vluchtelingen
oneindig wentelt poëzie…
De Inghelicke groete.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.632 ZIJT gegroet ô Maghed Marie,
Vol van gratiën zonder getal,
De Heer is met u t'allen tije,
Gezegend zij dy boven al
Dat vrouwelijk heet, en hier beneven
Is gezegend heilig en rein
De vrucht dijns lichaams hoog verheven
Jesus Christus: dit is certein.…
Vriend van mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.058 Hoog in jaren
zit hij daar,
in gedachten ver,
mijlenver verwijderd
van de ratrace,
toch ons aller lot.
Kind noch kraai
beroert hem
en de klank
in zijn donkere stem
is lijzig, gebaren
overbodig.
Oude ogen vragen
om droom en hoop.
Met een schouderklopje
en een Koninckske van ’t vat
maak ik hem
tot vriend van mij.…
Goeie Goed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 Het goeie goed
Hangt op een knaapje
Aan de hoge rug
Van de houten stoel
Voor het bed boven
In de slaapkamer.
Het goeie goed,
Broek geperst, gevouwen,
Hemd gewassen, gestreken,
Jasje geschuierd, gelucht,
Schoenen eronder,
Glanzend gepoetst.
Het goeie goed wacht,
Liefdevol tot het laatst.…
Veren
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
613 Is leven de dood
Als duwende kracht
van een tevreden leven
De brandstof voor echt zinvol
Drijfveer naar leergierigheid
Naar weten waar liefde leeft
Waarom je geen vleugels bezit
Niet kunt vliegen
Hoog visualiseren waar het
aanvaardbare schuilt
Vliegen naar terug
Uit angst voor morgen
Omdat morgen daar niet huist…
Kerstgedachte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.108 Laat de mensheid weer geloven
In dat woord - vol met zachte zin -
Laat zijn waarde nimmer doven
Voer het weer hoog het vaandel in
Laat de aarde weer gaan draaien
Om dat woord - vol van eeuwig roem -
Laat zijn zin niet overwaaien
- Het heet Vrede dat ik hier noem…
Vlinders
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Spel van kleuren, passie en kolkende hitte
Onze ogen alle kleuren van de regenboog, zo hoog.
Spetterend en vol betovering
Aanzwellend tot de machtigste intiemste explosie.
Tranen vloeien.…
Hel of hemel
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.027 ze huilt naar een te hoge maan,
ze dooft haar sigaret.
ze zal haar lichaam schenken
aan hel of hemel.
onder haar huid leeft Galatea
streeltjeszacht, hard als glas.
(ik wou dat ik haar troosten kon,
dat ik Pygmalion was.)…
Ontvallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 strak in kostuum
met gesteven boorden
zongen zij traditionele
muziek van Russische bodem
zelfs de muzikanten speelden
in groen kostuum en hoge pet
van alle rangen en standen
strijdliederen vol passie
nu zijn ze uitgevlogen
Syrië hun doel
al zullen ze daar nooit aankomen
de hemel bleek hun bestemming…
groener
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
551 het wordt steeds groener in dit land
met al die hoge temperaturen
het is een teken aan de wand
en zal ons straks nog flink bezuren
dan groeien hier bananenbomen
en laat de hitte ons bezwijken
het zal ook zeker overstromen
met al die veel te lage dijken
dus misschien bent u wel blij
met al dat mooie extra groen
die pret is zo voorbij
wellicht…
Witte fietsen.....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Ze staan er
in rij na rij
zo voor het grijpen
Geen groots idee
vermetel plan
hoeft nog te rijpen
Je mag er spontaan
gaan rijden
over de uitgerolde paden
van 't Natuurpark
waarin de ark
van Noë lijkt leeg gelopen
Sfeer en weer
hoeven ze er
niet te verkopen:
in park 'De Hoge Veluwe'…
XXIII - almelo - 1915
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 in stad hardenberg
geen dak meer boven je hoofd
op hollands ondiep
pleurend pleuritis
het hoge woord van pleuris
springt er huilend uit
verhoogde vatbaarheid
in het zuidelijk grensgebied
niet waakzaam genoeg
binnen de singel
bang voor tuberculose
een gast in de stad
een witte villa
de vogelgriep van buiten
in de tuinaarde…