Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

De geur van mist

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zo ruikt een grijze waas van koude huid en klamme steen, van onzichtbare koeien in de wei. Een afdronk van gebluste turf, een hint van verbrand hout of bruinkool uit vervlogen dagen. De overwonnen zwaartekracht kun je ruiken, zodra de bomen tot donkere schimmen vervagen.…
Iniduo19 november 2012Lees meer >

Heil licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Zie toch belofte vanuit groene aarde een steen wijkend van de duisternis. Licht, meer dan materiële waarde daar waar donkere graf geopend is.…

ZOEKTOCHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Kan de weg niet vinden in deze steenhoop van de stad Kille druppels, koele monden kussen trachten steun te geven Ik wil de weg die ik ooit vond maar die weg lijkt afgedreven Harteloze winden, kille stenen geen die door dit somber gaat Ik moet door, volg mijn benen geen die ooit die weg verraadt Koude nachten, alleen duister zelfs de…

Fleurige parasols

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Onder een gewelfde paraplu boren duizend stemmen stille gaatjes in de moezon regen die het lichaam van de rivier doorzeeft, levensdromen kerven zich in stenen. En wie van hen de glans van de woestijn doorstaat, slaat bressen waardoor een brede toekomst zich stromen laat.…
Pama5 juli 2013Lees meer >

Het stuift...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Het stuift… In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in, en waar een kruis een graf benoemt en nog een steen met eeuwige letters aan die kant waar de bloemen zijn.…

Zonder hoop geen kans...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Iedere daad en elk woord zijn reeds geslonken en vluchtig als vuur vonken gelijk je twee stenen tegen elkaar slaat. Terwijl het besef van alles dat komt en gaat is als een spiegel waarvoor je staat, maar die barst in duizend stukken... Doch de hoop die blijft, want wellicht zal het morgen wel lukken.…

In mineur

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
In het bos groeien de vraagtekens gevoed door de geur van dode stenen waarop levende herinneringen staan gekrast de kleuren worden weggevoerd heersers van heden treden binnen - eens was deze stroom vloeibare liefde onderweg naar het raadsel van de taal waar alle dialecten samenvloeiden waar bij Babel die Liebe, the love en l'amour elkaar…
Kees Keizer4 augustus 2014Lees meer >

Smoor

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Volledig zoek alle controle, bloed tiert door het dolle heen bonkt en beukt, ontwricht de maagstreek gelijk een drilboor doet met steen. Lijdzaam zal ik moeten dragen wat geschiedt in Eros naam het juridisch aan te klagen heeft geen zin, zíj treft geen blaam.…
G.B.Scipio8 augustus 2014Lees meer >

Zeeland

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Harder dan hard is de steen, onwrikbaar blijft de sluis. Doggen jagen ieder die mij tart. Zeven vromen stierven in mijn huis. Mijn goud ligt onder de haard, mijn hart is U toegewijd. Mijn vrouw is weg, zonen en dochters mijden mij. Start dan uw oordeel, open uw mond, zeg doem mij aan.…
mark3 januari 2015Lees meer >

Fantast

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
Het splijt en valt uiteen als een afbrokkelende steen. Vandaag Beter Ik ben de fantast zonder last. De ogen lachen en geven zoete tranen Het hart klopt opwindend en vergeet verdriet. Nu is het beter Zo moet het blijven Kleuren die vreugde geven, de glimlach die blijft kleven. Mijn woorden worden weer begrepen.…

De Proletariër

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Hij sjouwt zijn rug kapot aan zware stenen Of teert als het bloedheet is aan de straat En werkt zich in het zweet en uit de naad Zijn lijf is ruim bedeeld met arbeidsgenen Zijn spreektaal zet meestal ~Het Algemene Beschaafde Nederlands~ flink in de kou De nagels aan zijn vingers en zijn tenen Verkeren in een staat van diepe rouw Maar eens…

In paradijselijk licht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
ik heb ze gebouwd met eigen handen de stenen geraapt gehakt en gebakken maar de fundamenten waren al eerder gelegd stilaan ben ik begonnen natuurlijk met visie creatief door hoogte transparant in ruimte spelend met zicht in paradijselijk licht tierelantijnde decors zette snuisterijen in beeld construeerde arcades griekse pilaren…
wil melker14 september 2016Lees meer >

Leven is het bewijs

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Vertel mij hoe het eerste leven is ontstaan Na een oerknal volle dode materialen Hoe kan uit die dode stof leven bestaan Hoe is uit steen geestelijke emotie te halen Wie geeft vorm aan plant of dier En onderscheidt het menselijk intellect Hoe komt levensadem op aarde hier Vertel mij wie is die levensarchitect.…

Verstaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
heb dat zo vaak gedacht in mijn kleine stenen wereld of was haar universum ook gering maar afgebakend door te veel vracht als immer, kruip ik weer achter de heg van een voortschrijdend bestaan ook mijn dag vraagt om antwoord en bewandel doorgaans mijn sterrenlaan ik zwaai naar mijn hond die kan zonder woorden, van veraf, mij verstaan…

Zoeken

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
Ik vervloek je maar zoek je onder ieder steen. Hoop is nabij maar ik voel me alleen. De wijsheid die ik zoek, komt niet uit een boek. Regels geschreven in eeuwenoud bloed. Geef me, een houvast om door te gaan. Geef me, een reden voor ons bestaan. Ik zoek, blijf zoeken tot ik vind. Mijn hoop, de vervloeking die ons bind.…
A Vletter6 augustus 2017Lees meer >

Kerst

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 993
Beloftevol zijn we allemaal, alles is zo banaal, zonder hart of ziel en kil als steen niet meer nodig dat ik ween.…

Adam en Eva

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.466
telefoon had het contact verloren de schappen in de winkels bleken leeg de trams en bussen stonden als bevroren vanuit de onbewogen singel steeg een dichte muur van damp, ik keek en kreeg het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren het oude leek bij toverslag verdreven de stad totaal verlaten en sereen wij bleven in een paradijs van steen…
Daan de Ligt16 december 2017Lees meer >

het gerucht van de zucht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
ik dicht al lang niet meer geen deuren geen monden ik heb oog voor kleuren soms door het grijs heen en beluister de klank van jou, de ander is die nog immer zo koud als steen of meer te zacht als een veer neen, ik dicht niet, doch open als jij mij laat ruiken aan geuren van jouw ziel en ontwaar dan soms het vocht, keer op keer, van het…

Meisje met eekhoorns

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Mij en heel de roekeloos veranderlijk bestaande stad die mij omgeeft brengt zij tot stand vanuit dat veel te hoge hoofd; hier fiets ik, onverklaarbaar volledig aanwezig, op een brug in Amsterdam-Zuid - vreemde inval van een stenen meisje, dat even haar ogen sluit.…

Kleinschalige geborgenheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
ik heb me teruggetrokken de brokken leven zijn even veel te groot voor mij zij spatten in duizend stukken uiteen gevoelloos als steen ze gaan mij voorbij het bestaan komt in vergeten niet meer langszij ik heb de troost van herinnering van hoe het vroeger allemaal ging nog is er het ambivalente van kleinschalige geborgenheid…
wil melker24 januari 2019Lees meer >

een gedicht is oude regen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
moment is de gedachte tussen wal en schip de scheepswand is onze huid -er zitten barstjes in we moeten onze huid duur verkopen het is tenslotte al gisteren laten we een gat in de tijd metselen voordat we dit nalaten stel dat we vergeten iets in een hersenhelft terug te duwen de huizen waar we te laat voor school waren zijn van steen…
Iniduo15 februari 2019Lees meer >

Bloemrijke overpeinzing

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Ik leef van haar afzijdig om mij niet te stoten aan al het steen. Ik ben een bloempje, dat hoewel klein, niet schroomt in spijt. Ik ben minder, maar ook meer om eigen identiteit. Ik ben een bloempje, dat het zonlicht gericht weet op zijn hart. Ik ben vol verwondering over de levensbron, die mij nimmer vergat.…

jouw stad

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
de kleuren, de geuren het bloed achter de ogen de geboorte, het kind elke straat, elke taal deze plek is van jou alleen van jou jij bepaalt met wie je deelt deze lucht is jouw adem dit cement zijn jouw poriën hier at je brood, dronk je verdriet huilde je vreugde deze horizon draagt jouw naam hier liggen jouw ouders hier wacht jouw steen…
Iniduo11 oktober 2019Lees meer >

Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren Tussen de takken schijnt…

Scarabee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Zijn gedichten zijn de zachte steen. Ik zocht ze om mijn geest te slijpen. Halfdronken zoek ik nu naar een beeld, zoals hij die, nuchter welteverstaan, zijn werk serieus neemt. Het daagt me steeds frequenter dat ik van de nood een hobby kan maken. Een werkelijke reden om te leven heb.…

Orpheus

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken De wezenloze schimmen bracht tot janken De Hellehond werd pup en wel meteen De dichter - zanger won en hij ging heen Met lopend achter hem die hij bevrijdde Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen Toch werd hij…

Circulair beleven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
dansen ritmisch in de lucht Een perenboom gaat van de bloei naar vrucht De eierschalen hebben het begeven De wereld slaakt haar eeuwenlange zucht In schoonheid vindt natuur zijn herbeleven Door innerlijke drang steeds voortgedreven Herboren lonkt de prille voorjaarsvlucht Maar onderhand op pleinen en in straten Borrelt het bloed bij elke steen…

Raven op mijn schouders

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
kamers vol tafels met kwartsen uit de landen waar hij zocht naar heiligheid en liefde wetend dat hij een huis kan bouwen van wat hij om niet gekregen heeft van de aarde die zijn moeder is Het zusje dat slaapt tussen de benen van het paard van haar verlangens, warm onder zijn ademende baldakijn haar dromen balancerend als gestapelde stenen…
Zywa30 september 2021Lees meer >

Mijn leven...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 807
Je kreeg een stenen hartje, met een spreuk: “Vader is… de sterke man… die alles weet, en alles kan." Het is zo lang geleden, waar zou het ding toch zijn beland? Net als jij, is het verdwenen. Herinneringen nemen nu de overhand. In mijn gedachten leef je verder. Je hebt een plaatsje in mijn hart.…
Antje9 januari 2022Lees meer >

SPEL DER JEUGD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 423
Drieduizend jaren terug blikken het kind maakt geen gebruik van allerlei speelgoed maar houdt zich bezig met wat stokken en stenen die verbeelding en daadkracht schappen om zich voor te bereiden op zijn verre toekomst met werken en denken van een volwassen mens weer in het heden gezamenlijk zand scheppen al zingend en huppend in…