6019 resultaten.
Jij (anorexia)
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
2.533 jij
maar dood
geef je bloot
intense weerzin
wekkende gruwel
jij
overheerst alomvattend
mijn zijn
jij
negativist
verbied mij te
slapen, drinken, eten
genieten, vergeten
de dood
is wat er op volgt
groot
zal jou overwinning zijn
verdwenen pijn
van het zijn
klinkt als muziek
in mijn oren
ik geef me over
ben verloren…
labyrint
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.265 verdwaal in mijn gedachten
ze zijn aan jou gewijd
door onderhuidse krachten
verloor ik alle tijd
verdwaal in mijn vertrekken
de deur staat op een kier
ontzie de zere plekken
‘k bewaarde ze steeds hier
verdwaal in al mijn woorden
ze zijn aan je besteed
omdat ze jou niet stoorden
wat het bij and’ren wel deed
verdwaal in mijn gedachten…
Het lot beslist...
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
2.127 Na zoveel overwinningen
Hebben we dit keer gefaald
Van elkaar verloren
En het lot dat zich herhaalt...
De visuele cirkel
Blijkt steeds weer rond
Wat bestond dat bestaat
En wat bestaat dat bestond...
Misschien is het dit keer anders
En zijn wij bevrijd
Van het spelende lot
En de moedeloze onzekerheid...…
Voorbij
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
1.918 De dagen duren zo tergend lang
En dan al die slapeloze nachten
Vertel me waar ben je nou toch
Voel me zo hopeloos en verloren
Ik doe zo vreselijk mijn best
Maar niets kan mij nog bekoren
Vertel me als je blind van liefde bent
Heb je dan geen oog meer voor mij
Ik dacht voor altijd je maatje te zijn
Maar nu lijkt alles voorbij………..…
vriendschap
netgedicht
3.2 met 2215 stemmen
183.361 Een been ben ik verloren,
een been hangt er aan.
Ik moet het nu gaan zoeken,
anders kan ik niet meer gaan.
Er kwamen vele benen.
Een paste er, god zij dank.
Die mocht ik gelukkig lenen.
Nu loop ik alleen nog mank.
Het werd me steeds aangeboden,
als ik niet meer goed kon staan.
Maar na een periode,
zal alles beter gaan.…
uit haar zicht
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
836 zij is de man
genegen, hij die haar
hart hardhandig veroverde
spelt ze de aangename les
alsof ze al jaren
niet voederen, ze weet het
en toch strooit ze stukjes
geeft kleine rukjes aan
de honger van een verloren vent
die ooit anders was gewend
nu denkt in stoer en hey
niet met mij
zij maalt niet
maar draalt ook niet
wat binnen gehaald…
Illegaal gestrand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
740 Leeg, door blik ontzield
lig je stil op zompig asfalt
oude kleren, plastic slippers
naamloos lichaam in de nacht
Wie ben je
hoe kwam je hier terecht
wie verloor zich in je ogen, daar
waar nu slechts straatlicht valt,
- is er iemand die nog op je wacht?…
verblindend licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.046 ik verloor
de toekomst
bij het vinden
zocht het verleden
te vullen
om opnieuw mijn
oude ziel te binden
beloofde me gouden bergen
droomde van zuiver geluk
maar de waarheid wenste
mij vooral te tergen
mijn ogen te openen
met een dwingende druk
ik draag de leegte
onder mijn armen
als een onzichtbaar
bezwaard gewicht
maar neem mijn…
in een hulploos tasten
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
803 nacht schaf raad
nu de woorden van dit vers
zo tastbaar worden
besloten ligt in deze zin
waarin ik nog kind was
in de vergane tijd
van mijn geboortehuis
wakend in de tijd
zag ik stil op
gebonden aan het heden
sta ik en hoor verre gezangen
ten prooi aan het honende gehuil
eeuwen zijn spoorloos heen gegaan
verloren in het kosmisch…
Bent mijn magistraal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.025 iets magistraals
wil ik je laten zien
nee niet de dubaytoren
die gaat in mist verloren
geen bruggen die
onmetelijk hangen aan
kabels in betonnen torens
het wegdek strakgespannen
treinen die razen
auto's die in de file dwazen
als airoplaines hun
miljoenen dragen in de vlucht
jij spiegelt in mijn ogen
jouw blik gaat elk wereldwonder…
Warme klanken
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
1.414 mijn klanken zijn er nog niet
mijn lied niet afgeschreven
leeft in een ver dromenland
het wil tot passionele tango voeren
roeren diepe levenssnaren
ontketenen dat stil verdriet
in maten die onstuimig pijn
bevrijden van verloren liefde
dans dicht dimensies die verglijden
haal aan banden hand op hand
met rozen waar tanden
kleurloos verbeten…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Zij moeten tot het grote rijpen komen,
In wijde stilte wezen, en voortaan
Zwaarder leven, en schielijk verloren
Gaan aan zichzelf, aan alles vergaan.
Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.
God, als zij U niet toebehoren,
Waarom blaast Gij hun lichten aan?…
E-bellen
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
1.339 spreek ik je via internet
treed je even in de leegte
die de scheiding achterliet
maar zodra ik mij met schroom
even dichter bij je droom
brokkelen je verre zinnen
verbreekt alweer de stroom
ontluisterend de samenspraak
nog voor die kon beginnen
je woorden gaan in niets verloren
als een kille piep en kraak
onze nieuwe lijn verstoren…
Bevroren
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.559 Kijkend naar een waas van herinneringen
De paniek raast in mijn keel
Tranen stromen door mijn lichaam
Elk gevoel is er een teveel
Eerst, eerder, nu en morgen
Lijken verstrengeld tot een moment
Onduidelijke lijnen in mijn hoofd
Alle herinnering en gevoel gemengd
Verloren in tijden die niet bestaan
Duizend ogen draaien rond
Ongelovig starend…
De T van Tuschinski
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.139 het pluche
was het nog zonneklaar
dit verhaal in TechniColour
verstomt elk gemaar
knijpend met mijn ogen
draaiend met mijn hoofd
gedachten die verlangen
naar meer aangenaam verdoofd
maar, onder de T van Tuschinski
een zwerver op de stoep
en de tram die aandacht eist
daar, daar pleegt de ratio een coup
een strijd, bij voorbaat verloren…
Rusteloos.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.043 Niets wekt haar interesse op,
kan haar nog bekoren,
álles gaat toch langs haar heen,
ze zit daar zó verloren.
Haar handen rusten in haar schoot,
dan weer dwalen ze,
handen die ooit,
nooit stil konden liggen,
ze weet nu niet,
wáár ze te laten.
Net als haar hoofd,
haar héle lijf,
haar geest heeft
dit leven al verlaten.…
Op het ritme van de nacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.015 Soms loop ik verloren in haar rust
en dan kom ik mezelf tegen.
Ik duik onder in een doodse kleur
en bezwijk, lig helemaal uitgeblust.
De nacht kent goed en kwaad,
ze gidst mij door de diepte van mijn ziel,
tot mijn lichaam zachtjes ontwaakt
bij de komst van de dageraad …
op het ritme van de nacht.…
heldendom
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.262 wij zien ze gaan
op de trappen
naar boven
hun taak is om het vuur te doven
jongens mannen
stoer en sterk
mensen redden hun dagelijks werk
de dood naderend
onwetend
wat er boven hun hoofd is ontketend
duivelse machten
die het leven ontkrachten
kostbare levens verloren
bij het ochtendgloren
alleen rook en vuur
verwrongen staal
sprekend…
Geboden
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.962 Vormsel Doopbeloften
Beschermende deken
Kerk en ouders
Eerste streken
Deuken Scheuren
Ongeluk en pijn
Gesloten deuren
Verloren samenzijn
Geloof Hoop
Liefde en berouw
Verwarde knoop
Waardeloze trouw.…
Nooit meer thuis
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.225 Geen mens ziet hem daar staan
zo eenzaam en verloren.
Hij denk aan haar, haar stem
maar zal hem nooit meer horen.
Hij draait zich langzaam om
en wandeld weer naar huis.
En als hij binnen is dan weet hij;
dit, nee dit wordt nooit meer "thuis".…
Hij
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.273 En hij raast maar door en door
zonder te stoppen
pikt onderweg wat bagage op
evenveel als hij verloor
zelfs zijn eindsbestemming
is niet zijn rustplaats
hij gaat door voorbij het einde
met een wisselende stemming
niets kan het halt laten houden
de rails zijn zijn enige weg
na jaren neemt de snelheid af
om te eindigen in het koude
hij…
Ik ken ze niet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
646 Ben ik verloren in dit koud heelal?
Ik ken ze niet, de wegen in
dit labyrinth van het verlangen,
maar 'k weet alleen dat ik
wil luisteren naar de zangen
die altijd en overal
om alle dingen hangen...…
Sorry
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.535 op dat bekende op de trap
Dat belletje die herkenbare voetstap
Doch het blijft stil en mijn eenzaamheid duurt
Toen weigerde ik dom trots en was verbolgen
Die paar simpele woorden sorry ik heb spijt
Niet beseffend de verschrikkelijke gevolgen
En als ik mij spiegel in het glas ongeschoren
Onwelriekend van gelaafde drank
Voel ik mij verloren…
Zonder horizon
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
668 rechtspraak der onrust
door zonverloren dromen
van tegengestelde emoties
en aan elkaar grenzende illusies
is niets meer hetzelfde
een leidraad voorbij een lengte
een tunnel lijdzaam door de engte
geen helder licht aan het eind
zonder horizon, deze soldatenmars
naar doden en vernietigen
vijanden erger dan de duivel
wreder dan de verloren…
Zij...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.896 De ziekte kwam
velde haar neer op bed
ieder was ontzet
De krachten namen af
de pijn nam toe
staan of lopen was een onmogelijk gedoe
Toen is haar steel geknakt
haar schoonheid was verloren
De strijd is gestreden
Niet tevergeefs
toch is haar levensdraad nu afgesneden
Na liefd' en pijn
nu eindelijk bij haar Vader
Ook voor haar wild…
hunker naar sepia
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
633 tussen de sneeuwklokjes ligt een drol
alles lijkt zwart- wit zo
zelfs een verloren Galloway
die zijn best doet om bruin te zijn
karnaval dreunt tegen de klokkentoren
ik dwaal door een confettiregen
de prins zit dronken op zijn troon
enkele narren maken belgeluiden met hun hoofd
er drijft een fietswiel op de vijver
de eend kijkt er…
Levensloop
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
883 Jij net als ik, wij komen van het licht
gaan via gesteenten-, planten- en dierenrijk
naar een staat van denken over wie we zijn
Anders gezegd naar denken over denken
waarin we ook maar tijdelijk blijven
want het schijnsel van engelen wacht
Daarin raken jij en ik opnieuw verloren
om elkaar weer te vinden en te luisteren
hoe mooi de snelle…
nachtlezing
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
797 mijn zijde slaapt
om te voelen wat hij voelt
zonder begrensde ruimte
of, opnieuw, een andere dag
mijn vingers aarzelen
willen overhellen naar het ongeschonden zwart
dichtbij de reis van vroegere dromen
de verbinding met een volle zee
en de vele onsterflijke sterren
doorheen het blauwe van een vlinder
waarin geen glimlach
verloren…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 Niet verlaten door oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt…
Vrijgemaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 De religie die ik ben verloren
Heeft zich nog niet losgemaakt van mij
Hij zit nog diep in mij geworteld
Ik weet niet of ik ooit zal kunnen zeggen: “vrij”
Of moet ik zeggen “loos”?
Zal ik de pijn van nu dan missen?…