25122 resultaten.
Voor hen die dit nodig hebben.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.334 't Is pas laf als je in je eentje gaat
zitten zuchten.
Dus doe iets, maar doe het niet alleen,
soms zit het zo diep en je hebt het nodig,
iemand om je heen.
't Is je tijd niet en wie ben jij om
dat te bepalen,
van alleen de gedachte al moet je
verschrikkelijk gaan balen.…
Zoals een zaadpluis door een spinragdraad
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.287 De hemel schreit haar, angstig weggestormd,
Diep met zich mee naar 't smartlijk aardse donker;
En straalloos ligt en nietig en misvormd,
Wat zalig glansde in zilv'ren stergeflonker.
De wijze tijd houdt wacht; en 't godlijk zaad
Ontkiemt tot kunst, tot wetenschap, tot daad.…
Mijn eigen muis ...
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.690 Een muis, alleen het woord al
laat mij rillen tot en met
't piepend rennen over vloeren
het schichtig wegduiken achter 't bed
't trippelen tussen de plafonds
zowel boven als beneden
maakt mij helemaal gillend gek
de angst, het ongecontroleerde
niets voor mij, maar toch realiteit
wanneer er zo een heel klein beestje
voor mijn voeten langs…
Droomconcert
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
2.337 Vraag niet, hoe blij ik werd
door al dat stemgeluid
als voorspel voor 't concert:
viool, trombone, fluit,
violoncel, fagot;
dit was nog maar 't begin
van muzikaal genot.
De stemming zat erin.
Daar kwam de dirigent!
- Een enthousiast publiek.
Nu zweeg het instrument.
Ik taalde naar muziek.
De stilte leek een straf.…
Jouw zenuwen, spieren, pezen, botten, knurven
poëzie
3.2 met 11 stemmen
1.822 Jou gaf, als 't scheen dat duizeling je neertrok,
Ik een oneind'ge reeks als balanceerstok,
E, pi, Maclaurin of 't binomium:
Niagara, onder schomm'lende vlonder,
Stortte de wereldloop zijn eeuw'ge donder -
Jou gaf, Blondin, ik 't aequilibrium.…
VERBINDING VERBROKEN?
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.621 Zijn opvoeding en opgroeien verliep niet
"gewoon",
't Gaf en 't geeft nog best wel verdriet.
Tenslotte draag je 9 maanden lang 't joch
met je mee.
Als alles goed gaat is iedereen, ook ik
alleen maar tevree.
Met dit kind ging al vrij snel alles
verkeerd.
Houden van zijn moeder heeft hij blijkbaar
ook verleerd.…
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Soms denk ik dat, wat in mij verzen maakt,
Een klein en machtloos ding is, zoek geraakt
In puin van eerst hoog drijvende gedachten:
Onzichtbaar centrum, rijst het en doorlicht
'T hoogwelvend Godsbesef. Wolkenloos ligt
'T nu vredig leven. Roze toppen wachten.…
God zou de ziel vergodlijken door smart
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.037 Die dàt zei, was een spotter of een gek:
Wie wast 't onreine blank met klev'rig pek,
En bleekt met nacht 't diep ingezogen zwart?
Neen, smart veredelt niemand: smart verhardt.
Stinkende mestvlieg werd ik, die op drek
Aas van het gore en vunzige, en bevlek
Met vuile spot 't mooiste van 't mensenhart.…
Door raam van dorpskerk
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.245 Door raam van dorpskerk teek'nen beukentakken
Schaduwen op 't verlicht, te smal gordijn;
Door twee helblauwe spleten naast 't kozijn
Scheren twee evenwijd'ge, gele vlakken.…
Ben ik het zelf? Moe evenwichteling
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.383 Moe evenwichteling,
Kroop uit tricot mijn vergeefs len'ge geest,
Zoals naar 't donker kruipt een oud, ziek beest,
Naar druipsteengrot van koele herinnering:
Vol echo's was 't, metalen tinkeling;
En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't,
Zodat 'k vergat, wat 't leven was geweest
En zijn zou, als 'k weer naar de wereld ging;
Weer…
De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
poëzie
4.0 met 13 stemmen
2.437 De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
Van de erfenis, als de avondschemering
Naar dageraad van tijd de herinnering
Terug doet flikk'ren van mijn voorgeslacht:
Ik ruik de bloed'ge wet van 't: Sterf of slacht,
Wanneer mijn ogen, wijd, de tinteling
Van 't laatste licht opzuigend, ieder ding
Zien als een dreiging van vijand'ge nacht…
Kamergeleerde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 "Ik ga weer, als 't niet stil wordt,"
riep hij ieder uur
en driftig tikte op de bank zijn lineaal.
Rumoerig bleef zijn klas
in 't saaie vaklokaal:
Van A tot Z doceerde hij Literatuur,
't Duurde weer eindeloos.
Hij sprak in vreemde taal
over Het Boek, Het Vers,
met langzaam dovend vuur.…
De geest die in zichzelf duikt
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
805 Ik glij in de krater van 'n halfdroom
in de kathedraal onder m'n schedeldak
waarin miljarden cellen fonkelen
magistraal orkest die mijn ikheid vormt
en de stemming van het moment
Door denken lichten cellen op
lichtshow gedirigeerd door 't verstand
onbewuste schimmenrijk schemert
Verwonderd zie ik in 't functioneren
wat de mens is en glimlach…
Kerkhof
poëzie
3.0 met 17 stemmen
5.946 Zo daalt nog soms een losgerafeld blad
Bij wat ik lang diep in mijn hart begroef,
Waarnaar 'k mij zelve nooit meer, nooit meer vraag;
Ver dooft in 't donker nog een paardenhoef,
De scheemring zinkt op 't ritselende pad, -
Achter mij valt de nacht om 'n dodenhaag.…
Die Alte Mühle
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
672 Een eekhoorn schiet weg in een schicht
en verliest zijn dennenappel
wanneer uit ’t bos, bij hoefgetrappel,
schimmels aandraven in ’t licht.
Naast de oude eiken vlonder
koelt de wijn, weiss und tröcken
wachtend tot hij straks mag klokken
na de jaren in ‘t vooronder ...…
Misanthropie
poëzie
4.3 met 24 stemmen
1.998 Mensen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt
Door 't zwoegen, 't droevig kleed en de eeuw'ge ziekten;
Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten,
't Ondoofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt,
Verkracht smartvlees, dat nooit de banden braakt
Waarin u wevers van de dood verstrikten
Uit duistre nacht!…
Wat waart er en waar?
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
833 Dus al waart er iets, ’t waart me goed ’t is zeker iets wat ik niet
weten moet, dus waart ’t me en wel zo goed dat ’t me geen
bal meer doet.…
Wat ruist er..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Zoeft langs het riet en ‘t hoge gras
Van dorpsvaart naar een weidse plas
Maakt ons van ‘t schoons weer deelgenoot
Wat vaart er op een trouw kompas?
Alsof zo’n tocht nooit anders was
Een route uit een streekatlas
Die ons weer oude waarden showt
Wat meert er aan in het moeras?…
De windharp
poëzie
3.8 met 11 stemmen
2.934 Zwak is 't geslacht van hen, die de Aard bewonen;
En de arme mens droomt licht van krachtbetonen
Als 't lieflijk Westen door zijn lokken suist.…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 Geen nevelig duister
Bedekt meer het veld;
Geen blinkende kluister,
die 't beekje meer knelt;
Het stormen is over;
De buien zijn heen;
Wat ritselt in 't lover
Is zefir alleen.
Vol bloeisel van boven,
Vol bloemen omlaag,
Staan velden en hoven,
En telgen en haag!…
Zo breekbaar en zo broos
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
7.145 Zo breekbaar en zo broos is 't leven:
een lichtflits in de duisternis,
maar toch zijn wij elkaar gegeven
omdat de weg niet doelloos is.
Zo kort de tijd die is gelaten,
een ademtocht en 't is voorbij,
maar wanhoop kan ons hart niet baten,
alleen vertrouwend leven wij.
Alleen de liefde kan ons dragen,
en al de rest is dwaas vertoon.…
DE MIJNWERKERS
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.361 Voor hen ook toeft de dagtaak
Op ’t bovenvlak der mijn,
Als duizend voeten lager
De vaders werkzaam zijn.
’t Flanel wordt aangeschoten,
Men wisselt kus en groet;
De werkers dalen neder,
De afgrond te gemoet.…
Lieve Sint,
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
3.119 ‘t Zal heel wat van Pietje vergen
voor hij mij cadeautjes geeft.
Sint, ik heb een beter plan;
want die wortelen en penen
zitten vol met carotenen.
’t Paard wordt daar oranje van.…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 Oude paarden schudden met de bekken
Boven ’t schuim: ze slepen ’t net ter ree*.
Vissers rijden op de ruggen mee,
Doen hun best het paard tot moed te wekken.
Zie, men keert… en de oude dieren trekken,
Nu de vissersjongen roept: hoi hé!
’t Wriemelend net ten leste uit de zee,
Zó, dat borst en dijen zichtbaar rekken.…
KERSEN
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.691 Terwijl ‘k in ’t land der dromen dwaal en tuur
Naar ’t rood der kersen, glanzend rijp en schoon,
Vol stil verlangen naar een rode mond.…
EENVOUD
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.993 Toch rust op haar, met stille vreugd
En zachte liefdegloed,
Het oog van ouderdom en jeugd,
Die ’t Schoon vereert in ’t Goed’.…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.114 Ik vloek de dag dat mij voor ’t eerst verblijd
het licht heeft dier verraderlijke ogen;
en ’t uur dat ge in mijn hart gekomen zijt
en hebt er mijn ziel ganslijk aan onttogen!…
Vlucht uit de werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 M’n oude leraar klassieke oudheid
is al lang niet meer van deze tijd
gevlucht voor ‘t huidige barbarisme
is hij in oude verhalen gevallen
zit hij vast in ‘t verleden van de -
Mediterrane, azuur blauwe scheur
die Europa en Afrika uit elkaar rijt
bakermat van beschaving die dwars
door Europa naar ‘t noorden drijft.…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach
een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten,
verfrissend op ‘t gemoed werken zonder koleirig te zijn
illusieloos verhalen over al ‘t wonderlijke zonder venijn.
Wat regels ook beloven gelijk ‘n doopkaars is ‘t te doven.…
Maanlicht
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.626 Geklommen was de maan naar boven,
Had wolken stil uiteengeschoven,
sneeuwengrot leek zij te turen,
En zilversneeuw in ‘t rond te sturen.
‘t Was of de warme zomeraarde
Het koelend zilver gretig gaarde:
Al meer en meer had ze opgevangen
Tot al van zilver was omvangen.…