Alle inzendingen over voor 't

25122 resultaten.

Sorteren op:

Voor hen die dit nodig hebben.

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.334
't Is pas laf als je in je eentje gaat zitten zuchten. Dus doe iets, maar doe het niet alleen, soms zit het zo diep en je hebt het nodig, iemand om je heen. 't Is je tijd niet en wie ben jij om dat te bepalen, van alleen de gedachte al moet je verschrikkelijk gaan balen.…

Zoals een zaadpluis door een spinragdraad

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.287
De hemel schreit haar, angstig weggestormd, Diep met zich mee naar 't smartlijk aardse donker; En straalloos ligt en nietig en misvormd, Wat zalig glansde in zilv'ren stergeflonker. De wijze tijd houdt wacht; en 't godlijk zaad Ontkiemt tot kunst, tot wetenschap, tot daad.…

Mijn eigen muis ...

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.690
Een muis, alleen het woord al laat mij rillen tot en met 't piepend rennen over vloeren het schichtig wegduiken achter 't bed 't trippelen tussen de plafonds zowel boven als beneden maakt mij helemaal gillend gek de angst, het ongecontroleerde niets voor mij, maar toch realiteit wanneer er zo een heel klein beestje voor mijn voeten langs…
metha24 juli 2003Lees meer >

Droomconcert

hartenkreet
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.337
Vraag niet, hoe blij ik werd door al dat stemgeluid als voorspel voor 't concert: viool, trombone, fluit, violoncel, fagot; dit was nog maar 't begin van muzikaal genot. De stemming zat erin. Daar kwam de dirigent! - Een enthousiast publiek. Nu zweeg het instrument. Ik taalde naar muziek. De stilte leek een straf.…
Aubrey8 september 2003Lees meer >

Jouw zenuwen, spieren, pezen, botten, knurven

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.822
Jou gaf, als 't scheen dat duizeling je neertrok, Ik een oneind'ge reeks als balanceerstok, E, pi, Maclaurin of 't binomium: Niagara, onder schomm'lende vlonder, Stortte de wereldloop zijn eeuw'ge donder - Jou gaf, Blondin, ik 't aequilibrium.…

VERBINDING VERBROKEN?

hartenkreet
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.621
Zijn opvoeding en opgroeien verliep niet "gewoon", 't Gaf en 't geeft nog best wel verdriet. Tenslotte draag je 9 maanden lang 't joch met je mee. Als alles goed gaat is iedereen, ook ik alleen maar tevree. Met dit kind ging al vrij snel alles verkeerd. Houden van zijn moeder heeft hij blijkbaar ook verleerd.…

Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen

poëzie
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.385
Soms denk ik dat, wat in mij verzen maakt, Een klein en machtloos ding is, zoek geraakt In puin van eerst hoog drijvende gedachten: Onzichtbaar centrum, rijst het en doorlicht 'T hoogwelvend Godsbesef. Wolkenloos ligt 'T nu vredig leven. Roze toppen wachten.…

God zou de ziel vergodlijken door smart

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.037
Die dàt zei, was een spotter of een gek: Wie wast 't onreine blank met klev'rig pek, En bleekt met nacht 't diep ingezogen zwart? Neen, smart veredelt niemand: smart verhardt. Stinkende mestvlieg werd ik, die op drek Aas van het gore en vunzige, en bevlek Met vuile spot 't mooiste van 't mensenhart.…

Door raam van dorpskerk

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Door raam van dorpskerk teek'nen beukentakken Schaduwen op 't verlicht, te smal gordijn; Door twee helblauwe spleten naast 't kozijn Scheren twee evenwijd'ge, gele vlakken.…
J.A. dèr Mouw20 september 2023Lees meer >

Ben ik het zelf? Moe evenwichteling

poëzie
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.383
Moe evenwichteling, Kroop uit tricot mijn vergeefs len'ge geest, Zoals naar 't donker kruipt een oud, ziek beest, Naar druipsteengrot van koele herinnering: Vol echo's was 't, metalen tinkeling; En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't, Zodat 'k vergat, wat 't leven was geweest En zijn zou, als 'k weer naar de wereld ging; Weer…

De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.437
De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht Van de erfenis, als de avondschemering Naar dageraad van tijd de herinnering Terug doet flikk'ren van mijn voorgeslacht: Ik ruik de bloed'ge wet van 't: Sterf of slacht, Wanneer mijn ogen, wijd, de tinteling Van 't laatste licht opzuigend, ieder ding Zien als een dreiging van vijand'ge nacht…

Kamergeleerde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
"Ik ga weer, als 't niet stil wordt," riep hij ieder uur en driftig tikte op de bank zijn lineaal. Rumoerig bleef zijn klas in 't saaie vaklokaal: Van A tot Z doceerde hij Literatuur, 't Duurde weer eindeloos. Hij sprak in vreemde taal over Het Boek, Het Vers, met langzaam dovend vuur.…
Gerda Nahuys26 december 2004Lees meer >

De geest die in zichzelf duikt

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 805
Ik glij in de krater van 'n halfdroom in de kathedraal onder m'n schedeldak waarin miljarden cellen fonkelen magistraal orkest die mijn ikheid vormt en de stemming van het moment Door denken lichten cellen op lichtshow gedirigeerd door 't verstand onbewuste schimmenrijk schemert Verwonderd zie ik in 't functioneren wat de mens is en glimlach…
Custor15 oktober 2007Lees meer >

Kerkhof

poëzie
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.946
Zo daalt nog soms een losgerafeld blad Bij wat ik lang diep in mijn hart begroef, Waarnaar 'k mij zelve nooit meer, nooit meer vraag; Ver dooft in 't donker nog een paardenhoef, De scheemring zinkt op 't ritselende pad, - Achter mij valt de nacht om 'n dodenhaag.…

Die Alte Mühle

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Een eekhoorn schiet weg in een schicht en verliest zijn dennenappel wanneer uit ’t bos, bij hoefgetrappel, schimmels aandraven in ’t licht. Naast de oude eiken vlonder koelt de wijn, weiss und tröcken wachtend tot hij straks mag klokken na de jaren in ‘t vooronder ...…
Aramis12 december 2005Lees meer >

Misanthropie

poëzie
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Mensen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt Door 't zwoegen, 't droevig kleed en de eeuw'ge ziekten; Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten, 't Ondoofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt, Verkracht smartvlees, dat nooit de banden braakt Waarin u wevers van de dood verstrikten Uit duistre nacht!…

Wat waart er en waar?

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 833
Dus al waart er iets, ’t waart me goed ’t is zeker iets wat ik niet weten moet, dus waart ’t me en wel zo goed dat ’t me geen bal meer doet.…
Johanna18 augustus 2008Lees meer >

Wat ruist er..?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
Zoeft langs het riet en ‘t hoge gras Van dorpsvaart naar een weidse plas Maakt ons van ‘t schoons weer deelgenoot Wat vaart er op een trouw kompas? Alsof zo’n tocht nooit anders was Een route uit een streekatlas Die ons weer oude waarden showt Wat meert er aan in het moeras?…
Hans Vrolijk19 november 2006Lees meer >

De windharp

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.934
Zwak is 't geslacht van hen, die de Aard bewonen; En de arme mens droomt licht van krachtbetonen Als 't lieflijk Westen door zijn lokken suist.…
J.P. Heije14 december 2024Lees meer >

Lentezang

poëzie
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.168
Geen nevelig duister Bedekt meer het veld; Geen blinkende kluister, die 't beekje meer knelt; Het stormen is over; De buien zijn heen; Wat ritselt in 't lover Is zefir alleen. Vol bloeisel van boven, Vol bloemen omlaag, Staan velden en hoven, En telgen en haag!…

Zo breekbaar en zo broos

netgedicht
3.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 7.145
Zo breekbaar en zo broos is 't leven: een lichtflits in de duisternis, maar toch zijn wij elkaar gegeven omdat de weg niet doelloos is. Zo kort de tijd die is gelaten, een ademtocht en 't is voorbij, maar wanhoop kan ons hart niet baten, alleen vertrouwend leven wij. Alleen de liefde kan ons dragen, en al de rest is dwaas vertoon.…
Adeleyd28 maart 2006Lees meer >

DE MIJNWERKERS

poëzie
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.361
Voor hen ook toeft de dagtaak Op ’t bovenvlak der mijn, Als duizend voeten lager De vaders werkzaam zijn. ’t Flanel wordt aangeschoten, Men wisselt kus en groet; De werkers dalen neder, De afgrond te gemoet.…

Lieve Sint,

netgedicht
3.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.119
‘t Zal heel wat van Pietje vergen voor hij mij cadeautjes geeft. Sint, ik heb een beter plan; want die wortelen en penen zitten vol met carotenen. ’t Paard wordt daar oranje van.…

GARNALEN-VISSERS

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.226
Oude paarden schudden met de bekken Boven ’t schuim: ze slepen ’t net ter ree*. Vissers rijden op de ruggen mee, Doen hun best het paard tot moed te wekken. Zie, men keert… en de oude dieren trekken, Nu de vissersjongen roept: hoi hé! ’t Wriemelend net ten leste uit de zee, Zó, dat borst en dijen zichtbaar rekken.…

KERSEN

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.691
Terwijl ‘k in ’t land der dromen dwaal en tuur Naar ’t rood der kersen, glanzend rijp en schoon, Vol stil verlangen naar een rode mond.…

EENVOUD

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.993
Toch rust op haar, met stille vreugd En zachte liefdegloed, Het oog van ouderdom en jeugd, Die ’t Schoon vereert in ’t Goed’.…

Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.114
Ik vloek de dag dat mij voor ’t eerst verblijd het licht heeft dier verraderlijke ogen; en ’t uur dat ge in mijn hart gekomen zijt en hebt er mijn ziel ganslijk aan onttogen!…

Vlucht uit de werkelijkheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
M’n oude leraar klassieke oudheid is al lang niet meer van deze tijd gevlucht voor ‘t huidige barbarisme is hij in oude verhalen gevallen zit hij vast in ‘t verleden van de - Mediterrane, azuur blauwe scheur die Europa en Afrika uit elkaar rijt bakermat van beschaving die dwars door Europa naar ‘t noorden drijft.…
Custor17 augustus 2009Lees meer >

Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 734
Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten, verfrissend op ‘t gemoed werken zonder koleirig te zijn illusieloos verhalen over al ‘t wonderlijke zonder venijn. Wat regels ook beloven gelijk ‘n doopkaars is ‘t te doven.…

Maanlicht

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.626
Geklommen was de maan naar boven, Had wolken stil uiteengeschoven, sneeuwengrot leek zij te turen, En zilversneeuw in ‘t rond te sturen. ‘t Was of de warme zomeraarde Het koelend zilver gretig gaarde: Al meer en meer had ze opgevangen Tot al van zilver was omvangen.…