Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Na schooltijd

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.044
De wolken zeilen hoog voorbij, ik lig languit. Gras kriebelt mijn gezicht. Ik denk aan dingen die ik nog niet weet. Hoe bloemen bloeien, hoe een vogel leeft en waarom water van de zee beweegt. Er komt een vlinder even zitten op een bloem.…

NAT UUR

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
de rafelranden van de slingerende dijk Je wilt de wijk nemen uit binnenshuis en nauwelijks bewegen Je kent de wegen van en naar de brokken en klonten modder Er is een rijk aan vogels die zwemmen of in vlucht overvliegen Met een kijker kun je ze volgen niet met het blote oog We houden het niet droog beloven donkere wolken…

Het leven is goed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
De zon breekt zojuist door de wolken. Onze kamerleden zijn nog met reces. Het begint ineens stevig te waaien. De ministers Kerry en Lavrov overleggen. Een oude beuk geeft ruisend antwoord. Ook Paus Franciscus erkent nu Palestina. Twee merelmannetjes beginnen een dialoog. Hier. Vanmiddag. Dichtbij huis.…

Herfstvogels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
uit de kringloopwinkel en een nonchalante kijk op het leven staat in de tuin bij de rivier om de liefde te overdenken en hij ziet de herfstvogels ze lijken niet lang na te denken eten zich vliegensvlug vol met zijn overheerlijke bessen de rijpe vruchten van een dromer daarna nemen ze kwetterend afscheid ze groeten de overtrekkende wolken…
mobar25 september 2015Lees meer >

vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
er is een waarheid van de getallen en een van de menselijke maat ze bestaan al die onzichtbare jaren maanden uren van de waarheid onze huid die geen licht verdraagt is van overal en van alle tijden de zon brandt traag in dit polderland geharnast schuilen we achter donkere wolken brenger van het leven de menselijke maat zegt…
J.Bakx5 februari 2016Lees meer >

Jongensspel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
De zon beschijnt hun spel drie jongens aan het vissen Ze zitten lekker in hun vel drie jongens aan de waterkant Geen vis groot of klein willen ze op deze middag missen Hun dromerige blikken gericht op dobber en lijn hengelen in stilte De zon weeft schaduw van wolken in deze waterplas Het is een jongensspel waarin vader…

depressie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
als ondergaand van weer een dag zon de avond kondigt blaast wind de wolken die mijn dag duisterden het betere hopend naar zwart avondgat waar het weten zegt alles moet passeren alles moet voorbijgaan wakkert mij tegelijkertijd het vrezend weten dat niet eeuwig de nacht duren zal uiteindelijk is het weten niet het wensend denken…

dichterbij

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Dichterbij Luierend aan het strand bedacht ik lieve flessenpost brieven welke door de onstuimige zee de golven zouden doorklieven met woorden doordrenkt van verlangen hoe wij destijds onbevangen onze liefde voor elkaar beklonken die opnieuw nog steeds lonken Met deze gedachten vol genegenheid genietend van de voorbijgaande wolken in het…

ongehinderd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
vanmorgen ben ik de deur uitgestapt, heb de lucht bekeken ze was blauw en langs de wolken streken grauwe ganzen, grijs tegen licht dichterbij langs ruwe stammen klom een bonte specht omhoog zijn zwart met wit verborg zijn rood voor mijn gezicht ik keek hem op de rug – en wist tussen dat alles het rood, wit blauw van wederhoren,…

storm aan zee

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 567
hoog opvliegend zand verontrusten mensen op de dijk wolken zweven snel voorbij de wind zingt een droevig lied “waarom geen respect” versta ik in haar woorden de middag kleurt van blauw naar zwart water klotst nu op het strand maar het komt niet allemaal van zee… de wind start volop met huilen haar weeën ze kan ze niet meer…

Danken

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
Er is zoveel om voor te danken maar vaak lijkt alles ons gewoon: het licht, het water, wijnstok-ranken, de wolken in hun prachtvertoon, ze zijn toch stuk voor stuk een wonder en zelden staan we daarbij stil; we denken: o, daar kan ik zonder en ’t is iets anders wat ik wil, maar dan zijn wij het kind verloren dat alles mooi vindt wat het…
Adeleyd10 juni 2018Lees meer >

De stille patio

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
je scheen door een wolk verdween rollend en tollend toen ik je zag om aan het grijs van de randen het licht van je terugkomst te hangen vaak was er de schijn voor het echte vuurwerk moest je wat studie hebben gepleegd over het hoe en waarom om alles te weten over de zon ook ik heb gezocht tussen schaduw en licht naar je eigen…

Scheveningen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Krachtig was de zee met zeer mooie donkere wolken. Een frisse aangelegenheid, maar goed voor de mens om energie te krijgen. De zee is zo verkeerd nog niet en is vaak vol leven. Foto Dick Voogd…
Dick Voogd3 november 2020Lees meer >

Uiterst ijle hoogte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
je regenboogde kleurde druppels van horizon naar hoog verdween in het donker van de bui waar wolken nog net raakten sissend viel kou op de nog warme grond vernevelde tot mist trok op in flarden die scheurden door de vlagende wind later drogend op zijn reis naar uiterst ijle hoogte tot in lengte van dagen zullen alle druppels…
wil melker22 oktober 2021Lees meer >

Gaaf gemodelleerd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 382
jij was het gezicht in de wolken gaaf gemodelleerd door de wind van volwassen tot kind hij speelde met jou kende je ups en downs wist welke ruimte jij nodig had om te groeien zonder te verdwalen in het strakblauwe bloeien ik proefde jou toen het donkere van de bui mij kuste en je vriend het nat van de regen van mijn…
wil melker11 december 2021Lees meer >

de naam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
twee stenen leeuwen - tandeloos en blind - zien liggend toe hoe jij de naam beitelt in steen de klok slaat loden uren wolken hullen zich in leigrijze kleuren de zon weet wat afscheid is takken buigen diep voor het ademen van donkere aarde in een droomloze tijd de naam in marmer laat zich niet benoemen blinde wachters snoeren…
J.Bakx26 juni 2023Lees meer >

Vrij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
niet meer alles willen doen wat ze van haar verwachten ze zou zichzelf willen leren tevreden te zijn met alles wat er is niet meer te verlangen naar datgene wat ze mist ze zou zich niets meer aan willen trekken van wat ‘men’ van haar vindt haar eigen leven willen leiden ook als het hen niet zint ze zou willen vliegen naar de wolken…

Wilde bloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
uitgedacht in rijen tulpen Kijk, hoe zijn bloemen in het gelid staan Hoe woest hij schoffelt tegen wilde bloemen die overal ontluiken Bloemen, veelkleurige weelderige verlangend naar water Het zijn wilde bloemen Zomaar uit de aarde Hoe bont, veelzijdig en uitzonderlijk Wilde bloemen We moeten ze water geven Anders doen de wolken…

Snegren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 318
Bochten tussen bemoste keien Slechte ontvangst in de wolken op de bergen, ze wijken en sluiten zich achter mij, mijn gedachten houden ze gevangen op de weg Geen vergezichten, niet stoppen om te plassen, rustig doorrijden Stilstaan is gevaarlijk, misschien ga ik een pas over naar de zon Toch nog een gedachte uit de mist van mijn gevoelens…
Zywa12 juli 2025Lees meer >

Verval van blauwe eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 138
Mist kruipt over de graven, zwart water spiegelt de wolken, zonlicht is al lang gedoofd. De wind huist in de muren, gestalten dwalen door de schemer, wat stierf, keert nimmermeer. Een traan van de hemel, de eenzame luistert in stilte, de kamers van de dood staan open.…

een adem voor de dood

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.389
er was een adem voor de dood in terugtrekkende golven ogen werden groot toen de tweede vloed zijn aanblik bood er was geen kans alleen maar weg verdronken laatste woorden leven heeft gegeven behalve het water, zij ging moorden zonder woorden nu kabbelt zee op schone kusten liggen golven lui te rusten maar chaotisch zijn de wolken…
wil melker26 januari 2005Lees meer >

onweer

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Een wolken massa, in alle maten en vormen. Samenvloeiend onder één dak, die het natte of het droge zullen bepalen. Ze gaan over van wit naar zwart, van lieflijk, naar dreigend. Ze trekken horizontale strepen, dwars door... die zo mooie zon.…

Lelie, lavendel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Te nauwe doorgang onder te lage wolken, waar vinden dromen de kans gedachten te worden, het ontwaken van een klokje, een lelie, lavendel, de Venus van Velazquez, en hoe ze zich naar mij keert, week die huid en donker die vlok haar. Waar vind ik doorgang? Doorgang waarheen? Naast mij ligt afgrond, een deuk in de peluw.…
Fa Claes17 februari 2005Lees meer >

Gesloten seizoen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
Verloren kijkt bevroren water naar buiten waar zachte wolken luchtig ogenblikken stilte raken dwarrelende vlokken dansen langs tralies van ijzige pijn, zij vinden verscholen verdriet, achter een stalen deur waar gesmolten water stroomt, zoekt zij kabbelend haar weg langs ontdooide dagen, roept wanhopig om de sleutel welke…
metha11 maart 2005Lees meer >

liep op blote voeten

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.205
ik zag je in een zacht ontmoeten gras werd groener in het zoeken je gaf me lenteweelde in een wilde bloemenkleur liep op blote voeten de geur bleef hangen tot het voorjaar gluurt en toekomst warme uren duurt er komen wolken voor de zon ook jij draait je nu om elkaar in tegenlicht bekijken wie is er dom, wat was er stom moeten we…

Andalucia

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.327
door de wolken trokken wij op zoek naar wat wij misten witte dorpen zagen wij in een helder en klaar licht de koelte van het groen voelden wij in patio's de vreugde van het water hoorden wij in de fonteinen in kathedralen roken wij het geloof in heiligen met luide stemmen proefden wij het noodlot en het leven en alles wat wij vonden…

onze handen elkaar verontrusten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 846
buiten zie ik de prunus gevallen, verkreukt en gebleekt door een zon die de lente vergeet en schuilt achter wolken het naderend groen vraagt om de zomer een warme wind maakt me in donkergroen ruisen steeds lomer daar aan de voet van die boom wil ik rusten samen met jou terwijl onze handen elkaar verontrusten maar ik ben een dromer…

Audio/TV

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
De stad is leeg, de mensen zijn verdwenen ik laad de speler met het Frans chanson de virtuele zon begint te schijnen ik wou dat ik ook demarreren kon de grijze wolken houden hier gevangen die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt of anderszins zijn huis niet kan verlaten omdat hij aan de buis zit vastgeplakt een hele Tour om alles bij te…

Hymne aan Hildegard von Bingen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 918
A capella chanten op roosblauwe wolken. ‘Aum’ is Amen geworden. Een laaiend vuur van ijle boventonen kleeft tegen mijn schedeldak en brandt een puur, zwart gat vol leegte. Vergeelde woorden in Latijn absorberen het irritante gemier. Heilige stilte staat als een huis en bliksemschichten verlichten de pijn.…
ORFO2 augustus 2005Lees meer >

Hemel op aarde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Getroffen door magnetische kracht is versmelting niet meer te ontkomen broeit zinderend verlangend zeuren Hij omarmt zijn liefste met tederheid wiegt haar zacht strelend zijn wolken in waar zij samen de hemelboog buigen Met miljarden sterren als getuigen vormt daar hun eenheid het begin van hemel - en aardse eeuwigheid…