29670 resultaten.
vriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 haar hand op mij
mijn hand op haar,
de ander houdt een kaars
de hemelbaar van duizenden gelovigen
in één - en wij samen -
onze tranen wassen stap voor stap
tot het gewicht van een ster
de aarde raakt
en zacht als in mijn eerstgeboren uur
geef ik me bloot
daar, op de grond van oude tijden
ligt geen grens meer, tussen
leven en
mijn…
G
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Soms loop je vast
een doodlopende straat
er slaat wel wind in je mast
maar denkt het is te laat
dan zomaar plotseling
staat zij weer voor je neus
en je weet weer waar het om ging
er is gewoon geen betere keus
van reus naar kneus
van hemel naar hel
is echt waar, heus
Maar weet ze komt echt wel…
NACHTZOEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
862 Galmende, golvende
muziekklanken vervoeren
mijn vloed tot eb
mijn schuim landt
op het strand
mijn lichaam
laaft zich aan
het nog warme zand
als ik naar de hemel kijk
laten de sterren zich
maar wat graag raden
ik zie de opkomende maan
vriendelijk knipogen
naar de ondergaande zon
de zee zich spiegelen
aan mijn avondrust
van…
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude hemel…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 verdwaalde gedachten vinden vrijheid
daar waar zee de hemel kust
geborgen in sculpturen
dat liggen te pronken in de naaktheid van het zand
gisteren stond er nog een vervallen zandkasteel
die grondig onderhoud behoefde
alle woorden waren immers weggeroofd
doordat het tij ruim baan had gehad
nu worden deze verhalen
voor altijd bewaard…
Illusieparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Nog zwevend boven de wolken
onderweg naar een volgende hemel
dwarrelen langzaam illusies weg
als de veren van Icarus
wolken plotseling onbereikbaar
dreigen met donder en bliksem
neervlucht wordt onvermijdelijk
de plof in de hete woestijn
kruipend van fata naar morgana
lijkt het leven op Pandora’s doos
met als grootste inhoud
teveel desillusies…
14 18
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
617 even zwegen ze de velden
moegestreden uitgeblust waarom,
een vraagstuk niet te begrijpen
rood dood stil, kwam als de nacht
sterren aan de hemel ondraaglijke kreten,
toch hoop op de handpalm
die reikt naar het morgen
het einde getroffen door
waanzinnig schizofrenie
wachtend op de wijsheid van de stilte,
stil als het was die nacht…
in kinderogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 een zwaluw zwoegt binnen de storm
zijn vleugels torsen wind, zijn lied vervliegt
op aarde kijkt een kind, in
rood gelakte laarsjes
(verbazing om het groot geheel speelt -
allengs groter - om de kleine mond)
waarom de Hemel zoveel windkracht zond
begrijpt het niet
maar ook dit lied zingt als vanouds van
uitgeblazen kaarsjes…
Perkament verleden .
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Tussen hees en spreken
ligt mijn huig
de zachte hemel
van mijn taal...
Ik lik de regens
na een droge tijd
terwijl de kanten boorden
aan de rand van het water
als perkamenten beelden inscheuren.…
het rood van ijzer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 toen de rivier
in nevelen was gehuld
dacht hij aan
het rood van ijzer
en aan blauw
het blauw van koper
toen hij de rand
van de rivier naderde
zag hij haar
verscheurde lichaam in
de weerloze kleur van bloed
in het vertrapte gras
hij hief het hoofd
naar de loodgrijze hemel
een rauwe schreeuw
doorkliefde de stilte
hij sloeg de handen…
Chocolade
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 en wanneer men klopt op de deur
van mijn cultuur en taal, mijn gezicht
zielloos naar de hemel blijft gekeerd,
niemand dan alleen mijn afkomst
heb gediscrimineerd?…
op de rand van
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
703 ik blijf in de schaduw
van het huis
het maakt zich klaar
om het gemis te verzamelen
deuren openen en sluiten
lopen mij omver
terwijl ik op elke tekening
stilte plak
onder een verdonkerende hemel maak ik
het bed op voor nachten
waarin wijzers verfrommeld worden
tot korsten van tijd
ik wil nog even gaan zitten
de dagen vastnemen…
onomstotelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 eindeloos zonder bedoeling
ongebreideld in fantasie
het openen van de derde fles
drink en schenk
rode bessen
luisterrijke herfstbries
hoge vogel en nabije merel
transformerend panorama van luchten
breedbeeldscherm
onuitspreekbaar oneindig breedbeeldscherm
nooit was de hemel zo aanwezig
glorieuze aftocht
onomstotelijk bewijs van niet…
Turquoise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Voor het eerst intiem met jou
hemel open, wij overstelpt
een stroom van liefde
ware liefde die voelt als de zon
voor jou wil 'k dienen
als rots. Jouw liefde vervult
mij waar met trots
de schoonheid van jouw lijf brengt mij
keer-op-keer weer in extase
prachtige kleur ogen; turquoise…
Gouden momenten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
472 lichtvoetig trippel je
een stralende lach
maakt haar entree
naturel en jeugdig
beweeg jij je vrij
langs de mensen
geeft ze woorden
en een intense blik
als kleine geschenken
je had me al
lang gezien vandaar
die omweg misschien
omdat we dan
wat uit de drukte
elkaar kunnen kussen
gouden momenten
op jouw feest want ik
ben even in de hemel…
Pelgrim, onderweg ben je
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Met één voet op aarde
de andere vooruit
gaande voort
in een tijdloos tempo
om dan opeens
met twéé voeten
pas op de plaats
als vastgenageld staan
het is té veel
té mooi, té groots
overweldigend, hemels hoog
dat alles te omvatten
te kunnen bevatten
dringt diep naar binnen
maakt van jou, peregrino
een ander mens
nog mooier, voor Altijd…
Mystiek verwijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 het is de pijn
die ik altijd voel
ook bij anderen
een gemis als
ingehouden lijden
om wat er niet meer is
het verlangen om
steeds op weg te gaan
naar liefde en geluk
een levenslang
zoeken naar het
ontbrekende stuk
mystiek verwijs
vond jou in het
kieren van de hemel
jij opende handen
vol herkenning in
onze bestemming
terug…
aanstonds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 hoe lang hebben we nog
om het water terug te scheppen
ondertussen wacht het verleden op morgen
hangt hemel aan lasdraad
is huid boven kleren gegroeid en
niemand die het vertelt
brood is in de aanbieding
honger is stiller dan adem
niets gaat vertraagd, overal aankomst
en zijn vogels ergens vertrokken
om in te schepen
alvast, tot…
Door engelen bijgestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
792 wees niet bedroefd om mij
ik ben vredig heengegaan
door mijn engelen bijgestaan
die hymnen zongen aan mijn zij
verrezen ben ik aan de overkant
door een sluier van dichte mist
verscheen plots een hemels licht
kwam ik een zonovergoten land
hier heerst geen verdriet of pijn
alle lijden door de Liefde verzwolgen
onder 'n ijzige aardkorst…
op de markt van Foshan (1)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
447 Wang Yue
hoop op
een leven
dat lang
mooi en
gelukkig
mag zijn
je naam
een liedje
van letters
die zacht
dansen zonder
elkaar los
te laten
onder de
indigo hemel
verkennen je
dribbelende
voetjes de
markt van
Foshan
flarden van
stemmen specerijen
en kleuren
vissen slippers
schoenen en oh
dikke kikkers…
opklaring?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 halverwege valt de ochtend in
het slot van de middag, gloeit
het kind nog na in volwassen tooi
voelen handen een koude keel
dooit het aan een gesloten hemel
waar alleen druppels zwaar genoeg zijn
schaduw zonder zon, lang genoeg
om te overleven, alles gezegd hebbende
blijft de geest tegenwoordig
totdat tegendeel gemeengoed is…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 heel regelmatig staar ik naar de hemel,
zie dan al die schapenwolkjes zweven
en plots, zo nu en dan,
zie ik haar gezicht verschijnen.
ze glimlacht en pinkt een traan.
ik roep en zwaai naar haar,
maar een stille wind verdreef...
ons steeds verder uit elkaar!…
Twee-eenheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
595 Ik geloof
dat de ziel van ons leven
als een waardevol kleed is geweven
van ragfijne stof dat door gedachten
vanuit het hart gegeven
het samenzijn niet kon bederven
zo geloof ik
dat er zijwegen van de liefde bestaan
een kwestie van twee-eenheid
waar de één sterft, naar de hemel gaat
en de ander alleen achterlaat
met een hart vol liefde…
Een lichte vleug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 ik streelde
warme huid
waarop haartjes
zacht donsden
er was een
lichte vleug
die ondeugd
responsde
in tegendraads
bewegen gaf
huid mij
haar zegen
de lach werd
geboren in
sporen die
wij gingen
het onbekend
terrein voelde
veilig warm en
ontspannen fijn
in elkaar
toebehoren
klonken al zachtjes
hemelse koren…
Soms een spookachtige dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 boventonen
maar ademt zwaar in mij
Ik kan met de thema's spelen
en buigen voor het applaus
ik kan een tegenstem zingen
me uitputten tot de avond
maar de nachten zijn te kort
om bij te komen, ik moet
me willens en wetens in de strijd
werpen, wat er ook van komt
Een dag niet geleden
is een dag niet geleefd
een dag van geluk
is de hemel…
En langzaam hebben we ons overeind gezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Corona diende zich aan
als een stortbui
die plotseling
uit de bewolkte hemel
kwam vallen
De zon brak door
en langzaam hebben
we ons overeind gezet
Maar 't mocht niet baten
het is als
uitstel van executie
Geef ons een hark
zodat we de
grond om kunnen ploegen
laat ons
de kluiten breken, de
grond zaai klaar maken
voor een nieuw…
azuurblauw...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
505 belemmert het blauwe zicht
alleen maar stralend licht
met trekvogels op hun vlucht
een wereld op zijn kop
zonder huizen en beton,
ik lig op het groene gazon
languit starend naar de top
naar die blauwe hemel vol azuur
ergens, op deze aardse planeet
waar ik voor even” tijd” vergeet
en beelden vorm... voor mijn sculptuur!…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
Nat land
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
538 Alles nat
nu de hemel breekt.
Alles stil
als plassen blijven liggen
op omgeploegde aarde
en het wankel evenwicht
van verandering spreekt.
Zoals na elke regen.
In de verte hoor ik zingen,
het is gedaan, de pandemie is over!
Gooi de luiken open,
het virus is verdronken!
Door de aarde opgezogen.…
Een beetje sterven?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een beetje stervend
zie ik vanuit ’t raam
druilige regen
bedekte hemel met
wolken somber grauw
glimmend natte straten
een beetje stervend
mis ik bloemengeur
en heldere horizon
aan ’t einde van de dag
breken toch de wolken
zodat ik in laatste zonlicht
niet meer hoef te sterven
maar toch nog leven mag.…